Yamaha T7: Το έκαναν βίδες!

Και μας πείραξε προσωπικά…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

26/7/2017

Στην περσινή EICMA η Yamaha παρουσίασε ένα concept που προοριζόταν να αποτελέσει την πηγή έμπνευσης για ένα νέο Ténéré. Βλέποντάς το από κοντά τότε, και ακούγοντας τον μεταμορφωμένο ήχο του crossplane κινητήρα, πολύ δυνατότερο σε σύγκριση με το MT-07, λέγαμε από τότε πως θα θέλαμε πολύ να βρεθούμε στη σέλα, εκείνου ακριβώς του concept, και φυσικά της μοτοσυκλέτας που θα γεννιόταν έπειτα.

Επειδή την ίδια επιθυμία εξέφρασαν αρκετοί στην Yamaha, κι ενώ ετοιμαζόταν η πολιτική έκδοση πλησιάζοντας το στάδιο παραγωγής, λήφθηκε η απόφαση το T7 να κάνει μία μικρή περιοδεία ανά τον κόσμο, επιλέγοντας σε κάθε χώρα ένα μέσο που να πληροί ορισμένες προϋποθέσεις για να το οδηγήσει αποκλειστικά. Περιορίζοντας τον κόσμο που θα το οδηγούσε, η Yamaha ήθελε εκτός των άλλων να το προστατέψει, ελαχιστοποιώντας τις πιθανότητες να της το επιστρέψουν σε ένα κιβώτιο. Δεκάδες site ξεπηδούν σε κάθε χώρα για το αυτοκίνητο και την μοτοσυκλέτα χωρίς να μπορούν να υποστηρίξουν όμως τις απαιτήσεις που έχουν οι δοκιμές ή να έχουν μεθοδολογία και τρόπο εργασίας. Αναγκαίο λοιπόν να οριστούν κάποιες προϋποθέσεις για εκείνους που θα βρεθούν στην σέλα του, και δεν χρειάζεται να μαντέψετε ποιοι θα το οδηγούσαν αποκλειστικά στην Ελλάδα...

Μέσα από την «VIP» αυτή παρουσίαση, το κοινό θα αποκτούσε μία καλή εικόνα της ιδέας που είχε η Yamaha για το επόμενο Ténéré, και το concept θα συνέχιζε για λίγο την ζωή του, αφού πλέον είχε ολοκληρώσει την εργασία του με την Yamaha ως πεδίο δοκιμών και πειραματισμού. Ετοιμαστήκαμε λοιπόν να του κάνουμε μία μεγαλοπρεπή υποδοχή, με φωτογράφιση που παρόμοια στην Ελλάδα δεν θα είχε ξανά γίνει, για να διαφέρουμε κι από τους υπόλοιπους στον κόσμο. Λατομεία και νταμάρια εκείνοι; Τις κορυφές του Ολύμπου εμείς για φόντο, ανεβαίνοντας στα 2.700 μέτρα!

Μονάχα που τελικά το T7 δεν θα έρθει ποτέ στα χέρια μας

Παρά τις προετοιμασίες και την προσεκτική διαλογή, ποτέ δεν γίνεται να αποκλείσεις την κακιά στιγμή, μονάχα να ελαχιστοποιήσεις τις πιθανότητες και να ελπίζεις για το καλύτερο. Από την Ιταλία, το Concept T7 πήγε στην Γαλλία, από εκεί στην Γερμανία κι έπειτα θα σταματούσε στην Ελβετία, πριν έρθει στην Ελλάδα, αποκλειστικά για το MOTO και τους αναγνώστες του!

Υπερέβαλαν εαυτό οι αγαπητοί συνάδελφοι όμως, το T7 δεν έφτασε ποτέ στην Ελβετία, αποκτώντας μία όψη που δεν του επιτρέπει να ξανά βρεθεί εκτός… κούτας. Η περιοδεία του λοιπόν σταματά αναπάντεχα, σε ένα δρομολόγιο που βγήκε με βάση τα σύνορα των χωρών κι έτσι εδώ στην άκρη της Ευρώπης θα το παίρναμε λίγο πιο μετά από τους υπόλοιπους, με το τρενάκι όμως να διακόπτεται απότομα.

Η ειρωνεία ήταν πως μαζί με την άσχημη είδηση, μας ερχόταν και η… ευχάριστη. Μετά από πιέσεις για γρήγορη απάντηση, δαιδαλώδη τηλεφωνήματα από το Πεντάγωνο μέχρι τον Όλυμπο, παίρναμε την άδεια από το Επιτελείο Στρατού να φωτογραφίσουμε στο σημείο που θέλαμε.. ΑΝ καταφέρναμε να φτάσουμε ως εκεί, όπως μας είπαν. Και στην Yamaha λυπήθηκαν εξίσου μαζί μας. Γιατί ανάμεσα στις προτάσεις που πήγαν από διάφορες χώρες, της Ελλάδας είχε ξεχωριστή θέση, αφού θα δοκιμάζαμε να δούμε αν θα μπορούσαμε να πάμε από το επίπεδο της θάλασσας στα 2.700 μέτρα: T(wo)7hundred meters. Πιθανότατα να μην τα καταφέρναμε, είχαμε πάντως την ελπίδα για δικό μας καλό πρώτα, να μην χρειαζόμασταν κούτα και κουτάκι για βίδες…

Μέσα από όλα αυτά τα πήγαινε – έλα, από τα οποία μας έμεινε το παραπάνω χαρτί, μάθαμε και για το νέο Ténéré. Πράγματι ετοιμάζεται, όπως γράφαμε πρόσφατα έχοντας τις κατασκοπευτικές φωτογραφίες από την πολιτική έκδοση, αλλά δεν θα είναι στην EICMA όπως το περιμέναμε. Κατά πάσα πιθανότητα θα παρουσιαστεί στα μέσα του ’18 ως μοντέλο για τέλος χρονιάς ή αρχές του ’19!

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες