Zaiser Electrocycle: Κίνηση σε όλους τους τροχούς και 500km αυτονομίας

Αν ποτέ βγει σε παραγωγή!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/6/2021

Υπάρχουν μοτοσυκλέτες που μόλις τις αντικρύσεις αντιλαμβάνεσαι αμέσως πως σχεδιάστηκαν στις ΗΠΑ και η Electrocycle της Zaiser είναι ξεκάθαρα μία από αυτές. Στην Ευρώπη την αντικρύζεις ικανή για τουλάχιστον ως τρικάβαλη και στην Ινδία τα σχόλια είναι πως υπάρχει χώρος για ολόκληρο το σόι.

Εμείς πάλι βλέπουμε στα τεχνικά χαρακτηριστικά πως έχει κίνηση και στους δύο τροχούς με hub-motor κι αυτό δημιουργεί προβληματισμούς για το πώς θα συμπεριφέρεται στον δρόμο με ένα μακρύ μεταξόνιο και βάρος στους τροχούς, αλλά κοιτώντας την θετική πλευρά, δεν γίνεται να μην εστιάσεις στα σχεδόν 500Km αυτονομίας.

Ο κατασκευαστής δίνει 0-100 σε 3,6 δευτερόλεπτα και μέγιστη τελική 190χαω από μία μπαταρία 17,3kWh αλλά από εκεί και πέρα δεν υπάρχουν άλλες τεχνικές λεπτομέρειες, ιδιαίτερα για τους τροχούς, παρόλο που αναζητά χρηματοδότηση μισού εκατομμυρίου δολαρίων μέσω κοινωνικού δανεισμού.

Ωστόσο η νεοσυσταθείσα εταιρεία δεν εστιάζει τόσο στην εμφάνιση ή στις επιδόσεις, όσο στα συστήματα ενεργητικής ασφάλειας που συνοδεύουν την μοτοσυκλέτα και έχουν στόχο την μείωση των ατυχημάτων. Εκτός λοιπόν από traction control τα δύο μοτέρ στους τροχούς μπορούν να αναλάβουν να κρατήσουν την μοτοσυκλέτα όρθια με βάση το γυροσκοπικό φαινόμενο και βασίζουν την επέμβασή τους σε ένα πλήθος αισθητήρων που αντιλαμβάνεται το επικείμενο ατύχημα και σε περίπτωση που αυτό συμβεί καλεί αυτόματα και σε βοήθεια.

Όλα αυτά ακούγονται όμορφα και σωστά αν και έρχονται σε αντιδιαστολή με την μικρή χρονική περίοδο R&D που έχει η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα. Στον ιστότοπο της εταιρείας γίνεται λόγος για 13.000 ώρες στο R&D που σημαίνει 4-5 χρόνια εργασίας αλλά σε άλλο σημείο ξεκάθαρα αναφέρουν πως ασχολούνται με τον σχεδιασμό τα τελευταία δύο χρόνια. Αν υπολογίσει κανείς πως αναφέρονται στην πείρα που έχουν προσθέτοντας τα χρόνια εργασίας κάθε συντελεστή, με τους μισούς να προέρχονται από θέσεις marketing, αντιλαμβάνεται εύκολα  ποιο από όλα τα νούμερα είναι πιο κοντά στην αλήθεια. Η εποχή EV είναι ευκαιρία να ξανά σκεφτούμε την μοτοσυκλέτα από την αρχή, αναφέρουν στην Zaiser και ναι, αυτό ακριβώς είναι που φοβόμαστε εμείς οι υπόλοιποι από την εποχή EV. Τουλάχιστον μέχρι η τεχνολογία να προχωρήσει ώστε να μην χρειάζεται να προσαρμόσουμε τις απαιτήσεις μας για το τι είναι μοτοσυκλέτα. Από εκεί και πέρα εντυπωσιακή είναι η οθόνη-τιμόνι με αισθητική Jarvis από Iron-Man αλλά ακόμη πιο εντυπωσιακό το γεγονός πως η Zaiser αγκαλιάζει την νοοτροπία του δικαιώματος στην επισκευή και έτσι κάθε μικρό ανταλλακτικό θα είναι διαθέσιμο με τις μπαταρίες να είναι επίσης αφαιρούμενες και την Zaisner να διευκολύνει την αλλαγή τους με νέας τεχνολογίας καθώς ο συγκεκριμένος τομέας προχωρά με άλματα.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.