Yamaha Motor - Βοηθά στον καθαρισμό νερού σε αναπτυσσόμενες χώρες με το σύστημα YCW

Με φυσική μέθοδο αργής διήθησης με άμμο
Yamaha YCW σύστημα καθαρισμού νερού
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

14/12/2022

Το Σύστημα Καθαρισμού Νερού της Yamaha (YCW) είναι ένα μικρών διαστάσεων σύστημα καθαρισμού νερού που χρησιμοποιεί τη φυσική μέθοδο καθαρισμού νερού, μέσω αργής διήθησης με άμμο. Αυτές οι εγκαταστάσεις αποδείχτηκαν εξαιρετικά αποτελεσματικές σε μικρά χωριά ή οικισμούς από αναπτυσσόμενες χώρες, όπου δεν υπήρχε πηγή καθαρού νερού.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου της Yamaha:

Το 2022, νέες μονάδες YCW εγκαταστάθηκαν σε χωριά στην Κένυα και στην Αιθιοπία, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό τους σε 45 μονάδες εντός 15 χωρών, κυρίως στην Αφρική και την Ασία.

Στόχος της Yamaha Motor είναι η περαιτέρω επέκταση της διάθεσης του YCW, μέσω στενής συνεργασίας με κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμούς.

Φέρνουμε Καθαρό Νερό σε Ανθρώπους από Όλο τον Κόσμο

Yamaha YCW

Το Σύστημα Καθαρισμού Νερού (YCW) της Yamaha είναι ένα μικρών διαστάσεων σύστημα καθαρισμού νερού, το οποίο χρησιμοποιεί μια φυσική μέθοδο αργής διήθησης με άμμο. Είναι ένα αποτελεσματικό σύστημα για μικρούς οικισμούς ή χωριά αναπτυσσόμενων χώρων που δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό. Η λειτουργία μιας εγκατάστασης YCW δεν απαιτεί μεγάλη ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας. Η συντήρηση μπορεί να γίνει από τους ίδιους τους κατοίκους και δεν χρειάζεται η επέμβαση εξιδεικευμένου προσωπικού ή η χρήση ειδικών χημικών.

Η πρόσβαση σε καθαρό νερό είναι ένα σοβαρό ζήτημα και μέρος των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ με το SDG 6: Καθαρό Νερό και Υγιεινή. Μέχρι σήμερα, εκτιμάται ότι το 26% του παγκόσμιου πληθυσμού —περίπου 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι— δεν έχει πρόσβαση σε ασφαλή διαχείριση πόσιμου νερού (UNICEF/2020). Η Yamaha Motor επιδιώκει την εισαγωγή του συστήματος YCW μέσω της συνεργασίας με διεθνείς οργανισμούς, ΜΚΟ, ιαπωνικές πρεσβείες και άλλους οργανισμούς από κάθε χώρα-στόχο. Επί του παρόντος, λειτουργούν 45 μονάδες στην Αφρική και την Ασία και το πόσιμο νερό που παρέχουν συμβάλλει στη μείωση των ασθενειών, απαλλάσσοντας γυναίκες και παιδιά από τη σκληρή δουλειά της άντλησης νερού και δημιουργώντας νέες πηγές εισοδήματος σε μετρητά για τους κατοίκους, μέσω επιχειρήσεων που σχετίζονται με το νερό, όπως είναι οι υπηρεσίες παράδοσης.

Ο Okabe Norihiko της θυγατρικής Overseas Market Development Operation (OMDO) της Yamaha Motor, είναι υπεύθυνος για την εισαγωγή των συστημάτων YCW σε νέες τοποθεσίες. "Η ζωή αλλάζει πραγματικά όταν αλλάζει το νερό", εξηγεί. "Αυτό το έχουμε δει να συμβαίνει σε κάθε τοποθεσία και στο μέλλον, θέλω να συνεχίσω να αυξάνω τον αριθμό των οικισμών που είναι εξοπλισμένοι με YCW."

Μια δουλειά που ξεχειλίζει από τη φιλοσοφία Kando

Yamaha YCW

Χρειάζονται περίπου δύο εβδομάδες για να εγκατασταθεί μια μονάδα YCW και έτσι ο Okabe και άλλα μέλη της OMDO εργάζονται σκληρά στο εργοτάξιο, μαζί με τους κατοίκους της εκάστοτε περιοχής. Ωστόσο, αυτή η εργασία δεν είναι μια απλή διαδικασία, όπως συμβαίνει συχνά σε χώρες με πολύ ανεπτυγμένες υποδομές. Κατά την αρχική ανάπτυξη του συστήματος YCW, καμία εγκατάσταση δεν ολοκληρώθηκε σύμφωνα με τον προγραμματισμό.

