Yamaha YZF-R1 & YZF-R1M – Τέλος εποχής για το superbike της Iwata

Η μη συμμόρφωση με τους αυστηρότερες Euro5+ προδιαγραφές ρύπων θέτουν αυτομάτως το YZF-R1 εκτός ευρωπαϊκής αγοράς
motomagYamaha YZF-R1 & YZF-R1M – Τέλος εποχής για το superbike της Iwata
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

22/2/2024

Σύμφωνα με πληροφορίες που μας έρχονται από την Αγγλία, η Yamaha δεν σκοπεύει να δαπανήσει τον χρόνο και το χρήμα που χρειάζεται, προκειμένου τα YZF-R1 και YZF-R1M να συμμορφωθούν με της Euro5+ προδιαγραφές, κατά συνέπεια από το 2025 που λήγει η παράταση για την ταξινόμηση των Euro 5 μοτοσυκλετών δεν θα μπορούν να πωλούνται στις χώρες της Ε.Ε.

Τα τελευταία χρόνια, η supersport κατηγορία έχει γνωρίσει μεγάλη εξειδίκευση, στοχεύοντας όλο και περισσότερο στη χρήση πίστας, περιορίζοντας έτσι το κοινό της. Αυτό, σε συνδυασμό με την στροφή του κοινού σε μοτοσυκλέτες που εκπληρώνουν πολλούς και διαφορετικούς σκοπούς, όπως οι Adventure, οδήγησαν την άλλοτε κραταιά κατηγορία στις πωλήσεις, σε πτώση. Το κοινό που τις επιλέγει είναι πλέον πολύ μικρότερο, σε σύγκριση με πριν από 20 χρόνια, όπου από όποια καφετέρια και αν περνούσες απέξω, έβλεπες μία σειρά από superbike και supersport μοτοσυκλέτες. Εννοείται ότι η διαρκής οικονομική στενότητα, επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τον τρόπου που κινείται η αγορά, η οποία πλέον έχει αλλάξει ρότα και έχει παρουσιάσει διαφορετικές ανάγκες, σε σχέση με τότε.

Yamaha YZF-R1 & YZF-R1M – Τέλος εποχής για το superbike της Iwata

Ήδη η Yamaha, από το 2020 και μετά, αποφάσισε να βγάλει από την παραγωγή το YZF-R6, διατηρώντας μόνο την έκδοση RACE, η οποία δεν βγάζει πινακίδα και στοχεύει αποκλειστικά όσους θέλουν ένα τετρακύλινδρο supersport 600 κυβικών για την πίστα. Το 2025 φαίνεται ότι σειρά έχει, τουλάχιστον για την Ευρώπη, το superbike της Iwata, το οποίο πιθανότατα θα συνεχίσει να παράγεται, όμως μόνο σε μία αντίστοιχη έκδοση με την RACE του R6. Τουλάχιστον έτσι φανερώνουν πληροφορίες που μας έρχονται από την Αγγλία, η οποία βέβαια πλέον δεν είναι μέλος της Ε.Ε.

Η απόφαση αυτή, αναμφίβολα επηρεάστηκε από την ζήτηση και το κατά πόσο αυτή θα μπορέσει να καλύψει το κόστος των εγκρίσεων τύπου. Αποτελεί, όμως ταυτόχρονα και μία δήλωση του Ιαπωνικού εργοστασίου για το μέλλον, το οποίο μας είχε εν μέρει αποκαλύψει ο μέχρι πολύ πρόσφατα President & CEO της Yamaha, Eric de Seynes, στα πλαίσια της EICMA 2023. Η συνέντευξη του έχει δημοσιευθεί στο τεύχος του Δεκεμβρίου 2023, αυτό όμως που μπορούμε να σας πούμε είναι ότι η εταιρεία των τριών διαπασών έχει αρχίσει να αλλάζει κατεύθυνση. Το YZF-R1 αποτελεί το πιο πρόσφατο παράδειγμα, ως προς την αλλαγή των στόχων, με το R&D να κοιτάζει στο μέλλον, σε μία αγορά, αλλά και κοινωνία, που θέτει διαφορετικές προτεραιότητες με πριν.

