KTM 890 Duke R 2020-EICMA: Φούσκωσε τα μπράτσα του

Περισσότερα κυβικά, καλύτερα φρένα και αναρτήσεις
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/11/2019

Ήταν αναμενόμενο πως θα βλέπαμε σύντομα την έκδοση R του μεσαίου streetfighter της ΚΤΜ, που θα πρόσφερε καλύτερες αναρτήσεις από τις μη-ρυθμιζόμενες του 790 και καλύτερα φρένα από τα J.Juan (όχι πως στα φρένα υπήρχε ιδιαίτερο πρόβλημα, αλλά το όνομα Brembo είναι selling point στις premium μοτοσυκλέτες).

Τελικά η KTM έκανε την έκπληξη, προσθέτοντας 90 επιπλέον κυβικά, που ανεβάζουν την ιπποδύναμη στους 119 ίππους από 105 του 790. Για την αύξηση του κυβισμού άλλαξαν τον στρόφαλο, αυξάνοντας τη διαδρομή του εμβόλου στα 68,8mm και την διάμετρο στα 90,7mm. Ταυτόχρονα ο κόφτης των στροφών ανέβηκε 500 τροφές πιο πάνω και τώρα είναι στις 10.500. Η θεωρητική συμπίεση έχει ανέβει στο 13:1 από 12,7:1 του 790 και οι βαλβίδες έχουν μεγαλύτερη διάμετρο, τόσο οι εισαγωγής, όσο και οι εξαγωγής. Μαζί με τη συνολική μείωση του βάρους κατά 3,3 κιλά, το 890 Duke R είναι 14 ίππους δυνατότερο και την ίδια στιγμή ελαφρύτερο στα μόλις 166 κιλά (χωρίς υγρά)Το 1,1 κιλό εξοικονομήθηκε από τους δίσκους και τις δαγκάνες της Brembo, παρά το γεγονός πως είναι μεγαλύτερα σε μέγεθος. Φυσικά έχει ρυθμιζόμενο ABS με ειδικό mode για οδήγηση supermoto που επεμβαίνει μόνο στον εμπρός τροχό.

Υπάρχει πλούσιο φωτογραφικό υλικό και το video της παρουσίασης στο τέλος του άρθρου

Γενικά τα ηλεκτρονικά του 790 Duke ήταν κορυφαία στην κατηγορία, οπότε δεν υπήρχε λόγος να ασχοληθούν με αυτόν τον τομέα στο 890 Duke R. Με τις αναρτήσεις όμως είχαν θέμα και πράγματι οι Αυστριακοί έκαναν το καθήκον τους βάζοντας ένα πλήρως ρυθμιζόμενο σετάκι από τον κατάλογο των Powerparts της θυγατρικής WP, που ρυθμίστηκε ειδικά για το 890 Duke R.

Διαφορετικά είναι και τα ελαστικά πρώτης τοποθέτησης, που την θέση των Maxxis του 790 έχει πάρει ένα ζευγάρι Michelin Power Cup II. Τέλος, η θέση οδήγησης είναι λίγο πιο επιθετική, με την σέλα να έχει ψηλώσει κατά 15mm σπρώχνοντας το πάνω μέρος του σώματος του αναβάτη ελαφρώς πιο μπροστά.

Update: Δείτε εδώ αποκλειστικά, τις πρώτες εντυπώσεις από την οδήγηση του νέου ΚΤΜ 890 Duke R!

Ετικέτες

Veloce Ethereal: Δίχρονη V4 café racer 500 κυβικών με 145 ίππους από τη Βρετανία

Με νέο τετρακύλινδρο κινητήρα "L4", μονόμπρατσο ψαλίδι και παραγωγή μόλις 48 μοτοσυκλετών
Veloce Ethereal
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/6/2026

Μετά την εντυπωσιακή Aperion των 1.000 κυβικών και των 276 ίππων, η βρετανική Veloce Motorcycles παρουσιάζει τη δεύτερη δημιουργία της. Η νέα Ethereal υιοθετεί έναν ολοκαίνουργιο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κ.εκ. με απόδοση έως 145 ίππους, διατηρώντας την ίδια ιδιαίτερη φιλοσοφία σχεδίασης και κατασκευής.

Η Veloce Motorcycles από την Οξφόρδη έγινε γνωστή πριν από λίγες εβδομάδες παρουσιάζοντας την εντυπωσιακή Aperion, μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα με δίχρονο οκτακύλινδρο κινητήρα 1.000 κ.εκ. και ισχύ 276 ίππων. Τώρα η βρετανική εταιρεία αποκαλύπτει το δεύτερο μοντέλο της, την Ethereal, μια κάπως πιο “προσιτή” πρόταση, χωρίς όμως να χάνει την τεχνολογική της ιδιαιτερότητα.

