Yamaha R1 Petronas Replica: Ό,τι πάρεις… 46!

100% MotoGP στιλ!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/8/2020

Με τον Quartararo πρώτο σε βαθμολογία πρωταθλήματος και τον Morbidelli να οδηγεί την κούρσα, όπως έγινε στο Brno, και να τερματίζει στο βάθρο, η Yamaha δεν είναι καθόλου περίεργο που ετοίμασε μία ειδική replica έκδοση για την R1 στα χρώματα της αγωνιστικής M1 της Petronas Racing.

Το περίεργο είναι ο συμβολισμός με το νούμερο 46, αν και η Petronas λέει πως συμβολίζει τα χρόνια της εταιρείας χωρίς να αναφέρει καθόλου τον Rossi και να γίνεται λόγος για την επόμενη σεζόν που υπάρχει περίπτωση να αλλάξει ομάδα. Το -υπάρχει περίπτωση- πηγάζει από τις τελευταίες εξελίξεις μετά το ατύχημα.

Έτσι λοιπόν, συμβολικά για τα χρόνια, η replica θα κοστίζει 46.000 Ευρώ και θα φτιαχτούν μόλις 46 όλες κι όλες.

Η Petronas ανακοινώνει πως την βαφή έχει αναλάβει η ίδια εταιρεία που επιμελείται και των αγωνιστικών, οπότε η πιστότητα στο χρώμα πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Υπάρχουν επίσης και αεροδυναμικά βοηθήματα, που ίσως να δούμε στο μέλλον και στις R1 παραγωγής, όπως έχουν κι άλλες -και σιγά σιγά όλες, του ανταγωνισμού.

Από εκεί και πέρα τα πολλά αυτά χρήματα αντικατοπτρίζονται και σε πιο χειροπιαστά αξεσουάρ και δεν εξαντλούνται σε μία υπερβολική χρέωση για χρώματα: Μπροστά έχουμε FGRT 2 πιρούνι της Ohlins και πίσω TTX με αγωνιστικό σταμπιλιζατέρ και κιτ εξάτμισης από λαιμούς.

Οι τροχοί είναι Marchesini με σύστημα ταχείας εξαγωγής και έχουν δαγκάνες GP4-RX της Brembo με τις βασικές αλλαγές να ολοκληρώνονται με αγωνιστική ECU, αγωνιστική γκαζιέρα και κιτ μαρσπιέ.

Μαζί σας bonus, οι 46 ιδιοκτήτες θα λάβουν ένα κράνος της KYT με αντίστοιχο χρωματισμό και άλλα αναμνηστικά, καθώς και ένα VIP pass για οποιονδήποτε αγώνα MotoGP θέλουν, όταν με το καλό θα υπάρχουν και πάλι θεατές, αλλά χωρίς αυστηρούς περιορισμούς, όπως αναμένεται να γίνει στο Misano.

Μαζί με τα 46 χρόνια Petronas υπάρχουν και άλλες συγκυρίες, όπως τα εγκαίνια του νέου GYTR Pro καταστήματος, και τα 20α γενέθλια της Yamaha Austria Racing Team.

Ο κος Razlan Razali της Petronas Yamaha Sepang Team πρόσθεσε πως αυτή η Replica έκδοση σηματοδοτεί την πορεία της πρώτης δορυφορικής ομάδας της Yamaha που κερδίζει αγώνα στα MotoGP μετά από 20 χρόνια. Για αυτό και τονίζει πως οι μελλοντικοί -αριθμημένοι- ιδιοκτήτες δεν θα έχουν μόνο μία εξαιρετική μοτοσυκλέτα για track days, αλλά και ένα κομμάτι της ιστορίας της μοναδικής αυτής ομάδας.

Η σχεδόν διπλάσια τιμή της συγκεκριμένης replica δικαιολογείται σε μεγάλο βαθμό από αναρτήσεις, φρένα και τροχούς, αλλά όχι σε σημείο να είναι ευκαιρία για κάποιον που κοιτά το κόστος των €46.000. Ευκαιρία για αυτά τα λίγα πορτοφόλια που μπορούν να αντέξουν το βάρος, μπορεί να θεωρηθεί η συγκεκριμένη μόλις δεις όλο τα πακέτο συνολικά, μαζί με το στήσιμο από το YART, που από μόνο του είναι μία ακριβή υπηρεσία…

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.