Zontes Athens 2 Shanghai: Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης με την 703F στον μυθικό Δρόμο του Μεταξιού

Η νέα ταξιδιωτική αποστολή του Κωνσταντίνου Μητσάκη αφορά ένα απαιτητικό διηπειρωτικό ταξίδι.
zontes mitsakis
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/7/2026

Με αφετηρία την Αθήνα και τελικό προορισμό τη Σαγκάη στην Κίνα, το ταξίδι θα διαρκέσει περίπου 50 ημέρες, καλύπτοντας συνολικά 14.000 χιλιόμετρα. Η διαδρομή θα περάσει από την Τουρκία, τη Γεωργία, τη Ρωσία, το Καζακστάν και την Κίνα, ακολουθώντας τα ίχνη της ιστορικής εμπορικής οδού που συνέδεσε για αιώνες την Ανατολή με τη Δύση.

Ο Δρόμος του Μεταξιού δεν υπήρξε μόνο μια εμπορική αρτηρία. Για περισσότερα από δύο χιλιάδες χρόνια αποτέλεσε γέφυρα πολιτισμών, μέσω της οποίας ταξίδεψαν εμπορεύματα, θρησκείες, γλώσσες, παραδόσεις, έθιμα και ανακαλύψεις.

Η επιλογή της Zontes 703F δεν είναι τυχαία. Πρόκειται για την ίδια μοτοσυκλέτα με την οποία ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πραγματοποίησε το 2025 το ταξίδι Zontes Iceland Tour καλύπτοντας απόσταση 6.300 χλμ. έως την Ισλανδία και πίσω.

zontes mitsakis

Αυτή η 703F τώρα ετοιμάζεται για μια ακόμη μεγαλύτερη αποστολή που θα την ταξιδέψει στις μυθικές πολιτείες της ερήμου Τακλαμακάν, στις απέραντες στέπες του Καζακστάν, στις νομαδικές φυλές της Κεντρικής Ασίας, στην επιβλητική οροσειρά του Καυκάσου και στο μνημειώδες Σινικό Τείχος, μερικά μόνο από τα σημαντικότερα ορόσημα αυτής της ταξιδιωτικής αποστολής.

Παρόλο που τα γραφικά καραβάνια του παρελθόντος έχουν χαθεί οριστικά μέσα στον χρόνο και τον σύγχρονο πολιτισμό, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιχειρήσει να καταγράψει το σημερινό πρόσωπο του Δρόμου του Μεταξιού, ακολουθώντας τα μισοσβησμένα ίχνη διαδρομών που συνδέθηκαν με θρυλικούς ταξιδευτές όπως ο Marco Polo και ο πρωτοπόρος Έλληνας εξερευνητής Παναγιώτης Ποταγός.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.