Τα τελευταία χρόνια η Benelli QJ έχει αυξήσει των αριθμό των μοντέλων της με ρυθμό γεωμετρικής προόδου, παρουσιάζοντας σχεδόν κάθε χρόνο από μια σειρά μοτοσυκλετών, προερχόμενη από μια κοινή πλατφόρμα. Η περσινή σοδειά απέφερε μοτοσυκλέτες που ανήκουν στη μικρότερη κατηγορία με βάση των κυβισμό τους όπως αυτές των 125 και 250. Έτσι, TRK 502 απόκτησε μικρότερα αδέρφια, όπως το TRK 251 που δοκιμάσαμε στο τεύχος 598 του ΜΟΤΟ.
Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της περσινής EICMA παρουσίασε και το 752S, που το είχαμε δει για πρώτη φορά ωςconcept το 2017 και πλέον αποτελεί τη ναυαρχίδα της εταιρείας με βάση τον κυβισμό του. Τώρα, η ιστορία του 752S επαναλαμβάνεται και με το Leonchino 800. Όπως είχαμε γράψει και τότε, αναμέναμε την παρουσίασή του ως μοντέλο του 2020 στη φετινή EICMA –και έτσι θα γίνει- όμως διέρρευσαν ήδη φωτογραφίες απ’ την τελική του μορφή, οι οποίες κατατέθηκαν για να κατοχυρωθεί επίσημα ως μοντέλο της Benelli Qj.
Το πρωτότυπο και η μοτοσυκλέτα παραγωγής έχουν αρκετές διαφορές μεταξύ τους που εντοπίζονται κυρίως στον εξοπλισμό τους. Το concept του 2018, είχε το πιρούνι της Marczocchi και τα φρένα της Brembo, στοιχεία που όπως φαίνεται δεν πέρασαν στο μοντέλο παραγωγής –προφανώς με γνώμονα τη διατήρηση του κόστους κατασκευής χαμηλά. Ωστόσο, τόσο οι δαγκάνες, που είναι της Benelli, όσο και το πιρούνι, είναι πανομοιότυπα με αυτά των επώνυμων εταιρειών που εξόπλιζαν το concept. Για το μπροστινό δεν υπάρχουν αρκετές πληροφορίες, όμως η κάτω πλάκα του πιρουνιού που είχε το concept και έσφιγγε το κάθε καλάμι με τρεις βίδες, έχει δώσει τη θέση της σε μια που το σφίγγει πλέον με δύο.
Η πάνω πλάκα του πιρουνιού έχει δεχτεί και αυτή ορισμένες αλλαγές με τη σειρά της. Αρχικά, η βάση των οργάνων έχει πιο έντονη κλίση ώστε να είναι πιο εύκολο για τον αναβάτη να διαβάσει τις ενδείξεις, ενώ πλέον προστατεύεται και από μια μικρή ζελατίνα. Κοιτώντας τις φωτογραφίες του concept και της μοτοσυκλέτας παραγωγής, είναι εμφανές πως η θέση οδήγησης έχει αλλάξει λόγω των κοντύτερων καβαλέτων που χρησιμοποιούνται, ενώ διαφορετικό φαίνεται και το σχήμα του τιμονιού. Ο προβολέας έχει δεχτεί ορισμένες αισθητικές αλλαγές και περικλείεται από ένα πλαστικό διάφανο καπάκι μπροστά, ενώ το εσωτερικό του είναι και αυτό διαφορετικό.
Το λιονταράκι της Benelli εννοείται πως παραμένει στη μοτοσυκλέτα παραγωγής, μόνο που πλέον είναι ασημένιο –αντί για μαύρο- και ξεχωρίζει πάνω στο εμπρός φτερό. Οι ακτινωτές ζάντες έχουν δώσει τη θέση τους σε χυτές αλουμινίου, όμως δεν αποκλείεται να δούμε και μια έκδοση Trail του Leonchino 800 που να τις χρησιμοποιεί, όπως έκανε και με το ομώνυμο μοντέλο των 500cc.
Το Leonchino 800 ουσιαστικά προκύπτει από τη πλατφόρμα του 752S και έτσι πλαίσιο, κινητήρας και άλλα στοιχεία είναι κοινά. Όσον αφορά τις επιδόσεις αναμένονται να είναι ίδιες με αυτές του 752S με την ιπποδύναμη να φτάνει του 75 ίππους και η ροπή τα 6,8kgm. Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την τιμή του αλλά και τις μικρές διαφορές που θα ξεχωρίζουν τα μοντέλα της σειράς των 754cc θα μάθουμε στην επικείμενη EICMA, που το ΜΟΤΟ θα είναι εκεί και θα σας μεταφέρει ζωντανά όλες τις εξελίξεις.
TMAX: 25 Χρόνια από όταν η Yamaha αμφισβήτησε τους κανόνες
Όταν η Yamaha παρουσίασε το πρώτο TMAX, δεν έφερε απλώς ένα νέο scooter, αλλά δημιούργησε μια νέα κατηγορία
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
17/12/2025
Μετρώντας δυόμιση δεκαετίες συνεχούς πορείας του TMΑΧ δίπλα μας, είναι εύκολο να ξεχάσει κανείς πόσο “παράξενο” έμοιαζε το πρώτο TMAX στις αρχές της χιλιετίας.
Τα scooter τότε ήταν καθαρά εργαλεία μετακίνησης. Οικονομικά, αυτόματα, με μικρούς τροχούς και χωρίς ιδιαίτερο κύρος μεταξύ των μοτοσυκλετιστών. Για πολλούς, αν δεν υπήρχε συμπλέκτης, δεν ήταν μοτοσυκλέτα. Η Yamaha αποφάσισε να αμφισβητήσει αυτή τη λογική και το πρώτο TMAX ήταν η απάντηση της.
Η ιδέα ήταν απλή αλλά τολμηρή, να συνδυάσει τις ευκολία ενός scooter με την αίσθηση και τις δυνατότητες μιας μοτοσυκλέτας, κάτι που δεν είχε επιτευχθεί μέχρι τότε. Υπήρχαν σκούτερ με υψηλότερες επιδόσεις από τα υπόλοιπα ναι, δεν ήταν τελείως ξένη η ιδέα ενός σπορ σκούτερ. Εκείνο όμως που δεν υπήρχε, ήταν κάτι που να αμφισβητεί τα όρια των δύο διαφορετικών κόσμων, μόλις το οδηγούσες.
Το πρώτο TMAX της Yamaha δεν ακολούθησε τους κλασικούς κανόνες των scooter. Πήρε τις αποστάσεις του από το Majesty και αντί για underbone πλαίσιο, χρησιμοποίησε ατσάλινο πλαίσιο με τον κινητήρα να αποτελεί ενεργό μέρος.
Απομακρύνοντας τον κινητήρα από το ψαλίδι που είναι η συνήθης τοποθέτηση για scooter, τα κέρδη ήταν πολλαπλά, μείωση των μη-αναρτώμενων μαζών, συγκέντρωση προς το κέντρο του δικύκλου και πιο ισορροπημένη κατανομή βάρους μεταξύ των δύο τροχών με τον δικύλινδρο σε σειρά κινητήρα 500 κυβικών, να τοποθετείται οριζόντια, χαμηλώνοντας έτσι και το κέντρο βάρους, με την επίσης οριζόντια τοποθετημένη πίσω ανάρτηση να συνεισφέρει περαιτέρω σε αυτό, λύνοντας παράλληλα και χωροταξικά ζητήματα.
Το μεγάλο μεταξόνιο και οι τροχοί 14 ιντσών του έδιναν όγκο και μια σιλουέτα που δεν θύμιζαν scooter της εποχής, ενώ ακόμα και επιλογή μετάδοσης ξεφευγε από την πεπατημένη με εμβαπτισμένη αλυσίδα να αναλαμβάνει την κίνηση έναντι τραπεζοειδούς ιμάντα.
Επανάσταση με κινητήρα στο κέντρο και πλαίσιο φτιαγμένο για να στρίβει!
Και η ιστορία έδειξε πως ήταν όντως πολύ μακριά από τα scooter της εποχής του, τόσο στην αρχιτεκτονική λογική της Yamaha, όσο και σε συμπεριφορά. Το TMAX ξεχώρισε και ακολουθήσε την μακρά πορεία του, δημιουργώντας μια κατηγορία χάρη σε αυτό το χαρακτηριστικό του.
To πιρούνι με δύο τιμονόπλακες προσέφερε, όπως το πίσω αμορτισέρ, αρκετή διαδρομή στα 120 χλστ με τα δύο τους να κρατάνε το μεγάλο scooter 140 χλστ από το έδαφος, δίνοντας θάρρος στις αναβάσεις και καταβάσεις πεζοδρομίων και συμπεριφορά διαφορετική από οτιδήποτε άλλο αυτόματο.
Ακαμψία, σταθερότητα σε υψηλές ταχύτητες, θετικό εντός των στροφών και με συνολική αίσθηση που ενέπνεε εμπιστοσύνη σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από κάθε άλλο scooter έως τότε. Η θέση οδήγησης ήταν άνετη, αλλά το πλαίσιο και τα φρένα ερχόντουσαν από το κόσμο της μοτοσυκλέτας για να θολώσουν τους διαχωρισμούς. Για πολλούς αναβάτες, ήταν το πρώτο scooter που δεν έμοιαζε με συμβιβασμό στην αίσθηση και αυτό ήταν ένα διόλου αμελητέο επίτευγμα.
Σήμερα η λέξη “crossover” χρησιμοποιείται παντού. Όμως πριν από 25 χρόνια, το TMAX έκανε ακριβώς αυτό χωρίς να το διαφημίζει. Δεν προσπάθησε να ανταγωνιστεί ούτε sport μοτοσυκλέτες ούτε τουριστικά μοντέλα, γεφύρωσε αποστάσεις, με την Yamaha να καλύπτει πρώτη ένα κενό στην αγορά. Με εννέα έως τώρα γενιές και σημαντικές πωλήσεις στην ευρωπαϊκή αγορά, το ΤΜΑΧ αποτελεί από την παρουσίαση του κεντρικό πυλώνα στην γκάμα scooter της Yamaha, δίνοντας πρώτο την λύση σε αναβάτες που επιθυμούν την άνεση και πρακτικότητα, χωρίς να είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν κράτημα, φρένα και αίσθηση.