Αντί για τον οκτακύλινδρο κινητήρα της Aperion, η Ethereal χρησιμοποιεί έναν άλλο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών εκατοστών, ο οποίος αποδίδει έως 145 ίππους στις 12.000 στροφές ανά λεπτό. Πρόκειται για έναν V4 κινητήρα που η Veloce χαρακτηρίζει ως L4, καθώς οι τέσσερις κύλινδροι είναι τοποθετημένοι σε δύο ζεύγη υπό γωνία 90 μοιρών και χρησιμοποιούν δύο ξεχωριστούς στροφαλοφόρους άξονες, στην ίδια αρχιτεκτονική που συναντάται και στον μεγαλύτερο κινητήρα της Aperion.

Veloce Ethereal

Η εταιρεία συνεχίζει να επενδύει στις ιδιαίτερες μηχανολογικές λύσεις. Η έξοδος της μετάδοσης βρίσκεται ανάμεσα στους δύο στροφαλοφόρους και πάνω από το κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι εξ ολοκλήρου κατεργασμένο από μασίφ αλουμίνιο. Αντίστοιχα ξεχωριστή είναι και η εξάτμιση, με τέσσερις θαλάμους διαστολής, έναν για κάθε κύλινδρο, οι οποίοι κατασκευάζονται από αλουμίνιο με κοπή laser και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της αισθητικής της μοτοσυκλέτας.

Η Ethereal κατά τα άλλα, ακολουθεί τις γραμμές μιας κλασικής café racer, με λιτή σιλουέτα, μονόσελο και σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο είναι η θέση του ψυγείου. Αντί να βρίσκεται μπροστά από τον κινητήρα, έχει τοποθετηθεί κάτω από την ουρά, θυμίζοντας τη λύση που είχε χρησιμοποιήσει η Benelli Tornado Tre 900 στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο αέρας οδηγείται προς το ψυγείο μέσω αεραγωγών που βρίσκονται κάτω από το ρεζερβουάρ.

Veloce Ethereal

Για τις αναρτήσεις και τα φρένα, η Veloce επιλέγει σύγχρονα περιφερειακά, με ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, χωρίς όμως να έχει ανακοινώσει ακόμη τους προμηθευτές ή τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά.

Η εταιρεία δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη το βάρος της Ethereal ούτε τις πλήρεις επιδόσεις της, ωστόσο οι πρώτες εικόνες δείχνουν μια ιδιαίτερα συμπαγή κατασκευή, με στόχο να προσφέρει μια πιο "φιλική" εμπειρία σε σχέση με την ακραία Aperion.

Veloce Ethereal

Μισός κινητήρας, διπλή παραγωγή

Όπως και το πρώτο μοντέλο της εταιρείας, έτσι και η Ethereal θα παραχθεί σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό. Η παραγωγή προβλέπεται να περιοριστεί σε 48 μοτοσυκλέτες, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για το 2027. Η Veloce έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις μέσω της ιστοσελίδας της, χωρίς όμως να ανακοινώνει επίσημη τιμή. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι θα κοστίζει λιγότερο από την Aperion, η οποία τιμολογείται στις 78.000 λίρες, δηλαδή περίπου 90.000 ευρώ.

Όπως συμβαίνει και με την Aperion, η Ethereal προορίζεται να αποκτήσει άδεια κυκλοφορίας στη Μεγάλη Βρετανία μέσω της διαδικασίας Motorcycle Single Vehicle Approval (MSVA), που επιτρέπει την ταξινόμηση οχημάτων μικρής παραγωγής. Αντίθετα, εάν οι προτάσεις της Veloce σας είχαν δελεάσει, μάλλον θα απογοητευτείτε να μάθετε ότι η έγκρισή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται πρακτικά αδύνατη, καθώς ο δίχρονος κινητήρας υψηλών επιδόσεων δεν πληροί τις ισχύουσες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro5+ και δεν διαθέτει υποχρεωτικά συστήματα ασφαλείας, όπως το ABS, για να λάβει τη σχετική έγκριση τύπου.

Veloce Ethereal

Με την Ethereal, η Veloce αποδεικνύει ότι η Aperion δεν ήταν μια μεμονωμένη τεχνολογική και κατασκευαστική άσκηση, αλλά η αρχή μιας σειράς ιδιαίτερων μοτοσυκλετών που επιχειρούν να επαναφέρουν τον δίχρονο κινητήρα στο προσκήνιο, μέσα από σύγχρονες και εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής κατασκευές.