Kawasaki 50th Anniversary Edition - Επετειακά μοντέλα KΧ με άρωμα 90s

Από τον

Κώστα Γκαζή

25/9/2023

Για να γιορτάσει τα 50 χρόνια από το ντεμπούτο της γκάμας motocross KX, η Kawasaki παρουσίασε την “50^th Anniversary Edition” με τα KX250 και KX450 να έχουν νέο κοστούμι, εμπνευσμένο από τα αγωνιστικά χρώματα του Akashi της δεκαετίας του ’90.

Τον Ιούνιο του 2023, η Kawasaki προχώρησε σε εκτεταμένη ανανέωση του μεγάλου motocross μοντέλου της, KX450, για το 2024. Τελευταία τόσο μεγάλη αλλαγή για το 450 είχαμε να δούμε από την Kawasaki, μία ολόκληρη πενταετία.

Η ιστορία των KX όμως δεν είναι νέα, καθώς το πρώτο μοντέλο με αυτή την ονομασία βγήκε από το εργοστάσιο του Akashi, το μακρινό 1973. Μισός αιώνα ζωής λοιπόν, και η Kawasaki τον γιορτάζει με την έκδοση 50^thAnniversary. Μάλιστα, τα νέα αυτά γραφικά τα είδαμε για πρώτη φορά, το σαββατοκύριακο που μας πέρασε, 23-24/9, στην αγωνιστική KX του εργοστασιακού αναβάτη των “πρασίνων” Romain Febvre στην ΜΧ1, στον τελευταίο γύρο του MXGP 2023, στη Βρετανία.

Η νέα έκδοση 50^thAnniversary, δεν περιλαμβάνει μηχανικές αλλαγές στα δύο μοντέλα, KX450 και KX250, παρά μόνο αισθητικές παρεμβάσεις με τον βασικό χρωματισμό “Lime Green” να παραμένει ως έχει. Έτσι, βλέπουμε ότι τα λογότυπα KX στα πλαϊνά του ρεζερβουάρ, διατηρούν το χαρακτηριστικό χειροποίητο σχέδιο στα γράμματα από τη δεκαετία του 1990, στον ίδιο ροζ φλούο χρωματισμό που βρίσκουμε και το επετειακό έμβλημα στην πάνω δεξιά μεριά του μπροστινού number plate. To φόντο πίσω από τα γράμματα του ρεζερβουάρ σε μπλε χρώμα, ακολουθεί και αυτό το ίδιο μοτίβο από εκείνη την δεκαετία. Το ίδιο ισχύει και για τον αριθμό στο ρεζερβουάρ, που υποδηλώνει τον κυβισμό του κάθε μοντέλου. Η χαρακτηριστική μπλε σέλα των KX της δεκαετίας του 1990, βρίσκεται και εδώ, ενώ για τη δημιουργία της, όπως μας ενημερώνει η Kawasaki χρησιμοποίησε δείγμα από την αυθεντική σέλα της τότε εποχής.

Τα πλαϊνά καλύμματα του υποπλαισίου διαθέτουν περίγραμμα numberplate, σε λευκό χρώμα, όπως ίσχυε για όλα τα KX από το 1973 μέχρι και το 2019, προτού γίνουν μαύρα. Άβαφα πλαστικά είναι στη συγκεκριμένη έκδοση τα καλύμματα του πιρουνιού -στην βασική σειρά είναι πράσινα. Αλλαγμένο είναι και το προστατευτικό κάλυμμα του πίσω φρένου, το οποίο είναι και αυτό από άβαφο πλαστικό (λευκό), αντί για μαύρο στη βασική έκδοση. Οι άνω και κάτω τιμονόπλακες, όπως και τα στεφάνια των τροχών είναι σε ασημί χρώμα, σε αντίθεση με το μαύρο της βασικής έκδοσης.

Η τελευταία πινελιά εντοπίζεται στο ψαλίδι, όπου το 90s λογότυπο “Uni-Trak” έχει αναπαραχθεί επακριβώς σε περίγραμμα, γραμματοσειρά αλλά και χρωματισμό.

Τα νέα KX450 50^thAnniversary Edition και KX250 50^thAnniversary Edition θα είναι διαθέσιμα στους επίσημους εμπόρους λιανικής της Kawasaki, ως μοντέλα του 2024, δίπλα στην υπόλοιπη offroad γκάμα της εταιρείας με το εκτενώς ανανεωμένο KX450.

Ετικέτες

KX450

90s

https://bit.ly/MOTO_679

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.