Μπορούσες να το οδηγήσεις καθημερινά μέσα στην κίνηση, ξεχνώντας τις ταχύτητες, να βάλεις το κράνος κάτω από τη σέλα και το Σαββατοκύριακο, να απολαύσεις έναν επαρχιακό δρόμο ή ακόμα και να ταξιδέψεις μαζί του ακροβατώντας μεταξύ χαρακτήρων σε μια ισορροπία που παραμένει δύσκολη ακόμη και σήμερα.
25 χρόνια μετά έχει πλέον κυλίσει πολύ νερό στο αυλάκι, με τις ακόλουθες γενιές και αρκετές ειδικές εκδόσεις να εισάγουν περισσότερα κυβικά, ισχύ, ιμάντα, ηλεκτρονικά και ευκολίες, με τον σχεδιασμό να ακολουθεί επιθετικότερες γραμμές.
Όλα αυτά έδωσαν στη διαδρομή ώθηση για την γέννηση δύο ακόμα ακόμα μοντέλων που συμπλήρωσαν την οικογένεια ΜΑΧ, το ΝΜΑΧ και το ΧΜΑΧ. Όμως η σημασία του πρώτου TMAX είναι καθοριστική, γιατί σε κάποιο βαθμό άλλαξε το κοινό των scooter.
Αναβάτες που δεν τα πλησίαζαν, άρχισαν να τα βλέπουν αλλιώς. Κάποιοι άφησαν τις μοτοσυκλέτες τους. Άλλοι πρόσθεσαν ένα στο γκαράζ, καταλήγοντας να το χρησιμοποιούν περισσότερο απ’ ό,τι περίμεναν.
Σε κάθε περίπτωση το TMAX παραμένει σημείο αναφοράς και η Yamaha γιορτάζει την εικοσιπενταετή διαδρομή του με μια συλλεκτική ειδική έκδοση, TMAX 2026 Special Edition 25th Anniversary που παρουσιάστηκε φέτος στην EICMA και θα προσφέρεται μόνο για ένα έτος, έκδοση εμπνευσμένη από την πρώτη ειδική του μοντέλου, το Black MAX του 2001. Από το 2001 μέχρι σήμερα, περισσότερα από 340.000 TMAX έχουν πουληθεί μόνο στην ευρωπαϊκή αγορά. Ένα νούμερο που λέει πολλά για ένα μοντέλο που ποτέ δεν ήταν φθηνό, ούτε “εύκολο” να καταταχθεί σε μια κατηγορία.
Στη βάση του, το TMAX 25th Anniversary Edition είναι η 9η γενιά του μοντέλου με όλο το σύγχρονο τεχνολογικό πακέτο που φέρει, σύστημα Smart Keyless, τροχούς 15 ιντσών, δύο δισκόφρενα εμπρός, χυτό πλαίσιο αλουμινίου, ανεστραμμένο πιρούνι και προηγμένα ηλεκτρονικά βοηθήματα.
Η οθόνη TFT 7 ιντσών προσφέρει πλήρη συνδεσιμότητα, ενώ ο δικύλινδρος κινητήρας των 560 πλέων κυβικών, με προδιαγραφες Euro 5+, διαθέτει προγράμματα Sport και Touring, διατηρώντας τον εξαρχής διπλό χαρακτήρα του TMAX.
Η έκδοση θα διατίθεται σε Dark Gray metallic και Light Gray metallic, αναφορά στην αισθητική του Black MAX. Η σέλα έχει σκούρο κόκκινο κάλυμμα με διπλές κόκκινες ραφές, ενώ τα τρισδιάστατα κόκκινα χρωμιωμένα σήματα και τα λογότυπα “25th Anniversary” τονίζουν τον επετειακό χαρακτήρα.
Το ανοδιωμένο προστατευτικό κινητήρα, οι μαύρες χυτές ζάντες και οι διακριτικές κόκκινες λεπτομέρειες ολοκληρώνουν ένα σύνολο που ξεχωρίζει, με τους αναβάτες της επετειακής έκδοσης να έχουν δωρεάν πρόσβαση σε πλοήγηση της Garmin μέσω της εφαρμογής Garmin Motorize, διαθέσιμη για συσκευές Apple και Android. ενισχύοντας τον καθημερινό χαρακτήρα του μοντέλου.
Η Special Edition 25th Anniversary έρχεται ως υπενθύμιση ότι το TMAX δεν ήταν ποτέ απλώς ένα μεγάλο scooter. Ήταν και παραμένει μια ξεχωριστή πρόταση, με ρίζες στο παρελθόν και ξεκάθαρη θέση στο παρόν με την διάθεση του αναμένεται εντός του πρώτου τριμήνου του 2026.
