Yamaha SPHEV: Ένα άσχημο XMAX που στοχεύει στην τεχνολογία! Το 1ο της full υβριδικό [Video]

Υβριδικό scooter ετοιμάζει η ιαπωνική εταιρεία στο μέγεθος του XMAX
Yamaha HEV
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

24/2/2025

Σε εξέλιξη βρίσκεται το πρώτο υβριδικό σύστημα της Yamaha που προορίζεται για παραγωγή με την ιαπωνική εταιρεία να δίνει στη δημοσιότητα τις πρώτες λεπτομέρειες για τη λειτουργία του.

H Yamaha ήταν από τους ένθερμους υποστηρικτές των υβριδικών συστημάτων κίνησης στους δύο τροχούς εξελίσσοντας ένα τέτοιο ήδη από τα μέσα της 10ετίας του 2000. Αν δεν υπήρχε η οικονομική ύφεση στα τέλη της 10ετίας του 2000 τότε η πιθανότητα να είχαμε μια σειρά υβριδικών Yamaha ήδη στην παραγωγή είναι μεγάλη.

Yamaha HEV

Οι Ιάπωνες επέστρεψαν εκ νέου στα υβριδικά συστήματα κίνησης πιο ενεργά πριν από περίπου μια πενταετία όταν και άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή νέες προς κατοχύρωση πατέντες, ενώ τώρα προχώρησαν και στην παρουσίαση του πρώτου τους δίκυκλου ονόματι SPHEV (Series Parallel Hybrid Electric Vehicle).

Yamaha HEV

Η αρχή λειτουργίας του full υβριδικού ή strong hybrid συστήματος, όπως αποκαλούν γενικότερα οι Ιάπωνες τα υβριδικά συστήματα που δεν μπαίνουν στην πρίζα (plug-in hybrid) και μπορούν να κινήσουν ένα όχημα μόνο με τον ηλεκτρικό τους κινητήρα, δεν διαφέρει ουσιαστικά από εκείνη του συστήματος της Kawasaki των Ninja Z7/Ζ7 Hybrid. Διαφέρει ωστόσο σημαντικά ως προς την εφαρμογή.

Yamaha SPHEV -Series Parallel Hybrid Electric Vehicle 2025

Το κύριο ηλεκτρικό μοτέρ που συνεισφέρει στην κίνηση του scooter δεν βρίσκεται κοντά και δεν συνδέεται στον άξονα του κιβωτίου με τον θερμικό όπως στα Kawasaki. Έχει τοποθετηθεί στον άξονα του πίσω τροχού στη δεξιά μεριά -όχι κεντρικά στον τροχό. Στα αριστερά του κινητήρα εσωτερικής καύσης βρίσκεται ένα ακόμη ηλεκτρικό μοτέρ που συνδέεται με τον στρόφαλο. Αυτό επωμίζεται πρωτίστως με την εκκίνηση του θερμικού μοτέρ και την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας για την φόρτιση της συστοιχίας μπαταριών, με τη δύναμη να φτάνει στον πίσω τροχό με ιμάντα, χωρίς η Yamaha να δείνι σε αυτό το σημείο περισσότερες λεπτομέρειες για το κιβώτιο. Η Yamaha αναφέρει ωστόσο πως μπορεί και το μικρότερο ηλεκτρικό μοτέρ να συνεισφέρει στις επιδόσεις, κάτι που δεν γίνεται στα full hybrid συστήματα των αυτοκινήτων.

Η αυτόματη λειτουργία του συστήματος είναι και η στάνταρ όταν ενεργοποιείται το scooter και στο άνοιγμα του γκαζιού κατά την επιτάχυνση από στάση λειτουργεί μόνο ο ηλεκτρικός κινητήρας ώστε να εξοικονομείται καύσιμο και να μην παράγονται ρύποι. Σε νορμάλ συνθήκες κίνησης το ηλεκτρικό μοτέρ κίνησης φορτίζει και την μπαταρία όταν το scooter επιβραδύνει και ο αναβάτης χρησιμοποιεί τα φρένα. Όταν τα αποθέματα της μπαταρίας πέσουν κάτω από ένα συγκεκριμένο όριο τότε είναι που ενεργοποιείται το δεύτερο ηλεκτρικό μοτέρ/γεννήτρια για να τη φορτίσει. 

Yamaha SPHEV -Series Parallel Hybrid Electric Vehicle 2025

Αυτά στις χαμηλές ταχύτητες γιατί στις μεσαίες και τις υψηλές την κίνηση αναλαμβάνει ο θερμικός κινητήρας, ενώ ανάλογα με την επιτάχυνση που επιδιώκει ο αναβάτης σε λειτουργία μπαίνει και ο κύριος ηλεκτρικός. Το δεύτερο ηλεκτρικό μοτέρ συνεισφέρει και αυτό στην κίνηση όταν απαιτείται από τον αναβάτη το μάξιμουμ της επιτάχυνσης. Έτσι το σύστημα της Yamaha παρουσιάζει κάτι το μοναδικό μέχρι στιγμής ανεξαρτήτως τροχών έχοντας διπλό ηλεκτρικό boost.

Η μπαταρία του συστήματος μαζί με τον εναλλάκτη έχουν τοποθετηθεί κεντρικά και χαμηλά, ανάμεσα στα πόδια του αναβάτη. Μοιάζει να είναι σημαντικά μεγαλύτερη το 1,37 kWh της Kawasaki. Η Yamaha ούτως ή άλλως σχεδιάζει το σύστημα ώστε το scooter της να μπορεί να κινηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα μόνο με ηλεκτρική ενέργεια ώστε να μπορεί να κινείται με άνεση και σε αστικές ζώνες μηδενικών ρύπων.

Yamaha SPHEV -Series Parallel Hybrid Electric Vehicle 2025

Για το μέγεθος του υβριδικού scooter η Yamaha ακολούθησε ως πρότυπο το XMAX με διπλά αμορτισέρ για τον πίσω τροχό αφού φαίνεται ότι δεν υπάρχει χώρος για κεντρικά τοποθετημένο. Από τη στιγμή που πρόκειται για μεσαίου μεγέθους scooter θα έχει ενδιαφέρον να δούμε και τι θα γίνει με τους προσφερόμενους αποθηκευτικούς χώρους, τη στιγμή που το XMAX είναι από τα κορυφαία σε αυτόν τον τομέα ανεξαρτήτως κατηγορίας.

Σύμφωνα με τη Yamaha το υβριδικό σύστημα που εξελίσσει μπορεί να τοποθετηθεί και σε παρόμοιου μεγέθους συμβατικές μοτοσυκλέτες και από αυτά που έδειξε εξετάζει δύο ακόμη μοτοσυκλέτες για να το εφαρμόσει, μια naked αλλά και μία με φέρινγκ που μοιάζει να ανήκει στην sport κατηγορία.

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.