Yamaha Yard Built 2020: Νικητής το "Disruptive"! [video]

Θα παρουσιαστεί επίσημα στο Wheels & Waves!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

12/3/2020

Από το 2014, η Yamaha διοργανώνει το Yamaha Yard Built και προσκαλεί όσους θέλουν να λάβουν μέρος και να παρουσιάσουν τις δημιουργίες τους, βασισμένες σε διάφορα μοντέλα της.  Η Jigsaw Customs, τις δύο φορές που συμμετείχε (το 2016 και το 2017), έφερε τα πάνω κάτω και με τη βοήθεια και των δικών σας ψήφων, οι μοτοσυκλέτες του Πέτρου Χατζηροδέλη κέρδισαν τον διαγωνισμό. Την πρώτη φορά είχε δημιουργήσει το εκπληκτικό και άκρως εντυπωσιακό “The Missing Piece”, χρησιμοποιώντας ως "καμβά" ένα XJR 1300, ενώ τη δεύτερη είδαμε ένα τροποποιημένο MT-07, το “The Slider” όπως εσείς το ονομάσατε, να κλέβει τις εντυπώσεις με την flat track αισθητική του και να εκπλήσσει τον Randy Mamola που το οδήγησε.

Θυμηθείτε την ιστορία του The Slider μέσα απ' το video που δημιουργήσαμε.

 

Με την πάροδο του χρόνου, ο διαγωνισμός άρχισε σιγά-σιγά να αλλάζει μορφή και φέτος το Yamaha Yard Built περιορίστηκε, ως ένας διαγωνισμός σχεδίου, το Back To The Drawing Board όπως ονομάστηκε. Οι δηλώσεις για τη συμμετοχή είχαν ανοίξει και όσοι ήθελαν μπορούσαν να λάβουν μέρος χρησιμοποιώντας τα blueprints απ’ το XSR700 για να δημιουργήσουν το δικό τους μοναδικό custom. Αν και ήταν ένας διαγωνισμός επί χάρτου, οι κανονισμοί ήταν ίδιοι με τους παλιότερους, δηλαδή απαγορεύονταν αλλαγές στο πλαίσιο και τον κινητήρα, ενώ όλα τα άλλα μπορούσαν να τροποποιηθούν. Επιπρόσθετα, οι χρωματισμοί ήταν και αυτοί περιορισμένοι και προέρχονταν από συγκεκριμένα μοντέλα της εταιρείας, όπως τα XT, ΤΤ, Tenere, Super Tenere κλπ. Αντίστοιχα ο σχεδιασμός θα έπρεπε να ακολουθεί τη σχεδιαστική ταυτότητα Scrambler ή των Tracker ή των χωμάτινων μοτοσυκλετών.

Από όσους συμμετείχαν, το Disruptive, που δημιούργησε το Barbara Motorcycles, κατάφερε να κερδίσει τις εντυπώσεις και τον διαγωνισμό. Με σχεδίαση προφανώς προερχόμενη απ’ τις flat track μοτοσυκλέτες, με το τεράστιο τιμόνι και τα ελαστικά μεικτής χρήσης σε ζάντες μεγαλύτερων διαστάσεων, αναδείχτηκε μια διαφορετική πτυχή του XSR700. Μοναδική παραφωνία η διατήρηση του εμπρός φρένου, αν και υπάρχει λόγος για αυτό: Όταν το σχέδιο πάρει “σάρκα και οστά” θα πρέπει να πληροί όλες τις προδιαγραφές για να χρησιμοποιείται νόμιμα στο δρόμο. Το μαύρο ματ σε συνδυασμό με τη μασίφ πίσω ζάντα και η αιχμηρή σχεδίαση της καρίνας και του μονόσελου, κάνουν το Disruptive να δείχνει σαν να βγήκε μέσα απ’ τα κόμικς της DC.

Το καλύτερο κομμάτι είναι, πως το σχέδιο του Barbara Motorcycles θα υλοποιηθεί κανονικά από τους Mellow Motorcycles και το Disruptive θα παρουσιάσει επίσημα στο φετινό Wheels & Waves που θα πραγματοποιηθεί τον Ιούνιο –αν δεν ακυρωθεί και αυτό από ξέρετε τι... Ωστόσο, το πρωτότυπο ενδέχεται να διαφέρει ελαφρώς απ’ το σχέδιο, αφού όπως είπαμε πρέπει να μπορεί να κυκλοφορεί νόμιμα στο δρόμο.

Το Back To The Drawing Board της Yamaha ήταν μια εξαιρετική ευκαιρία για να πάρει νέες ιδέες, ενώ το Barbara Motorycles δεν θα μπορέσει ποτέ να αποκτήσει το πρωτότυπο που δημιουργήθηκε με βάση το σχέδιό της… Βέβαια, νικώντας το διαγωνισμό κερδίζει σε φήμη στη παγκόσμια σκηνή του customizing.

Ετικέτες

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες