MV Agusta - Τα μοντέλα του 2024

Επίσημο έγγραφο τεχνικών προδιαγραφών δείχνει τα επερχόμενα μοντέλα της MV Agusta

Από το

motomag

5/5/2023

Έγγραφο που κατατέθηκε στις Η.Π.Α. και στη National Highway Traffic Safety Administration (NHTSA), αποκάλυψε τα μελλοντικά μοντέλα της MV Agusta για το 2024.

Είχατε διαβάσει στο ΜΟΤΟ, πως στις 29 Δεκεμβρίου του 2022, το δικαστήριο του Varese εξέδωσε απόφαση, σύμφωνα με την οποία η MV Agusta έχει πληρώσει όλα τα χρέη της, και έχει καλύψει όλες τις υποχρεώσεις που είχε στους πιστωτές της. Υπό την ηγεσία του CEO Timur Sardarov, πλέον η MV Agusta η οποία έχει ως στρατηγικό συνεργάτη την KTM AG ατενίζει το μέλλον πιο αισιόδοξα και αυτό φαίνεται και από ένα έγγραφο που είδε το φως της δημοσιότητας το οποίο αποκαλύπτει τη μελλοντική γκάμα της εταιρείας.

Πιο συγκεκριμένα, έγγραφο που κατατέθηκε στην Εθνική Υπηρεσία NHTSA, που είναι υπεύθυνη μεταξύ άλλων για τις τεχνικές προδιαγραφές ασφαλείας οχημάτων, και για την έγκριση της κυκλοφορίας τους, φανερώνει τα μελλοντικά σχέδια της MV Agusta.

Στο εν λόγω έγγραφο βλέπουμε στη σειρά "B1" (naked / fighter μοντέλα) να υπάρχουν δύο νέες μοτοσυκλέτες με ονομασία Brutale 950 και Dragster 950. Αυτά τα δύο μοντέλα, θα συμπληρώσουν τα γνωστά τρικύλινδρα μοντέλα Brutale Rosso, Dragster Rosso, Brutale RR και Dragster RR. Δεδομένου ότι τα τρέχοντα τρικύλινδρα μοντέλα Brutale και Dragster χρησιμοποιούν τον κινητήρα των 798 κ. εκ., το όνομα "950" αποκαλύπτουν τη χρήση κινητήρα μεγαλύτερου κυβισμού. Η MV Agusta η οποία έχει ήδη παρουσιάσει έναν τρικύλινδρο κινητήρα 931 κ. εκ. απόδοσης 124 ίππων, ο οποίος εφοδιάζει το Lucky Explorer 9.5. Παρόλο που η μέγιστη ιπποδύναμη είναι μικρότερη από τους 140 hp των πιο δυνατών Dragster και Brutale 800 μοντέλων, ο κινητήρας είχε πιο ήπια ρύθμιση για τον χαρακτήρα του Explorer. Έτσι αναμένουμε διαφορετική ρύθμιση και μεγαλύτερη ιπποδύναμη για τα νέα 950 μοντέλα. Αν και δεν υπάρχει καμία αναφορά για μια σπορ μοτοσυκλέτα F3 950 ή για τις εκδόσεις "950" της Superveloce ή της Turismo Veloce, είναι εύκολο να φανταστεί κανείς ότι και οι δύο θα αποκτήσουν μια παρόμοια αναβάθμιση κινητήρα στο μέλλον.

Στη συνέχεια στο έγγραφο παρατηρούμε ακόμη ένα νέο μοντέλο στη σειρά F1 (sport μοντέλα), με ονομασία Superveloce 98 Edizione Limitata το οποίο θα συμπληρώσει τα Superveloce 800, Superveloce Alpine και Superveloce Ago. Η ονομασία 98 Edizione Limitata πιθανότατα να παραπέμπει στην αναγέννηση της MV Agusta 25 χρόνια πριν με την F4 του 1998. Αν είναι έτσι, αναμένουμε να δούμε τη μοτοσυκλέτα σε κόκκινη-ασημί διχρωμία, όπως του εμβληματικού μοντέλου του Tamburini.

