Zaiser Electrocycle: Κίνηση σε όλους τους τροχούς και 500km αυτονομίας

Αν ποτέ βγει σε παραγωγή!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/6/2021

Υπάρχουν μοτοσυκλέτες που μόλις τις αντικρύσεις αντιλαμβάνεσαι αμέσως πως σχεδιάστηκαν στις ΗΠΑ και η Electrocycle της Zaiser είναι ξεκάθαρα μία από αυτές. Στην Ευρώπη την αντικρύζεις ικανή για τουλάχιστον ως τρικάβαλη και στην Ινδία τα σχόλια είναι πως υπάρχει χώρος για ολόκληρο το σόι.

Εμείς πάλι βλέπουμε στα τεχνικά χαρακτηριστικά πως έχει κίνηση και στους δύο τροχούς με hub-motor κι αυτό δημιουργεί προβληματισμούς για το πώς θα συμπεριφέρεται στον δρόμο με ένα μακρύ μεταξόνιο και βάρος στους τροχούς, αλλά κοιτώντας την θετική πλευρά, δεν γίνεται να μην εστιάσεις στα σχεδόν 500Km αυτονομίας.

Ο κατασκευαστής δίνει 0-100 σε 3,6 δευτερόλεπτα και μέγιστη τελική 190χαω από μία μπαταρία 17,3kWh αλλά από εκεί και πέρα δεν υπάρχουν άλλες τεχνικές λεπτομέρειες, ιδιαίτερα για τους τροχούς, παρόλο που αναζητά χρηματοδότηση μισού εκατομμυρίου δολαρίων μέσω κοινωνικού δανεισμού.

Ωστόσο η νεοσυσταθείσα εταιρεία δεν εστιάζει τόσο στην εμφάνιση ή στις επιδόσεις, όσο στα συστήματα ενεργητικής ασφάλειας που συνοδεύουν την μοτοσυκλέτα και έχουν στόχο την μείωση των ατυχημάτων. Εκτός λοιπόν από traction control τα δύο μοτέρ στους τροχούς μπορούν να αναλάβουν να κρατήσουν την μοτοσυκλέτα όρθια με βάση το γυροσκοπικό φαινόμενο και βασίζουν την επέμβασή τους σε ένα πλήθος αισθητήρων που αντιλαμβάνεται το επικείμενο ατύχημα και σε περίπτωση που αυτό συμβεί καλεί αυτόματα και σε βοήθεια.

Όλα αυτά ακούγονται όμορφα και σωστά αν και έρχονται σε αντιδιαστολή με την μικρή χρονική περίοδο R&D που έχει η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα. Στον ιστότοπο της εταιρείας γίνεται λόγος για 13.000 ώρες στο R&D που σημαίνει 4-5 χρόνια εργασίας αλλά σε άλλο σημείο ξεκάθαρα αναφέρουν πως ασχολούνται με τον σχεδιασμό τα τελευταία δύο χρόνια. Αν υπολογίσει κανείς πως αναφέρονται στην πείρα που έχουν προσθέτοντας τα χρόνια εργασίας κάθε συντελεστή, με τους μισούς να προέρχονται από θέσεις marketing, αντιλαμβάνεται εύκολα  ποιο από όλα τα νούμερα είναι πιο κοντά στην αλήθεια. Η εποχή EV είναι ευκαιρία να ξανά σκεφτούμε την μοτοσυκλέτα από την αρχή, αναφέρουν στην Zaiser και ναι, αυτό ακριβώς είναι που φοβόμαστε εμείς οι υπόλοιποι από την εποχή EV. Τουλάχιστον μέχρι η τεχνολογία να προχωρήσει ώστε να μην χρειάζεται να προσαρμόσουμε τις απαιτήσεις μας για το τι είναι μοτοσυκλέτα. Από εκεί και πέρα εντυπωσιακή είναι η οθόνη-τιμόνι με αισθητική Jarvis από Iron-Man αλλά ακόμη πιο εντυπωσιακό το γεγονός πως η Zaiser αγκαλιάζει την νοοτροπία του δικαιώματος στην επισκευή και έτσι κάθε μικρό ανταλλακτικό θα είναι διαθέσιμο με τις μπαταρίες να είναι επίσης αφαιρούμενες και την Zaisner να διευκολύνει την αλλαγή τους με νέας τεχνολογίας καθώς ο συγκεκριμένος τομέας προχωρά με άλματα.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»