Beta Xtrainer 250/300 Hard Enduro edition – Σχεδιασμένη και δοκιμασμένη από την Beta Hellas

Για τους απαιτητικούς αγώνες Enduro με τα πρόσθετα εξαρτήματα να κοστίζουν 1.680 ευρώ

motomag Beta Xtrainer 250/300 Hard Enduro edition – Σχεδιασμένη από την Beta Hellas

Από τον

Γιάννη Τσινάβο

27/10/2023

Η Beta Hellas με αφορμή τον αγώνα Geraneia Xtreme Enduro δημιούργησε μία ολοκληρωμένη έκδοση Hard Enduro Edition με βάση το φιλικό για όλους μοντέλο Xtrainer 300 του 2023, η οποία εφοδιάζεται με διαφορετική εξάτμιση, κιτ πιρουνιού, ποδιά κινητήρα με προστασία μοχλικού, μανέτες, χούφτες, προστασία συμπλέκτη καθώς και mousse ελαστικών.

Το Beta Xtrainer παρουσιάστηκε το 2015 χρησιμοποιώντας τον κινητήρα του RR 300, ενώ με την πάροδο των χρόνων βελτιώθηκε σε αρκετούς τομείς όπως τον κινητήρα, τον συμπλέκτη, τα περιφερειακά, τα ηλεκτρικά, και τις αναρτήσεις. Παράλληλα προστέθηκε μια ακόμη έκδοση αυτή του Xtrainer 250. Η αντιπροσωπεία της ιταλικής εταιρείας στην χώρα μας, Beta Hellas, αποφάσισε να δημιουργήσει μία “σκληροπυρηνική έκδοση” με την ονομασία Hard Enduro edition με βάση το μοντέλο Xtrainer 300 του 2023 για τον Θεόδωρο “Teddy” Αντωνιάδη με σκοπό να αγωνιστεί ο ίδιος στον αγώνα Geraneia Xtreme Enduro ο οποίος έλαβε χώρα στην περιοχή των Αγίων Θεοδώρων Κορινθίας.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα επιλέχθηκε για να φανούν οι δυνατότητες της ακόμα και σε ακραίες καταστάσεις enduro, με τη φιλικότητα της που προκύπτει λόγω του χαμηλότερου ύψους σέλας (910 χλστ.) του μικρού βάρους της (99 κιλά), καθώς και του ελαφρύτερου μπροστινού συστήματος της ανάρτησης (καλάμια διαμέτρου 43 χλστ.) που επιτρέπει την ευκολότερη υπέρβαση εμποδίων. Οι αλλαγές που έγιναν στο Beta Xtrainer 300 Hard Enduro edition ήταν οι παρακάτω: με σκοπό την αύξηση της απόδοσης του κινητήρα τοποθετήθηκε εξάτμιση της HGS η οποία βελτιώνει την παροχή ισχύος από τις χαμηλές στροφές και αυξάνει τη ροπή -απαιτείται αλλαγή ζιγκλέρ το οποίο παρέχεται μαζί με την εξάτμιση-, ενώ ο διαφορετικός σχεδιασμός της, την τοποθετεί αισθητά ψηλότερα στη μοτοσυκλέτα -απέχει περισσότερο από 40 εκ. από το έδαφος- και κάνει σχεδόν αδύνατη την πρόσκρουσή της σε βράχια.

Beta Xtrainer 250/300 Hard Enduro edition – Σχεδιασμένη από την Beta Hellas

Για να βελτιωθεί η λειτουργία της μπροστινής ανάρτησης τοποθετήθηκε το Boano Dual Fork Catridge Kit, το οποίο αυξάνει τη σταθερότητα της μοτοσυκλέτας στα γρήγορα κομμάτια. Το αριστερό cartridge διαθέτει τη ρύθμιση επαναφοράς και το δεξί της συμπίεσης ενώ και τα δύο έχουν ρύθμιση προφόρτισης ελατηρίων που επιτρέπουν να φέρει ο αναβάτης τις ρυθμίσεις όσο το δυνατόν πιο κοντά στις προτιμήσεις του. Στο Beta Xtrainer 300 Hard Enduro edition τοποθετήθηκε ποδιά προστασία κινητήρα και μοχλικού της Rtech, ενισχυμένος οδηγός αλυσίδας, αλουμινένιο προστατευτικό συμπλέκτη καθώς και σπαστές μανέτες. Οι σαμπρέλες των ελαστικών αφαιρέθηκαν και μπήκαν mousse της Technomousse Soft Extreme Enduro, που επιτρέπουν στα ελαστικά να συμπεριφερθούν όπως αν θα είχαν πολύ χαμηλή πίεση (0.5 – 0.6 bar / 6 -8 psi ) χωρίς να υπάρχει ο φόβος κλαταρίσματος. Με τις αλλαγές αυτές που έγιναν ο Θεόδωρος “Teddy” Αντωνιάδης κατάφερε να ολοκληρώσει τον αγώνα στη δεύτερη θέση στην κατηγορία Veteran δηλώνοντας πως εκτίμησε τις δυνατότητες της νέας αυτής έκδοσης όσο τα εμπόδια δυσκόλευαν.

Η Beta Hellas δίνει τη δυνατότητα στον ενδιαφερόμενο αγοραστή να δημιουργήσει την δική του Beta Xtrainer Hard Enduro Edition 250/300 με το παρακάτω κόστος.

Μοτοσυκλέτα: 7.850 / 8.250€

Εξάτμιση: 300€

Κιτ πιρουνιού: 850€

Ποδιά κινητήρα (με προστασία μοχλικού): 110€

Μανέτες: 80€

Χούφτες: 45€

Προστασία συμπλέκτη: 35€

Mousse: 260€

Ετικέτες

Beta

https://bit.ly/MOTO_683

Νέα Μοντέλα

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.