“Όταν το νερό δεν μπορούσε να αντληθεί λόγω ενός αγνώστου προβλήματος που προέκυψε στην αντλία εισαγωγής, πήρα την αντλία 40 κιλών πίσω στο ξενοδοχείο και πάλευα για μέρες στην μπανιέρα, προσπαθώντας να βρω την αιτία”, σημειώνει ο Okabe. “Αντιμετωπίσαμε απρόβλεπτα ζητήματα το ένα μετά το άλλο, όπως ήταν το βούλωμα των υδραυλικών εγκαταστάσεων. Πηγαίναμε στο ποτάμι με τους ντόπιους για να επιθεωρήσουμε τη βλάβη ή εργαζόμασταν σε μεγάλο υψόμετρο στην Αιθιοπία, παλεύοντας με παθήσεις που σχετίζονται με το υψόμετρο."

Όλες οι αναμνήσεις που του έρχονται στο μυαλό αφορούν την αντιμετώπιση προβλημάτων, αλλά στο πρόσωπό του είναι εμφανής η απίστευτη ικανοποίηση που λαμβάνει από τη δουλειά του. “Αυτό συμβαίνει επειδή έχω δει τα μεγάλα χαμόγελα των χωρικών την πρώτη φορά που βγαίνει καθαρό νερό από τη βρύση, μετά από έντονη προσπάθεια και σκληρή δουλειά”. Το να τους βλέπεις να χαίρονται, να τραγουδούν και να χορεύουν, είναι μια σκηνή που ξεχειλίζει από τη φιλοσοφία Kando, προσθέτει ο Okabe.*

Σήμερα, οι δεξαμενές αποθήκευσης και άλλα εξαρτήματα των μονάδων YCW κατασκευάζονται στην Ινδονησία και εξάγονται στις χώρες προορισμού τους. “Αλλά πιστεύω ότι για να φέρουμε καθαρό νερό σε περισσότερους ανθρώπους και κοινότητες, πρέπει να δημιουργήσουμε ένα μέσο για την τοπική παραγωγή”, παραδέχεται ο Okabe. Εν ολίγοις, η τοπική παραγωγή συστημάτων YCW είναι το σημείο στο οποίο εστιάζει την προσοχή του και αυτή είναι η επόμενη πρόκληση που καλείται να αντιμετωπίσει.

*Το Kando είναι η ιαπωνική έκφραση για την ταυτόχρονη αίσθηση βαθιάς ικανοποίησης και έντονης έξαψης που νιώθει κάποιος όταν βρίσκεται μπροστά σε κάτι που έχει εξαιρετική αξία.

Ετικέτες

Διαμαρτυρία από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Κόβουν εδαφική κάλυψη και τους βάζουν σε ζεύγη!

Οι υπεύθυνοι παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν αναστάτωση στο προσωπικό
1
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/1/2026

Μία ξαφνική απόφαση ζητά από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην Αθήνα, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς προηγούμενη συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι λόγοι που επικαλούνται οι υπεύθυνοι είναι πως πρόκειται για θέμα ασφαλείας των αναβατών-διασωστών. Το πρόβλημα είναι πως δεν διπλασιάζουν τον αριθμό των διασωστών αλλά κόβουν τις περιοχές που αυτοί καλύπτουν και έπειτα φτιάχνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο κανόνων σε περίπτωση αδειών ή πολλαπλών περιστατικών, φορτώνοντας όχι μόνο με ευθύνη αλλά και με ηθικά διλήμματα το κέντρο αποφάσεων!

Οι ίδιοι οι διασώστες διαμαρτύρονται για αυτές τις αλλαγές, λέγοντας πως τις εμπνεύστηκαν δίχως να τους έχουν ρωτήσει ή να έχει γίνει καταγραφή των αναγκών. Όπως τονίζουν και οι ίδιοι ζήτημα ασφαλείας υπάρχει και όταν οδηγούν δύο διασώστες ο ένας πίσω από τον άλλο χωρίς να έχει γίνει διαχωρισμός στα ζεύγη με βάση τον ρυθμό που κινούνται οι αναβάτες και να έχει προηγηθεί φυσικά και η κατάλληλη εκπαίδευση. Ζήτημα ασφάλειας τονίζουν πως είναι και το να αλληλοκαλύπτονται οι σειρήνες οδηγώντας ανάμεσα στους στοίχους των αυτοκινήτων, ενώ τρέχουν να καλύψουν τα μισά περιστατικά από αυτό που κάνουν τώρα.

