Yamaha Ténéré 700 “Travel”: Νέα Adventure έκδοση σε “spy” φωτογραφίες

Μεγαλύτερο ρεζερβουάρ για Adventure αυτονομία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/10/2020

Οι Αμερικανοί συνάδελφοι του RideApart εξασφάλισαν φωτογραφίες για μία Adventure έκδοση του Yamaha Ténéré 700 με μεγαλύτερο ρεζερβουάρ κατά τέσσερα λίτρα που αυξάνει σημαντικά την αυτονομία του μεσαίου on-off της Yamaha.

Το Ténéré 700 μπορεί να πετύχει μία πολύ καλή μέση κατανάλωση όπως έχουμε πει στο ΜΟΤΟ και να κερδίσει αρκετά χιλιόμετρα από το 16 λίτρων ρεζερβουάρ, ωστόσο η κατάσταση «οδηγώ όλη μέρα» τελείωνε στο Ténéré πιο γρήγορα συγκριτικά με τον ανταγωνισμό σε μία χωμάτινη διαδρομή με έντονη οδήγηση, όπως έχει φανεί και σε δύο διαδοχικά Mega Test.

Η Yamaha δεν είχε πολλές επιλογές φτιάχνοντας αρχικά το ρεζερβουάρ για το μεσαίο Ténéré καθώς το ύψος του δικύλινδρου κινητήρα περιόριζε την χωρητικότητα και είχε ήδη τοποθετήσει την σέλα μακριά από το τιμόνι, χωρίς να θέλει παράλληλα να εξελίξει ένα “rally” ρεζερβουάρ. Δεν μπορούσε λοιπόν να μεγαλώσει το ρεζερβουάρ περισσότερο από τα 16 λίτρα αλλά κέρδισε όμως έτσι μία μοτοσυκλέτα με την καλύτερη εμφάνιση στην κατηγορία και μαζί και τις εντυπώσεις.

Στην νέα αυτή έκδοση φαίνεται πως δίνει στον κόσμο μία επιλογή με μεγαλύτερη αυτονομία που έλειπε, ανοίγοντας την γκάμα μετά και την έκδοση “Rally” με τα πολύ όμορφα γαλανά γραφικά και τον πρόσθετο εξοπλισμό.

Με το μεγαλύτερο ρεζερβουάρ των 20 λίτρων, αν και εφόσον βγει στην παραγωγή, το Ténéré 700 χάνει την εξαιρετικά λεπτή σιλουέτα που το είχε χαρακτηρίσει, κερδίζει όμως και σε προστασία εκτός της αυτονομίας αλλά και σε κατανομή βάρους που έχουμε εξηγήσει πως χρειάζεται να επιβαρύνει περισσότερο τον εμπρός τροχό. Χάνει λοιπόν σε εμφάνιση, ιδιαίτερα όταν το βλέπεις χωρίς χρώμα και γραφικά και "σκεπασμένο" κι αποκτά σίγουρα διαφορετικές αναρτήσεις, ή ένα άλλο πιρούνι καθώς και διαφορετική εξαγωγή από τους λαιμούς. Πίσω μπορεί το υποπλαίσιο να ενισχυθεί για να ανταπεξέρχεται στο αυξημένο βάρος καθώς η έκδοση μπορεί να έρχεται έτοιμη με βαλίτσες ενώ όργανα και άλλος εξοπλισμός είναι ίδια στην συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα.

 

Πηγή: RideApart 

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.