Ducati Monster Senna - Ιταλικός φόρος τιμής στον θρυλικό αγωνιζόμενο [VIDEO]

Σε 341 μοτοσυκλέτες, με έμπνευση από το κράνος του Βραζιλιάνου
Ducati Monster Senna
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

17/5/2024

Η Ducati παρουσίασε μια συλλεκτική έκδοση του Monster, στα χρώματα του κράνους του θρύλου της F1 Ayrton Senna, το οποίο ήταν βαμμένο στα χρώματα της βραζιλιάνικης σημαίας, κίτρινο, πράσινο και μπλε. Η μοτοσυκλέτα θα παραχθεί σε 341 αντίτυπα.

Η παρουσίαση του Ducati Monster Senna έγινε στο GP της F1 στην Ιμολα, την πίστα στην οποία έχασε με τραγικό τρόπο τη ζωή του ο Βραζιλιάνος άσος των αγώνων. Ο αριθμός 341 συμβολίζει τους 3 Παγκόσμιους Τίτλους και τις 41 νίκες του Senna, ενώ η ειδική έκδοση Monster Senna έρχεται φορτωμένη με σειρά επίσημων αξεσουάρ που το βελτιώνουν, το κάνουν πιο όμορφο και του κόβουν 4 κιλά βάρους. Συγκεκριμένα εκτός από τον χρωματισμό, η μοτοσυκλέτα φέρει τελικά εξατμίσεων από ανθρακόνημα της Termignoni, διαφορετική σέλα, προστατευτικά κινητήρα, μαρσπιέ Rizoma, κίτρινες δαγκάνες, κάλυμα σέλας συνεπιβάτη, special animation στα όργανα, πλακέτα με αρίθμηση στην τιμονόπλακα, κ.α. Κάθε Ducati Monster Senna συνοδεύεται από πιστοποιητικό γνησιότητας και ειδική κουκούλα φύλαξης.

Ayrton Senna

Η ειδική έκδοση Monster Senna στόχο έχει να αποτελέσει έναν εορτασμό της σχέσης που είχε δημιουργηθεί μεταξύ Ducati και Senna, όταν ο Βραζιλιάνος ήταν εν ζωή, σχέση που το Borgo Panigale εξακολουθεί να καλλιεργεί μέχρι σήμερα, μέσω της σχέσης με την οικογένεια του Ayrton και με τη Senna Brands.

Senna

Η επιλογή του Monster ως μοντέλου για τη δημιουργία αυτής της περιορισμένης έκδοσης συνδέεται επίσης με την ιστορία του Ayrton, ο οποίος ήταν ένας από τους πρώτους ιδιοκτήτες του Monster 900, το οποίο χρησιμοποιούσε για τις μετακινήσεις του στο Μόντε Κάρλο και με το οποίο εμφανίστηκε στην επίσημη βραδιά του Grand Prix F1 του Μονακό το 1993. Στον Ayrton άρεσε η λιτότητα του Monster και ο χαρακτήρας που έβαζε τη διασκεδαστική οδήγηση σε πρώτο πλάνο.

Ducati Ayrton Senna

Claudio Domenicali, CEO της Ducati Motor Holding: "Ο Ayrton Senna ήταν και θα παραμείνει για πάντα ένα είδωλο. Ένας θρύλος του αθλητισμού, ένας εξαιρετικός άνθρωπος, αλλά και ένας παθιασμένος μοτοσυκλετιστής, τον οποίο θέλουμε να τιμήσουμε με μια ειδική έκδοση ενός από τα πιο εμβληματικά μοντέλα της γκάμας μας: το Monster. Ο Senna ήταν ένας από τους πρώτους ιδιοκτήτες του Monster 900 και αντιπροσώπευε τέλεια τις αξίες αυτής της μοτοσυκλέτας: στυλ, τόλμη και διασκέδαση. Το Monster Senna είναι μια απόδειξη του πόσο μας τιμά να ορίζουμε έναν πρωταθλητή αυτού του απίστευτου επιπέδου έναν πραγματικό Ducatista".

Ducati Ayrton Senna

Bianca Senna, Διευθύνων Σύμβουλος της Senna Brands: "Η συνεργασία με την Ducati είναι ιστορική και πολύ επίκαιρη μέχρι σήμερα. Το Monster είναι μια μοτοσυκλέτα που θυμίζει τον τρόπο ζωής του Ayrton, με τις υψηλές επιδόσεις αλλά και με τη δυνατότητα να απολαμβάνει την οδήγηση και εκτός πίστας. Οι οπαδοί σε όλο τον κόσμο που θαυμάζουν τον Ayrton θα βρουν αυτή τη συνεργασία έναν πραγματικό φόρο τιμής στην κληρονομιά του".

916 Senna

Οι δρόμοι της Ducati και του Ayrton Senna διασταυρώθηκαν για πρώτη φορά το 1990, όταν ο Claudio Castiglioni, τότε ιδιοκτήτης της Ducati και παθιασμένος θαυμαστής του Senna και του έμφυτου ταλέντου του, χάρισε στον τρεις φορές παγκόσμιο πρωταθλητή μια 851 SP. Τα επόμενα χρόνια ο Senna και η Ducati συνειδητοποίησαν ότι είχαν πολλές κοινές αξίες, και όταν ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής είδε από κοντά τη νέα Ducati 916 ενθουσιάστηκε, δίνοντας το έναυσμα για την ιδέα μιας συνεργασίας σε ένα ιδιαίτερο project ικανό να ενώσει τη μάρκα Ducati και τη μάρκα Senna. Έτσι γεννήθηκε η Ducati 916 Senna, μια μοτοσυκλέτα που χαρακτηρίζεται από ένα χρώμα που επέλεξε προσωπικά ο Βραζιλιάνος οδηγός, επιλέγοντας ένα γραφικό contrast μεταξύ ανθρακί γκρι, μαύρου ματ και κόκκινου, το οποίο έγινε εμβληματικό τα επόμενα χρόνια. Η ειδική σειρά, περιορισμένη σε μόλις 300 μοτοσυκλέτες, ανακοινώθηκε από την Ducati τον Μάρτιο του 1994.

Το τραγικό ατύχημα στο οποίο έχασε τη ζωή του ο Ayrton Senna συνέβη λίγους μήνες πριν από την έναρξη της παραγωγής της Ducati 916 Senna και σταμάτησε κάθε επιχείρηση που σχετιζόταν με τον Ayrton, αλλά η συζήτηση που ακολούθησε μεταξύ της Ducati και της οικογένειας του Senna έπεισε τα μέρη να προχωρήσουν στην υλοποίηση του έργου στη μνήμη του Ayrton, με την παρουσίαση να πραγματοποιείται στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του 1994. Η πρώτη σειρά εξαντλήθηκε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια ακολούθησαν άλλες δύο το 1997 και το 1998 με χρώματα που επέλεξε ο αδελφός του Ayrton, Leonardo Senna.

Η συνεργασία με τη Senna Brands επαναλήφθηκε το 2014 με την 1199 Panigale, βάσει της οποίας δημιουργήθηκε μια περιορισμένη σειρά 161 μοτοσυκλετών -όσων και ο αριθμός των Grands Prix που αγωνίστηκε ο Ayrton- που προοριζόταν για την αγορά της Βραζιλίας. Όλες οι Ducati Sennas είναι ιδιαίτερα περιζήτητες από συλλέκτες σε όλο τον κόσμο

Ετικέτες

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!
Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2025

Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!

Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.

Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.

Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.

Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.

Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!

Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.

Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.

Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.

Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.

Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.

Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.

Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…