Ζυγίζουμε στην Ελλάδα το νέο BMW R1300GS και το συγκρίνουμε με τις προηγούμενες γενιές

Το πραγματικό του βάρος χωρίς βενζίνη
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

23/10/2023

Η BMW έχει κάνει μεγάλη προσπάθεια ώστε η νέα R 1300 GS να είναι όσο πιο ελαφριά γίνεται σε αίσθηση – τόσο όταν την βλέπεις μπροστά σου, όσο και όταν την οδηγείς. Μείωσε δραματικά την επιφάνεια και τον όγκο των πλαστικών, σχεδίασε έναν πολύ πιο μικρό σε συνολικές διαστάσεις κινητήρα και αντικατέστησε το ατσάλινο υποπλαίσιο με ένα ολοκαίνουριο χυτό από ελαφρύ κράμα αλουμινίου.

Αυτή ήταν η συνταγή της τεράστιας επιτυχίας του πρώτου αερόψυκτου R 1200 GS το 2004, που είχε γίνει 20 κιλά ελαφρύτερο από τα R1100/1150GS και έφερε στην BMW ένα εντελώς διαφορετικό είδος αναβατών, που μέχρι τότε δεν είχε σκεφτεί ποτέ να αγοράσει μια BMW.

Στο πέρασμα του χρόνου βέβαια, τα μεγάλα GS άρχισαν σιγά-σιγά να ξαναπαχαίνουν, με την υγρόψυκτη γενιά R1200GS L/C να σκαρφαλώνει ξανά πάνω από τα 240 πραγματικά κιλά και στην έκδοση Adventure με το μεγάλο ρεζερβουάρ να σπάει κατά πολύ το φράγμα των 260 κιλών.

Ώρα για δίαιτα λοιπόν, με στόχο να γίνει ένα δυνατό restart στην οικογένεια των μεγάλων boxer, που για πρώτη φορά μοιάζει να δέχεται σοβαρή απειλή το image της από την Ducati Multistrada των 160 ονομαστικών ίππων.

2

Τα απόλυτα γκάζια ποτέ δεν ήταν το δυνατό όπλο του GS σε αυτή την κατηγορία (πάντα είχε ένα έλλειμα 10-15 ίππων από τα αντίστοιχα KTM και Ducati) και πολύ σωστά η BMW δεν επένδυσε σε αυτόν τον τομέα στο νέο μοντέλο, έστω κι αν θα βγάλει μια ισχυρότερη έκδοση “M” στο μέλλον.

Εκεί που κέρδιζε το παιχνίδι το μεγάλο GS ήταν πάντα στη συνολική ομοιογένεια του χαρακτήρα του ζώντας μαζί του στον πραγματικό κόσμο. Σημαντικό ρόλο σε αυτό παίζει φυσικά και η ευκολία οδήγησης, όχι μόνο λόγω των δεκάδων αξεσουάρ ένεσης που είναι φορτωμένα τα περισσότερα από αυτά, κυρίως λόγω της ικανότητάς του να κρύβει από τον αναβάτη τις “κακουχίες” των δημόσιων δρόμων.

Η εργονομία της θέσης οδήγησης, η γεωμετρία του πλαισίου, η λειτουργία των αναρτήσεων και η σωστή κατανομή του βάρους παίζουν σημαντικό ρόλο σε αυτό, όμως και το ίδιο το βάρος της μοτοσυκλέτας παίζει τον δικό του ρόλο.

Άλλωστε το απέδειξε περίτρανα η πρώτη γενιά του αερόψυκτου R 1200 GS το 2004, αλλάζοντας την ιστορία των GS και κάνοντας την mega On-Off της BMW την μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία επί δεκαετίες.

Λίγο πριν την καβαλήσουμε για πρώτη φορά, η ολοκαίνουρια R 1300 GS βρέθηκε στην Ελλάδα και πήρε δικαιωματικά την καλύτερη θέση στην βιτρίνα των καταστημάτων της BMW.

Να’ μαστε λοιπόν στο κατάστημα της BMW-Sfakianakis στον Κηφισό, αγκαλιά με τις ηλεκτρονικές μας ζυγαριές, για να δούμε αν η νέα R 1300 GS έκανε σοβαρή άσκηση και αυστηρή διατροφή.

BMW R1300GS 2024 Πραγματικό βάρος
το πραγματικό βάρος σε μοτοσυκλέτα με όλα τα υγρά χωρίς βενζίνη

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα ήταν η πιο πλούσια εξοπλισμένη έκδοση που μπορείς να αγοράσεις αυτή τη στιγμή (Option 719), οπότε και το βάρος της θα πρέπει να συγκριθεί με τις αντίστοιχες εκδόσεις εξοπλισμού του παρελθόντος και όχι με το ελάχιστο πραγματικό βάρος που ανακοινώνει η BMW στην έγκριση τύπου και τα press-kit.

Το μικρότερο πραγματικό βάρος που δηλώνει η BMW για το νέο R1300GS γεμάτο βενζίνη είναι στα 237 κιλά. Το ρεζερβουάρ χωράει 19 λίτρα βενζίνης, όπου με το ειδικό βάρος στα 0,786kg μας κάνει 14,9 κιλά καυσίμου.

Οπότε η άδεια από βενζίνη μοτοσυκλέτα που ζυγίσαμε εμείς θα έπρεπε να είναι 237 κιλά – 14,9κιλά = 222,1 κιλά. Θέλετε να προσθέσουμε και 10 κιλά για τον έξτρα εξοπλισμό; Ωραία, πάμε στα 232 κιλά…

Πριν όμως πάρουν τα μυαλά μας αέρα, θα πρέπει να δούμε πόσο ζύγιζαν τα R1250GS L/C με αντίστοιχου επιπέδου εξοπλισμό. Διότι τα περισσότερα που έχουμε οδηγήσει με αντίστοιχου επιπέδου εξοπλισμό (TRIPLE BLACK κ.τ.λ.) είχαν πραγματικό βάρος χωρίς βενζίνη μεταξύ 245 και 247 κιλών.

 

Ε, ακριβώς τόσα (247 κιλά) ήταν η R 1300 GS Option 719 που ζυγίσαμε στην BMW-Sfakianakis, με την κατανομή του βάρους να είναι 48,9% εμπρός και 51,1% πίσω. Προφανώς με βενζίνη στο ρεζερβουάρ θα πλησιάζει στο ιδανικό 50% εμπρός-πίσω.  

3

Το βάρος λοιπόν φαίνεται πως έχει διατηρηθεί στα ίδια επίπεδα με των υγρόψυκτων boxer των R 1200/1250 GS και μένει να δούμε αν οι προσπάθειες της BMW για μειωμένο όγκο πλαστικών και κινητήρα θα κάνει την διαφορά στην οδήγηση.

BMW R1300GS 2024: Πρώτες αποκαλυπτικές φωτογραφίες! Έρχεται τον Σεπτέμβριο
τα φώτα LED υπόσχονται πως κάνουν την δουλειά τους με μικρότερο βάρος και ταυτόχρονα δημιουργώντας χώρο για το ραντάρ στο ρύγχος

Σε κάθε περίπτωση, ο πίνακας από το αρχείο μετρήσεων βάρους του ΜΟΤΟ, δείχνει την πορεία των GS

 

Μετρήσεις βάρους MOTO

 

BMW R1200GS

2004 – 235 γεμάτα κιλά

2008 – 245 γεμάτα κιλά / 230 χωρίς καύσιμο

 

BMW R1200GS L/C

2013 – 245,5 γεμάτα κιλά / 230,5 χωρίς καύσιμο

 

BMW R1250GS L/C

2019 – 260 γεμάτα κιλά / 245 χωρίς καύσιμο

 

BMW R1300GS L/C

2023 – Κατασκευαστής: 237Kg γεμάτη / Μέτρηση ΜΟΤΟ: 247kg χωρίς βενζίνη

 

Ετικέτες

Πινακίδες κυκλοφορίας: Τέλος οι διαγωνισμοί, νέα ηλεκτρονική διαδικασία και Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων

Η σχεδόν μόνιμη πλέον αδυναμία της κυβέρνησης να διεξάγει τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οδήγησε – επιτέλους – στην κατάργησή του
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/8/2026

Ένα πρόβλημα ετών που, όσο απλό κι αν φάνταζε, αποδεικνυόταν επίμονα ισχυρότερο των κυβερνητικών προθέσεων οδεύει επιτέλους προς οριστική επίλυση: οι διαγωνισμοί προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας για οχήματα.

Τα τελευταία χρόνια η αγορά έχει επανειλημμένα βρεθεί προ αδιεξόδου, καθώς η “κόντρα” μεταξύ δύο υποψηφίων οδηγούσε κάθε διαγωνισμό σε ματαίωση, με αποτέλεσμα οι σχετικές υπηρεσίες του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών (ΥΜΕ) να ξεμένουν από πινακίδες κάθε λίγο και λιγάκι. Η λύση που κάθε φορά έβγαζε την αγορά από το αδιέξοδο ήταν απευθείας αναθέσεις για να ανακουφιστεί η αγορά, ωστόσο ο μικρός αριθμός πινακίδων που μπορούσαν να αγοραστούν μέσω αυτού του νομικού παραθύρου σήμαιναν πως κανένα πρόβλημα δεν λυνόταν, απλά δινόταν μια παράταση μερικών μηνών.

Εν τέλει φαίνεται πως η κυβέρνηση αντιλήφθηκε επιτέλους πως το σχέδιο αυτό με τον διαγωνισμό για κεντρική προμήθεια από έναν κατασκευαστή δεν θα μπορούσε να αποτελεί μέρος της λύσης και μια λογική επιλογή εμφανίστηκε στον ορίζοντα.

