Kawasaki - Ετοιμάζει υβριδικά Versys και Eliminator

Τα Ninja 7 Hybrid και Ζ7 Hybrid ήταν η αρχή, και τώρα σχεδιάζονται δυο ακόμα μοντέλα
Kawasaki Versys hybrid
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

12/6/2024

Περισσότερες μοτοσυκλέτες με υβριδικά συστήματα κίνησης στοχεύει να παρουσιάσει η Kawasaki όπως αποκαλύπτουν νέες πατέντες που είδαν το φως της δημοσιότητας με τους Ιάπωνες να επεκτείνονται στα cruiser και τα crossover.

Τα Ninja 7 Hybrid και Ζ7 Hybrid είναι μόνο η αρχή για την εφαρμογή υβριδικών συστημάτων από την Kawasaki στους δύο τροχούς. Η εταιρεία από το Akashi θέλει να εκμεταλλευτεί την "πλατφόρμα" που δημιούργησε στο έπακρο και να αποσβέσει παράλληλα όσο πιο γρήγορα γίνεται το βαρύ κόστος της επένδυσης που έκανε, προσφέροντας κίνηση ακόμη και με μηδενικούς εκπεμπόμενους ρύπους σε περισσότερες κατηγορίες μοτοσυκλετών.

Kawasaki Hybrid

Τα Ninja 7 και Ζ7 Hybrid μοιράζονται το ίδιο πλαίσιο χωρίς καμία παραλλαγή στο υβριδικό σύστημα που έχει τοποθετημένα τα δύο μοτέρ σε κανονική θέση, κάτω από το ρεζερβουάρ και τη μεγάλη για τα δεδομένα των δύο τροχών μπαταρία στο υποπλαίσιο, κάτω από τη σέλα του αναβάτη.

Στις νέες πατέντες της Kawasaki υπάρχουν σημαντικές διαφορές στη χωροταξία του συστήματος που μαρτυρούν την πρόθεση της εταιρείας να δημιουργήσει νέες υβριδικές μοτοσυκλέτες.

Στα σχέδια η μπαταρία και τα ηλεκτρονικά της έχουν μετακομίσει πάνω από την κεφαλή του θερμικού κινητήρα και το φιλτροκούτι βρίσκεται ακριβώς από πίσω τους. Λογικά, αν είναι η ίδια ακριβώς μπαταρία με των 7 και Ζ7 Hybrid θα έχει περιστραφεί κατά 90 μοίρες κατά τον οριζόντιο άξονα.

Οι σημαντικά μικρότερες διαστάσεις της μοτοσυκλέτας σε σχέση με το αυτοκίνητο δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια στους μηχανικούς για την τοποθέτηση της μπαταρίας, ειδικά αν θέλουν να κρατήσουν το μεταξόνιο σε φυσιολογικά επίπεδα, όπως και την κατανομή του βάρους.

Eliminator hybrid

Το παραπάνω ισχύει ακόμη περισσότερο στην περίπτωση μιας μεσαίου κυβισμού cruiser όπως είναι το Eliminator, το οποίο θα πρέπει παράλληλα να διατηρήσει τη σχεδιαστική του ταυτότητα με υποπλαίσιο και σέλα να βρίσκονται χαμηλά, πολύ πιο κοντά στον τροχό.

Με αυτή τη μετακίνηση της μπαταρίας οι Ιάπωνες θέλουν να εξασφαλίσουν ότι θα έχουν την απαραίτητη ελευθερία ώστε να σχεδιάσουν υποπλαίσιο που να μην δημιουργεί πρόβλημα στην κίνηση του τροχού και την ίδια στιγμή να μπορούν να αυξήσουν τη διαδρομή της ανάρτησης στα επίπεδα που χαρακτηρίζουν μια crossover μοτοσυκλέτα όπως είναι το Versys.

