Valentino Rossi: Νέα αγωγή εναντίον του για 100.000 Euro

Αύριο στο δικαστήριο η υπόθεση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/1/2018

Με αγωγές μπαίνει το 2018 για τον Rossi, λίγες ημέρες μετά την αθώωσή του για ηχορύπανση, καθώς αύριο 12 Ιανουαρίου οι δικηγόροι του θα κληθούν να αντιμετωπίσουν στο δικαστήριο δύο πρώην υπαλλήλους που έχουν καταθέσει αγωγή συνολικού ύψους 114.000 Euro για μη καταβολή υπερωριών μετά την απόλυσή τους.

Την είδηση φέρνει η εφημερίδα «il Resto del Carlino» και μέσα από την περιγραφή της ακρόασης της υπόθεσης, φαίνεται πως και οι δύο πλευρές έχουν το δίκιο τους.

Πρόκειται για ένα ζευγάρι από την Μολδαβία τον κ.Victor Untu και την κα. Jigan Zinaida, που απολύθηκαν τον Δεκέμβριο του 2016 από μία βίλα με κήπο 20 στρεμμάτων στην οποία εργάζονταν ως επιστάτες. Η βίλα ήταν ιδιοκτησίας της εταιρίας Domus Mea, της οποίας διαχειριστής ήταν ο Graziano Rossi, μέχρι που η εταιρία διαλύθηκε και η βίλα μπήκε σε πωλητήριο. Από την διάλυση της εταιρίας και μετά, η βίλα πέρασε απευθείας στην ιδιοκτησία του Valentino Rossi.
 

Ας κάνουμε εδώ ένα διάλειμμα για μία αναγκαία εξήγηση. Η βίλα αυτή, όπως προέκυψε από την ακρόαση, είναι μία συνηθισμένη περίπτωση επένδυσης, όπως χιλιάδες άλλες τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη αλλά και την Ελλάδα. Αγοράζονται, διατηρούνται για το διάστημα κατοχής τους και πωλούνται μετά από λίγα χρόνια εισπράττοντας την υπεραξία τους, χωρίς κάποιος να έχει κατοικήσει ποτέ εκεί - στις περισσότερες των περιπτώσεων.

Ο κ.Untu περιέγραψε αναλυτικά τις υποχρεώσεις του για την βίλα και τον κήπο της, μαζί με τις μηνιαίες απολαβές του. Ο δικηγόρος του ζευγαριού συμπλήρωσε την εικόνα της εργασίας τους, για τα 2.600 Ευρώ που εισέπραττε ο Untu και τα 1.600 της συζύγου του. Το καλοκαίρι εργάζονταν από τις 6:30πμ έως τις 9:30μμ και το χειμώνα από τις 8:30πμ έως τις 6:30μμ επιβλέποντας τον τεράστιο κήπο με την ολυμπιακών διαστάσεων πισίνα, το γυμναστήριο και το υπαίθριο αναψυκτήριο, μαζί με τον εξοπλισμό αυτών των εγκαταστάσεων. Ταυτόχρονα περιποιούταν τα δέντρα, το γρασίδι, τους θάμνους και τα παρτέρια, και έπρεπε να ελέγχουν έναν περιμετρικό φράκτη μήκους 2Km, μία μεγάλη σειρά από μπεκ ποτίσματος και αισθητήρες, 9 κάμερες, 21 παράθυρα, 9 δωμάτια με αισθητήρες, αυτοματισμούς θυρών και 38 εξωτερικά φώτα. Πρόσθεσαν επίσης την συχνή απεντόμωση και ο λόγος της ανάλυσης αυτής ήταν για να τονίσουν πως το 2011 είχαν λάβει αποζημίωση 10.000 Ευρώ για τις υπερωρίες από την αρχή του 2006, που έγιναν εξαιτίας των ανωτέρω εργασιών.

Από την πλευρά του Valentino Rossi, οι δικηγόροι του στην ακρόαση, αντέταξαν πως οι υπερωρίες γίνονται όταν το ζητήσει ο ιδιοκτήτης, με την διαφορά πως ο Rossi δεν ήταν ποτέ εκεί και δεν ζήτησε ποτέ τίποτα. Αυτό έρχεται σε αντιδιαστολή με την δήλωση του κ.Untu πως ο Rossi προσωπικά του δήλωσε "να κάνει ότι πρέπει, σαν να ήταν το δικό του σπίτι". Επίσης αντέταξαν σειρά τιμολογίων για την συντήρηση της πισίνας, των καμερών κτλ, που δείχνουν πως εξωτερικοί συνεργάτες είχαν αναλάβει μία σειρά εργασιών από την περιγραφή των δικηγόρων του ζεύγους, θεωρώντας πως δεν συνέτρεχε λόγος υπερωριών.

Αύριο Παρασκευή, ο δικαστής κ. Maurizio Paganelli θα αποφασίσει για το ποια πλευρά έχει δίκιο και θα απαλλάξει ή θα επιδικάσει τον Rossi για ένα σύνολο 114.000 Ευρώ που υπερωρίες τετραετίας και αποζημειώσεις.

Ετικέτες

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.