Μάλιστα, το νέο αυτό πρωτόκολλο θα ακολουθείται μόνο στην Αττική, όμως όχι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες – που θα παίρνει άδειες το προσωπικό, ενώ ο τηλεφωνητής – συντονιστής θα μπορεί να αποφασίζει αν μπορούν να κινηθούν οι διασώστες και μόνοι τους κατά περίπτωση. Δηλαδή, η απόφαση πάρθηκε για θέματα ασφαλείας αναγνωρίζοντας χωρίς να αναφέρεται πως αυτά τα θέματα είναι εποχιακά και υφίστανται μόνο στην Αττική!

Πρόσφατα είχαμε τον θανατηφόρο τραυματισμό ενός μοτοσυκλετιστή - διασώστη με τις συνθήκες του δυστυχήματος να περιγράφουν ξεκάθαρα πως με τον τρόπο που έγινε το τρακάρισμα με τον ηλικιωμένο οδηγό του αυτοκινήτου που έκοψε κάθετα μία λεωφόρο με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ενδεχομένως να είχαμε και δεύτερο θύμα αν κινούνταν ανά ζεύγη οι διασώστες! Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε χρόνος αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση, οπότε ακόμη και 30-40 μέτρα απόσταση να είχαν μεταξύ τους, ένα μεγάλο νούμερο μέσα στην πόλη, πάλι δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος αντίδρασης για τον δεύτερο!

Στην προκειμένη περίπτωση οι διασώστες εκφράζουν την κοινή λογική, που όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας πάει περίπατο, υποβαθμίζοντας ένα κρίσιμο τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ φαίνεται πως οι υπεύθυνοι ανοίγουν έτσι την πόρτα στους ιδιώτες και στον τομέα αυτόν. Ας δούμε όμως και τι λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι:

EKAV_MOTOMAG

Η Δημοσίευση από την πλευρά των μοτοσυκλετιστών-διασωστών:

“Πώς να διαλύσετε την «αιχμή του δόρατος» του ΕΚΑΒ από την άνεση του γραφείου σας

Αν κάτι λειτουργεί σωστά στο ΕΚΑΒ, αυτό είναι το τμήμα των μηχανών άμεσης επέμβασης. Ή μάλλον λειτουργούσε σωστά, γιατί βρήκαμε τον τρόπο να το σαμποτάρουμε εκ των έσω.

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο. Είναι, κατά γενική ομολογία, η αιχμή του δόρατος. Λειτουργώντας κατά μόνας (ένας διασώστης με μία μηχανή), καλύπτουν πολλούς τομείς, φτάνουν πρώτες, αποσυμφορούν το σύστημα, σώζουν χρόνο — και ο χρόνος στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα είναι ζωή.

Αν κάτι λειτουργεί καλά, τι κάνεις; Το ενισχύεις; Διευκολύνεις τη λειτουργία του;

Στην Ελλάδα, του κόβεις τα πόδια!

Εν μία νυκτί αποφασίστηκε οι μηχανές να κινούνται πλέον ως ζεύγη. Δύο μηχανές για ένα περιστατικό. Γιατί; Γιατί έτσι λέει ένα «πρωτόκολλο» που εμπνεύστηκαν άνθρωποι μέσα από τα γραφεία τους. Έτσι αποφάσισαν να μειώσουν στο μισό τη δυναμική του τμήματος των μηχανών του ΕΚΑΒ, αλλά και να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ένα τμήμα που δούλευε «ρολόι». Το οξύμωρο είναι ότι κανείς δεν έχει δει ή αναγνώσει αυτό το «πρωτόκολλο», που μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αυτών που το εμπνεύστηκαν.

Αυτά όλα ισχύουν για τις μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, καθώς το «φανταστικό» αυτό πρωτόκολλο δεν θα εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας όπου υπάρχουν μηχανές. Άλλο ΕΚΑΒ στην Αθήνα και άλλο στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πάμε να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις πρακτικά.

Αν οι μηχανές του ΕΚΑΒ κάλυπταν 14 τομείς, τώρα θα καλύπτουν τους μισούς ή και λιγότερους. Οι μισοί τομείς θα έχουν δύο μηχανές-διασώστες και οι άλλοι μισοί κανέναν. «Καλύτερα ένας παρά κανένας», θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα.

Ας μιλήσουμε όμως και για την ασφάλεια, ένα θέμα που καίει πραγματικά τους διασώστες των μοτοσυκλετών. Όταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ κινούνται με φάρους και σειρήνες, ο μέσος οδηγός στην Αθήνα αντιλαμβάνεται την πρώτη. Μόλις αυτή περάσει, θεωρεί ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος. Το δεύτερο δίκυκλο, που ακολουθεί με τις δικές του σειρήνες να «χάνονται» μέσα στον θόρυβο της πρώτης, είναι ένας κινούμενος στόχος. Οι διασώστες δεν είναι απλώς εκτεθειμένοι στον δρόμο· είναι πλέον θύματα ενός πειράματος που αγνοεί τους βασικούς νόμους της κυκλοφοριακής ψυχολογίας.