Ρεζερβουάρ

Αν αναρωτιέστε τι απέγινε το ρεζερβουάρ βενζίνης, οι πατέντες αποκαλύπτουν ότι παρέμεινε στη θέση του. Ωστόσο στην περίπτωση του cruiser έγινε διπλό και βρίσκεται δεξιά και αριστερά της μπαταρίας, εξωτερικά του πλαισίου. Τα δύο ρεζερβουάρ επικοινωνούν μεταξύ τους και το γέμισμα γίνεται από το αριστερό, ενώ το μεγάλο πλάτος προσθέτει και το απαραίτητο στιλ στη μοτοσυκλέτα των Ιαπώνων.

Για την υβριδική μοτοσυκλέτα που λογικά θα ανήκει στην οικογένεια Versys, το ρεζερβουάρ είναι παραδόξως ενιαίο και περνά πάνω από την μπαταρία και εκτείνεται παράλληλα προς τον λαιμό και το πιρούνι της μοτοσυκλέτας.

Ρεζερβουάρ

Οι πατέντες της Kawasaki, είτε αντιστοιχούν σε μοντέλα που όντως βρίσκονται σε φάση υλοποίησης, είτε είναι απλά μια κατοχύρωση ιδέας, δείχνουν ότι το σύστημα και η χωροταξία του θα είναι κοινή σε cruiser και crossover ωστόσο σημαντικές διαφορές αναμένονται σε πλαίσιο, ψαλίδι, γεωμετρία και αναρτήσεις.

Ετικέτες

BMW R 1300 R Superhooligan – Φόρος τιμής στις R 90 S που κατέκτησαν τη Daytona

Πλησιάζοντας στην επέτειο 50 ετών από μια ιστορική νίκη της BMW, οι Γερμανοί καστομάρουν ένα R 1300 R σε Superhooligan
BMW R 1300 R Superhooligan
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/3/2026

Βρισκόμαστε στην περίφημη πίστα Daytona International Speedway στην πολιτεία της Florida των ΗΠΑ. Το ημερολόγιο αναγράφει 6 Μαρτίου 1976 και είμαστε έτοιμοι για τον παρθενικό αγώνα της νεοσύστατης κατηγορίας Superbike στο αμερικανικό πρωτάθλημα της AMA, τον περίφημο Daytona 200.

Η BMW Motorrad έχει φέρει τρεις R 90 S με αναβάτες τους Steve McLaughlin, Reg Pridmore και Gary Fisher, οι οποίοι καταδυναστεύουν τον αγώνα. Αρχικά είναι ο Fisher αυτός που οδηγεί τη μάχη, πριν αντιμετωπίσει προβλήματα με το κιβώτιο ταχυτήτων του, ωστόσο οι άλλες δύο γερμανικές μοτοσυκλέτες είναι πίσω του και πλέον μετατρέπουν τον αγώνα σε μια μεταξύ τους μονομαχία που κρίθηκε στην καρό σημαία, με τον McLaughlin να επικρατεί οριακά του Pridmore.

Αν ο Fisher είχε παραμείνει στον αγώνα, η BMW θα είχε πανηγυρίσει πιθανότατα την πλήρη κατάληψη του βάθρου. Η συνέχεια της χρονιάς έφερε την πρώτη σεζόν του AMA Superbike Championship, προγόνου του WSBK ως το γνωρίζουμε σήμερα, στην οποία πρώτος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Pridmore με BMW R 90 S.

BMW R 1300 R Superhooligan

Αυτήν την ιστορική επίδοση θέλει να τιμήσει φέτος η BMW στην επέτειο 50 ετών από εκείνον τον σημαδιακό αγώνα Daytona 200, το κάνει ωστόσο με μια αρκετά διαφορετική μοτοσυκλέτα. Αντί για τη σύγχρονη superbike της, S ή M 1000 RR, οι Γερμανοί επέλεξαν το roadster R 1300 R, το οποίο έχει το “προσόν” να διαθέτει boxer κινητήρα, όπως και το R 90 S που θέλει να τιμήσει. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ανάγκη για 200 άλογα, καθώς και τα 145 του roadster είναι υπερδιπλάσια των σκάρτων 70 που απέδιδε τότε (σε στοκ μορφή) το R 90 S.

Η μετατροπή του R 1300 R σε Superhooligan ανατέθηκε σε μια μικρή ομάδα τεχνικών του BMW Motorrad Custom Speed Shop υπό την καθοδήγηση του Philipp Ludwig και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους αναμενόμενα έπεσε στην εμφάνιση.

