Υπεγράφη η συμφωνία για ενιαία πλατφόρμα μπαταριών!

Συμφώνησαν οι Honda, KTM, Piaggio Group και Yamaha
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

6/9/2021

Τον περασμένο Μάρτιο, μόλις δηλαδή πριν από έξι μήνες, είχαμε γράψει για την υπογραφή προσυμφώνου μεταξύ μερικών εκ των μεγαλύτερων κατασκευαστών μοτοσυκλετών, προκειμένου να δημιουργηθεί μια κοινοπραξία για κατασκευή μπαταριών ενιαίου τύπου, οι οποίες θα μπορούν να είναι και ανταλλάξιμες μεταξύ των οχημάτων των συγκεκριμένων εργοστασίων. Τα εργοστάσια που συμμετείχαν σ' αυτή την κοινοπραξία ήταν η Honda, η KTM, το Piaggio Group και η Yamaha.

Σήμερα ανακοινώθηκε επίσημα η υπογραφή της συμφωνίας για την δημιουργία της κοινοπραξίας SBMC (Swappable Batteries Motorcycle Consortium) από τα προαναφερθέντα εργοστάσια, μέσω μιας κοινής δήλωσης που έδωσαν στην δημοσιότητα όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές.

Σ' αυτήν αναφέρεται πως έχοντας αναλάβει την δέσμευση για την διεύρυνση των ελαφρών ηλεκτρικών οχημάτων, όπως τα ηλεκτρικά μοτοποδήλατα, σκούτερ, μοτοσυκλέτες, τρίροδα και τετράτροχα στον τομέα των μεταφορών, αλλά και για την εξεύρεση ενός πιο αποδοτικού κύκλου ζωής των μπαταριών που θα συνάδει με τις διεθνείς κλιματικές πολιτικές, τα ιδρυτικά μέλη της κοινοπραξίας πιστεύουν πως η διαθεσιμότητα ενός συστήματος μπαταριών που θα έχει εξελιχθεί από κοινού, είναι το κλειδί για την ηλεκτρική μικροκινητικότητα.

Ο κύριος στόχος της κοινοπραξίας είναι να βρεθούν λύσεις στις τυχόν επιφυλάξεις που έχουν οι καταναλωτές για το μέλλον της ηλεκτρικής μετακίνησης, όπως είναι η αυτονομία, ο χρόνος φόρτισης, οι δομές και το κόστος. Σύμφωνα λοιπόν με τις αποφάσεις των μελών, όλα αυτά θα λυθούν σε συνάρτηση με τους τέσσερις πρωταρχικούς στόχους:

  • Εξέλιξη κοινών τεχνικών χαρακτηριστικών του συστήματος ανταλλάξιμων μπαταριών
  • Διασφάλιση κοινής χρήσης του συστήματος των μπαταριών
  • Δημιουργία και προώθηση των κοινών τεχνικών χαρακτηριστικών της κοινοπραξίας ως στάνταρ προδιαγραφές στους αντίστοιχους ευρωπαϊκούς και διεθνείς οργανισμούς καθορισμού προδιαγραφών
  • Επέκταση των τεχνικών προδιαγραφών της κοινοπραξίας σε παγκόσμιο επίπεδο

Σε στενή συνεργασία με τους μετόχους και τους Διεθνείς και Ευρωπαϊκούς Οργανισμούς καθορισμού προδιαγραφών, τα ιδρυτικά μέλη της κοινοπραξίας θα καθορίσουν τις κοινές προδιαγραφές, καθώς αυτή την στιγμή, η διαθεσιμότητα σταθμών φόρτισης ποικίλει από χώρα σε χώρα και μέχρι στιγμής υπάρχει ελλιπής πληροφόρηση για τους χρήστες. Γι' αυτό το λόγο, μέσω αυτής της κοινοπραξίας, οι Honda, KTM, Piaggio και Yamaha στοχεύουν στο να προσελκύσουν κι άλλους κατασκευαστές για την εξέλιξη δομών φόρτισης ώστε να προωθηθεί η ηλεκτροκίνηση.

