Ξανά χωρίς πινακίδες κυκλοφορίας - Κυβερνητικές ολιγωρίες παγιώνουν το πρόβλημα

Επιβεβαιώνεται η πρόβλεψη του MOTO -Στον "πάγο" οι παραδόσεις οχημάτων
License plates
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/8/2026

Οι ελλείψεις στις πινακίδες κυκλοφορίας επανέρχονται δυναμικά, προκαλώντας νέες καθυστερήσεις στις ταξινομήσεις και στις παραδόσεις καινούργιων οχημάτων. Το πρόβλημα, που το MOTO είχε αναδείξει εδώ και μήνες, όχι μόνο δεν λύθηκε, αλλά πλέον επηρεάζει ολόκληρη την αγορά, από τις μοτοσυκλέτες έως τα αυτοκίνητα.

Δυστυχώς η πραγματικότητα έρχεται να επιβεβαιώσει τις προβλέψεις. Οι ελλείψεις στις πινακίδες κυκλοφορίας έχουν επανεμφανιστεί, με αποτέλεσμα πολλές Διευθύνσεις Μεταφορών να αδυνατούν να ολοκληρώσουν τις ταξινομήσεις νέων οχημάτων και οι αντιπροσωπείες  εν σειρά, να μην μπορούν να πραγματοποιήσουν παραδόσεις στους πελάτες τους.

Δεν πρόκειται όμως για μια ξαφνική εξέλιξη, καθώς η κυβερνητικές ολιγωρίες στην διαχείριση του ζητήματος και τα πρόσκαιρα “μπαλώματα” που δεν επέλυσαν πραγματικά το ζήτημα αλλά αποσυμφόρησαν προσωρινά την κατάσταση είναι μια συζήτηση που κρατάει από τον Φεβρουάριο αλλά και μόλις πριν λίγες εβδομάδες είχαμε προειδοποιήσει πως ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας, πρόβλεψή που δυστυχώς επιβεβαιώνεται. Το πρόβλημα οφείλεται στις εμπλοκές των δημόσιων διαγωνισμών για την προμήθεια των πινακίδων και όχι σε κάποια προσωρινή δυσλειτουργία ή έλλειψη πρώτων υλών όπως πολλές φορές παρερμηνεύεται το “τελείωσε ο τσίγγος” .

Αρκετές υπηρεσίες έχουν εξαντλήσει τα διαθέσιμα αποθέματά τους και αναγκάζονται να αναζητούν πινακίδες από άλλες Περιφέρειες, διαδικασία που προκαλεί νέες καθυστερήσεις και πρόσθετη γραφειοκρατία.

Το αποτέλεσμα είναι χιλιάδες καινούργια οχήματα να παραμένουν “δεμένα” στις αντιπροσωπείες, παρότι οι διαδικασίες αγοράς έχουν ολοκληρωθεί. Οι εταιρείες αδυνατούν να παραδώσουν αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες, ενώ οι πελάτες περιμένουν χωρίς να έχουν καν εικόνα πότε θα μπορέσουν να παραλάβουν.

Το άλλο πρόβλημα είναι πως οι ελλείψεις δεν παρουσιάζονται το ίδιο σε όλους και για αυτό υπάρχουν σχόλια "μα εγώ μόλις παρέλαβα", μεγαλώνοντας το πραγματικό πρόβλημα, καθώς το πασπαλίζουν με αμφιβολία!

Η κατάσταση επηρεάζει επίσης τον προγραμματισμό των εισαγωγικών εταιρειών και των δικτύων πωλήσεων, δημιουργώντας προβλήματα στις ταξινομήσεις, στις εμπορικές επιδόσεις και στην εξυπηρέτηση των πελατών.

Το MOTO είχε επισημάνει εξαρχής ότι το ζήτημα δεν ήταν συγκυριακό, αλλά αποτέλεσμα διοικητικών αστοχιών που όπως φαίνεται επαναλαμβάνονται όσο δεν αντιμετωπίζεται η αιτία τους. Δυστυχώς, οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν ότι η εκτίμηση αυτή ήταν σωστή.

Σε μια περίοδο όπου η αγορά επενδύει σε νέα μοντέλα, νέες τεχνολογίες και την ανανέωση του στόλου, παραμένει παράδοξο το γεγονός ότι η παράδοση ενός καινούργιου οχήματος μπορεί να καθυστερεί επειδή το κράτος αδυνατεί να εξασφαλίσει κάτι τόσο βασικό όσο οι πινακίδες κυκλοφορίας.

Μέχρι να αποκατασταθεί ομαλά η προμήθειά τους, οι καθυστερήσεις στις ταξινομήσεις και στις παραδόσεις νέων μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων αναμένεται να συνεχιστούν, επιβεβαιώνοντας ότι το πρόβλημα μόνο προσωρινό δεν είναι.

 

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες