Ducati Superleggera V4: Χαμηλότερο βάρος απ’ την DesmosediciGP!

Συνώνυμο του απόλυτου!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

15/1/2020

Όταν ακούς Superleggera σε πιάνει κρύος ιδρώτας και βλέπεις τις τρίχες σου να σηκώνονται σαν καρφίτσες. Για αυτό φταίει η Ducati, που όσες μοτοσυκλέτες έπαιρναν αυτό το θρυλικό όνομα γινόντουσαν αυτόματα συνώνυμα του εξεζητημένου. Από τη δημιουργία της πρώτης Superleggera μέχρι και σήμερα, όλες οι εκδόσεις είχαν έναν κοινό παρονομαστή: Κορυφαίο λόγο κιλών ανά ίππο. Για αυτό και η Superleggera απευθύνεται πρώτα στους έχοντες -για να μην κοροϊδευόμαστε- και στους πραγματικά παθιασμένους που γνωρίζουν ότι όσο μικρότερος είναι αυτός ο αριθμός τόσο πιο κοντά στο απόλυτο μπορούν να φτάσουν... Από την άλλη δεν είναι και να απορείς όταν καταλήγουν σε χέρια των συλλεκτών, αντί να αφήνουν τα λάστιχά τους στην πίστα.

Από τότε που εμφανίστηκε η Panigale V4/S/R (και οι υπόλοιπες εκδόσεις της), η Ducati έχει καταφέρει να εδραιωθεί στη κατηγορία των superbikes με τις πωλήσεις της να εκτοξεύονται κατακόρυφα! Το 2019 έκλεισε με την V4 να προτιμάται από έναν στους τέσσερις αναβάτες της κατηγορίας. Η έκδοση R με τον μικρότερο κινητήρα των 998cc (σε αντίθεση με αυτόν των V4 και V4S των 1.103cc) ξεπούλησε πριν καλά-καλά ολοκληρωθεί η ετήσια παραγωγή της. Μέχρι και σήμερα και μέχρι τον Μάιο που θα κυκλοφορήσει η Superleggera, η R παραμένει η πιο δυνατή μοτοσυκλέτα της γκάμα της Ducati και όχι μόνο.

Η δημιουργία της Superleggera ήταν αναμενόμενη και αυτή που ετοιμάζεται θα είναι η καλύτερη που έχει βγει ποτέ απ’ τις πόρτες του εργοστασίου στο Panigale. Οι πρώτες πληροφορίες κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο μέσω ενός email που έστειλε η Ducati στους πιο πιστούς αναβάτες της, αναφέροντας πως ετοιμάζει το Project 1708, την κωδική ονομασία της Superleggera.

To email περιέχει μια ιστοσελίδα που έχει δημιουργηθεί αποκλειστικά για το Project 1708 αλλά για να μπεις χρειάζεσαι τον κωδικό (Εδώ μπορείτε να βρείτε την ιστοσελίδα σε περίπτωση που θέλετε να δείτε περισσότερα). Κρίνοντας απ’ την ιπποδύναμη που ανακοινώνεται, θα χρησιμοποιεί τον κινητήρα της V4R των 998cc. Ωστόσο, η ευστροφία του είναι βελτιωμένη χάρη στους νέους και πανάλαφρους εκκεντροφόρους με αποτέλεσμα η ιπποδύναμη να φτάνει τα 234 άλογα 250 στροφές πιο πάνω απ’ την R, στις 15.500 και η ροπή τα 12 χιλιογραμμόμετρα στις 11.750 (με το αγωνιστικό κιτ που περιλαμβάνει την ολόσωμη εξάτμιση της Akrapovic)! Έχει ξηρού τύπου συμπλέκτη και ελαφρύτερες βίδες με αποτέλεσμα να είναι πολύ ελαφρύτερη απ' την V4R!

Η δίαιτα της Ducati επεκτείνεται σε ολόκληρη τη μοτοσυκλέτα, με τις ζάντες να είναι κατασκευασμένες από carbon χάνοντας 3,4 κιλά! Αντίστοιχα, το πλαίσιο, το ψαλίδι και το υποπλαίσιο είναι και αυτά από carbon μειώνοντας το βάρος κατά 4,4 κιλά.

Το φαίρινγκ είναι από ανθρακόνημα εξοικονομώντας έτσι άλλα 600 γραμμάρια, ενώ τα αεροδυναμικά βοηθήματα που προέρχονται απ’ την GP16, παράγουν 67% περισσότερη downforce στα 270km/h από αυτά της V4R! Το NPX25/30 πιρούνι και το TTX36 της Ohlins είναι και αυτά 600 γραμμάρια ελαφρύτερα.

Η Ducati έχει προσπαθήσει να αφαιρέσει υλικό και βάρος από παντού κάνοντας επεμβάσεις στις πλάκες του πιρουνιού, τα μαρσπιέ, τις μανέτες ακόμη και τις βίδες φτάνοντας τα 152 στεγνά κιλά, λιγότερο από όσο ζυγίζει μια MotoGP (οι κανονισμοί των MotoGP περιορίζουν τις εταιρείες ώστε το βάρος να μην πέφτει κάτω απ’ τα 157 κιλά)! Ο λόγος της αναλογίας κιλών ανά ίππο (με τη μοτοσυκλέτα χωρίς υγρά) είναι πολύ κάτω απ’ το 1 προς 1, αφού περιορίζεται στο 0,64 και είναι καλύτερος απ’ τον λόγο που προσφέρει η H2R της Kawasaki με τους 310 ίππους και τα 216 γεμάτα κιλά. Προφανώς και δεν έχει νόημα κάθε άλλη σύγκριση των δύο, παρά μονάχα ως fun bikes για track days. Το πακέτο φυσικά ολοκληρώνεται με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας στον τομέα των ηλεκτρονικών βοηθημάτων και τα Stylema της Brembo.

Μια τόσο εξωτική μοτοσυκλέτα, δεν θα μπορούσε παρά να έχει και μια εξωτική τιμή! Για να την αποκτήσει κανείς θα πρέπει να έχει τουλάχιστον €90.000 αφού αυτή είναι η τιμή της για την αμερικάνικη αγορά. Η Superleggera θα είναι διαθέσιμη στην αγορά απ’ το Μάιο του 2020 και φυσικά πρόκειται για μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα, όπως παραδοσιακά κάνει η Ducati.

Ετικέτες

Veloce Ethereal: Δίχρονη V4 café racer 500 κυβικών με 145 ίππους από τη Βρετανία

Με νέο τετρακύλινδρο κινητήρα "L4", μονόμπρατσο ψαλίδι και παραγωγή μόλις 48 μοτοσυκλετών
Veloce Ethereal
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/6/2026

Μετά την εντυπωσιακή Aperion των 1.000 κυβικών και των 276 ίππων, η βρετανική Veloce Motorcycles παρουσιάζει τη δεύτερη δημιουργία της. Η νέα Ethereal υιοθετεί έναν ολοκαίνουργιο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κ.εκ. με απόδοση έως 145 ίππους, διατηρώντας την ίδια ιδιαίτερη φιλοσοφία σχεδίασης και κατασκευής.

Η Veloce Motorcycles από την Οξφόρδη έγινε γνωστή πριν από λίγες εβδομάδες παρουσιάζοντας την εντυπωσιακή Aperion, μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα με δίχρονο οκτακύλινδρο κινητήρα 1.000 κ.εκ. και ισχύ 276 ίππων. Τώρα η βρετανική εταιρεία αποκαλύπτει το δεύτερο μοντέλο της, την Ethereal, μια κάπως πιο “προσιτή” πρόταση, χωρίς όμως να χάνει την τεχνολογική της ιδιαιτερότητα.

Αντί για τον οκτακύλινδρο κινητήρα της Aperion, η Ethereal χρησιμοποιεί έναν άλλο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών εκατοστών, ο οποίος αποδίδει έως 145 ίππους στις 12.000 στροφές ανά λεπτό. Πρόκειται για έναν V4 κινητήρα που η Veloce χαρακτηρίζει ως L4, καθώς οι τέσσερις κύλινδροι είναι τοποθετημένοι σε δύο ζεύγη υπό γωνία 90 μοιρών και χρησιμοποιούν δύο ξεχωριστούς στροφαλοφόρους άξονες, στην ίδια αρχιτεκτονική που συναντάται και στον μεγαλύτερο κινητήρα της Aperion.

Veloce Ethereal

Η εταιρεία συνεχίζει να επενδύει στις ιδιαίτερες μηχανολογικές λύσεις. Η έξοδος της μετάδοσης βρίσκεται ανάμεσα στους δύο στροφαλοφόρους και πάνω από το κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι εξ ολοκλήρου κατεργασμένο από μασίφ αλουμίνιο. Αντίστοιχα ξεχωριστή είναι και η εξάτμιση, με τέσσερις θαλάμους διαστολής, έναν για κάθε κύλινδρο, οι οποίοι κατασκευάζονται από αλουμίνιο με κοπή laser και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της αισθητικής της μοτοσυκλέτας.

Η Ethereal κατά τα άλλα, ακολουθεί τις γραμμές μιας κλασικής café racer, με λιτή σιλουέτα, μονόσελο και σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο είναι η θέση του ψυγείου. Αντί να βρίσκεται μπροστά από τον κινητήρα, έχει τοποθετηθεί κάτω από την ουρά, θυμίζοντας τη λύση που είχε χρησιμοποιήσει η Benelli Tornado Tre 900 στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο αέρας οδηγείται προς το ψυγείο μέσω αεραγωγών που βρίσκονται κάτω από το ρεζερβουάρ.

Veloce Ethereal

Για τις αναρτήσεις και τα φρένα, η Veloce επιλέγει σύγχρονα περιφερειακά, με ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, χωρίς όμως να έχει ανακοινώσει ακόμη τους προμηθευτές ή τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά.

Η εταιρεία δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη το βάρος της Ethereal ούτε τις πλήρεις επιδόσεις της, ωστόσο οι πρώτες εικόνες δείχνουν μια ιδιαίτερα συμπαγή κατασκευή, με στόχο να προσφέρει μια πιο "φιλική" εμπειρία σε σχέση με την ακραία Aperion.

Veloce Ethereal

Μισός κινητήρας, διπλή παραγωγή

Όπως και το πρώτο μοντέλο της εταιρείας, έτσι και η Ethereal θα παραχθεί σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό. Η παραγωγή προβλέπεται να περιοριστεί σε 48 μοτοσυκλέτες, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για το 2027. Η Veloce έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις μέσω της ιστοσελίδας της, χωρίς όμως να ανακοινώνει επίσημη τιμή. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι θα κοστίζει λιγότερο από την Aperion, η οποία τιμολογείται στις 78.000 λίρες, δηλαδή περίπου 90.000 ευρώ.

Όπως συμβαίνει και με την Aperion, η Ethereal προορίζεται να αποκτήσει άδεια κυκλοφορίας στη Μεγάλη Βρετανία μέσω της διαδικασίας Motorcycle Single Vehicle Approval (MSVA), που επιτρέπει την ταξινόμηση οχημάτων μικρής παραγωγής. Αντίθετα, εάν οι προτάσεις της Veloce σας είχαν δελεάσει, μάλλον θα απογοητευτείτε να μάθετε ότι η έγκρισή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται πρακτικά αδύνατη, καθώς ο δίχρονος κινητήρας υψηλών επιδόσεων δεν πληροί τις ισχύουσες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro5+ και δεν διαθέτει υποχρεωτικά συστήματα ασφαλείας, όπως το ABS, για να λάβει τη σχετική έγκριση τύπου.

Veloce Ethereal

Με την Ethereal, η Veloce αποδεικνύει ότι η Aperion δεν ήταν μια μεμονωμένη τεχνολογική και κατασκευαστική άσκηση, αλλά η αρχή μιας σειράς ιδιαίτερων μοτοσυκλετών που επιχειρούν να επαναφέρουν τον δίχρονο κινητήρα στο προσκήνιο, μέσα από σύγχρονες και εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής κατασκευές.