Και τα τέσσερα ιδρυτικά μέλη θέλουν εμπλακούν όσο το δυνατόν περισσότερα εργοστάσια και να εμπλουτιστεί η κοινοπραξία, διευρύνοντας έτσι την χρήση των κοινών τεχνικών προδιαγραφών σε ακόμη μεγαλύτερο μέρος της αγοράς. Μάλιστα, απευθύνουν ανοιχτό κάλεσμα σε όσους επιθυμούν να μπουν σ' αυτή την προσπάθεια, να έρθουν σε επαφή με ένα από τα μέλη της SBMC, για περαιτέρω πληροφορίες.

Ο Yoshishige Nomura, ανώτατο στέλεχος του κλάδου μοτοσυκλετών της Honda δήλωσε πως πιστεύει ακράδαντα ότι η ευρεία αποδοχή των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών μπορεί να παίξει έναν σημαίνοντα ρόλο για μια καλύτερη κοινωνία του αύριο. Αναγνώρισε τους αντικειμενικούς στόχους που πρέπει να επιτευχθούν και έχουν να κάνουν με το κόστος, την φόρτιση και την αυτονομία και είπε πως η δημιουργία της κοινοπραξίας θα αλλάξει τελείως το περιβάλλον της ηλεκτροκίνησης προς όφελος των καταναλωτών, τονίζοντας πως ο τελικός στόχος είναι να συνεχίσουν να επιλέγονται οι μοτοσυκλέτες ως ο πιο ιδανικός τρόπος στην μετακίνηση του μέλλοντος.

Ο Stefan Pierer, CEO της PIERER Mobility AG, στις δηλώσεις του ανέφερε πως η υπογραφή της συμφωνίας διασφαλίζει την πορεία της εταιρείας προς τα εμπρός, προσφέροντας καινοτομίες βασιζόμενος στην στρατηγική του για ηλεκτρικά δίκυκλα. Μαζί με τους υπόλοιπους εταίρους θα δουλέψουν πάνω στο ενιαίο σύστημα μπαταριών χαμηλού βολτάζ (48V) ισχύος 11kW (14,7hp) που θα βασίζεται πάνω στα διεθνή τεχνικά στάνταρ.

Ο Michele Colaninno, Υπεύθυνος στρατηγικής και προϊόντων του Piaggio Group, είπε από την μεριά του πως η αστική μετακίνηση βρίσκεται σε μια ευαίσθητη μεταβατική φάση προς την ηλεκτροκίνηση. Θεωρεί πως η κοινοπραξία θα βοηθήσει τις μοτοσυκλέτες να διατηρήσουν τον βασικό τους ρόλο στην αστική μετακίνηση και πως το σύστημα ενιαίων μπαταριών δίνει την λύση στο θέμα της γρήγορης φόρτισης που απασχολεί το καταναλωτικό κοινό. Άλλωστε, όπως διευκρίνισε, η μεταφορά στο αστικό περιβάλλον αποτελεί μέρος του DNA και της Ιστορίας της Piaggio, γι' αυτό και θα διαθέσουν όλη την τεχνογνωσία τους στον στόχο της κοινοπραξίας.

Τέλος, ο Takuya Kinoshita, SEO, Γενικός Διευθυντής των Επιχειρήσεων Χερσαίων Μετακινήσεων της Yamaha Motor Co., Ltd, δήλωσε πως η SBMC είναι έτοιμη να πιάσει δουλειά στην Ευρώπη και ότι αυτό θα είναι το πρώτο βήμα που θα προσελκύσει αντίστοιχα ευαισθητοποιημένες εταιρείες να ενωθούν με το σκοπό τους, που δεν είναι άλλος από το να προσφέρουν κοινές τεχνικές προδιαγραφές μεγιστοποιώντας έτσι τα οφέλη της ηλεκτροκίνησης για όλους τους καταναλωτές παγκοσμίως.

Πατέντα Kawasaki για τροφοδοσία με υγροποιημένο υδρογόνο - Ο πεντακύλινδρος κινητήρας του H2 HySE

Οι Ιάπωνες επιμένουν πως το υδρογόνο είναι προτιμότερη λύση από τις μπαταρίες
kawasaki h2 hyse
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/4/2026

Σε ένα από τα ισχυρότερα αναχώματα στην προτεινόμενη λαίλαπα της βεβιασμένης Ηλεκτροκίνησης εξελίσσεται η χρήση υδρογόνου ως καύσιμο στους κινητήρες εσωτερικής καύσης και οι Ιάπωνες πρωτοπορούν στο θέμα αυτό, έχοντας στήσει εδώ και μερικά χρόνια την κοινοπραξία HySE με συμμετοχή των περισσότερων κατασκευαστών μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων της χώρας.

Η Kawasaki είναι μια από τις πιο δραστήριες εταιρείες στον τομέα αυτόν, όσον αφορά στη Μοτοσυκλέτα τουλάχιστον, έχοντας ήδη παρουσιάσει το λειτουργικό πρωτότυπο H2 HySE που έκανε γύρους επίδειξης στις πίστες των Le Mans και Suzuka στα περιθώρια των αγώνων Endurance σε Γαλλία και Ιαπωνία πέρυσι.

kawasaki-h2-hyse

Αυτό το φουτουριστικό πρωτότυπο ωστόσο επιδεικνύει με μια ματιά το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η τεχνολογία υδρογόνου: την αποθήκευσή του. Οι γιγάντιες βαλίτσες του H2 HySE είναι απαραίτητες για να φιλοξενήσουν κάμποσα κάνιστρα υδρογόνου υπό πολύ υψηλή πίεση μα, ακόμη κι έτσι, η αυτονομία της μοτοσυκλέτας αυτής φέρεται να είναι ακόμη μη ανταγωνιστική συγκριτικά με μιας βενζινοκίνητης.

Η χρήση αερίου υδρογόνου έχει τα προβλήματά της, γι’ αυτό στο Akashi εξετάζουν ως λύση το υγροποιημένο υδρογόνο, καθώς έτσι θα μπορεί να χωρέσει περισσότερο στη μοτοσυκλέτα. Αυτό ακριβώς είναι και το αντικείμενο της πιο πρόσφατης ευρεσιτεχνίας που κατοχύρωσε η Kawasaki στην Ιαπωνία.

kawasaki-h2-hyse
Η ευρεσιτεχνία της Kawasaki μπορεί να εφαρμοστεί σε διάφορους τύπους κινητήρων, όπως λ.χ. σε έναν V8 που θα μοιάζει με V10

Στο σχέδιο βλέπουμε έναν κινητήρα που μοιάζει πεντακύλινδρος σε σειρά, ωστόσο στην πραγματικότητα είναι τετρακύλινδρος – ως ήταν εξαρχής ο κινητήρας του H2 HySE με τον υπερσυμπιεστή. Μόνο που ο ακριανός κύλινδρος στη δεξιά πλευρά του κινητήρα δεν λειτουργεί όπως οι υπόλοιποι τέσσερεις και αντί να ωθεί τον στρόφαλο, παίρνει κίνηση απ’ αυτόν για να αντλήσει καύσιμο.

Εξηγούμαι αναλυτικότερα, γιατί τα νούμερα που συνοδεύουν την πατέντα της Kawasaki έχουν ιδιαίτερο τεχνικό ενδιαφέρον.

Στα χαρτιά, το υδρογόνο έχει μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα από τη βενζίνη ανά μονάδα μάζας. Αυτό σημαίνει πως ένα κιλό υδρογόνου έχει περίπου τριπλάσια αποθηκευμένη ενέργεια από ένα κιλό βενζίνης. Αν όμως μιλήσουμε για ενέργεια ανά μονάδα όγκου, τότε η κατάσταση αντιστρέφεται ραγδαία, καθώς στον ίδιο όγκο η (υγρή) βενζίνη έχει ασύγκριτα περισσότερη ενέργεια από το (αέριο) υδρογόνο. Ενδεικτικά, αναφέρει πως ακόμη κι αν συμπιέσουμε το υδρογόνο στα 700 bar (πάνω από 10.000 psi), στο ίδιο όγκο η βενζίνη έχει εξαπλάσια ενέργεια αποθηκευμένη.

kawasaki-h2-hyse

Και το πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα είναι πως ο δεσμευτικός παράγοντας δεν είναι τόσο το βάρος, όσο ο διαθέσιμος χώρος για αποθήκευση του υδρογόνου, δηλαδή ο όγκος.