Yamaha YZF-R1 & YZF-R1M – Τέλος εποχής για το superbike της Iwata

Ξεκινώντας το 1998, το YZF-R1 δημιούργησε ένα φανατικό κοινό γύρω από το όνομά του, κατακτώντας πολλά πρωταθλήματα. To 2002 άφησε πίσω το καρμπυρατέρ, με την τροφοδοσία να περνά στην εποχή του injection, ενώ δύο χρόνια αργότερα η Yamaha έφερε εισαγωγή ram-air, ακτινικά τοποθετημένες δαγκάνες (αντί για τις συμβατικές μέχρι τότε) και steering damper στο τιμόνι.

Yamaha YZF-R1 & YZF-R1M – Τέλος εποχής για το superbike της Iwata

Το 2009 είδε την εμφάνιση του crossplane τετρακύλινδρου εν σειρά κινητήρα, προσδίδοντας μία ξεχωριστή χροιά, κάνοντας το YZF-R1 να ξεχωρίζει από μακριά, μόνο από τον ήχο του. Η τελευταία μεγάλη ανανέωση ήρθε το 2015, με σημαντικές αλλαγές στην εμφάνιση και την παρουσίαση της "ειδικής" έκδοσης M, με τεχνολογία απευθείας από τα MotoGP.

Yamaha YZF-R1 & YZF-R1M – Τέλος εποχής για το superbike της Iwata

Δυστυχώς, όπως όλα δείχνουν αυτή ήταν και η τελευταία μεγάλη ανανέωση για το ιαπωνικό superbike, με τις επόμενες χρονιές να χαρακτηρίζονται από μικρές βελτιώσεις και συμμορφώσεις με τους εκάστοτε περιορισμούς ρύπων (Euro4, Euro5). Η συμμετοχή της Yamaha στα Motul WSBK, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πιθανότατα δεν θα ακολουθήσει τον δρόμο της Suzuki, η οποία έβγαλε εντελώς το GSX-R1000R από την γκάμα της στην Ευρώπη, μόλις μερικά χρόνια μετά την παρουσίαση του τελευταίου μοντέλου της. Αντιθέτως, λόγω της ανάγκης των μέχρι τώρα κανονισμών των Motul WSBK που επιβάλουν η αγωνιστική μοτοσυκλέτα να βασίζεται σε έκδοση παραγωγής, πιστεύουμε ότι η Yamaha θα κρατήσει στην γκάμα της το YZF-R1, χωρίς όμως να μπορεί να βγάλει πινακίδα. Ένα τέλος εποχής, το οποίο είχαμε προβλέψει στο MOTO, χρόνια πριν, καθώς βλέπαμε την ολοένα μεγαλύτερη εξειδίκευση της κατηγορίας, η οποία έπαυε πλέον να έχει κάποιο ιδιαίτερο νόημα για χρήση στον δημόσιο δρόμο.

Yamaha YZF-R1 & YZF-R1M – Τέλος εποχής για το superbike της Iwata στην ΕυρώπηYamaha YZF-R1 & YZF-R1M – Τέλος εποχής για το superbike της Iwata στην Ευρώπη

 

ETSC: Με την όπισθεν η EE στην οδική ασφάλεια - Αλλάζουν νόμους προς όφελος των κατασκευαστών

"Το σπίτι έχει πάρει φωτιά και δεν καλούμε την Πυροσβεστική", λέει το συμβούλιο - Τι θέλει για τις μοτοσυκλέτες και το ΚΤΕΟ
ETSC για την Ασφάλεια 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

24/2/2026

Βήματα εμπρός αλλά και προς τα πίσω κάνει στην οδική ασφάλεια η Ευρωπαϊκή Ένωση για να εξυπηρετήσει συμφέροντα της αυτοκινητοβιομηχανίας, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών (ETSC).  

Η ανακοίνωση του European Transport Safety Council (ETSC), του ανεξάρτητου φορέα υποστήριξης της ασφάλειας των μεταφορών στην ΕΈ, έρχεται μετά την ενδιάμεση έκθεση (mid-point progress report) της Κομισιόν προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την πρόοδο που έχει γίνει σχετικά με την εφαρμογή του πλαισίου πολιτικής της Ένωσης για την οδική ασφάλεια που έχει σαν στόχο τα μηδενικά ή σχεδόν μηδενικά θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα έως το 2050.

Το ETSC, αναγνωρίζει την πρόοδο που έχει γίνει σε κρίσιμους τομείς όπως είναι η εφαρμογή των αυστηρότερων κανονισμών για τις υποδομές και τα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθησης των οχημάτων το 2022 και 2024. Χαιρετίζει επίσης τη βελτίωση στον τρόπο που συλλέγονται πλέον δεδομένα που αφορούν την οδική ασφάλεια και τη χάραξη πολιτικής προς τον στόχο "Vision Zero". 

Ωστόσο, το Συμβούλιο ισχυρίζεται ότι τα επιτεύγματα σε επίπεδο νομοθεσίας "ανήκουν σε προηγούμενη πολιτική εποχή" και ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει στασιμότητα στη βελτίωση της οδικής ασφάλειας όπου "ανθρώπινες ζωές ανταλλάζονται με ευκολίες προς την αυτοκινητοβιομηχανία και το εμπόριο", σύμφωνα με τον Antonio Avenoso, εκτελεστικό διευθυντή του ETSC.

Ο Avenoso αναφέρει επίσης ότι σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη για τη δημιουργία μιας υπηρεσίας στην ΕΕ, η οποία θα ασχολείται αποκλειστικά με την βελτίωση της οδικής ασφάλειας. "Ζητούμε εδώ και χρόνια να γίνει κάτι τέτοιο. Όμως το να παραδέχεσαι ότι το σπίτι έχει πιάσει φωτιά και εσύ να αρνείσαι να καλέσεις την Πυροσβεστική δεν είναι στρατηγική.", πρόσθεσε ο εκτελεστικός διευθυντής του Συμβουλίου στη σχετική ανακοίνωση του ETSC.

Το ETSC αναφέρει και πέντε τομείς κρίσιμης σημασίας για τους οποίους ισχυρίζεται πως τον τελευταίο καιρό οι αλλαγές που έχουν γίνει -ή πρόκειται να γίνουν- στη σχετική νομοθεσία υπονομεύουν την οδική ασφάλεια.

Ο πρώτος αφορά το επίπεδο ενεργητικής ασφάλειας της νέας κατηγορίας μικρών, προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για αστική χρήση (Small Electric Vehicle -M1E), η οποία ενσωματώθηκε στην κύρια κατηγορία (M1) των επιβατικών αυτοκινήτων με μία όμως σημαντική εξαίρεση. Η εξαίρεση αφορά την απαλλαγή αυτών των προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για μία ολόκληρη 10ετία από το να εξοπλίζονται με ίδιας τεχνολογίας συστήματα υποβοήθησης για τον οδηγό τους με αυτά που φέρουν και τα επιβατικά της κύριας κατηγορίας ! 

Από τη μία, και τα μοντέλα αυτής της νέας κατηγορίας θα πρέπει να πληρούν τις ίδιες προδιαγραφές ασφαλείας με τα επιβατικά της Μ1 και αυτό είναι κάτι πραγματικά καλό, έχοντας ως δεδομένη την πρόοδο συστημάτων που έχουν σημειώσει μέχρι σήμερα συστήματα όπως είναι το Αυτοματοποιημένο Σύστημα Πέδησης Έκτακτης Ανάγκης (Automated emergency braking system -AEB), το οποίο σε ταχύτητες πόλης αναγνωρίζει τους ευάλωτους χρήστες του δρόμους (μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζοί) και στην περίπτωση που κάποιος βρεθεί "ξαφνικά" μπροστά στο όχημα, τότε το σύστημα ενεργοποιεί τα φρένα και έτσι αποτρέπει ή έστω μειώνει σημαντικά τον αντίκτυπο από την επαφή του μοτοσυκλετιστή με το αυτοκίνητο.

Σήμερα, ως -λίγο- πιο προσιτή λύση για κίνηση στο αστικό περιβάλλον έχουμε τα ηλεκτρικά και μη microcars -κάποια ανήκουν στην κατηγορία των μοτοδοπηλάτων, οδηγούνται από 16χρονους και πιάνουν έως 45 χλμ./ώρα. Είναι αστικής φύσεως μοντέλα που πωλούνται αυτή τη στιγμή στις ευρωπαϊκές αγορές -και στην ελληνική- και δεν έχουν στον εξοπλισμό τους πολλά βασικά πλέον συστήματα που είναι υποχρεωτικά στα κανονικά αυτοκίνητα, όπως για παράδειγμα οι αερόσακοι και το ABS. Μάλιστα δύο από αυτά δοκιμάστηκαν από την DEKRA που ανέφερε ότι παρά τα μόλις 45 χλμ./ώρα της τελικής τους, με την οποία έγινε το crash test, οι οδηγοί θα σκοτώνονταν και στις δύο περιπτώσεις αφού δεν υπήρχε αερόσακος! Φυσικά αυτά τα μοντέλα δεν έφεραν ούτε πιο προηγμένα συστήματα όπως είναι το AEB αλλά και το σύστημα προειδοποίησης διερχόμενου οχήματος στους καθρέπτες Blind Spot Monitoring (BSM), καθώς και τα δύο απαιτούν την ύπαρξη ραντάρ για τη λειτουργία τους.

Η ΕΕ θέλει να δημιουργήσει μια κατηγορία, η οποία θα είναι λογικά πάνω από αυτά τα μοντέλα, που θα είναι αμιγώς ηλεκτρική και πιο προσιτή στο ευρύ κοινό από τα κανονικά αυτοκίνητα, ώστε αυτή η κατηγορία να εμπορική απήχηση και να συμβάλλει έτσι στη μείωση των εκπεμπόμενων ρύπων στα αστικά κέντρα. Όμως όπως έχουμε δει μέχρι τώρα ηλεκτρικό και προσιτό δεν πάνε μαζί -ειδικά χωρίς επιδοτήσεις- και με τις τιμές στα αυτοκίνητα, (άσχετα αν είναι με ηλεκτρικό ή κινητήρα εσωτερικής καύσης) να έχουν ανέβει 20-30% από την πανδημία του Covid και μετά. 

Ας γυρίσουμε όμως στο θέμα μας με την ΕΕ να υποκύπτει στην πίεση των κατασκευαστών σύμφωνα με το ETSC και για να μειώσει το κόστος επιτρέπει το "πάγωμα" στις τεχνολογίες των συστημάτων ασφάλειας που θα φέρουν αυτά τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τα οποία θα κινούνται στο 99% της ζωής τους στο αστικό περιβάλλον. Θα αγοράζει δηλαδή κάποιος για παράδειγμα αυτοκίνητο αυτής της κατηγορίας το 2032 και αυτό θα έχει πάνω συστήματα του 2026 για να κυκλοφορεί στην πόλη. Εκεί που γίνονται και τα περισσότερα τροχαία ατυχήματα συνολικά και φυσικά η πλειοψηφία των ατυχημάτων με μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζούς.

Επόμενο σημείο είναι η νομοθεσία που σχετίζεται με τα "longer and heavier vehicles -LHVs", τα λεγόμενα και megatrucks, φορτηγά που μεταφέρουν αγαθά και κινούνται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών έχοντας μήκος που ξεπερνά τα 25 μέτρα και βάρος στους 60 τόνους. Το συμβούλιο αναφέρει ότι είναι πάρα πολλοί οι δρόμοι, τα τούνελ και οι γέφυρες στην Ευρώπη που δεν σχεδιάστηκαν ποτέ για τόσο βαριά οχήματα. 

