Will2Way: Ελληνικός επαγγελματισμός στα Rally!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/5/2019

Η συμμετοχή στους αγώνες μοτοσυκλέτας είναι από τα δυσκολότερα αθλήματα απλά και μόνο γιατί απαιτεί ακριβό εξοπλισμό. Το ταλέντο μόνο του και οι οδηγικές ικανότητες δεν φτάνουν, όπως αντίστοιχα είναι αρκετά για σχεδόν οτιδήποτε μπορείς να κάνεις με τα πόδια ή τα χέρια σου και μία απλή μπάλα. Και δεν είναι μόνο η συμμετοχή, αλλά και η προπόνηση ακόμη που έχει αντίστοιχα μεγάλο κόστος. Κοινό το πρόβλημα για όλους δίχως εξαιρέσεις μιας και οι καλύτεροι αναβάτες του κόσμου, έπρεπε να ξεκινήσουν κάνοντας τεράστια έξοδα. Είτε οι ίδιοι, είτε οι γονείς τους επενδύοντας σε νεαρούς πρωταθλητές. Η εξεύρεση χορηγών είναι μία αναγκαία λύση, μονάχα που κι αυτό είναι πολυσύνθετη διαδικασία όταν πρέπει να τα κάνεις όλα μόνος σου. Με λίγα λόγια, κάθε ένας που μπαίνει στην διαδικασία να συμμετέχει σε Rally μοτοσυκλέτας μπορεί να το κάνει για την προσωπική του ευεξία, αλλά είναι κάτι που του κοστίζει και σε χρήμα και σε κόπο, σε βαθμό μάλιστα που ελλοχεύει ο κίνδυνος να χάσει τον αρχικό λόγο για τον οποίο μπήκε στην διαδικασία αυτή εξ αρχής. Πόσο μάλιστα αν μιλάμε για αγώνες Rally Raid που είναι εξαιρετικά απαιτητικοί και πρέπει να έχεις σε κρατήσει σε εφεδρεία κάθε ρανίδα υπομονής και θέλισης!

Ένα από τα παραδείγματα που ανταποκρίνεται ταυτόχρονα στις παραπάνω προκλήσεις, είναι η ομάδα ή δυάδα αν θέλετε, Will2Way, που με επιμονή και υπομονή αναλαμβάνουν πολλαπλούς ρόλους πριν γίνουν αυτό που εξ αρχής ήθελαν: Αναβάτες μοτοσυκλέτας. Με στόχο την συμμετοχή τους στους αγώνες Rally εντός κι εκτός χώρα, οι Will2Way ξεκίνησαν μία προσπάθεια να βρουν όλα όσα απαιτούνται και να εκπροσωπήσουν την χώρα σε μία σειρά από Rally, διεκδικώντας την προσοχή που τους αξίζει.

Η προσπάθειά τους πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα και για τους υπόλοιπους από εμάς, οπότε ας τους ακούσουμε:

Είμαστε μια ομάδα 2 ανθρώπων και κυρίως φίλων, με έντονη δράση σε αθλητικά δρώμενα στην πόλη των Ιωαννίνων. Ασχολούμαστε ενεργά για περισσότερα από 15 χρόνια με το δίκυκλο, κι όχι μόνο, μηχανοκίνητο αθλητισμό.

Μετά από όλα αυτά τα χρόνια ενασχόλησής μας με αγώνες "Enduro" (οδήγηση μοτοσυκλέτας εκτός δρόμου), τόσο διοργανωτικά όσο και αθλητικά με συμμετοχές σε αγώνες σε περιφερειακό αλλά και πανελλαδικό επίπεδο, έφτασε πλέον η κατάλληλη στιγμή όπου δοκιμάσαμε τις δυνάμεις μας εκτός συνόρων σε μια από τις πλέον δύσκολες κατηγορίες αγώνων όσον αφορά στο δίκυκλο μηχανοκίνητο αθλητισμό: Των αποκαλούμενων extreme rally raid, των αγώνων ανώμαλου δρόμου μεγάλων αποστάσεων οι οποίοι καλύπτουν τμήματα ή και ολόκληρες χώρες και διαρκούν από 3 έως 15 μέρες. Κάθε μέρα του αγώνα μπορεί να απαιτηθεί να διανυθούν μέχρι και 900 χλμ.