Η ιδέα της Kawasaki είναι προφανέστατη: το υγροποιημένο υδρογόνο απαιτεί πολύ μικρότερο όγκο για την αποθήκευσή του, άρα θα μπορούμε να φορτώσουμε μεγαλύτερη ποσότητα στη μοτοσυκλέτα χωρίς να απαιτεί βαλίτσες σε μέγεθος μικρής καλύβας. Μόνο που δεν είναι τόσο απλό το θέμα.

Το υγροποιημένο υδρογόνο έχει τα δικά του προβλήματα. Πρώτον, πρέπει να διατηρείται σε εξαιρετικά χαμηλή θερμοκρασία για να μην εξαερωθεί, άρα το δοχείο αποθήκευσής του θα πρέπει να είναι άριστα μονωμένο για να διατηρεί το υδρογόνο σε υγρή φάση.

​ kawasaki h2 hyse
Στο σχέδιο της Kawasaki το υγρό υδρογόνο ψεκάζεται μέσω δύο μπεκ τόσο απευθείας στον θάλαμο καύσης (29) όσο και στην εισαγωγή του αέρα (28)

Μετά προκύπτει ένα θέμα με την πίεση που δεν θα έχουμε πλέον στο δοχείο του. Στα 700 και 1000 bar, μόλις ανοίξει δίοδος στο κύκλωμα τροφοδοσίας το αέριο θα εκτοξευτεί με μεγάλη πίεση. Δεν θα συμβεί το ίδιο με το υγρό όμως, οπότε τώρα χρειαζόμαστε τρόμπες για να δημιουργήσουν την απαιτούμενη πίεση στη γραμμή τροφοδοσίας.

Η προτεινόμενη λύση της Kawasaki στο θέμα είναι ένα δίδυμο από αντλίες, μια παραδοσιακή σαν αυτή που έχουν οι περισσότεροι κινητήρες της αγοράς ήδη για τη βενζίνη και μια δεύτερη την οποία στα σχέδια των Ιαπώνων υποδύεται το πέμπτο πιστόνι στον τετρακύλινδρο κινητήρα. Η Kawasaki λέει πως αυτός ο έξτρα κύλινδρος μπορεί να δημιουργήσει πίεση τουλάχιστον 1500 psi για να οδηγήσει το υγρό υδρογόνο στον θάλαμο καύσης.

Τα παραπάνω προφανώς και δεν λύνουν όλα τα ζητήματα της Υδρογονοκίνησης, αλλά αν μη τι άλλο δείχνουν πως οι Ιάπωνες επιμένουν πολύ ζεστά στο θέμα. Η Kawasaki μάλιστα δείχνει πολύ πρόθυμη να αναλάβει ρόλο πρωτοπόρου, καθώς εκτός από τη μοτοσυκλέτα κι ένα UTV που θα φορέσει τον ίδιο κινητήρα, έχει αναλάβει να εξελίξει ένα πλοίο ειδικά σχεδιασμένο για τη μεταφορά υγροποιημένου υδρογόνου, το οποίο υπολογίζεται να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του 2026.

​ kawasaki h2 hyse

Αυτή τη στιγμή πάντως δεν είμαστε ακόμη κοντά στο σημείο που το υδρογόνο μπορεί να αντικαταστήσει το πετρέλαιο και τη βενζίνη στις μεταφορές, ειδικά όταν βάλουμε στην εξίσωση και όλους τους χωροταξικούς περιορισμούς που ισχύουν στα δίκυκλα. Πλησιάζουμε όμως και η δουλειά που κάνει η κοινοπραξία HySE βρίσκεται στην πρώτη γραμμή τεχνολογικής καινοτομίας.

Μετά, θα απομένει το πιο δύσκολο βήμα απ’ όλα: το δίκτυο ανεφοδιασμού, το πρόβλημα που πια ξεφεύγει από τον έλεγχο των εργοστασίων και της επιστήμης για να κυλιστεί στη λάσπη πολιτικών και επιχειρηματικών λογικών.