Triumph Daytona 765R: Πρώτα στάδια εξέλιξης με δοκιμές στο δρόμο

Η επικείμενη επιστροφή
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/2/2019

Φέτος θα είναι επίσημα η πρώτη χρονιά που η Moto2 θα χρησιμοποιεί τους τρικύλινδρους κινητήρες της Triumph, με τον άκρως αγωνιστικό ήχο και την εξαιρετική απόδοση. Για την εξέλιξη του αγωνιστικού κινητήρα, η αγγλική εταιρεία βασίστηκε πάνω σε εκείνον της έκδοσης RS του Street Triple, με τις αλλαγές που είδαμε πριν από δύο χρόνια στην αγορά, αποτελώντας το σημείο αναφοράς στην κατηγορία των γυμνών μοτοσυκλετών.

Η παλιότερη έκδοση του Street Triple, με τον κινητήρα των 675 κυβικών, είχε μια εξαδέλφη που εκπροσωπούσε την Triumph στην supersport κατηγορία, την Daytona 675R. Οι supersport πέρασαν μία εξελικτική στασιμότητα έχοντας πέσει θύματα της οικονομικής κρίσης, που σε συνδυασμό με την στροφή του κόσμου προς τις adventure μοτοσυκλέτες, οδήγησε στην εξαφάνισή τους από την γκάμα των εταιριών. Κι αυτή η στροφή οφείλεται σε εξίσου μεγάλο βαθμό, στο γεγονός πως οι adventure υπόσχονταν για πρώτη φορά τις επιδόσεις μίας supersport μοτοσυκλέτας και κατά περίπτωση και superbike! Κι όλα αυτά την ίδια στιγμή που η χρήση τους ήταν λιγότερο απόλυτη... Φτάσαμε έτσι στο σημείο που οι χαμηλές πωλήσεις των supersport οδήγησαν πολλές εταιρείες να σταματήσουν την παραγωγή των μοντέλων τους όπως έγινε πρόσφατα με την Suzuki και το GSX-R 750 που μετά από 34 συνεχόμενα έτη εξαφανίστηκε απ’ τη γκάμα της, καθώς το κόστος εξέλιξής τους κρίθηκε ασύμφορο βάσει των πωλήσεών τους. Η Triumph απ’ την πλευρά της έμεινε εν μέρη πιστή στην κατηγορία χωρίς να καταργήσει το Daytona 675R αλλά αφήνοντάς το να περάσει στην λήθη μέχρι την στιγμή που έπαψε να πληροί τις προδιαγραφές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και μπορεί μέχρι πρότινος να μην είχε παρουσιάσει βλέψεις για την ανανέωσή της όμως όλοι περίμεναν τον τρόπου που θα αξιολογούσε την ενασχόλησή της με τα MotoGP…

Αυτός ο τρόπως ενσαρκώθηκε πριν από λίγες μέρες, όταν ο κατασκοπευτικός φακός της έντυπης αγγλικής εφημερίδας MCN, έπιασε ένα Daytona "υβρίδιο" να δοκιμάζεται στην Ισπανία. Όπως παρατηρούμε απ’ τις φωτογραφίες, η μοτοσυκλέτα είναι πανομοιότυπη –εμφανισιακά- με την Daytona 675R όμως, η εξάτμιση δεν έχει καμία σχέση τόσο μ’ αυτήν που είχε ο κινητήρας της παλιότερης μοτοσυκλέτας όσο και μ’ αυτή που έχει το Street Tripple 765. Κρίνοντας απ’ τα καπάκια του κινητήρα παρατηρούμε πως προέρχεται από την Street Tripe 765, ενώ το γεγονός πως πλαισιώνεται απ’ τα περιφερειακά της Daytona 675R μαρτυρά, πως η Triumph θέλει να ελέγξει πόσο καλά συνεργάζεται ο νέος κινητήρας με το παλιό πλαίσιο, καθώς υπάρχει περίπτωση να μην προχωρήσει σε επανασχεδιασμό, αν δει πως η συμπεριφορά στο δρόμο είναι ιδανική. Πράγμα αρκετά πιθανό με βάση την ικανότητα αυτού του πλαισίου να διαχειριστεί περισσότερη δύναμη, από εκείνη που μπορούσε να αποδόσει ο κινητήρας που φιλοξενούσε. Ένα στοιχείο που δικαιολογεί την καλή συμπεριφορά σε συνθήκες track day από ιδιοκτήτες που είχαν προχωρήσει σε μετατροπές...

Τα σενάρια της ανανέωσης του μοντέλου μπορούμε να πούμε σχεδόν με σιγουριά πως θα πραγματοποιηθούν καθώς δεν θα ήταν σωστό από τη μεριά της Triumph να μην εξαργυρώσει την είσοδό της στα MotoGP, τώρα που παρουσιάζονται οι αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Moto2 και το ενδιαφέρον του κόσμου συγκεντρώνεται στον κινητήρα της. Ήδη, αυτό είναι κάτι που επιβεβαιώνεται από τον ντόρο που υπάρχει γύρω από τις νέες Moto2 μοτοσυκλέτες. Η συγκυρία δεν θα μπορούσε να μην είναι καταληλότερη για ένα νέο Daytona 765R! Η μοτοσυκλέτα που εμφανίστηκε στην Ισπανία δεν είχε κάτι νέο εκτός απ’ τον κινητήρα και το σύστημα εξαγωγής πράγμα που μπορεί να μεταφραστεί πως η παρουσίαση ενός προ-παραγωγής μοντέλου είτε θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο για να έρθει, είτε πως δεν θα γίνουν περισσότερες αλλαγές, πράγμα που συγκεντρώνει και τις περισσότερες πιθανότητες, με βάση τις ικανότητες της 675...

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.