KTM Duke - Ο Αυστριακός ευγενής χούλιγκαν τριαντάρησε

Και οι "πορτοκαλί" το γιορτάζουν ποικιλοτρόπως
KTM 30 Years of Duke
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

2/2/2024

Για την επέτειο από τα 30 χρόνια της οικογένειας Duke, η KTM κάνει μια σύντομη ανασκόπηση σε ένα μοντέλο που άφησε εποχή και συνεχίζει να γράφει ιστορία, ως ένα από τα πιο ριζοσπαστικά και πιο ακραία streetfighter μοντέλα παραγωγής της ιστορίας.

Το αφιέρωμα των Αυστριακών ξεκινά με την εξέλιξη που συντελέστηκε αυτά τα 30 χρόνια στις μοτοσυκλέτες που φέρουν το όνομα Duke, ενώ θα μας επιτρέψετε να διαφωνήσουμε στη φράση “από το ταπεινό ξεκίνημα το 1994”… καθόλου ταπεινό δεν ήταν το ξεκίνημα της ιστορίας του Duke. Ακόμα θυμάμαι τον ενθουσιασμό των Ελλήνων συντακτών του ειδικού τύπου που επέστρεψαν από την αποστολή, έχοντας δοκιμάσει το πρώτο εκείνο Duke 620. Συγκλονισμένοι, είναι η σωστή λέξη. Δεν μπορούσαν να πιστέψουν το κράτημα που πρόσφερε η μοτοσυκλέτα, και δεν χόρταιναν σούζα! Καθ’ όλη την ιστορία της μοτοσυκλέτας, τα πράγματα θα πήγαιναν από το καλό στο καλύτερο, με την KTM να βελτιώνει παντού την τρομερή naked μοτοσυκλέτα της, να εξελίσσει το μοντέλο σε ολόκληρη οικογένεια από τα 125 έως τα 1390 κυβικά, αλλά να διατηρεί ακέραιες τις αρχές που έκαναν διάσημη τη λέξη Duke: κορυφαίο κράτημα, ακραία σπορ εμφάνιση και τη χαρά της οδήγησης ως κεντρικό λόγο ύπαρξης. Παίζω άρα υπάρχω. Κάπως έτσι.

KTM Duke

Το πρώτο Duke διέθετε έναν μεγάλο μονοκύλινδρο κινητήρα 609 κυβικών εκατοστών, με εργονομία και στιλ που ακροβατούσε μεταξύ Supermoto και μαχητικού δρόμου. Έφερε ατόφια προσωπικότητα… χούλιγκαν του δρόμου, γυμνή από οποιεσδήποτε ανέσεις.

Εκείνη την εποχή, η KTM Duke του 1994 ήταν μια ριζική απόκλιση από τα παραδοσιακά σχέδια των naked μοτοσυκλετών της βιομηχανίας. Διαθέτοντας πλαίσιο χωροδικτύωμα, μινιμαλιστικό κοστούμι και δυνατό και άγριο σε απόδοση μονοκύλινδρο κινητήρα, αποτελούσε μια... παρέκκλιση στην αγορά. Ωστόσο, τράβηξε αμέσως την προσοχή των αναβατών που αναζητούσαν μια ωμή και ακραία διασκεδαστική εμπειρία οδήγησης.

duke

Η επιτυχία του Duke ήταν τέτοια που η KTM παρουσίασε μια πιο ισχυρή έκδοση Duke II το 1999, με πιο αιχμηρή σχεδίαση που αντικατέστησε τα στρογγυλεμένα πλαστικά του προκατόχου της. Χωρίς να το γνωρίζουν ακόμα οι Αυστριακοί, η μοτοσυκλέτα αυτή θα εγκαινίαζε την κατηγορία Naked στη σειρά μοτοσυκλετών δρόμου της KTM, με την προσθήκη περισσότερων κυβισμών και κυλίνδρων στην οικογένεια Duke.