To ETSC προειδοποιεί παράλληλα ότι χωρίς αυστηρή νομοθεσία και έλεγχο για την καταλληλόλητα όλων των δρόμων που θα επιτρέπεται να κινούνται αυτά τα φορτηγά, η εξάπλωσή τους θα γίνει χωρίς έλεγχο προς όφελος της πιο αποδοτικής μεταφοράς των αγαθών και εις βάρος των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων. Το ETSC τονίζει ότι δεν θα πρέπει να ξεκινήσει καν διάλογος για την εξάπλωσή των LHVs αν δεν γίνει πρώτα αυτή η μελέτη για την καταλληλότητα των δρόμων. Εμείς να συμπληρώσουμε σε αυτό το σημείο και το νομοθετικό πλαίσιο που θα πρέπει να υπάρχει και να ορίζει τις προδιαγραφές και τα συστήματα που αυτών των οχημάτων των 60 τόνων, ώστε να μην μπορεί οποιοδήποτε φορτηγό που μπορεί να διαχειριστεί αυτό το φορτίο να παίζει αυτόν τον ρόλο.

Επόμενο σημείο που θίγει το ETSC είναι η εμπορική συμφωνία που έχουν πρόθεση να συνάψουν ΕΕ-ΗΠΑ με την οποία θα υπάρξει "αλληλοσεβασμός" και αμοιβαία αναγνώριση στα στάνταρ ασφάλειας με τα οποία η καθεμιά κατασκευάζει αυτοκίνητα! Αυτό σημαίνει ότι αν εγκριθεί θα ξεκινήσουν να εισάγονται στην Ευρώπη αυτοκίνητα που έχουν σχεδιαστεί για τις ΗΠΑ, όπως είναι για παράδειγμα τα τεράστια "αγροτικά" και SUVs που έχουν στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, τα οποία παράλληλα στερούνται συστημάτων που έχουν τα ευρωπαϊκά -όπως το AEB που προαναφέραμε!

Τελευταίος τομέας για τον οποίο προειδοποιεί το ETSC είναι οι περιοδικοί έλεγχοι στα δίκυκλα κάτω των 125 κ.εκ. Τα δίκυκλα αντιστοιχούν σε ένα στα πέντε θανατηφόρα τροχαία στην ΕΕ. Με το 70% του στόλου να είναι κάτω από 125 κ.εκ., το συμβούλιο θέλει να γίνουν υποχρεωτικοί οι έλεγχοι σε αυτούς τους κυβισμούς και μάλιστα ετήσιοι. Το συμβούλιο επικαλείται μελέτες που έχουν γίνει οι οποίες δείχνουν συχνές τροποποιήσεις από τους αναβάτες των μικρού κυβισμού μοτοποδηλάτων, σκούτερ και μοτοσυκλετών αλλά και συχνές αστοχίες στα φρένα και τα ελαστικά τους. 

Μέλος του ETSC είναι και η FIM που υποστηρίζει μαζί με τη FEMA το δικαίωμα κάθε κράτους-μέλους να επιλέγει το ίδιο αν οι μοτοσυκλέτες και τα λοιπά δίκυκλα που έχουν ταξινομηθεί στην επικράτειά του θα περνούν ή όχι από περιοδικό τεχνικό έλεγχο -ΚΤΕΟ. Μάλιστα έχουν συγκεντρώσει αποδεικτικά στοιχεία που δείχνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των τροχαίων ατυχημάτων στους δρόμους της ΕΕ οφείλεται στις υποδομές και τη συμπεριφορά του αναβάτη και των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων και σχεδόν ποτέ σε μηχανική αστοχία του δίκυκλου. Οπότε να προτείνουμε στο συμβούλιο να ζητήσει και την άποψη του πλέον εξιδεικευμένου μέλους του πριν συμπεριλάβει το ΚΤΕΟ στους κρίσιμους για την οδική ασφάλεια τομείς για τις μοτοσυκλέτες καθώς φαίνεται ότι υπάρχει μια ασυμφωνία απόψεων με κίνδυνο να επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο οικονομικά ο εκάστοτε αναβάτης χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος.