Thrust DSR 200 LC 2025 - Ήρθε με το ισχυρότερο μοτέρ των 18,5 ίππων - Πού μπορείτε να το οδηγήσετε

Πλούσιος εξοπλισμός σε λογική τιμή – Με traction control και TFT οθόνη αφής επτά ιντσών
Thrust DSR 200 διαθέσιμο στην Ελλάδα
Από το

motomag

12/11/2025

Μετά την ανακοίνωση της τιμής του η εισαγωγική της Thrust Motor στην ελληνική αγορά μας ενημερώνει πως το σκούτερ DSR 200 LC ABS+TCS βρίσκεται πλέον στη χώρα μας και είναι διαθέσιμο και για test ride.

Τα σκούτερ με κινητήρες κοντά στα 200 κ.εκ. πολλαπλασιάζονται τον τελευταίο καιρό με τη συγκεκριμένη κατηγορία κυβισμού να "ζωντανεύει" ξανά, για πολύ καλούς λόγους, με μοντέλα που παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον λόγω των πλεονεκτημάτων που προσφέρουν.

Τα 200άρια σκούτερ βρίσκονται σε επιδόσεις μεταξύ των ισχυρότερων, μεγαλύτερων και βαρύτερων 250-300 και των 125-150 και συνήθως μοιράζονται με τα τελευταία διαστάσεις πλαίσιο και βάρος υπερτερώντας σε απόδοση, κάτι που γίνεται ακόμη πιο αισθητό με δεύτερο άτομο στη σέλα. Έχουν επίσης τους απαραίτητους χώρους για δύο άτομα και αυτό τα ανάγει σε μια χρηστική "χρυσή τομή" που προσφέρει περισσότερες "ελευθερίες" από ότι περιορισμούς με σημαντικότερη την άνετη κίνηση σε αυτοκινητόδρομο, ειδικά με δεύτερο άτομο στη σέλα. Έτσι μπορούν να βγουν και εκτός των τειχών της πόλης.

Thrust DSR 200 διαθέσιμο στην Ελλάδα

Το DSR 200 ABS+TCS ανήκει σε αυτήν την κατηγορία και είναι η ισχυρότερη έκδοση που τοποθετείται πάνω από εκείνη με τον κινητήρα των 125 κ.εκ., διαθέσιμη στην τιμή των 2.695 ευρώ.

Ο κινητήρας του DSR 200 είναι 174 κ.εκ. και αποδίδει 18,5 ίππους και 1,75 kg.m ροπής στις 8.500 και 6.500 σ.α.λ. αντίστοιχα, με το βάρος, πλήρες υγρών, να βρίσκεται χαμηλά, στα 138 κιλά και το ρεζερβουάρ να έχει χωρητικότητα 10,5 λίτρων. Το ύψος της σέλας βρίσκεται στα 770 χλστ. και το μεταξόνιο είναι 1.375 χλστ. Με μήκος και πλάτος στα 1.375 χλστ. και ζάντες 14 και 13 ιντσών εμπρός και πίσω αντίστοιχα το DSR 200 δεν έχει διαφορές σε σχέση με το 125άρι και υπόσχεται υψηλό επίπεδο ευελιξίας στο αστικό τοπίο, όπως και καλή προστασία από νερά και αέρα λόγω της GT φύσης του.

Στον στάνταρ εξοπλισμό του σκούτερ περιλαμβάνεται σχάρα για τοποθέτηση βαλίτσας, οθόνη αφής TFT με διαγώνιο στις επτά ίντσες με GPS, κάμερα καταγραφής στο εμπρός μέρος, keyless σύστημα εκκίνησης, full LED φώτα και traction control, ενώ προσφέρεται σε χρώμα κόκκινο, γκρι και λευκό. 

Το DSR 200 ABS+TCS είναι διαθέσιμο για Test Ride στο κοινό της Αττικής, στην αντιπροσωπεία της Thrust Motor Αγίας Παρασκευής, Μεσογείων 527 και συνοδεύεται από δύο χρόνια εγγύηση ή 20.000 χλμ., όποιο έρθει πρώτο.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.