Yamaha T7: Το έκαναν βίδες!

Και μας πείραξε προσωπικά…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

26/7/2017

Στην περσινή EICMA η Yamaha παρουσίασε ένα concept που προοριζόταν να αποτελέσει την πηγή έμπνευσης για ένα νέο Ténéré. Βλέποντάς το από κοντά τότε, και ακούγοντας τον μεταμορφωμένο ήχο του crossplane κινητήρα, πολύ δυνατότερο σε σύγκριση με το MT-07, λέγαμε από τότε πως θα θέλαμε πολύ να βρεθούμε στη σέλα, εκείνου ακριβώς του concept, και φυσικά της μοτοσυκλέτας που θα γεννιόταν έπειτα.

Επειδή την ίδια επιθυμία εξέφρασαν αρκετοί στην Yamaha, κι ενώ ετοιμαζόταν η πολιτική έκδοση πλησιάζοντας το στάδιο παραγωγής, λήφθηκε η απόφαση το T7 να κάνει μία μικρή περιοδεία ανά τον κόσμο, επιλέγοντας σε κάθε χώρα ένα μέσο που να πληροί ορισμένες προϋποθέσεις για να το οδηγήσει αποκλειστικά. Περιορίζοντας τον κόσμο που θα το οδηγούσε, η Yamaha ήθελε εκτός των άλλων να το προστατέψει, ελαχιστοποιώντας τις πιθανότητες να της το επιστρέψουν σε ένα κιβώτιο. Δεκάδες site ξεπηδούν σε κάθε χώρα για το αυτοκίνητο και την μοτοσυκλέτα χωρίς να μπορούν να υποστηρίξουν όμως τις απαιτήσεις που έχουν οι δοκιμές ή να έχουν μεθοδολογία και τρόπο εργασίας. Αναγκαίο λοιπόν να οριστούν κάποιες προϋποθέσεις για εκείνους που θα βρεθούν στην σέλα του, και δεν χρειάζεται να μαντέψετε ποιοι θα το οδηγούσαν αποκλειστικά στην Ελλάδα...

Μέσα από την «VIP» αυτή παρουσίαση, το κοινό θα αποκτούσε μία καλή εικόνα της ιδέας που είχε η Yamaha για το επόμενο Ténéré, και το concept θα συνέχιζε για λίγο την ζωή του, αφού πλέον είχε ολοκληρώσει την εργασία του με την Yamaha ως πεδίο δοκιμών και πειραματισμού. Ετοιμαστήκαμε λοιπόν να του κάνουμε μία μεγαλοπρεπή υποδοχή, με φωτογράφιση που παρόμοια στην Ελλάδα δεν θα είχε ξανά γίνει, για να διαφέρουμε κι από τους υπόλοιπους στον κόσμο. Λατομεία και νταμάρια εκείνοι; Τις κορυφές του Ολύμπου εμείς για φόντο, ανεβαίνοντας στα 2.700 μέτρα!

Μονάχα που τελικά το T7 δεν θα έρθει ποτέ στα χέρια μας

Παρά τις προετοιμασίες και την προσεκτική διαλογή, ποτέ δεν γίνεται να αποκλείσεις την κακιά στιγμή, μονάχα να ελαχιστοποιήσεις τις πιθανότητες και να ελπίζεις για το καλύτερο. Από την Ιταλία, το Concept T7 πήγε στην Γαλλία, από εκεί στην Γερμανία κι έπειτα θα σταματούσε στην Ελβετία, πριν έρθει στην Ελλάδα, αποκλειστικά για το MOTO και τους αναγνώστες του!

Υπερέβαλαν εαυτό οι αγαπητοί συνάδελφοι όμως, το T7 δεν έφτασε ποτέ στην Ελβετία, αποκτώντας μία όψη που δεν του επιτρέπει να ξανά βρεθεί εκτός… κούτας. Η περιοδεία του λοιπόν σταματά αναπάντεχα, σε ένα δρομολόγιο που βγήκε με βάση τα σύνορα των χωρών κι έτσι εδώ στην άκρη της Ευρώπης θα το παίρναμε λίγο πιο μετά από τους υπόλοιπους, με το τρενάκι όμως να διακόπτεται απότομα.

Η ειρωνεία ήταν πως μαζί με την άσχημη είδηση, μας ερχόταν και η… ευχάριστη. Μετά από πιέσεις για γρήγορη απάντηση, δαιδαλώδη τηλεφωνήματα από το Πεντάγωνο μέχρι τον Όλυμπο, παίρναμε την άδεια από το Επιτελείο Στρατού να φωτογραφίσουμε στο σημείο που θέλαμε.. ΑΝ καταφέρναμε να φτάσουμε ως εκεί, όπως μας είπαν. Και στην Yamaha λυπήθηκαν εξίσου μαζί μας. Γιατί ανάμεσα στις προτάσεις που πήγαν από διάφορες χώρες, της Ελλάδας είχε ξεχωριστή θέση, αφού θα δοκιμάζαμε να δούμε αν θα μπορούσαμε να πάμε από το επίπεδο της θάλασσας στα 2.700 μέτρα: T(wo)7hundred meters. Πιθανότατα να μην τα καταφέρναμε, είχαμε πάντως την ελπίδα για δικό μας καλό πρώτα, να μην χρειαζόμασταν κούτα και κουτάκι για βίδες…

Μέσα από όλα αυτά τα πήγαινε – έλα, από τα οποία μας έμεινε το παραπάνω χαρτί, μάθαμε και για το νέο Ténéré. Πράγματι ετοιμάζεται, όπως γράφαμε πρόσφατα έχοντας τις κατασκοπευτικές φωτογραφίες από την πολιτική έκδοση, αλλά δεν θα είναι στην EICMA όπως το περιμέναμε. Κατά πάσα πιθανότητα θα παρουσιαστεί στα μέσα του ’18 ως μοντέλο για τέλος χρονιάς ή αρχές του ’19!

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.