Yamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημα

Ευθεία αναφορά σε RD500 και FZ-R, μόνο για τους Ιάπωνες
motomagYamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημα
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

2/5/2024

Η ιαπωνική Y’S Gear, ο τομέας των επίσημων αξεσουάρ της Yamaha εκεί, παρουσίασε δύο νέα φαίρινγκ για XSR900 GP, κάνοντας ευθεία αναφορά στο ιστορικό δίχρονο κτήνος, RD500, που προέκυψε από την εμπλοκή του εργοστασίου της Iwata στα GP και την θρυλική οικογένεια FZ-R, που έφερε στο προσκήνιο το αλουμινένιο πλαίσιο “Deltabox”.

Η επίκληση στο συναίσθημα είναι μία τεχνική που ακολουθείται σε πολλούς και διαφορετικούς τομείς. Με την μοτοσυκλέτα τα πράγματα είναι ακόμα πιο έντονα σε αυτό τον τομέα, μιας και είμαστε ένα συντηρητικότατο αγοραστικό κοινό. Η Yamaha φαίνεται ότι ξέρει να χτυπά τις ευαίσθητες χορδές της νοσταλγίας, φέρνοντάς μας το YZF-R9 που περιμέναμε, ντυμένο όμως με τον μανδύα των δίχρονων TZR, που από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 αποτέλεσε όνειρο για πολλούς πιτσιρικάδες της εποχής.

Όπως φαίνεται όμως, η Yamaha Ιαπωνίας δεν περιορίζεται μόνο σε αυτό, παρουσιάζοντας δύο ακόμη φαίρινγκ για την νέα της μοτοσυκλέτα. Διατηρώντας όλα τα στοιχεία που είδαμε στην παρουσίαση του XSR900 GP, η Yamaha Y’S Gear φέρνει δύο ολοκληρωμένα κιτ, για να δώσεις ακόμα πιο ξεχωριστή και νοσταλγική εμφάνιση στο νέο σου απόκτημα.

Yamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημα​    ​

Το πρώτο είναι βαμμένο λευκό και κόκκινο με τα χαρακτηριστικά “Speedblock” γραφικά, κάνοντας ευθεία αναφορά στο θρυλικό RD 500. Μία μοτοσυκλέτα που η Yamaha έφερε το 1984, με δίχρονο V4 κινητήρα, μεταφέροντας στους κοινούς θνητούς την τεχνολογία που είχε συλλέξει από τα 500GP, την ίδια εποχή που το κτηνώδες YZR500 στα χέρια του Eddie Lawson έφερε τέσσερις ακόμα Παγκόσμιους τίτλους στα γραφεία της Iwata. Γνωστό και ως RZ 500 στις αγορές του Καναδά και της Αυστραλίας, η περιορισμένη χρονικά παραγωγή του στα μόλις δύο χρόνια, το έκανε ένα από τα αγαπημένα μεταξύ των συλλεκτών.

Yamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημα

Το δεύτερο κιτ, βαμμένο σε λευκό/μπλε συνδυασμό, αντλεί την έμπνευσή από την οικογένεια των τετρακύλινδρων FZ-R, που χαρακτηρίστηκε από το αλουμινένιο περιμετρικό πλαίσιο “Deltabox”. Αν και σήμερα τα αλουμινένια περιμετρικά πλαίσια είναι κοινός τόπος για της σπορ μοτοσυκλέτες, το 1987 τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά. Μία ριζοσπαστική, λοιπόν, ιδέα για την εποχή, που κατάφερε να μειώσει δραματικά το βάρος, σε σύγκριση με το ατσάλινο του προκατόχου του, FZ 750, προερχόμενη από τα αγωνιστικά πρωτότυπα. Τα χρώματα που έχει επιλέξει η Yamaha Y’S Gear, έχουν και αυτά μία μυρωδιά από λάστιχο και άσφαλτο, θυμίζοντας αυτά με τα οποία ο Eddie Lawson κυριάρχησε στην Daytona το 1986.

Αναμφίβολα, και μόνο τα χρώματα σε μία κατά τα άλλα σύγχρονη μοτοσυκλέτα, μπορούν να φέρουν μνήμες σε πολλούς αναβάτες, που ίσως και να τα είχαν στην κατοχή τους. Δυστυχώς όμως, για την ώρα, μόνο οι Ιάπωνες μπορούν να τα χαρούν, με το κόστος για ολόκληρο το κιτ να φτάνει τα 330.000 Γιεν, ή αλλιώς κάτι λιγότερο από 2.000€ (1.986,78€).

Yamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημαYamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημαYamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημαYamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημαYamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημαYamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημα

 

Ετικέτες

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.