Ξηλώνεται τελικά και ο «Μεγάλος Περίπατος» της Βαρκελώνης

Σκοτώθηκε αναβάτης πριν γίνει αυτό
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/1/2021

Τον περασμένο Δεκέμβριο ένας μοτοσυκλετιστής έχασε την ζωή του όταν χτύπησε πάνω στους τσιμεντένιους ογκόλιθους που ο Δήμος της Βαρκελώνης έχει τοποθετήσει στους δρόμους δεσμεύοντας έτσι λωρίδες κυκλοφορίας προς χρήση των πεζών. Ξεκινώντας από το ίδιο πλάνο για την ενίσχυση της «μικροκινητικότητας» που οδήγησε και στον «Μεγάλο Περίπατο» της Αθήνας, η Βαρκελώνη στολίστηκε την ίδια με εμάς περίοδο με ογκόλιθους, δεσμεύοντας λωρίδες.

Να θυμίσουμε με την ευκαιρία πως πρώτη ήταν η ΛΕΜΟΤ που αντέδρασε στον «Μεγάλο Περίπατο» της Αθήνας κι έπειτα προσέφυγε στο ΣτΕ, ενώ λίγο μετά πήρε μία μεγάλη νίκη όταν κατάφερε να ακυρώσει την ΚΥΑ. Όπως έδειξαν τα γεγονότα, η ΛΕΜΟΤ ίσως γλίτωσε την ζωή κάποιου, γιατί στις 22 Δεκεμβρίου 2020 ένας μοτοσυκλετιστής έχασε την ζωή του στην Βαρκελώνη χτυπώντας πάνω στους τσιμεντένιους ογκόλιθους.

Εκεί η ομάδα που συγκρότησαν 54 φορείς δεν είχε καταφέρει να κάνει εκείνο που κατάφερε η ΛΕΜΟΤ. Προχώρησαν σε διαμαρτυρίες, διαβήματα, μανιφέστα, έδωσαν συνεντεύξεις και τελικά συναντήθηκαν και με την Δήμαρχο. Μία θυελλώδης συνάντηση που κράτησε δύο ώρες και δεν οδήγησε πουθενά. Αυτή η συνάντηση έγινε το Σεπτέμβριο. Τον Δεκέμβριο σκοτώθηκε ο μοτοσυκλετιστής και από τότε η πίεση των φορέων αυτών προς της Δήμαρχο Ada Colau ήταν ακόμη πιο πιεστική.

Τελικά σήμερα αποφασίστηκε να φύγουν οι τσιμεντένιοι ογκόλιθοι, ξηλώνοντας τον «Μεγάλο Περίπατο» από την οδό Balmes. Υπάρχει ακόμη δρόμος μέχρι να μπορούν οι 54 φορείς που προεδρεύουν μοτοσυκλετιστικές οργανώσεις και πλαισιώνονται από κατοίκους της περιοχής, καταστηματάρχες και πολλούς ακόμη σε μία σχεδόν καθολική αντίδραση, να δηλώσουν οριστική νίκη. Ωστόσο ήταν κάτι που το δημοτικό συμβούλιο προσπαθούσε να αποφύγει με κάθε τρόπο.

Κόστισε την ζωή ενός μοτοσυκλετιστή βέβαια, και σε αυτή την περίπτωση το «σας το λέγαμε» δεν μπορεί να πανηγυριστεί…

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.