Super Duke 990

Το 2005 ήρθε η ώρα του δικύλινδρου Δούκα, με το ντεμπούτο του Super Duke, με έναν ισχυρό V2 κινητήρα LC8 990 cc. Το KTM 990 Super Duke απέκτησε γρήγορα cult status, ανοίγοντας το δρόμο για την παραλλαγή KTM 990 Super Duke R, η οποία έσκασε στην αγορά το 2008.

duke

Το 2008 έφερε επίσης στην αγορά την KTM 690 Duke, ανατρέποντας για άλλη μια φορά τα σχεδιαστικά πρότυπα της εποχής. Η 690 Duke του 2008 ήταν μια ιδιαίτερα στιλάτη μοτοσυκλέτα -που έχει και σήμερα υψηλή μεταπωλητική αξία- με εξάτμιση που έβγαινε κάτω από τον κινητήρα, και με τιμόνι που έβαζε άμεσα σε επιθετική στάση τον αναβάτη. Αυτό το Duke θα γινόταν αργότερα το… blueprint για τον χαρακτήρα της οικογένειας Duke.

KTM 125 DUKE

Το 2011, με τη συνδρομή του εργοστασίου της συνεργάτιδας Bajaj στην Ινδία, εμφανίστηκαν τα μοντέλα Duke μικρότερης χωρητικότητας, με την παρουσίαση αρχικά του 125 Duke, που θα έκανε καριέρα και στην Ευρώπη στην Α1 κατηγορία. Μια μοτοσυκλέτα που έφερε όλα τα χαρακτηριστικά των μεγαλύτερων μοντέλων της οικογένειας, μείον τη δύναμη, χάρη στις Euro 5 προδιαγραφές. Μια ιδανική βάση εκκίνησης για τους μελλοντικούς αναβάτες των μεγαλύτερων Duke.

390 DUKE

Το 2012, η KTM παρουσίασε το 200 Duke -μοτοσυκλέτα κυρίως για τις αγορές εκτός Ευρώπης που δεν είχαν κατηγορίες κυβισμών Α1 και Α2-, ενώ το 2013 προστέθηκε στη γκάμα της το 390 Duke, μοτοσυκλέτα που θα γινόταν αγαπημένο μοντέλο για τους χούλιγκαν του μποτιλιαρισμένου αστικού κέντρου των σύγχρονων μεγαλουπόλεων, καθώς συνδύαζε ικανοποιητική δύναμη (44 hp) με πολύ μικρό βάρος (144 kg) που το μετέτρεπαν σε πυραυλάκι, εκεί που οι μεγαλύτεροι Δούκες δεν μπορούσαν να εκμεταλλευτούν την περίσσεια δύναμή τους.

Super Duke

Στη συνέχεια, το 2014 ήταν η ώρα του Κτήνους. Η KTM ταρακούνησε για τα καλά την κατηγορία των hyper-naked / streetfighter το 2014, με την παρουσίαση του The Beast, της KTM 1290 Super Duke R. Με V2 κινητήρα 1.301 κ.εκ., η 1290 Super Duke R διέθετε όχι μόνο τον ισχυρότερο κινητήρα LC8, αλλά παράλληλα και με την κοντή μετάδοση είχε την ικανότητα να σηκώνει τον μπροστινό τροχό ακόμα και με 4η και 160 χλμ/ώρα! Με τη βάση αυτή η KTM το 2016 παρουσίασε και ένα… τουριστικό Duke (το λες και ιεροσυλία αν είσαι… “πιουρίστας”), το 1290 Super Duke GT.

Duke

Την επόμενη χρονιά, το 2017, το The Beast έλαβε την πρώτη του πραγματική αναβάθμιση. Με την ονομασία The Beast 2.0, η 1290 Super Duke R του 2017 καυχιόταν για την υπερβολική ισχύ, τις κορυφαίες αναρτήσεις και το πολύ πιο δουλεμένο design. Όμως, το νέο πακέτο ηλεκτρονικών του βρέθηκε στο επίκεντρο, με πιο εκλεπτυσμένα βοηθήματα για τον αναβάτη και ένα νέο TRACK Mode να δίνουν τον τόνο.

