EICMA 2023: Sherco - Βελτιώσεις στα σημεία για τα δίχρονα και νέος κινητήρας στα τετράχρονα
Για τα enduro μοντέλα 250 και 300 κυβικών
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
11/11/2023
Η γαλλική Sherco, που έχει συνδυάσει το όνομά της με το enduro, παρουσίασε στην EICMA 2023 έναν ολοκαίνουργιο τετράχρονο κινητήρα, αλλά και βελτιώσεις για τα δίχρονα μοντέλα της.
Τα τετράχρονα SEF 250/300 Factory δέχονται μία σημαντική αλλαγή για το 2024, καθώς εξοπλίζονται με νέο κινητήρα. Σύμφωνα με την Sherco, νέα είναι η κεφαλή, τα κάρτερ και πολλά ακόμα μέρη του. Αποτέλεσμα ήταν η αύξηση της ισχύος κατά 10%, όπως μας ενημερώνει η εταιρεία. Πλαίσιο και αναρτήσεις μένουν ως έχουν από το 2023, καθώς όπως έκρινε η Sherco δεν ήθελε να αλλάξει μία επιτυχημένη συνταγή.
Περνάμε τώρα στα δίχρονα μοντέλα με τα SE 125/250 Factory να δέχονται νέο ψαλίδι. Τα πλαστικά και τα γραφικά ανανεώθηκαν, με γνώμονα την βελτιωμένη αντοχή στο χρόνο. Ο αέρας της ανανέωσης πέρασε και από τον προβολέα, που άλλαξε για όλη την γκάμα, με τα φωτιστικά σώματα να έρχονται πιο κοντά στο έμβλημα της εταιρείας.
Κατά τα λοιπά, η γκάμα της Sherco ανανέωσε τα γραφικά της για το 2024, με τα μεγάλα enduro των 450 και 500 κυβικών να διατηρούν τον μονοκύλινδρο κινητήρα που η Sherco χρησιμοποιεί στο Dakar -όπως είναι φυσικό στο 500 είναι ελαφρώς υπερκυβισμένος έχοντας λίγο μεγαλύτερες διαστάσεις εμβόλου.
Νέο entry-level μοντέλο με δικύλινδρο σε σειρά, βασισμένο στην Aprilia RS457
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
1/8/2025
Η Moto Guzzi ετοιμάζει το μεγαλύτερο τεχνολογικό άλμα εκτός παράδοσης εδώ και δεκαετίες. Αντί για τον κλασικό εγκάρσια τοποθετημένο V2, η νέα της μικρή μοτοσυκλέτα θα χρησιμοποιεί δικύλινδρο σε σειρά 457 κ.εκ., προερχόμενο από την Aprilia, με στόχο την παγκόσμια αγορά και ιδιαίτερα την Ασιατική
Το καλοκαίρι του 2023 η Aprilia παρουσίασε την RS457, εξοπλισμένη με νέο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα. Το μοτέρ αυτό γρήγορα έγινε η βάση για ολόκληρη οικογένεια μοντέλων, την RS457, την Tuono 457 και σύντομα την Tuareg 457. Όλα παράγονται στο εργοστάσιο της Piaggio στην Ινδία, διασφαλίζοντας χαμηλότερο κόστος και άμεση πρόσβαση σε αναδυόμενες αγορές.
Η Moto Guzzi, μέλος του ίδιου ομίλου (Piaggio) από το 2004, αποφάσισε να υιοθετήσει τον κινητήρα, φέρνοντας για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν έναν αιώνα έναν δικύλινδρο σε σειρά σε μοντέλο παραγωγής της. Αν και η Guzzi είχε φτιάξει εν σειρά κινητήρες τη δεκαετία του ’30, αυτοί περιορίζονταν σε αγωνιστικές εφαρμογές. Από το 1967 και μετά, η εταιρική ταυτότητα της, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον εγκάρσιο αερόψυκτο V2. Η εισαγωγή της υδρόψυξης με το V100 Mandello ήταν ήδη μεγάλο βήμα αλλά η εγκατάλειψη του V2 αποτελεί πραγματική επανάσταση.
Η νέα naked της Guzzi θα μοιράζεται τον κινητήρα και ορισμένα περιφερειακά με την Tuono 457, αλλά θα έχει ολοκληρωτικά δική της αρχιτεκτονική στηριζόμενη σε σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο αντί για αλουμινίου, με στόχο να προσδώσει διαφορετική γεωμετρία αναβάτη για μια πιο άνετη θέση οδήγησης αλλά και μια μια πιο παραδοσιακή σχεδίαση ρεζερβουάρ και φωτιστικών σωμάτων.
Η κατηγορία 350-500 κ.εκ. αναπτύσσεται ραγδαία, ιδιαίτερα στην Ασία. Για μικρές εταιρείες όπως η Guzzi (15.000 μονάδες ετησίως), η διείσδυση σε αυτές τις αγορές είναι ζήτημα επιβίωσης. Η παραγωγή στην Ινδία, όπως ήδη γίνεται με την Aprilia, ανοίγει τον δρόμο για οικονομικά προσιτά μοντέλα που θα μπορούν να πωλούνται τόσο σε Ασία όσο και σε Ευρώπη.
Παράλληλα, η Moto Guzzi ακολουθεί το παράδειγμα άλλων κατασκευαστών: KTM- Bajaj, Triumph-Bajaj και εργοστάσια στην Ταϊλάνδη, BMW-TVS. Όλοι προσαρμόζουν την παραγωγή τους σε μικρότερες και πιο οικονομικές μοτοσυκλέτες για να κερδίσουν μερίδιο αγοράς σε χώρες με εκρηκτική ζήτηση.
Αν και είχε ακουστεί ότι η Guzzi θα επαναφέρει το όνομα “Eldorado”, αυτό φαίνεται απίθανο, καθώς ιστορικά αφορούσε μεγάλες cruiser. Μια πιο ταιριαστή επιλογή θα ήταν ίσως το “Airone”, το πρώτο μεταπολεμικό Guzzi μαζικής παραγωγής που έφερε την ελευθερία ταξιδιού σε χιλιάδες αναβάτες, ακριβώς όπως στοχεύει να κάνει και η νέα, μικρή Moto Guzzi.