Στη σειρά Ε1 (Enduro / On-Off) έχουμε εκπλήξεις, καθώς αν θυμάστε από τη συνέντευξη του Stefan Pierer στον συνεργάτη του ΜΟΤΟ Alan Cathcart, ο ισχυρός άνδρας του Pierer Group είχε δηλώσει πως η MV Agusta δεν πρόκειται να βγάλει το μικρό Lucky Explorer 5.5 στην παραγωγή, ενώ το Lucky Explorer 9.5 θα έμπαινε στον πάγο “γιατί η αγορά δεν χρειάζεται αυτή την στιγμή ακριβές Adventure μοτοσυκλέτες που επικεντρώνονται στο χώμα, αλλά κυρίως όμως δεν το χρειάζεται η MV Agusta στην γκάμα της, αν αυτή η γκάμα δεν επεκταθεί πρώτα καλύπτοντας τους παραδοσιακούς τομείς ενασχόλησης της MV Agusta”. Θυμίζουμε πως η PIERER Mobility AG πλέον κατέχει το 25.1% της MV Agusta, ενώ παράλληλα δυο μέλη της ΚΤΜ βρίσκονται στο Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας από το Βαρέζε.

Κι αν ο Pierer διατεινόταν πως τα Explorer μοντέλα των Ιταλών δεν είχαν θέση στη γκάμα τους, να τώρα που η MV Agusta καταθέτει έγγραφα όχι για μία αλλά για τρεις εκδόσεις του Lucky Explorer 9.5 στις Η.Π.Α.! Εδώ κρύβεται σίγουρα ένα power-play / μπρα ντε φερ μεταξύ των Pierer & Sardarov, και αναμένουμε με εξαιρετικό ενδιαφέρον τις εξελίξεις στην “οικογενειακή” αυτή κόντρα.

Επιστρέφοντας στα μοντέλα της MV Agusta για το 2024, στην κατηγορία On-Off, βλέπουμε χαρτιά για τη βασική έκδοση του Lucky Explorer 9.5, ενώ δίπλα της βρίσκονται δύο νέες εκδόσεις με υψηλότερο επίπεδο εξοπλισμού και ονομασίες LXP Orioli και LXP Premium. Η πρώτη έκδοση Lucky Explorer Orioli παραπέμπει στον θρυλικό αγωνιζόμενο Edi Orioli που είχε κερδίσει 4 φορές το Rally Dakar, δυο εξ αυτών με οποίος είναι ένας θρύλος των δύο τροχών καθώς έχει κερδίσει τον διάσημο αγώνα τέσσερις φορές, δυο εξ αυτών με Cagiva Elefant με χορηγό τη Lucky Strike, τη μοτοσυκλέτα που “γέννησε” το MV Agusta Lucky Explorer 9.5. Η συγκεκριμένη έκδοση αναμένεται να διαθέτει περισσότερο σκληροπυρηνικό εξοπλισμό με στόχο την εκτός δρόμου απόδοση, ενώ η έκδοση Lucky Explorer Premium αναμένεται να έρχεται φορτωμένη με μπόλικο επίσημο έξτρα εξοπλισμό.

Στη σειρά Β7, στην οποία υπάρχουν οι τετρακύλινδρες προτάσεις 1.000 κ. εκ. της MV Agusta θα βρούμε δύο νέες προτάσεις, τις Superveloce 1000 R και Superveloce 1000 S. Αυτές οι δύο εκδόσεις θα πλαισιώσουν τις Brutale 1000 RR, Brutale 1000 RS, Brutale 1000 RR Nurburgring, Rush, Rush 1000 και τη Superveloce 1000 Serie Oro που παρουσιάστηκε στην EICMA 2022 σε μορφή προ-παραγωγής. Όσον αφορά στην Superveloce 1000 Serie Oro (το κορυφαίο ρετρό σπορ μοντέλο της φίρμας με τετρακύλινδρο κινητήρα και 208 hp!), αυτή βρίσκεται στα χαρτιά που κατέθεσε στην NHTSA η MV Agusta, ως μοντέλο παραγωγής.

Στην τελευταία σειρά του εγγράφου αυτή της J1, βλέπουμε δύο μοντέλα με ονομασία 921 S και 921 GT τα οποία θα είναι δύο νέα ρετρό (tech-retro τα αποκαλεί η ίδια η εταιρεία) μοντέλα.

Η μονόσελη 921 S η οποία παρουσιάστηκε ως πρωτότυπο πέρυσι, διαθέτει μια νέα έκδοση του τετρακύλινδρου κινητήρα 921 κ. εκ., ενώ το στυλ της μοτοσυκλέτας αποτίει φόρο τιμής στην 750S της δεκαετίας του 1970. Η 921 GT θα χρησιμοποιεί τον ίδιο κινητήρα, αλλά με σχεδίαση που θα είναι πιο κοντά στην παλιά 750 GT του 1972-74. Ουσιαστικά, είναι πιθανό να είναι μια έκδοση της 921 S με σέλα συνεπιβάτη καθώς και κάγκελα προστασίας.