Πάμε τώρα και στο οξύμωρο του πρωτοκόλλου «λάστιχο».

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αυτοί που έλαβαν την απόφαση ισχυρίζονται ότι οι μηχανές πρέπει να είναι διπλές για να εφαρμόζουν καλύτερα το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών. Η απόφασή τους, όμως, προβλέπει ότι αν ο ασυρματιστής κρίνει πως πρέπει να κινηθούν κατά μόνας για κάποια περιστατικά, ή αν είναι καλοκαίρι και οι άδειες πιέζουν, τότε το πρωτόκολλο... θα κάνει φτερά! Οι μηχανές θα «σπάνε» και θα πηγαίνει μία σε κάθε περιστατικό. Πώς θα κρίνει ο ασυρματιστής ποιο περιστατικό θα διαχειριστεί μία μηχανή και ποιο δύο; Θα μετακυλιστεί η ευθύνη στους ασυρματιστές; Δεν έχουν ήδη αρκετές ΕΔΕ;

Επίσης, τον Ιούλιο στην Αθήνα των εκατομμυρίων τουριστών, η ασφάλεια και το πρωτόκολλο είναι δευτερεύοντα μπροστά στις άδειες; Αν ένας διασώστης μπορεί να σώσει μια ζωή μόνος του τον Αύγουστο, γιατί είναι «ανεπαρκής» τον Ιανουάριο; Ή το πρωτόκολλο είναι σοβαρό και απαράβατο, ή είναι απλώς μια φούσκα που θα σκάσει πάνω μας.

Πάμε, λοιπόν, και στην πλάνη των «δύο ατόμων» και του πρωτοκόλλου.

Αν το επιχείρημα είναι ότι δύο άτομα κάνουν καλύτερη δουλειά στο πεδίο, τότε ας κοιτάξουμε τα ασθενοφόρα. Εκεί το πλήρωμα είναι δύο άτομα. Όταν ο ένας οδηγεί προς το νοσοκομείο, ο άλλος μένει μόνος πίσω με τον ασθενή και παρέχει τις πρώτες βοήθειες. Με τη λογική της «διπλής μηχανής», θα έπρεπε τα ασθενοφόρα να έχουν τρία άτομα πλήρωμα για να τηρείται το πρωτόκολλο κατά τη μεταφορά: δύο πίσω στην καμπίνα και ένας να οδηγεί. Αλλά εκεί επικρατεί σιωπή. Εκεί ο ένας διασώστης αρκεί. Στις μηχανές όμως, όπου το ζητούμενο είναι η ταχύτητα και η διασπορά, προτιμάμε να δεσμεύουμε δύο μηχανές στο ίδιο σημείο, αφήνοντας άλλους τομείς ακάλυπτους.

Το απολύτως οξύμωρο, βέβαια, είναι ότι αυτό το πρωτόκολλο κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι, γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καμία αιτιολόγηση και κανένα επίσημο έγγραφο που να αναλύει το σκεπτικό.

Οι πρωταγωνιστές στο περιθώριο;

Το πιο εξοργιστικό; Κανείς δεν ρώτησε τους ίδιους τους διασώστες των μηχανών· τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, που γνωρίζουν την κίνηση, τους κινδύνους και τις πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που ζουν τη δουλειά και δεν τη διαβάζουν σε υπηρεσιακά σημειώματα. Η απόφαση πάρθηκε ερήμην τους.

Αντί να ενισχύσουν τον Τομέα Μοτοσυκλετών, επιλέγουν να τον «ευνουχίσουν» επιχειρησιακά. Μετατρέπουν ένα ευέλικτο σώμα ταχείας ανταπόκρισης σε μια δυσκίνητη δομή, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα.

Για να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με τη θέση των διασωστών (όχι πως τους ζητήθηκε), αυτή είναι συντριπτικά κατά του μέτρου των δύο μηχανών. Λέτε αυτοί να μην ξέρουν και να γνωρίζετε εσείς, από τα γραφεία σας, καλύτερα τη λειτουργία του τμήματος;

Η «ασφάλεια» δεν επιβάλλεται με φανταστικά πρωτόκολλα και αποφάσεις γραφείου που δημιουργούν νέους κινδύνους. Η ασφάλεια και η επιτυχία κερδίζονται στον δρόμο. Και στον δρόμο, αυτή τη στιγμή, το μόνο που καταφέρατε είναι να βάλετε τρικλοποδιά σε αυτούς που τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν όσους πιο πολλούς μπορούν.”