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτουν στελέχη του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το μοντέλο θα αλλάξει άρδην, καθώς θα δημιουργηθεί ένα Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων, ανοικτό σε κάθε επιχείρηση που μπορεί να κατασκευάσει πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων στις κατάλληλες κρατικές προδιαγραφές. Το μητρώο αυτό δεν έχει ορισμένο αριθμό επιχειρήσεων που μπορούν να εγγραφούν – εφόσον πληρούν τα κριτήρια που θα τεθούν – ούτως ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη γεωγραφική κάλυψη.

Έτσι ο πολίτης που θα θέλει είτε να εκδώσει νέες πινακίδες ή να αντικαταστήσει τις παλιές του για οποιονδήποτε λόγο (φθορά, απώλεια, κλοπή κλπ), θα μπορεί να το κάνει μέσω μια ηλεκτρονικής διαδικασίας, κατά την οποία αιτείται των πινακίδων, πληρώνει τα σχετικά παράβολα και παίρνει μια εντολή παραγωγής με την οποία μπορεί να πάει στη συμβεβλημένη επιχείρηση της επιλογής του για να τις παραλάβει.

Η διαδικασία παραγγελίας και έκδοσης θα έχει ως εξής:

Ηλεκτρονική Υποβολή Αιτήματος – Ο ιδιοκτήτης (ή τυχόν εξουσιοδοτημένος διεκπεραιωτής) καταχωρεί ψηφιακά το αίτημα χορήγησης ή αντικατάστασης πινακίδων κυκλοφορίας

Αυτόματη Διασταύρωση και Πληρωμή – Πληρώνονται τα σχετικά παράβολα ηλεκτρονικώς

Έκδοση Ψηφιακής Εντολής Παραγωγής – Παράγεται αυτόματα μια μοναδική εντολή παραγωγής που διαβιβάζεται στον πιστοποιημένο κατασκευαστή των πινακίδων.

Πρόκειται για μια απλούστατη και γρήγορη διαδικασία που θα έπρεπε να είχαμε υιοθετήσει εδώ και χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση διαφημίζει τις ηλεκτρονικές ευκολίες που θεσπίζει στα πλαίσια της καμπάνιας “Greece 2.0” ήδη από την προηγούμενη θητεία της. Οι διαδοχικοί ακυρωμένοι διαγωνισμοί οπωσδήποτε δεν ωφέλησαν σε τίποτε: από τα αδιέξοδα τη αγοράς, που μετακυλούσαν το βάρος στους εμπόρους παρότι οι ίδιοι δεν είχαν καμιά ευθύνη, ως τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης που καταφέρνει να θαλασσώνει διαδοχικούς διαγωνισμούς – και όχι μόνο για τις πινακίδες, αλλά και για άλλα θέματα όπως οι έξυπνες κάμερες που ακόμη μένουν μπλεγμένες σε προδικαστικές προσφυγές μετά από δύο αποτυχημένες απόπειρες να τρέξει ο σχετικός διαγωνισμός.

Η λύση που επιτέλους προκρίθηκε δεν συνιστά κάποιου είδους ανακάλυψη, απλά ακολουθεί το διεθνές παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που έχουν αφήσει χρόνια πίσω τους το σύστημα των δημόσιων διαγωνισμών που συχνά-πυκνά πνίγεται υπό το βάρος πελατειακών σχέσεων. Ειδικά όταν μιλάμε για ένα τόσο απλό ζήτημα, η δημιουργία του μητρώου κατασκευαστών δεν είναι τίποτε περισσότερο από κοινή λογική και είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί τόσα χρόνια δεν είχαμε στραφεί σε αυτήν την κατεύθυνση, αλλά επιμέναμε ως κράτος σε έναν αποκλειστικό προμηθευτή για όλη τη χώρα, λες και πρόκειται για κάποιο σπουδαίο κρατικό μυστικό που μόνο ένας μπορεί να χειριστεί.

Είναι μια πρόταση που είχαμε στηρίξει τον περασμένο Απρίλιο, όταν η κυβέρνηση διαφήμιζε πως αποφύγαμε το τότε αδιέξοδο με 30.000 νέες πινακίδες που θα έπεφταν στην αγορά μέσω της γνωστής οδού της απευθείας ανάθεσης, ξεμπλοκάροντας μια βαλτώδη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί για αρκετές εβδομάδες ακριβώς στην πιο κρίσιμη περίοδο της αγοράς Μοτοσυκλέτας, την Άνοιξη που οι ταξινομήσεις αρχίζουν να τραβούν την ανηφόρα.

Πλέον αναμένουμε να μάθουμε πότε με το καλό θα έρθει προς ψήφιση αυτή η νέα νομοθετική ρύθμιση, με τις ίδιες πηγές του ΥΜΕ που κοινοποίησαν την είδηση να δηλώνουν πως αυτό θα συμβεί “το αμέσως επόμενο διάστημα”, ενώ οι απευθείας αναθέσεις θα φροντίσουν να κρατήσουν καλυμμένη την αγορά ως τότε.