Ετικέτες

MV Agusta

https://bit.ly/MOTO_676

Νέα Μοντέλα

Επικαιρότητα

Ducati DesertX 2026 - Όλα αλλάζουν, η φιλοσοφία παραμένει [VIDEO]

Νέος κινητήρας, νέο πλαίσιο, βελτιωμένες αναρτήσεις, ηλεκτρονικά, εμφάνιση, κ.α.

Από τον

Κώστα Γκαζή

26/2/2026

Η δεύτερη γενιά του DesertX αλλάζει όλα τα βασικά συστατικά της συνταγής, χρησιμοποιώντας τον νέο “πασπαρτού” κινητήρα της εταιρείας, νέο πλαίσιο, νέες αναρτήσεις και νέα ηλεκτρονικά, διορθώνει ατοπήματα του παρελθόντος (ευκολία πρόσβασης στο φίλτρο αέρα) ενώ την ίδια ώρα κρατάει ατόφια τη φιλοσοφία των εξαιρετικών επιδόσεων στο χώμα, βελτιώνοντάς τη μάλιστα.

Πριν πιάσουμε τις μεγάλες αλλαγές οδηγικής ουσίας, να πούμε πως η Ducati δούλεψε πολύ στην εμφάνιση του νέου DesertX, και αυτό φαίνεται παντού. Αν το προηγούμενο μοντέλο έμοιαζε σκαλισμένο σε… μενίρ, μονολιθικό και ημιτελές σε κάποια σημεία, το νέο έχει πολύ πιο εκλεπτυσμένο design που κάνει πολύ καλή εντύπωση. Ένας μαύρος αεραγωγός σπάει την πολλή ασπρίλα του ρεζερβουάρ μπροστά και στη μέση, ενώ η κόκκινη κάθετη γραμμή δεν είναι ευθεία όπως πριν αλλά τεθλασμένη βοηθώντας πολύ να μειωθεί οπτικά ο όγκος. Οι κυψέλες στη ζελατίνα μας αποχαιρέτισαν για χάρη απεικόνισης ενός κύματος -λάσπης το πιθανότερο-, η ποδιά του κινητήρα μίκρυνε αρκετά, ενώ επιτέλους αποχαιρετίσαμε το πλαστικό κάλυμμα του μοτέρ με το μέταλλο να μένει εκτεθειμένο στα βλέμματα, όπως πρέπει.

DesertX 2025-2026

Πολύ ομορφότερη και σύγχρονη είναι η ουρά, αν και έχασε την πρακτική χειρολαβή για τις μανούβρες, ομορφότερο και το τελείωμα στο κοντύτερο τελικό της εξάτμισης. Το υποπλαίσιο παραμένει ακάλυπτο, αλλά τα πλαϊνά πλαστικά επεκτάθηκαν προς τα πίσω κρύβοντας το κίτρινο αμορτισέρ για πιο ομοιογενή χρωματική εμφάνιση. Χρυσό αντί για μαύρο είναι το πιρούνι, λευκά αντί κόκκινα τα λογότυπα Brembo στα φρένα, ενώ χάσαμε το εντυπωσιακό ψαλίδι με την τρύπα στη μέση, για χάρη ενός πολύ πιο συμβατικού σε εμφάνιση. Τέλος, σε μια κίνηση που σε κάποιον παλαιότερο θυμίζει τη μετάβαση από τα GSX-R του 90 σε εκείνα του 91, η Ducati πρόσθεσε ενιαίο κάλυμμα στους δυο στρογγυλούς προβολείς του DesertX.

Πρώτη μεγάλη, και αναμενόμενη αλλαγή ουσίας ο κινητήρας, που είναι ο νέος V2 890 που τοποθετείται πλέον σε όλες τις μεσαίου κυβισμού μοτοσυκλέτες του Borgo Panigale. Αποδίδει 110 ίππους στις 9.000 rpm και 9,38 kgm στις 7.000 rpm, με το 70% της ροπής διαθέσιμο ήδη από τις 3.000 rpm. Διαθέτει σύστημα μεταβλητού χρονισμού εισαγωγής (IVT), κάτι που δεν υπήρχε στο προηγούμενο μοντέλο me ton Testastretta 937 των . Τα διαστήματα συντήρησης είναι μεγάλα: έλεγχος βαλβίδων στα 45.000 km και αλλαγή λαδιών κάθε 15.000 km ή δύο χρόνια. Το κιβώτιο έχει πιο κοντές τις πρώτες τέσσερις σχέσεις για off-road χρήση και μακρύτερη έκτη για ταξίδι. Το Quick Shift 2.0 είναι νέας σχεδίασης και δεν χρησιμοποιεί εξωτερικό αισθητήρα.

Συνεχίζουμε με το monocoque πλαίσιο νέας σχεδίασης, με τον κινητήρα να λειτουργεί ως φέρον στοιχείο και το φιλτροκούτι ενσωματωμένο στη δομή. Η θέση στο φιλτροκούτι έχει αλλάξει ώστε το φίλτρο να αφαιρείται σε λίγα δευτερόλεπτα, αντίθετα με το προηγούμενο μοντέλο που έπρεπε να αφαιρεθεί το ρεζερβουάρ. Το πίσω υποπλαίσιο παραμένει χωροδικτύωμα, ενώ το αλουμινένιο ψαλίδι είναι ειδικά εξελιγμένο για το μοντέλο και συνεργάζεται με σύστημα προοδευτικού μοχλικού, κάτι που διαφοροποιεί σημαντικά τη λειτουργία της πίσω ανάρτησης σε σχέση με πριν.

Περνάμε στις αναρτήσεις, όπου μπροστά βρίσκουμε ένα πλήρως ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο πιρούνι της KYB στα 46 mm, με διαδρομή 230 mm και ανεξάρτητες ρυθμίσεις στα δύο καλάμια, με την Ducati να κάνει λόγο για καλύτερη off-road συμπεριφορά και βελτιωμένη απορρόφηση των ανωμαλιών του δρόμου. Πίσω υπάρχει πλήρως ρυθμιζόμενο μονό αμορτισέρ της KYB με 220 mm διαδρομή και εύκολη ρύθμιση προφόρτισης με το χέρι. Η προσθήκη προοδευτικού μοχλικού χαρίζει πιο μαλακή αρχική βύθιση με ταυτόχρονα μεγαλύτερη αντίσταση υπό πίεση.

Στα φρένα μπροστά βρίσκουμε δυο ακτινικές τετραπίστονες δαγκάνες Brembo M4.32 με δύο νέους δίσκους 305 mm. Υπάρχει Cornering ABS τεσσάρων επιπέδων, με δυνατότητα απενεργοποίησης στα Riding Modes Enduro και Rally. Η μπροστινή διάταξη επιτρέπει τοποθέτηση ψηλού φτερού χωρίς πρόσθετα κιτ.

Οι τροχοί παραμένουν 21 ίντσες μπροστά και 18 πίσω, ακτινωτοί tubeless, με ελαστικά Pirelli Scorpion Rally Street σε διαστάσεις 90/90-21 και 150/70-18.
Το ρεζερβουάρ είναι νέο, πολυμερές, 18 λίτρων, στενότερο και ελαφρύτερο, με τη μάζα του καυσίμου τοποθετημένη χαμηλότερα για αυξημένη ευελιξία και καλύτερο έλεγχο. Το ύψος σέλας είναι 880 mm και μπορεί να πέσει στα 840 mm με κιτ, ενώ το βάρος της μοτοσυκλέτας ανακοινώνεται στα 209 κιλά (211 προηγουμένως) χωρίς καύσιμο.

Ούτε όμως η εργονομία έμεινε χωρίς αλλαγές: τα μαρσπιέ μετακινήθηκαν πιο πίσω, η σέλα και το τιμόνι πιο μπροστά, το μπροστινό φτερό είναι ψηλότερα τοποθετημένο και το μπροστινό μέρος της μοτοσυκλέτας είναι 20 mm χαμηλότερο σε σχέση με πριν.

Ducati DesertX 2026

Στα ηλεκτρονικά υπάρχει νέα IMU 6 αξόνων που διαχειρίζεται Traction Control, Wheelie Control, Engine Brake Control και Cornering ABS, ενώ υπάρχουν έξι Riding Modes (Sport, Touring, Urban, Wet, Enduro, Rally). Η οθόνη είναι νέα TFT 5 ιντσών ανάλυσης 800x480, με δύο θύρες USB και νέο joystick χειρισμού. Διαθέτει cruise control και είναι έτοιμη για Ducati Multimedia System και πλοήγηση turn-by-turn.

Περιμένουμε να δούμε αν η Ducati παρουσιάσει αργότερα κάποια ακόμα πιο “πολεμική” έκδοση της μοτοσυκλέτας σε Rally ύφος.