Valentino Rossi: Νέα αγωγή εναντίον του για 100.000 Euro

Αύριο στο δικαστήριο η υπόθεση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/1/2018

Με αγωγές μπαίνει το 2018 για τον Rossi, λίγες ημέρες μετά την αθώωσή του για ηχορύπανση, καθώς αύριο 12 Ιανουαρίου οι δικηγόροι του θα κληθούν να αντιμετωπίσουν στο δικαστήριο δύο πρώην υπαλλήλους που έχουν καταθέσει αγωγή συνολικού ύψους 114.000 Euro για μη καταβολή υπερωριών μετά την απόλυσή τους.

Την είδηση φέρνει η εφημερίδα «il Resto del Carlino» και μέσα από την περιγραφή της ακρόασης της υπόθεσης, φαίνεται πως και οι δύο πλευρές έχουν το δίκιο τους.

Πρόκειται για ένα ζευγάρι από την Μολδαβία τον κ.Victor Untu και την κα. Jigan Zinaida, που απολύθηκαν τον Δεκέμβριο του 2016 από μία βίλα με κήπο 20 στρεμμάτων στην οποία εργάζονταν ως επιστάτες. Η βίλα ήταν ιδιοκτησίας της εταιρίας Domus Mea, της οποίας διαχειριστής ήταν ο Graziano Rossi, μέχρι που η εταιρία διαλύθηκε και η βίλα μπήκε σε πωλητήριο. Από την διάλυση της εταιρίας και μετά, η βίλα πέρασε απευθείας στην ιδιοκτησία του Valentino Rossi.
 

Ας κάνουμε εδώ ένα διάλειμμα για μία αναγκαία εξήγηση. Η βίλα αυτή, όπως προέκυψε από την ακρόαση, είναι μία συνηθισμένη περίπτωση επένδυσης, όπως χιλιάδες άλλες τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη αλλά και την Ελλάδα. Αγοράζονται, διατηρούνται για το διάστημα κατοχής τους και πωλούνται μετά από λίγα χρόνια εισπράττοντας την υπεραξία τους, χωρίς κάποιος να έχει κατοικήσει ποτέ εκεί - στις περισσότερες των περιπτώσεων.

Ο κ.Untu περιέγραψε αναλυτικά τις υποχρεώσεις του για την βίλα και τον κήπο της, μαζί με τις μηνιαίες απολαβές του. Ο δικηγόρος του ζευγαριού συμπλήρωσε την εικόνα της εργασίας τους, για τα 2.600 Ευρώ που εισέπραττε ο Untu και τα 1.600 της συζύγου του. Το καλοκαίρι εργάζονταν από τις 6:30πμ έως τις 9:30μμ και το χειμώνα από τις 8:30πμ έως τις 6:30μμ επιβλέποντας τον τεράστιο κήπο με την ολυμπιακών διαστάσεων πισίνα, το γυμναστήριο και το υπαίθριο αναψυκτήριο, μαζί με τον εξοπλισμό αυτών των εγκαταστάσεων. Ταυτόχρονα περιποιούταν τα δέντρα, το γρασίδι, τους θάμνους και τα παρτέρια, και έπρεπε να ελέγχουν έναν περιμετρικό φράκτη μήκους 2Km, μία μεγάλη σειρά από μπεκ ποτίσματος και αισθητήρες, 9 κάμερες, 21 παράθυρα, 9 δωμάτια με αισθητήρες, αυτοματισμούς θυρών και 38 εξωτερικά φώτα. Πρόσθεσαν επίσης την συχνή απεντόμωση και ο λόγος της ανάλυσης αυτής ήταν για να τονίσουν πως το 2011 είχαν λάβει αποζημίωση 10.000 Ευρώ για τις υπερωρίες από την αρχή του 2006, που έγιναν εξαιτίας των ανωτέρω εργασιών.

Από την πλευρά του Valentino Rossi, οι δικηγόροι του στην ακρόαση, αντέταξαν πως οι υπερωρίες γίνονται όταν το ζητήσει ο ιδιοκτήτης, με την διαφορά πως ο Rossi δεν ήταν ποτέ εκεί και δεν ζήτησε ποτέ τίποτα. Αυτό έρχεται σε αντιδιαστολή με την δήλωση του κ.Untu πως ο Rossi προσωπικά του δήλωσε "να κάνει ότι πρέπει, σαν να ήταν το δικό του σπίτι". Επίσης αντέταξαν σειρά τιμολογίων για την συντήρηση της πισίνας, των καμερών κτλ, που δείχνουν πως εξωτερικοί συνεργάτες είχαν αναλάβει μία σειρά εργασιών από την περιγραφή των δικηγόρων του ζεύγους, θεωρώντας πως δεν συνέτρεχε λόγος υπερωριών.

Αύριο Παρασκευή, ο δικαστής κ. Maurizio Paganelli θα αποφασίσει για το ποια πλευρά έχει δίκιο και θα απαλλάξει ή θα επιδικάσει τον Rossi για ένα σύνολο 114.000 Ευρώ που υπερωρίες τετραετίας και αποζημειώσεις.

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες