World Ducati Week 2022 - Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε η γιορτή του Borgo Panigale
Μετά από τέσσερα χρόνια απουσίας της
Από τον
Κώστα Γκαζή
25/7/2022
Μετά από τέσσερα χρόνια απουσίας, η καθιερωμένη γιορτή της Ducati στην πίστα του Misano επέστρεψε το 2022, με δεκάδες εκδηλώσεις, test-ride, εκδρομές, με τον αγώνα των Πρωταθλητών αλλά και με τη μεγαλειώδη παρέλαση των Ducatisti που φέτος σημείωσε νέο ρεκόρ προσέλευσης.
Αυτή ήταν η ενδέκατη έκδοση της WDW, με μια εντυπωσιακή σειρά εκδηλώσεων όπως τις παρακάτω:
Αποκάλυψη ενός νέου μοντέλου για το 2023, που γίνεται σε ένα κλειστό χώρο.
Εκδήλωση αφιερωμένη στο σχεδιαστικό τμήμα της εταιρείας Centro Stile.
Συνάντηση 88 προέδρων των Ducati Official Club ανά τον κόσμο.
Off-Road οδήγηση όπου οι φαν μπορούσαν να δουν σε δράση αναβάτες όπως οι Danilo Petrucci, Jack Miller, Antoine Meo και Edouard Boulanger καβάλα στο νέο DesertX.
Παρουσία του αγωνιστικού Audi RS Q e-tron που συμμετείχε στο Rally Dakar.
Αγώνα E-MTB με ποδήλατα Ducati TK-01RR (με νικητή τον Federico Caricasulo).
Υπογραφή αυτογράφων από τους εργοστασιακούς αναβάτες.
Εγκαίνια ενός νέου dealer της Ducati ΜΕΣΑ στην πίστα του Misano,
Scrambler Beach Party, με DJ Set από τον γνωστό dj Benny Benassi.
Test-Ride όλης της γκάμας της Ducati στα πέριξ του Misano.
Test-Ride του Panigale V4 στην πίστα.
Track-day για τους φίλους της εταιρείας.
Παρέλαση μήκους αρκετών χιλιομέτρων των Ducatisti με προσέλευση ρεκόρ.
Αγώνα των Πρωταθλητών, με τους εργοστασιακούς αναβάτες και τις μοτοσυκλέτες τους.
WDW MotoX2 Experience, με τους Pecco Bagnaia και Franco Battaini να κάνουν βόλτα φαν με διθέσιες αγωνιστικές μοτοσυκλέτες.
Βόλτες στην πίστα μέσα σε υπεραυτοκίνητα των Lamborghini και Audi.
Μια σειρά από μουσικές εκδηλώσεις.
Παραδοσιακό BBQ στη μεγάλη ευθεία της πίστας.
Meet and greet των εργοστασιακών αναβατών με τους φαν.
Και πολλές ακόμα εκδηλώσεις.
Στο Highlight του αγώνα των Πρωταθλητών, στην πίστα του Misano στήθηκαν 21 αναβάτες της Ducati από τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα MotoGP, WSBK και WSS, που συμμετείχαν με σπέσιαλ βαμμένες Panigale V4 & Panigale V2, οι οποίες θα πωληθούν σε συλλέκτες αρχής γενομένης από τις 25 Ιουλίου.
Εκεί μεταξύ άλλων βρέθηκαν οι Pecco Bagnaia, Jack Miller, Johann Zarco, Jorge Martin, Enea Bastianini, Fabio Di Giannantonio, Luca Marini, Marco Bezzecchi, Michele Pirro, Danilo Petrucci, Alvaro Bautista, Michael Ruben Rinaldi, Nicholas Spinelli και Oliver Bayliss.
Ο αγώνας μάλιστα προβλήθηκε σε live streaming, αν και δυστυχώς η Ducati δεν είχε καθόλου σπικάζ για τη μία ώρα και τα δεκαεννέα λεπτά της διάρκειας του event, κάτι που έκανε αρκετούς φαν να παραπονεθούν.
Τη νίκη της κατηγορίας V4 πήρε ο Pecco Bagnaia, ενώ τις θέσεις του βάθρου συμπλήρωσαν οι Luca Marini και Marco Bezzecchi.
Ο Federico Caricasulo κέρδισε στην V2 κατηγορία μπροστά από τους Nicholas Spinelli και Maximilian Kofler.
Συνολικά, στην WDW 2022 το παρών έδωσαν περισσότεροι από 80.000 φίλοι της Ducati, από 84 χώρες, σε μια ενθουσιώδης γιορτή που όμοια της δύσκολα βρίσκεις στον χώρο της μοτοσυκλέτας.
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες
Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
12/3/2026
Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.
Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail(TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.
Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.
Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο
To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.
Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.
Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Ένα άθλος της εποχή του
Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.
Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.
Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.
Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.
Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.
Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.
Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει
Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.
Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes(BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.