Νέο Aprilia RSV4 1100 Factory 2019 στην EICMA

Με 217 ίππους και βελτιώσεις σε πλαίσιο, αεροδυναμική, αναρτήσεις και φρένα
5/11/2018

Το νέο RSV4 Factory είναι το πιο δυνατό και το πιο ελαφρύ superbike που έχει φτιάξει ποτέ η Aprilia, καθώς η διάμετρος των εμβόλων μεγάλωσε από τα 78 στα 81mm και τα κυβικά ανέβηκαν στα 1.078. Για πρώτη φορά η Aprilia τοποθετεί και αεροδυναμικά βοηθήματα στο πλάι του φαίρινγκ, τα φτεράκια που έχουμε δει και στα MotoGP. Όπως κι εκεί, το όφελος εδώ είναι αυξημένη σταθερότητα στην ευθεία αλλά και στα φρένα στο τέλος της, όπως και μειωμένη τάση για σούζες στις εξόδους των στροφών. Το μαύρο ματ χρώμα κάνει αντίθεση με το πλαίσιο και το ψαλίδι, ενώ κομμάτια carbon (τα φτεράκια, το εμπρός φτερό, τα πλαϊνά και το προστατευτικό της εξάτμισης) βοηθούν να μειωθεί το βάρος στα 199 κιλά με γεμάτο το ρεζερβουάρ.   

Η βασική αρχιτεκτονική και οι διαστάσεις του κινητήρα έχουν μείνει ίδιες. Για το 2019 υπάρχει νέα αντλία λαδιού μεγαλύτερης παροχής και δύο ακροφύσια ψεκασμού λαδιού στο κάτω μέρος των πιστονιών για να μειωθεί η θερμοκρασία τους. Για την αύξηση της ισχύος, οι εκκεντροφόροι εισαγωγής έχουν νέο χρονισμό, ενώ νέα είναι και η πεταλούδα στο σώμα του ψεκασμού για καλύτερη ροή.  Φυσικά, νέα είναι και η χαρτογράφηση, με τον κόφτη να ανεβαίνει στις 13.600 στροφές, ενώ η μέγιστη ισχύς των 217 ίππων αποδίδεται στις 13.200. Οφέλη υπάρχουν και στη ροπή, της τάξης του 10% σε όλη την κλίμακα των στροφών, και μια αυξημένη μέγιστη τιμή των 12,4kgm στις 11.000 στροφές. Η στάνταρ εξάτμιση είναι μια νόμιμη για το δρόμο Akrapovic από τιτάνιο, που έχει συμβάλλει κι αυτή στην αύξηση της απόδοσης και της μείωσης του βάρους.

Το ίδιο το πλαίσιο δεν έχει αλλάξει, χάρη όμως στην ρυθμισιμότητά του, το στήσιμο της μοτοσυκλέτας είναι πολύ διαφορετικό, αλλάζοντας και την κατανομή του βάρους. Μικρότερη είναι η γωνία κάστερ, όπως και το offset στις πλάκες του πιρουνιού, ενώ μεγαλύτερο είναι το ίχνος. Ελάχιστα, μόλις 4mm, έχει μειωθεί το μεταξόνιο. Με τις αλλαγές αυτές ο εμπρός τροχός έρχεται λίγο πιο κοντά στον αναβάτη, ενώ φορτίζεται και περισσότερο, με οφέλη στην σταθερότητα χωρίς να χαθεί ευελιξία.

Η διαδρομή του πιρουνιού της Ohlins έχει αυξηθεί κατά 5mm στα 125, ενώ της ίδιας εταιρίας είναι και το αμορτισέρ και το σταμπιλιζατέρ. Το ψαλίδι ενισχύθηκε για μεγαλύτερη στρεπτική ακαμψία, κάτι που σύμφωνα με την Aprilia δίνει ακρίβεια στις εξόδους των στροφών.
Αναβαθμισμένα είναι και τα φρένα, με δαγκάνες Brembo Stylema, που διαθέτουν και αεραγωγούς carbon για καλύτερη ψύξη τους.

Το πακέτο των ηλεκτρονικών είναι υπερπλήρες, με traction control, wheelie control, launch control, up/down quickshifter, pit limiter και… cruise control. Φυσικά υπάρχει και cornering ABS της Bosch με τρία επίπεδα ρύθμισης, που συνεργάζεται με το σύστημα αντι-endo της Aprilia αλλά και με τα τρία mode απόδοσης του κινητήρα (Sport, Track & Race). Και τα τρία mode είναι full power, με τις διαφορές τους να βρίσκονται στην απόκριση. Αυξημένη φωτεινότητα έχει και η οθόνη των οργάνων, με επιλογές ανάμεσα σε εμφάνιση road ή race. Ως έξτρα, υπάρχει η πλατφόρμα multimedia της Aprilia, που μπορεί να λειτουργήσει μέσω smartphone καταγράφοντας πλήρη δεδομένα τηλεμετρίας, δίνοντας την δυνατότητα για ρύθμιση των ηλεκτρονικών ανεξάρτητα για κάθε στροφή της πίστας, ενώ ήδη έχει καταγεγραμμένες τις περισσότερες πίστες, αλλά μπορεί να μάθει κι άλλες.

Βασίλης Καραχάλιος

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες