Eicma 2019: Η πρώτη παρουσίαση είναι ελληνική! DCR-Junior by DNA Filters!

Ο «Μπόμπος» στα καλύτερά του!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/11/2019

Προϊόν που κινείται στα όρια και του πιο εξειδικευμένου customizing από την DNA Filters, παρουσιάζουν τα «παιδιά», δύο Honda Monkey δηλαδή που εμπνευσμένα από τις DCR-017 και DCR-018, αλλάζουν το φιλτροκούτι και ολόκληρη την αναπνοή του κινητήρα, αναδεικνύοντας αυτό για το οποίο έγινε γνωστή η DNA High Performance Filters, σε ολόκληρο τον κόσμο, τα καλύτερα φίλτρα!

Η DNA αποφάσισε με τις DCR, τις δύο μοτοσυκλέτες που έφτιαξε, να τραβήξει το βλέμμα του κόσμου στην δουλειά που κάνει όλα αυτά τα χρόνια, την πλήρη μεταμόρφωση των μοτοσυκλετών μέσα από τα εξαιρετικά φίλτρα που κατασκευάζει. Αντί να κόβει προσχεδιασμένα κομμάτια υφάσματος και απλά να τα τοποθετεί σε ένα φιλτροκούτι αφήνοντάς το και εκτεθειμένο στην σκόνη με κενά συναρμογής, όπως έβλεπε να συμβαίνει με τα εργοστασιακά, κάθε δουλειά της DNA είναι στην πράξη ένας ύμνος του customizing. Κανείς άλλος στον κόσμο, δεν κάθεται να φτιάξει ένα φίλτρο στο απολύτως μεγαλύτερο χώρο που επιτρέπει το φιλτροκούτι, και όταν δεν είναι ευχαριστημένη από την ποσότητα του αέρα στον κινητήρα, αλλάζει ακόμη κι αυτό, προσφέροντας στον τελικό πελάτη την ευκαιρία να βελτιώσει απόδοση και κατανάλωση με τον πιο απλό τρόπο.

Αφιερώνει χρόνο για κάθε ένα φίλτρο που οι μέχρι τώρα μεγάλοι κατασκευαστές, απλά δεν μπορούσαν να διαθέσουν για κάθε ένα όχημα για το οποίο αποφάσιζαν να κατασκευάσουν  φίλτρα. Είναι αυτό το customizing που τους οδήγησε και σε ένα τέτοιο δρόμο παρουσίασης με δικές τους δημιουργίες, με πολλαπλά οφέλη, ξεκινώντας από την συνεργασία πατέρα και υιού. Μοτοσυκλέτα από τα χέρια «Νικολαΐδη» έχει φτιαχτεί στο παρελθόν, δεν ήταν η πρώτη η DCR-017, ήταν όμως η πρώτη από δύο ζευγάρια τέτοια χέρια…

Φέτος οι δύο Junior έρχονται να επισφραγίσουν την πορεία αυτή, και να αναδείξουν τα καλύτερα φίλτρα του κόσμου, τα ελληνικά, τραβώντας τα βλέμματα!

Αναμφισβήτητα πιο εντυπωσιακός ο Junior που ακολουθεί την φιλοσοφία της DCR-017 με το φίλτρο στο κέντρο του CNC-ρεζερβουάρ, αλλά κρύβει εξίσου πολύ δουλειά και ο αδερφός του, με τις φιλτροχοάνες σε ένα απίστευτο «φιλτροκούτι»!

Εντός εισαγωγικών το τελευταίο γιατί μόνο κουτί δεν είναι, κουτί έχει το Honda Monkey εκεί μπροστά και μάλιστα σε μέγεθος αντίστοιχο με το κύλινδρο εξωτερικά και είναι το πρώτο πράγμα που θέλεις να αλλάξεις επάνω του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της μηδενικής κατανάλωσης ενέργειας, που θα σπαταλήσει ένας κατασκευαστής για αυτό το κομμάτι της μοτοσυκλέτας. Θέλει απλά να περνά ο αέρας στον κινητήρα. Ούτε η μέγιστη ροή τον ενδιαφέρει, ούτε και αν μένουν κενά και εισχωρεί σκόνη που καταλήγει να κυκλοφορεί μέσα στα λάδια. Ακόμη και στο Dakar κατέληγαν να σχεδιάζουν κινητήρες που δεν θα σπάσουν αν τους πετάξεις στραγάλια, αντί να προσπαθήσουν να τους σφραγίσουν τέλεια, μέχρι που ανακάλυψαν την DNA Filters και εκεί…

