Volonaut Airbike: Με 760.000 ευρώ δεν θα ξανά κολλήσεις στον Κηφισό!
Είναι πανάκριβο, ζυγίζει 30 κιλά και πετάει με 100 χλμ/ώρα
Από τον
Παύλο Καρατζά
20/8/2025
Ένας Πολωνός εφευρέτης παρουσιάζει το Volonaut Airbike – μια “ιπτάμενη μοτοσυκλέτα”. Εξαιρετικά ελαφριά και με μίνι τουρμπίνα, θα πετάει με ταχύτητα 100 χλμ/ώρα και όλα αυτά με μόλις 760.000 ευρώ!
Ο Tomasz Patan, εφευρέτης και επιχειρηματίας start-up από την Πολωνία, έχει ήδη γίνει γνωστός με το Jetson One. Η τελευταία του κατασκευή, το Volonaut Airbike, είναι ακόμα ελαφρύτερη και ακόμα πιο ριζοσπαστική. Θυμίζει αεροσκάφη από ταινίες επιστημονικής φαντασίας.
Το Volonaut Airbike κινείται από μια κεντρική μίνι τουρμπίνα που λειτουργεί με κηροζίνη, πετρέλαιο ή βιοκαύσιμο. Ο Tomasz Patan δεν θέλει να αποκαλύψει ακόμα τις ακριβείς τεχνικές λεπτομέρειες. Αρχικά είχε ανακοινώσει ότι η μέγιστη ταχύτητα θα ήταν 200 km/h, αλλά στην πραγματικότητα η μέγιστη ταχύτητα έχει οριστεί στα 102 km/h – σύμφωνα με τους κανονισμούς για τα ελαφριά αεροσκάφη χωρίς άδεια, τουλάχιστον στις ΗΠΑ.
Το χαμηλό βάρος είναι ακόμα πιο σημαντικό για μια “ιπτάμενη μοτοσυκλέτα”, με το συνολικό βάρος του Volonaut Airbike να είναι μόλις 30 κιλά. Ο Tomasz Patan χρησιμοποιεί ανθρακόνημα και εξαρτήματα από 3D εκτυπωτή για να επιτύχει μια πολύ ελαφριά κατασκευή. Η σχεδίαση του Volonaut Airbike είναι μίνιμαλ με μία μόνο θέση, εκείνη του αναβάτη, το μέγιστο βάρος του οποίου πρέπει να είναι 95 κιλά.
Η απογείωση και η προσγείωσή του γίνεται με ηλεκτρονικά βοηθήματα, χωρίς να γίνονται περισσότερες λεπτομέρειες γνωστές όσον αφορά τους αισθητήρες και τις παραμέτρους που παίρνουν υπόψη.
Η θέση του αναβάτη και το τιμόνι του Volonaut Airbike θυμίζουν μοτοσυκλέτα και ο Tomasz Patan δεν χρησιμοποιεί πιλοτήριο καθώς η κατασκευή δεν έχει εκτεθειμένους έλικες.
Μόλις λίγες ημέρες πριν η Volonaut δημοσίευσε το παρακάτω βίντεο από μια δοκιμαστική πτήση με το πρωτότυπο Airbike. Ωστόσο, ένα πρακτικό πρόβλημα είναι ότι μπορεί να παραμείνει στον αέρα μόνο για 10 λεπτά το πολύ και στη συνέχεια πρέπει να προσγειωθεί για ανεφοδιασμό.
Οι προπαραγγελίες έχουν πλέον ξεκινήσει για το Volonaut Airbike, που κοστίζει 760.000 ευρώ που περιλαμβάνει και το κόστος για την εκπαίδευση πτήσης!
Όσοι πιστοί λοιπόν μισούν την κίνηση και μπορούν να διαθέσουν αυτό το τεράστιο ποσό, ζυγίζουν κάτω από 95 κιλά και είναι διατεθειμένοι ανά δέκα λεπτά να σταματάνε για ανεφοδιασμό, παρακαλώ να σπεύσουν!
Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood
Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
Από τον
Κώστα Γκαζή
13/2/2026
Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.
Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.
Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!
Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.
Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.
Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta
Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .
Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.
Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.
Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!
Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!
Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:
