Τελείωσε στην Γερμανία: Η Dainese δικαιώθηκε έναντι της Alpinestars!

Συνεχίζεται η δικαστική διαμάχη
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/2/2019

Ο μεγάλος δικαστικός αγώνας που η Dainese έχει χρόνια τώρα ανοίξει έναντι της Alpinestars, κατηγορώντας την πως παραβίασε δική της πατέντα στην κατασκευή αερόσακων για την προστασία του αναβάτη, μόλις ολοκληρώθηκε σε ένα μεγάλο εχθρικό μέτωπο, αυτό της Γερμανίας. Το ανώτατο δικαστικό όργανο στο Μόναχο, κατέληξε πως η Alpinestars πράγματι παραβίασε πατέντα της Dainese καθώς τα Tech-Air κρύβουν τεχνολογία που η δεύτερη έχει αναπτύξει για το D-Air. Η διαμάχη αυτή δεν είναι καινούρια, διαρκεί πολλά χρόνια τώρα κι αυτή δεν είναι η πρώτη νίκη της Dainese στην Γερμανία. Πριν από δύο χρόνια είχε επίσης κερδίσει μία δικαστική μάχη, με την Alpinestars να διαλέγει να συνεχίσει στο ανώτατο δικαστήριο, όπου τώρα, δύο χρόνια μετά, έχασε ολοκληρωτικά την μάχη. Η αγορά της Γερμανίας είναι εξαιρετικά σημαντική για τον δικαστικό αυτό αγώνα, καθώς τα μοτοσυκλετιστικά μπουφάν με αερόσακο γνωρίζουν εκεί τεράστια απήχηση. Η διαμάχη των δύο εταιριών δεν σταματά εδώ, αλλά συνεχίζει στις υπόλοιπες χώρες, ενώ υπάρχει περίπτωση και στην Γερμανία η Alpinestars να ζητήσει έφεση, χωρίς όμως ιδιαίτερες πιθανότητες για κάποια ανατροπή. Αρχικά η Dainese θέλησε να κυνηγήσει την Alpinestars σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, ωστόσο αυτό δεν θα της έφερνε άμεσα το αποτέλεσμα που ήθελε, την ακύρωση δηλαδή της εμπορικής διάθεσης του Tech-Air πράγμα που θα επιτύχει, όπως όλα δείχνουν, από χώρα σε χώρα.

Τι σημαίνει αυτό για εμάς, τους απλούς αναβάτες;

Μία τέτοια κυριαρχία μειώνει τον ανταγωνισμό και ο μειωμένος ανταγωνισμός μειώνει με την σειρά του τις πιθανότητες για καλύτερη τιμή στον τελικό ανταγωνιστή. Αυτός είναι ο γενικός κανόνας που ισχύει για κάθε αγαθό, ωστόσο στην πολύ συγκεκριμένη αυτή περίπτωση δεν θα πρέπει να μας απασχολεί κάτι τέτοιο. Κι αυτό γιατί καιρό τώρα, η Dainese έχει ήδη αδειοδοτήσει τρίτους κατασκευαστές με την τεχνολογία του D-Air και μάλιστα με λογικό κόστος, ώστε να κατασκευάζουν μπουφάν με τον δικό της αερόσακο και φθηνότερη συνολική τιμή. Η Dainese λοιπόν δεν θέλει να γίνει εκείνη η μόνη εταιρία στον κόσμο με αερόσακο σε ένα μπουφάν που δεν συνδέεται με την μοτοσυκλέτα σου αλλά ξέρει εκείνο πότε πρέπει να ενεργοποιηθεί, κι όταν τελικά συμβεί αυτό, τότε φουσκώνει ταχύτητα και προσφέρει πραγματικό αποτέλεσμα. Πρακτικά αυτός είναι και ο λόγος της διαμάχης με την Alpinestars καθώς το D-Air έχει κατακλύσει τα MotoGP με βάση την αποτελεσματικότητα του να μην ενεργοποιείται παρά μόνο όταν πρέπει. Κι όταν ενεργοποιείται προστατεύει αληθινά, σε ελάχιστο χρόνο. Κι αν δουλεύει στα MotoGP, τότε αυτό το καθιστά πρωτοποριακό από κάθε άποψη. Αναβάτες βέβαια είχε και η Alpinestars, ωστόσο αυτό σύμφωνα με την Dainese συνέβαινε διότι είχε παραβιάσει την δική της τεχνολογία.

Οι αερόσακοι στα μπουφάν δεν είναι καινούριο πράγμα, υπάρχουν πάνω από είκοσι χρόνια ως πεδίο έρευνας και τουλάχιστον δεκαπέντε ως προϊόν που μπορεί ο καθένας να αγοράσει. Τότε όμως, αφορούσαν μία αμπούλα διοξειδίου που η ασφάλειά της συνδεόταν με την μοτοσυκλέτα με φυσικό τρόπο, απαιτώντας από τον αναβάτη να ασφαλιστεί πριν ξεκινήσει, και φυσικά να μην ξεχαστεί όταν κατεβαίνει από την σέλα. Οι ακούσιες λοιπόν ενεργοποιήσεις ήταν πάρα πολλές, όπως μπορεί κανείς να φανταστεί, κάτι που μεταφράζεται σε κόστος. Μεγάλη διάδοση είχαν, κι εξακολουθούν να έχουν και τα αντίστοιχα γιλέκα, που φοριούνται πάνω από κάθε μπουφάν και δουλεύουν με τον παραπάνω τρόπο. Εισάγοντας ένα απαραίτητο μήκος σύρματος από την μοτοσυκλέτα ως την αμπούλα του μπουφάν, μαζί με ένα περιθώριο ώστε να αποφεύγονται οι ακούσιες ενεργοποιήσεις, καταλήγεις με έναν αερόσακο που έχει μεγάλες πιθανότητες να μην ανοίξει σε μία πτώση που σέρνεσαι μαζί, ή κάτω από την μοτοσυκλέτα κι αν τον φοράς, πραγματικά θα ήθελες να ανοίξει εκείνη την στιγμή. Όλα αυτά κι ακόμα περισσότερα προβλήματα, όπως την απίστευτη ταχύτητα ενεργοποίησης που έχουμε δει από κοντά, ήρθε να καλύψει η «πολιτική» διάθεση στου D-Air, που εξελίχθηκε μέσα από τους πιο απαιτητικούς αγώνες του κόσμου.

Η πατέντα με αριθμό EP2412257B1 που ξεκίνησε την διαμάχη αφορά το υλικό του αερόσακου, τον τρόπο τοποθέτησης στο μπουφάν και το σχήμα του. Κατατέθηκε τον Δεκέμβριο του 2009 κι έχει δημοσιευθεί σε ισχύ από τον Μάιο του 2014. Ένα χρόνο μετά οι δύο εταιρίες βρέθηκαν για πρώτη φορά αντιμέτωπες στα δικαστήρια. Η πατέντα έχει παγκόσμια ισχύ και θα λήξει στις 04-12-2029, αν δεν ανανεωθεί.

Το μέλλον για την προστασία του αναβάτη βρίσκεται κι εδώ, στους αερόσακους. Μπορεί αυτή την στιγμή το κοινό, και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, να το θεωρεί μία ανώφελη πολυτέλεια, πως είναι καλό μονάχα για ταξίδια την στιγμή που ισχύει το αντίθετο, ή πως απλά θέλουν να του πουλήσουν ένα ακριβότερο μπουφάν, όμως στο μέλλον αυτή η νοοτροπία θα αλλάξει. Κυρίως γιατί συνδέεται άμεσα με την οικονομική στενότητα - αν δεν μπορείς να το αγοράσεις είναι εύκολο να το κοροϊδέψεις και να το υποτιμήσεις ώστε να μην αισθάνεσαι πως στερείσαι... Την ίδια στιγμή που στο παράλληλο σύμπαν θα ήθελες να είσαι ο πρώτος που δείχνει τα λαμπάκια στους φίλους του, ή που θα ήθελε να μπαίνει σε μία καφετέρια και θα συγκεντρώνει τα βλέμματα στο μπράτσο…

Φυσικά, όποιος έχει τραυματιστεί ενώ φορούσε μπουφάν, κράνος κι όλα τα απαραίτητα, δεν χρειάζεται τίποτα για να πειστεί πως η ασφάλεια δεν έχει ποτέ ανώτατο όριο, φτάνει όμως να μην εναντιώνεται στην ευελιξία και την ελευθερία κινήσεων και φυσικά να μην του στοιχίζει πολύ ακριβά. Οι αερόσακοι μόλις τώρα αρχίζουν να το υπόσχονται αυτό και είναι κάτι που μπορεί να ακούγεται απλό, αλλά για να φτάσουμε ως εδώ υπήρξε τεράστιο κόστος έρευνας και εξέλιξης, σε ένα στάδιο που διήρκεσε χρόνια. Για αυτό και η Dainese δεν πρόκειται να το αφήσει έτσι...

Η Alpinestars με την σειρά της αρνείται πως έχει καταπατήσει πατέντες, αλλά επιπρόσθετα πως ήταν η ίδια, η πρώτη που μπήκε στα MotoGP, κάτι που η Dainese επίσης δεν δέχεται. Σε κάθε περίπτωση το πρώτος δεν έχει σημασία, η διένεξη υπάρχει για το υλικό, τον τρόπο τοποθέτησης και λειτουργίας κι έχει ξεκινήσει σχεδόν μία πενταετία στο παρελθόν, με την BMW να βρίσκεται τότε στην μέση.

Η Dainese ήρθε σε συμφωνία με την BMW για την από κοινού διάθεση της τεχνολογίας D-Air, καθώς αναγνώριζε το μέγεθος της αγοράς παρόλο που ως Ιταλική εταιρία μπορούσε να έχει κοντινότερους συνεργάτες, αν το ήθελε. Αυτό μας πηγαίνει στην αρχή του άρθρου για την σπουδαιότητα της Γερμανικής αγοράς. Κάπου στην μέση όμως οι δύο εταιρίες χώρισαν του δρόμους τους. Η Dainese, που είχε και το προϊόν, συνεργάστηκε τελικά με την Ducati, βγάζοντας την έκδοση D-Air της Ducati Multistrada. Η BMW έμεινε στην μέση ενός project που είχε τοποθετήσει στον προγραμματισμό της, ένα κοινό που κάλεσε την Alpinestars να το καλύψει. Άγνωστο πώς εξελίχθηκαν από εκεί τα πράγματα, αλλά αφήσαμε μικρά κενά στην ιστορία και ο καθένας μπορεί να τα ενώσει μόνος του, αυτό που βγήκε από την συνεργασία της BMW με την Alpinestars ως προϊόν της δεύτερης, κατέληξε στα δικαστήρια…

Αυτή την στιγμή το Tech-Air πρέπει να σταματήσει να πωλείται στην Γερμανία, να αποσυρθεί από όσους το έχουν αγοράσει, και να δοθούν αποζημιώσεις στην Dainese με βάθος στο 2015. Ο πόλεμος μεταξύ τους συνεχίζει τώρα σε άλλα μέτωπα, στην Ιταλία, την Αγγλία και την Γαλλία, ωστόσο η μεγαλύτερη μάχη από όλες έχει μόλις τελειώσει…  

 

Ετικέτες

Θύμα των προδιαγραφών το Kawasaki Ninja H2 – Μόνο 200 άλογα

Είχε 228 χωρίς το RamAir
Θύμα των προδιαγραφών το Kawasaki Ninja H2 – Μόνο 200 άλογα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/7/2026

Το Kawasaki Ninja H2 εμφανίζεται με την μειωμένη ισχύ της γυμνής έκδοσης, σε καταλόγους των ΗΠΑ και συγκεκριμένα στον κατάλογο της Καλιφόρνια που εδώ και χρόνια έχει ζητηθεί να αποκρύπτει τα μελλοντικά οχήματα αλλά συνεχίζουν ακάθεκτοι να τα αφήνουν όλα φόρα – παρτίδα.

Η πορεία της μοτοσυκλέτας στο μέλλον ήταν αμφίβολη μετά το 2026 εξαιτίας των αυστηρών προδιαγραφών, αν και υπάρχει λύση μέσω της μείωσης της απόδοσης στα μόλις 197 άλογα του ZH2.

Επειδή η σειρά H2, βασίζεται στην υπερβολή και είναι ένα χάρμα βιομηχανικής κατασκευής που δεν έχει αντίστοιχο παράδειγμα αυτή την στιγμή, τα έχουμε εξηγήσει πολλές φορές στο παρελθόν ώστε απλά να μπορούμε να το θέσουμε εδώ ως κάτι που δεν χωρά αμφισβήτηση, τα μόλις 200 άλογα είναι ένα μεγάλο ζήτημα.

Ασχέτως αν είναι εύκολη η διαχείρισή τους, ακόμη και της έκδοσης H2R που δεν βγάζει πινακίδα και την έχουμε οδηγήσει πολλές φορές στο MOTO, ενώ υπάρχουν και τουλάχιστον 2 στην Ελλάδα, ο κόσμος πάντα θα αναρωτιέται αν χρειάζονται τα περισσότερα, ιδιαίτερα από την στιγμή που έχουν αυξηθεί οι περιπολίες στους δρόμους. Αυτό είναι ένα επιχείρημα που καταδεικνύει τι γινόταν πριν, όμως σε κάθε περίπτωση η επιτάχυνση και όχι η υψηλή τελική, ήταν το χάρισμα όλης αυτής της οικογένειας. Ένα viral video από την Τουρκία που έδειχνε το H2R να πιάνει τα 400 στο κοντέρ είναι που ανέδειξε την τελική, πάνω από την πραγματική αξία που έχουν αυτές οι μοτοσυκλέτες. Εμείς μετρήσαμε επιτάχυνση στο αεροδρόμιο Τατοίου πριν δέκα χρόνια μαζί της και έπειτα την βάλαμε στην πίστα των Σερρών, καταδεικνύοντας επίσης πως το κοντέρ κλέβει ασύστολα μετά τα 320 περίπου. Η επιτάχυνση ήταν πάντα το δυνατό τους σημείο λοιπόν, η υψηλή τελική είναι απλά το πρόσθετο κέρδος όχι όμως το σημείο αναφοράς.

Υπό αυτή την συνθήκη τα 33 άλογα που θα απουσιάζουν από τον στρόφαλο είναι ένα πλήγμα, μένει να δούμε αν αυτό θα αφορά μόνο τις ΗΠΑ και αν στην Ευρώπη που για την μοτοσυκλέτα αποφασίζουν άνθρωποι που δεν ξέρουν τίποτα για αυτή, δεν οδηγούν μοτοσυκλέτες και δεν ενδιαφέρονται και τόσο για την ευημερία της, θα συνεχίσει να υπάρχει η σειρά H2 και με ποιο τρόπο, τουλάχιστον στα μοντέλα με πινακίδα.

 

 

Ετικέτες