Triumph – Κέρδισε το βραβείο Torrens Trophy για την συμβολή της στην Moto2

Τιμητική βράβευση της Triumph στο Λονδίνο, παρουσία του CEO της εταιρείας, Nick Bloor
motomagTriumph – Κέρδισε το βραβείο Torrens Trophy για την συμβολή της στην Moto2
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

11/1/2024

Το Royal Automobile Club του Λονδίνου βράβευσε την Triumph με το Torrens Trophy, για το έργο της βρετανικής εταιρείας στην Moto2 κατηγορία των MotoGP ως αποκλειστικός προμηθευτής κινητήρων, παρουσία του CEO της εταιρείας Nick Bloor, με το 2024 να αποτελεί την έκτη σεζόν που η Triumph θα προσφέρει τον τρικύλινδρο κινητήρα της στην κατηγορία.

Το Torrens Trophy είναι ένα "τρόπαιο" που δημιουργήθηκε από την Royal Automobile Club (RAC) το 1979 και το ασημένιο κύπελλο απονέμεται σε ένα άτομο ή έναν οργανισμό είτε για την εξαιρετική συμβολή του στη διάδοση του μοτοσυκλετισμού, είτε για την προώθηση της ασφαλούς οδήγησης μοτοσυκλέτας στο Ηνωμένο Βασίλειο είτε επειδή έχει διακριθεί σε αγώνες μοτοσυκλετών παγκοσμίου βεληνεκούς.  Η ονομασία του τροπαίου επιλέχθηκε προς τιμήν του συντάκτη του βρετανικού περιοδικού ειδικού τύπου The Motor Cycle και αντιπροέδρου της RAC, Arhtur Bourne, ο οποίος έγραφε σε μία στήλη με το ψευδώνυμο Torrens.

Triumph – Κέρδισε το βραβείο Torrens Trophy για την συμβολή της στην Moto2

Από το 1979 απονέμεται - όχι πάντα κάθε χρόνο - από την Επιτροπή Υποψηφιοτήτων του Torrens Trophy, που αποτελείται από μία ομάδα ειδικών πάνω στα συγκεκριμένα ζητήματα και μόνο αν η RAC θεωρήσει ότι το ανάλογο επίτευγμα μπορεί να δικαιολογήσει την απονομή του βραβείου. Μεταξύ των βραβευθέντων είναι οι Jonathan Rea, Peter Hickman, Ian Hutchinson, Cal Crutchlow και πολλούς ακόμα. Η τελευταία εταιρεία, ωστόσο, που έλαβε το συγκεκριμένο βραβείο είναι η BMW, το μακρινό 1989 για την σημαντική συμβολή της στην ενεργητική ασφάλεια των μοτοσυκλετών, με την παρουσίαση το 1988 της πρώτης μοτοσυκλέτας με ABS, της K100.

Triumph – Κέρδισε το βραβείο Torrens Trophy για την συμβολή της στην Moto2

Τώρα, η RAC κάνει την Triumph το δεύτερο εργοστάσιο κατασκευής μοτοσυκλετών που παίρνει το εν λόγω βραβείο, χάρη στην δουλειά που έχει κάνει στην Moto2 κατηγορία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος MotoGP.

Η σεζόν του 2024 θα αποτελέσει την έκτη συνεχόμενη χρονιά που η Triumph θα προμηθεύσει την μεσαία κατηγορία με τους τρικύλινδρους κινητήρες της, έχοντας υπογράψει συμβόλαιο μέχρι και το 2029. Μέσα σε αυτά τα χρόνια η βρετανική εταιρεία υπολογίζει ότι οι κινητήρες της έχουν διανύσει περίπου 1,3 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Η εξέλιξη της τρικύλινδρης πλατφόρμας που βασίζεται Street Triple 765 RS – φυσικά με αρκετές διαφορές όπως η μεγαλύτερη ισχύς – είναι διαρκής, αποτελώντας την βασική αιτία που οι μοτοσυκλέτες της Moto2 κατάφεραν να σπάσουν το φράγμα των 300 χιλιομέτρων. Η εξέλιξη αυτή αναπόφευκτα έχει περάσει και στους κινητήρες πολιτικής χρήσης που βλέπουμε στον δρόμο, με την RAC να κρίνει εξαιρετικά σημαντική την συμβολή της Triumph στην εξέλιξη και πρόοδο της τεχνολογίας γύρω από τις μοτοσυκλέτες, προσφέροντάς της το Torrens Trophy.

Triumph – Κέρδισε το βραβείο Torrens Trophy για την συμβολή της στην Moto2

Στην τελετή που διεξήχθη την Τρίτη 9/1 στο Λονδίνο, το παρόν έδωσε όπως είναι λογικό και ο CEO της Triumph, Nick Bloor, ο οποίος παρέλαβε το βραβείο. Ανεβαίνοντας στην σκηνή ευχαρίστησε όλους τους εμπλεκόμενους, δηλώνοντας ότι η απονομή του ασημένιου κυπέλλου αποτελεί προνόμιο για τον ίδιο και την εταιρεία.

Ετικέτες

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.