Το πορτοκαλί χρώμα είναι η αναπόφευκτη αναφορά στη θρυλική απόχρωση του R 90 S και φυσικά ο αριθμός 83 αναφέρεται απευθείας στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του McLaughlin.

 

BMW R 1300 R Superhooligan

Από κει και πέρα ωστόσο, το μπλε χρώμα δεν έχει κάποια σχέση με τη μοτοσυκλέτα-έμπνευση του Superhooligan, αλλά δένει οπτικά το μπλε πιρούνι της Wilbers που προστέθηκε στην custom μοτοσυκλέτα – όντας και 30 mm μακρύτερο του εργοστασιακού – με τις δαγκάνες των φρένων και το υποπλαίσιο. Μπλε άλλωστε είναι και το ελατήριο του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ της Wilbers που συναντάμε στο πίσω μέρος αυτού του μοναδικού R 1300 R.

Μια ακόμη αλλαγή που θα συναντήσουμε στο επετειακό αυτό custom είναι ο μπροστινός τροχός με ανθρακονημάτινη ζάντα που προέρχεται από τη λίστα εξοπλισμού του M 1000 RR, ενώ το κορμί του Superhooligan είναι διακοσμημένο με άφθονα carbon εξαρτήματα, τόσο από τη λίστα των γνήσιων αξεσουάρ της BMW Motorrad όσο και από τη σχετική λίστα της Ilmberger Carbon Parts.

Για το τελικό αποτέλεσμα προστέθηκαν ρυθμιζόμενες μανέτες της Advik, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ της BMW Motorrad και φυσικά ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης με τελικό από ανθρακόνημα της Akrapovič.

​    ​

Το R 1300 R Superhooligan θα εκτεθεί στον φετινό αγώνα Daytona 200, ο οποίος μάλιστα διοργανώνεται φέτος για 84η φορά και όλως τυχαίως πέφτει στις ίδιες ημερομηνίες με το 1976: 5 ως 7 Μαρτίου 2026! Εκεί η νέα custom θα εκτεθεί δίπλα στην αυθεντική R 90 S του McLaughlin, τιμώντας τόσο τη νίκη του στον συγκεκριμένο αγώνα, όσο και το παρθενικό πρωτάθλημα AMA Superbikes του Pridmore την ίδια χρονιά.

Επιπλέον, η BMW δεν επέλεξε τυχαία το όνομα Superhooligan, καθώς στο αμερικανικό πρωτάθλημα MotoAmerica υπάρχει κατηγορία Super Hooligan by Roland Sands που απαρτίζεται από έναν σκασμό μοτοσυκλέτες που δεν έχουν άμεση σχέση με πίστες και στην περιγραφή των κανονισμών προϋποτίθεται πως το αρχικό μοντέλο παραγωγής πρέπει να πωλείται με τιμόνι και όχι με κλιπόν.

Στον αγώνα της κατηγορίας Super Hooligan στον φετινό αγώνα MotoAmerica Daytona 200 λοιπόν ο πρεσβευτής της BMW Motorrad στις ΗΠΑ, Nate Kern, θα αγωνιστεί με ένα BMW R 1300 R Superhooligan, απέναντι στον συνήθη ανταγωνισμό της κλάσης αυτής που περιλαμβάνει Aprilia Tuono, Arch 2S-R, BMW R nineT (με αυτό αγωνίζεται κανονικά ο Kern), Ducati Monster SP, Energica Eva Ribelle RS, Harley-Davidson Pan America, Harley-Davidson XR1200, Indian FTR1200, KTM 990 Duke, KTM 890 Duke R, Suzuki SV1000, Triumph Street Triple 765 RS και Yamaha MT-09 SP.

Στον αγώνα αυτό, που έχει επετειακό χαρακτήρα για τη BMW Motorrad, θα δώσουν το παρόν οι Steve McLaughlin και Reg Pridmore, οι κόρες του Gary Fisher (που απεβίωσε το 2023), Heidi και Kimberly, καθώς και ο μηχανικός της ομάδας Butler & Smith των τριών παραπάνω αναβατών, Udo Gietl.