Το βασικό μας κίνητρο είναι η ίδια η θέλησή μας και η πεποίθησή μας όλα αυτά τα χρόνια πώς κάθε βήμα κερδίζεται με ισχυρή θέληση, επιμονή και υπομονή. Θεωρούμε πως ακόμη και η απογοήτευση είναι μέρος μιας προσπάθειας και πως θα πρέπει να προσπαθούμε να βρίσκουμε τον τρόπο με όλες μας τις δυνάμεις να ερχόμαστε όλο και πιο κοντά στο στόχο μας. Και κάπως έτσι δημιουργήθηκε το project Will2Way.

Το επίπεδο δυσκολίας, η διάρκεια και η τοποθεσία στην οποία λαμβάνει χώρα καθιστά τους αγώνες αυτούς μια πρόκληση για κάθε συμμετέχοντα μιας και φέρνει τον αναβάτη αντιμέτωπο, όχι μόνο με τις συνθήκες του περιβάλλοντος και τους υπόλοιπους διαγωνιζόμενους αλλά κυρίως με τη μηχανή του και τον ίδιο του τον εαυτό. Πρόκειται για μια εβδομάδα συνεχών προκλήσεων κι εναλλαγών κατά την οποία ο αναβάτης καλείται να αποσυνθέσει την εμπειρία του και να την ενώσει με τα συναισθήματά του προκειμένου να ανταπεξέλθει και να βγει νικητής στην προσπάθεια αυτή.

Τον Ιουνιο του 2018 διοργανώθηκε η 14^η έκδοση του Moto Rally Albania (http://www.rallyalbania.org/) στη γειτονική χώρα. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σημαντικό αθλητικό γεγονός με συμμετοχές από όλο τον κόσμο στο οποίο και λάβαμε μέρος. Σε σύνολο 212 ξένων αθλητών καταφέραμε να βρεθούμε στην πρώτη πενηντάδα, ύστερα από 7 ημέρες και 80 περίπου ώρες οδήγησης.

Για εμάς το Moto Rally Albania ήταν μόνο η αρχή μιας σειράς παρόμοιων αγώνων στους οποίους θα θέλαμε να συμμετάσχουμε εκπροσωπώντας την Ελλάδα, αλλά κυρίως την ιδιαίτερη πατρίδα μας, τα Ιωάννινα. Επόμενος σταθμός είναι το Hellas Rally Raid που θα διεξαχθεί από τις 19 μέχρι τις 26 Μαΐου 2019 στο Καρπενήσι και ο μεγάλος μας στόχος είναι η συμμετοχή μας σε έναν αγώνα στην Αφρικανική ήπειρο.

Η δράση του Will2Way με την απαραίτητη υποστήριξη μπορεί να φτάσει την Ήπειρο και την Ελλάδα, από τα βουνά της Αλβανίας, στους αμμόλοφους της Σαχάρας και στις ακτές της Σενεγάλης. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους αγώνες extreme rally raid που θέλουμε να ακολουθήσουμε μπορείτε να δείτε εδώ:

MOROCCO DESERT CHALENGE https://www.morocco-desert-challenge.com/

AFRICA ECO RACE http://www.africarace.com/en/race/2017/home

TUAREG RALLYE https://www.tuareg-rallye.eu/en/

HELLAS RALLY RAID http://hellasrally.org/calendar/

Αξίζει να σημειωθεί πως η συμμετοχή μας στον αγώνες αυτούς μας κατατάσσει στους λίγους Έλληνες αλλά και στους μοναδικούς Γιαννιώτες αθλητές endurο που έχουν ποτέ συμμετάσχει σε τέτοιου είδους διοργανώσεις. Το γεγονός αυτό συνιστά, πέρα από εξαιρετική προσωπική τιμή, μια επιπλέον δέσμευση κυρίως προς τα νέα παιδιά που εμπνέονται και θέλουν να μιμούνται τέτοιες πρωτοβουλίες.

Η περσινή συμμετοχή στο Rally Albania

http://allnews-epirus.blogspot.com/2018/06/motor-rally-albania.html?m=1

Η φετινή συμμετοχή στο πλέον γνωστό και καταξιωμένο HELLAS Rally,

http://allnews-epirus.blogspot.com/2018/12/hellas-rally.html?m=1

Για οποιαδήποτε περαιτέρω επικοινωνία,

Γεωργογιάννης Παναγιώτης - 6974148225

καθώς επίσης και

FACEBOOK - Will2Way

INSTAGRAM - will2_way

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων!

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά.

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες

Ελβετία

https://bit.ly/MOTO_675