Στο Junior DCR-018 έχει φτιαχτεί μία βάση για τις φιλτροχοάνες που παραπέμπουν στον κινητήρα του R9T και την πρόσθετη τροφοδοσία αέρα που δεχόταν από την επαναστατική σχεδίαση που είχαν κάνει ο Ντίνος και ο Μάριος. Στην πράξη μπορείς εκεί να βάλεις ό,τι φιλτροχοάνες θέλεις πλέον, αλλά είναι κάπως χαζό να μην χρησιμοποιήσεις τις δικές τους, που εκτός της απόδοσης έχουν και βραβείο Red Dot για τον σχεδιασμό τους! Άλλο ένα Red Dot βραβείο για την DNA…

Στο Junior DCR-017 το Stage3 φίλτρο δεν έρχεται με φιλτροκούτι, έρχεται με κάτι πολύ καλύτερο, με το δικό του ρεζερβουάρ! Ακριβώς όπως είχε γίνει με την RC8 R που είχαν μετατρέψει σε café racer, ένα τεράστιο φιλτροκούτι/ρεζερβουάρ δεσπόζει στο κέντρο της μοτοσυκλέτας!

Εξωτερικά το βλέπεις μικρότερο από το κανονικό, κι αυτό εκτός από τις διαστάσεις οφείλεται και στις CNC επιφάνειες με τις προσεκτικά σχεδιασμένες γωνίες. Δεν υπάρχει περίπτωση να καταλάβεις πως παίρνει περισσότερη βενζίνη από το εργοστασιακό ρεζερβουάρ, ιδιαίτερα όταν βλέπεις το φίλτρο στο κέντρο να έχει καταλάβει όλη την επιφάνεια.

Δεν υπήρχε επίσης περίπτωση να έχουν κάνει κάποια έκπτωση στην DNA! Το ρεζερβουάρ είναι μεγαλύτερο από πριν και από μέσα του περνά ο αέρας, κάθετα, για την εισαγωγή του κινητήρα! Μέσα από το τεράστιο φίλτρο περνά και η τάπα της βενζίνης! Αν το λιώσεις φτιάχνεις πίνακα του Salvador Dalí, έτσι όπως όλα συνυπάρχουν το ένα μέσα στο άλλο! Η τάπα ανοίγει με αντίστοιχο τρόπο επίσης, με το ειδικό, CNC κλειδί – μπρελόκ των DCR και παίζει και αυτή διπλό ρόλο, καθώς προσθέτει διακοσμητικά και δένει λειτουργικά με το σύνολο.

Το ρεζερβουάρ δεν είναι μία πράξη ακραίου customizing για τον Μπόμπο, αλλά αποτελεί μέρος του kit που μπορεί κανείς να παραγγείλει στην DNA για τον δικό του! Στην συγκεκριμένη περίπτωση, ρεζερβουάρ και φίλτρο αλλάζουν μαζί μεταμορφώνοντας πλήρως το Honda Monkey.

Το ρεζερβουάρ φτιάχνεται από δύο μασίφ κομμάτια αλουμινίου στο CNC με ειδική επεξεργασία στην DNA για την υφή του εξωτερικά πριν περάσει ανοδίωση και προστατευτεί.

Ενώνονται στο κέντρο και φτιάχνουν έναν full-metal Μπόμπο, από την στιγμή που το ρεζερβουάρ αποτελεί τον βασικό όγκο μετά τον κινητήρα. Μόλις κάτσεις στην σέλα του αυτό που αντικρύζεις μπροστά σου, καθοδηγεί το συναίσθημα. Αισθάνεσαι αμέσως πως είσαι σε κάτι εξειδικευμένο, το τεράστιο φίλτρο ανάμεσα στα πόδια σου δεν σε αφήνει να το ξεχάσεις εύκολα…

Φυσικά και τα δύο Honda Monkey έχουν δεχτεί πολλές ακόμη αλλαγές. Πρώτη απ’ όλες είναι οι εξατμίσεις της Akrapovic από την TECNOMOTO που βγαίνουν ψηλά και με εντυπωσιακό τρόπο δίνουν μία scrambler εκδοχή. Για ήχο δεν το συζητάμε, γυρνάνε κεφάλια και μετά παγιδεύεται και το βλέμμα από το υπόλοιπο σύνολο.