790

Σημείο καμπής στην εξέλιξη του μύθου του Duke επήλθε το 2018, όταν η KTM παρουσίασε την KTM 790 Duke, που ονομάστηκε THE SCALPEL -το νυστέρι. Για πρώτη φορά στην ιστορία του μοντέλου, οι Αυστριακοί επέλεξαν να εφοδιάσουν μια μοτοσυκλέτα της οικογένειας Duke με δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα και όχι με V2 όπως είχαμε συνηθίσει από τα Super Duke. Στην Ελλάδα η παρουσίαση του 790 Duke για τον ειδικό τύπο έγινε στην πίστα των Σερρών, όπου η μοτοσυκλέτα έλαμψε για την ικανότητα της να οδηγείται στο όριο. Στον δρόμο αρχικά το μοντέλο είχε κάποια θέματα με τον ψεκασμό, ενώ η υστερική απόδοση του εν σειρά κινητήρα έκανε πιο δύσκολα τα κόλπα ακριβείας (βλ. σούζες κ.α.), από ότι με τον V2 κινητήρα. Στη συνέχεια οι αναβαθμίσεις έστρωσαν την τροφοδοσία, και ο εν σειρά κινητήρας συνέχισε να κοσμεί τα Duke της μεσαίας κατηγορίας μέχρι και σήμερα -πλην του μέγιστου Super Duke R που επιμένει στον V2.

Και φτάνουμε στο 2024, 30 χρόνια μετά από το ντεμπούτο του πρώτου Duke, τρία επετειακά μοντέλα μπαίνουν στη μάχη. Στο εισαγωγικό επίπεδο, η KTM 390 Duke διαθέτει TFT έγχρωμη οθόνη οργάνων, ηλεκτρονικά βοηθήματα και εξοπλισμό που πριν από μερικά χρόνια δεν είχαν ούτε οι prestige εκδόσεις των 1.000 κυβικών.

duke

Το KTM 990 Duke -που δεν πρέπει να συγχέεται με το παλιό KTM 990 Super Duke- τροφοδοτείται από έναν ολοκαίνουργιο παράλληλο δίδυμο κινητήρα LC8c, φέρνοντας τη μάχη απευθείας στην κατηγορία των 1.000 cc Naked. Διαθέτει μεγαλύτερες διαστάσεις, περισσότερη τεχνολογία και πιο έντονη παρουσία στο δρόμο.

Τέλος, η KTM 1390 Super Duke R και η κορυφαία έκδοση 1390 Super Duke R EVO, έχουν εξελιχθεί ως το απόλυτο ζευγάρι hyper-naked μοτοσυκλετών με τεράστια ισχύ, απαράμιλλη ηλεκτρονική τεχνολογία και μια εντελώς νέα σχεδιαστική κατεύθυνση.

Για να γιορτάσουν αυτό το ορόσημο, τα τρία προαναφερθέντα μοντέλα έχουν μοναδικά χρώματα και γραφικά, γιορτάζοντας τα 30 χρόνια ιστορίας της οικογένειας, και αντλώντας έμπνευση από τα μοντέλα Duke που προηγήθηκαν.

duke

Επιπλέον, η KTM επιβραβεύει τους οπαδούς των Duke, χαρίζοντας ένα KTM 390 Duke, ένα KTM 990 Duke και ένα KTM 1390 Super Duke R μέσω των ψηφιακών της πλατφορμών, με περισσότερες από 700.000 συμμετοχές.

Η KTM θα ξεκινήσει επίσημα την καμπάνια 30 YEARS OF DUKE στη διεθνή παρουσίαση για τα ΜΜΕ που θα πραγματοποιηθεί στην πίστα της Αλμερία, στην Ισπανία όπου θα παρευρεθεί και το ΜΟΤΟ. Αυτό θα επιτρέψει στους συντάκτες του Ειδικού Τύπου να γνωρίσουν τα KTM 390 Duke, KTM 990 Duke, KTM 1390 Super Duke R και KTM 1390 Super Duke R EVO του 2024 στο ιδανικό τους περιβάλλον.

Αυτή θα είναι επίσης η πρώτη φορά στην ιστορία της KTM που τρία νέα μοντέλα θα παρουσιαστούν ταυτόχρονα, με τους τρεις νικητές του διαγωνισμού DUKE να συμμετέχουν στην εκδήλωση. Εκεί θα βρεθούν και ο πρεσβευτής της KTM Rok Bagaros (υπεύθυνο για τα stunt στα περισσότερα προωθητικά βίντεο των “πορτοκαλί”) και ο θρύλος, Jeremy McWilliams για να δείξουν τι μπορούν να κάνουν τα νέα μοντέλα Duke. Μείνετε συντονισμένοι στο ΜΟΤΟ για όλες τις εξελίξεις της παρουσίασης, εκ των έσω.

Ετικέτες

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!
Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2025

Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!

Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.

Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.

Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.

Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.

Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!

Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.

Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.

Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.

Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.

Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.

Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.

Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…