Triumph: Μετακομίζει την παραγωγή στην Ταϊλάνδη

Μεγαλώνει στο βρετανικό R&D, συρρικνώνεται η παραγωγή
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

24/2/2020

Τα τελευταία χρόνια, η Triumph έχει μεταφέρει σταδιακά το 90% της παραγωγής της στα τρία ολοκαίνουρια εργοστάσια της Ταϊλάνδης. Έτσι αυτή τη στιγμή, από τις 65.000 μοτοσυκλέτες που κατασκευάζει κάθε χρόνο, μόλις οι 6.500 από αυτές φτιάχνονται στο εργοστάσιο του Hinckey και συγκεκριμένα είναι το Speed Triple και το γιγαντιαίο Tiger 1200. Σύμφωνα όμως με τα λόγια του εμπορικού διευθυντή της βρετανικής εταιρείας Paul Stroud, όλη (σχεδόν) η παραγωγής θα μετακομίσει στην Ταϊλάνδη έως το τέλος του 2020. Η λέξη “σχεδόν” μπήκε σε αυτή την πρόταση διότι στο βρετανικό εργοστάσιο θα μείνει μια μικρή γραμμή παραγωγής για τα μοντέλα της σειράς TFC (Triumph Factory Custom) καθώς και για κάποια άλλα εξειδικευμένα μοντέλα που θα παρουσιαστούν στο μέλλον. Αυτό με τη σειρά του σημαίνει πως η μορφή που θα έχουν οι βρετανικές εγκαταστάσεις θα αλλάξει δραματικά, καθώς οι θέσεις των εργατών και των εργαλειομηχανών θα αντικατασταθούν από επιστημονικό προσωπικό και εργαστήρια του R&D. Το νέο σχέδιο παγκόσμιας ανάπτυξης της Triumph (μετά και την συμφωνία που υπέγραψε με την ινδική Bajaj, που είναι και μεγαλομέτοχος της KTM…) στοχεύει στην μείωση του κόστους παραγωγής και ταυτόχρονα στην ταχύτερη εξέλιξη νέων μοντέλων. Με την παραγωγή να πηγαίνει στα φτηνά εργατικά χέρια της Ταϊλάνδης, αυτομάτως η Triumph βρίσκεται γεωγραφικά σε στρατηγικό σημείο για την ανάπτυξής της στις γιγαντιαίες αγορές της Ασίας, ενώ την ίδια στιγμή μειώνει το κόστος. Από την άλλη μεριά, αυξάνοντας το ανθρώπινο δυναμικό και τις δυνατότητες του R&D στην Βρετανία, θα μπορεί να σχεδιάζει και να ετοιμάζει ταχύτερα νέα μοντέλα που θα την βοηθήσουν να μπει με αξιώσεις σε αυτές τις αγορές, αλλά και να επεκταθεί σε νέες. Την ίδια στιγμή, η Triumph διαθέτει εγκαταστάσεις-συναρμολογητήρια στη Βραζιλία και την Ινδία, ξεπερνώντας την βαριά φορολογία που έχουν οι εισαγωγές μοτοσυκλετών σε αυτές τις γιγαντιαίες αγορές. Όλα αυτά είναι φυσική εξέλιξη και η Triumph (όπως και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι κατασκευαστές) κάνουν μετά από 50 χρόνια ό,τι ήδη έχουν κάνει τα Ιαπωνικά εργοστάσια από τα μέσα των 60ies, που διέθεταν εργοστάσια σε όλη την Ασία και την Λατινική Αμερική! Ουσιαστικά δηλαδή το μόνο που αλλάζει με αυτή την απόφαση αφορά την κουβέντα περί “βρετανικής αυθεντικότητας”. Διότι σε θέματα ποιότητας, τα Bonneville είναι χωρίς καμία αμφιβολία σημείο αναφορά για την κορυφαία ποιότητα υλικών, βαφής και φινιρίσματός τους. Τέλος, ο κύριος Paul Stroud μίλησε και για το Project TE-1, δηλαδή την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα που ετοιμάζει η Triumph. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, προς το παρόν η Triumph θα επενδύσει μόνο στην ανάπτυξη της συγκεκριμένης τεχνολογίας, σε συνεργασία με την ομάδα της F1 Williams για ελαφριές, υψηλής απόδοσης μπαταρίες και με τα πανεπιστήμια τεχνολογίας της Βρετανίας για τα λογισμικά διαχείρισης. Για την μορφή και το είδος της μοτοσυκλέτας που θα βγάλουν στην παραγωγή θα αποφασίσουν πολύ αργότερα, όταν αρχίσουν να διαμορφώνονται τα γούστα των μοτοσυκλετιστών για τις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.