Δείτε το πλούσιο φωτογραφικό υλικό στο τέλος του άρθρου

Με αναρτήσεις της HyperPro αλλάζει αισθητά και η συμπεριφορά, προτρέχουμε χωρίς να τις έχουμε ακόμη οδηγήσει, αλλά η στατική δοκιμή αυτή την εντύπωση δημιουργεί! Σταμπιλιζατέρ επίσης από την HyperPro, και προσεγμένες λεπτομέρειες ολοκληρώνουν τις αλλαγές τους!

Στο περίπτερο της DNA στην EICMA, τα δύο Honda Monkey θα εξυπηρετήσουν έναν διπλό σκοπό. Θα δείξουν την κατασκευαστική δεινότητα που κατέχει η ελληνική εταιρία και παράλληλα θα αποτελούν ένα ξεχωριστό προϊόν για το δημοφιλές Honda Monkey… Ο μόνος φόβος της DNA; Να αρχίσει ο καταιγισμός παραγγελιών, μιας και μπορεί φθηνά να μην είναι, που είναι αν σκεφτεί κανείς το μέγεθος της δουλειάς που κρύβουν, αλλά μία ασιατική χώρα από τις πολλές που πωλούν τα φίλτρα τους να τα αναδείξει σε μόδα και οι εργαλειομηχανές δεν θα φτάνουν…

Ετικέτες

Verge: Παγκόσμια πρωτιά με μπαταρίες στερεάς κατάστασης - 300χλμ με 10 λεπτά στην πρίζα

Παγκόσμια πρώτη για ηλεκτρική μοτοσυκλέτα παραγωγής με μπαταρίες στερεάς κατάστασης
Verge SSB
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/1/2026

Η φινλανδική Verge Motorcycles βρίσκεται ένα βήμα πριν από μια τεχνολογική επανάσταση, παρουσιάζοντας μια νέα έκδοση της TS Pro με μπαταρίες στερεάς κατάστασης, ικανή, σύμφωνα με την εταιρεία, να προσφέρει έως και 180 μίλια αυτονομίας με μόλις 10 λεπτά φόρτισης.

Η αποκάλυψη έγινε στις 4 Ιανουαρίου στο Consumer Electronics Show (CES) στο Las Vegas και αποτελεί μια εξέλιξη που πολλοί θα περίμεναν από κολοσσούς όπως η Honda ή την CATL που ειδικεύεται στην κατασκευή μπαταριών. Αντίθετα, η τεχνολογία αναπτύχθηκε από τη Donut Lab, την “αδελφή” εταιρεία της Verge.

“Η Donut Lab προμηθεύει τη Verge Motorcycles με αυτές τις κυψέλες, οι οποίες κατασκευάζονται στην Ευρώπη”, δήλωσε ο CEO της Verge και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Donut, Tuomo Lehtimäki.

Verge SSB

Η Verge σχεδιάζει πλέον να εγκαταλείψει πλήρως τις συμβατικές μπαταρίες λιθίου, προσφέροντας δύο εκδόσεις με μπαταρίες στερεάς κατάστασης για την TS Pro. Εκτός από τη θεαματικά ταχύτερη φόρτιση, η νέα τεχνολογία υπόσχεται μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και μειωμένο κίνδυνο ανάφλεξης.

Η μικρότερη έκδοση ζυγίζει 225 κιλά και διαθέτει μπαταρία 18 kWh. Υποστηρίζει φόρτιση DC έως 100 kW, προσφέροντας έως 200 χλμ. αυτονομίας σε 10 λεπτά, ενώ η συνολική αυτονομία φτάνει, σύμφωνα με τη Verge, τα 350 χιλιόμετρα.

Η μεγαλύτερη έκδοση, με μπαταρία 30 kWh, ζυγίζει 235 κιλά και μπορεί να δεχθεί ισχύ φόρτισης έως 200 kW. Σε 10 λεπτά υπόσχεται σχεδόν 300 χιλιόμετρα αυτονομίας, ενώ η μέγιστη συνολική φτάνει τα 550 χιλιόμετρα, ανάλογα με τον ρυθμό οδήγησης.

Φυσικά, όλα τα παραπάνω εξαρτώνται από τη διαθεσιμότητα ταχυφορτιστών που μπορούν να αποδώσουν τέτοια ισχύ. Ωστόσο, η Verge εκτιμά πως αν η τεχνολογία εξαπλωθεί, θα ακολουθήσει και η αντίστοιχη αναβάθμιση των υποδομών.

Σε αντίθεση με τις μπαταρίες ιόντων λιθίου που χρησιμοποιούν υγρό ή gel ηλεκτρολύτη, οι μπαταρίες στερεάς κατάστασης βασίζονται σε στερεό ηλεκτρολύτη, μειώνοντας δραστικά τον κίνδυνο ανάφλεξης σε περίπτωση ατυχήματος.

Verge SSB

Επιπλέον, η Verge περνά από κυλινδρικές κυψέλες σε επίπεδες, ορθογώνιες πλάκες. Παρότι οι δύο εκδόσεις διαφέρουν σε χωρητικότητα, εξωτερικά οι μοτοσυκλέτες θα είναι ίδιες, με ενδεχόμενες διαφορές μόνο στα γραφικά.

 “Οι επίπεδες πλάκες έχουν περισσότερο νόημα στις μοτοσυκλέτες μας, γιατί γεμίζουν καλύτερα τον διαθέσιμο χώρο”, εξηγεί ο Lehtimäki. “Έτσι μπορούμε να έχουμε μεγαλύτερη χωρητικότητα στο ίδιο περίβλημα, με δυνατότητα για ενδιάμεσες πλάκες ψύξης και εξωτερικές ψύκτρες”.

Verge SSB

Αλλαγή πλεύσης

Η εξέλιξη αυτή έρχεται λίγο μετά την ανανεωμένη TS Pro με μπαταρία ιόντων λιθίου, που παρουσιάστηκε στην EICMA 2025 στο Μιλάνο. Εκείνη διέθετε μπαταρία 20,2 kWh, αυτονομία σχεδόν έως 350 χιλιόμετρα και χρόνο ταχείας φόρτισης κάτω από 35 λεπτά, κινητήρα μειωμένου βάρους κατά 50% και με μια επανασχεδιασμένη διεπαφή ανθρώπου και μηχανής με μεγαλύτερες και πιο ευανάγνωστες οθόνες και πιο διαισθητική λειτουργία, έχοντας άμεσα προσβάσιμες πληροφορίες σχετικά με απόδοση, αυτονομία και περιβάλλον.

Verge SSB

Ωστόσο, το συγκεκριμένο μοντέλο φαίνεται πως θα αποσυρθεί σχεδόν άμεσα, καθώς η Verge στρέφεται ολοκληρωτικά στη τεχνολογία μπαταριών στερεάς κατάστασης.

Σήμα κατατεθέν των μοντέλων Verge παραμένει ο πίσω τροχός δίχως κέντρο και άξονα (hubless), που ενσωματώνει τον ηλεκτροκινητήρα Donut Motor 2.0, με βάρος στα περίπου 21 κιλά. Ο σχεδιασμός δεν απαιτεί κέντρο ή ακτίνες, με τον κινητήρα να είναι ουσιαστικά ενσωματωμένος στον τροχό.

Verge SSB

Πρόκειται για μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εξέλιξη στο μέλλον της τεχνολογίας συσσωρευτών εν γένει και ειδικότερα των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, με το μεγάλο στοίχημα πλέον να είναι οι υποδομές. Χωρίς εκτεταμένο δίκτυο υπερταχυφορτιστών, οι δυνατότητες της τεχνολογίας μπαταριών στερεάς κατάστασης δεν μπορούν να αξιοποιηθούν πλήρως. Αν όμως αυτό το σκέλος προσπελαστεί, οι δυνατότητες που θα προσέφερε η τεχνολογία στον κόσμο των δύο τροχών ενδεχομένως να κλόνιζαν τις υπάρχουσες ισορροπίες μεταξύ θερμικών και ηλεκτρικών μοτοσυκλετών.