Νέο Aprilia RSV4 1100 Factory 2019 στην EICMA

Με 217 ίππους και βελτιώσεις σε πλαίσιο, αεροδυναμική, αναρτήσεις και φρένα

5/11/2018

Το νέο RSV4 Factory είναι το πιο δυνατό και το πιο ελαφρύ superbike που έχει φτιάξει ποτέ η Aprilia, καθώς η διάμετρος των εμβόλων μεγάλωσε από τα 78 στα 81mm και τα κυβικά ανέβηκαν στα 1.078. Για πρώτη φορά η Aprilia τοποθετεί και αεροδυναμικά βοηθήματα στο πλάι του φαίρινγκ, τα φτεράκια που έχουμε δει και στα MotoGP. Όπως κι εκεί, το όφελος εδώ είναι αυξημένη σταθερότητα στην ευθεία αλλά και στα φρένα στο τέλος της, όπως και μειωμένη τάση για σούζες στις εξόδους των στροφών. Το μαύρο ματ χρώμα κάνει αντίθεση με το πλαίσιο και το ψαλίδι, ενώ κομμάτια carbon (τα φτεράκια, το εμπρός φτερό, τα πλαϊνά και το προστατευτικό της εξάτμισης) βοηθούν να μειωθεί το βάρος στα 199 κιλά με γεμάτο το ρεζερβουάρ.

Η βασική αρχιτεκτονική και οι διαστάσεις του κινητήρα έχουν μείνει ίδιες. Για το 2019 υπάρχει νέα αντλία λαδιού μεγαλύτερης παροχής και δύο ακροφύσια ψεκασμού λαδιού στο κάτω μέρος των πιστονιών για να μειωθεί η θερμοκρασία τους. Για την αύξηση της ισχύος, οι εκκεντροφόροι εισαγωγής έχουν νέο χρονισμό, ενώ νέα είναι και η πεταλούδα στο σώμα του ψεκασμού για καλύτερη ροή. Φυσικά, νέα είναι και η χαρτογράφηση, με τον κόφτη να ανεβαίνει στις 13.600 στροφές, ενώ η μέγιστη ισχύς των 217 ίππων αποδίδεται στις 13.200. Οφέλη υπάρχουν και στη ροπή, της τάξης του 10% σε όλη την κλίμακα των στροφών, και μια αυξημένη μέγιστη τιμή των 12,4kgm στις 11.000 στροφές. Η στάνταρ εξάτμιση είναι μια νόμιμη για το δρόμο Akrapovic από τιτάνιο, που έχει συμβάλλει κι αυτή στην αύξηση της απόδοσης και της μείωσης του βάρους.

Το ίδιο το πλαίσιο δεν έχει αλλάξει, χάρη όμως στην ρυθμισιμότητά του, το στήσιμο της μοτοσυκλέτας είναι πολύ διαφορετικό, αλλάζοντας και την κατανομή του βάρους. Μικρότερη είναι η γωνία κάστερ, όπως και το offset στις πλάκες του πιρουνιού, ενώ μεγαλύτερο είναι το ίχνος. Ελάχιστα, μόλις 4mm, έχει μειωθεί το μεταξόνιο. Με τις αλλαγές αυτές ο εμπρός τροχός έρχεται λίγο πιο κοντά στον αναβάτη, ενώ φορτίζεται και περισσότερο, με οφέλη στην σταθερότητα χωρίς να χαθεί ευελιξία.

Η διαδρομή του πιρουνιού της Ohlins έχει αυξηθεί κατά 5mm στα 125, ενώ της ίδιας εταιρίας είναι και το αμορτισέρ και το σταμπιλιζατέρ. Το ψαλίδι ενισχύθηκε για μεγαλύτερη στρεπτική ακαμψία, κάτι που σύμφωνα με την Aprilia δίνει ακρίβεια στις εξόδους των στροφών.
Αναβαθμισμένα είναι και τα φρένα, με δαγκάνες Brembo Stylema, που διαθέτουν και αεραγωγούς carbon για καλύτερη ψύξη τους.

Το πακέτο των ηλεκτρονικών είναι υπερπλήρες, με traction control, wheelie control, launch control, up/down quickshifter, pit limiter και… cruise control. Φυσικά υπάρχει και cornering ABS της Bosch με τρία επίπεδα ρύθμισης, που συνεργάζεται με το σύστημα αντι-endo της Aprilia αλλά και με τα τρία mode απόδοσης του κινητήρα (Sport, Track & Race). Και τα τρία mode είναι full power, με τις διαφορές τους να βρίσκονται στην απόκριση. Αυξημένη φωτεινότητα έχει και η οθόνη των οργάνων, με επιλογές ανάμεσα σε εμφάνιση road ή race. Ως έξτρα, υπάρχει η πλατφόρμα multimedia της Aprilia, που μπορεί να λειτουργήσει μέσω smartphone καταγράφοντας πλήρη δεδομένα τηλεμετρίας, δίνοντας την δυνατότητα για ρύθμιση των ηλεκτρονικών ανεξάρτητα για κάθε στροφή της πίστας, ενώ ήδη έχει καταγεγραμμένες τις περισσότερες πίστες, αλλά μπορεί να μάθει κι άλλες.

Βασίλης Καραχάλιος

Ετικέτες

EICMA

Aprilia RSV4

https://bit.ly/MOTO_676

Νέα Μοντέλα

Yamaha Tricity 300 2026: Το πρώτο σκούτερ με αερόσακο – Φρέσκια εμφάνιση, αναβαθμισμένος εξοπλισμός!

H Yamaha προσφέρει μια σειρά από βελτιώσεις στο Tricity 300 και ετοιμάζει έκδοση με αερόσακο

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/3/2026

Το Tricity 300 ανανεώνεται για το 2026 με νέα σχεδίαση που επικεντρώνει κυρίως στο μπροστινό μέρος του σκούτερ που επανασχεδιάστηκε και επενδύθηκε με νέα φωτιστικά σώματα, ενώ καινούργιας σχεδίασης είναι και τα πλαστικά της ουράς.

Ο κινητήρας και τα περισσότερα μηχανικά μέρη του Tricity 300 δεν έχουν αλλάξει, ωστόσο η Yamaha τους έχει προσφέρει μερικές σημαντικές αναβαθμίσεις, με πρώτη και καλύτερη το νέο Cornering ABS. Αυτό καθοδηγείται από μια αδρανειακή μονάδα ελέγχου που φροντίζει να διαγνώνει και να απομακρύνει κάθε τάση μπλοκαρίσματος των τροχών, ενώ παράλληλα ενορχηστρώνει το σύστημα Unified Braking System (UBS), κατανέμοντας τη δύναμη πέδησης στα τρία δισκόφρενα του Tricity 300 για το βέλτιστο αποτέλεσμα.

Η άλλη σημαντική αλλαγή στο μοντέλο του 2026 αφορά στα όργανα, όπου η οθόνη LCD που γνωρίζαμε ως τώρα δίνει τη θέση της σε ένα μεγάλο πάνελ που συνδυάζει μια έγχρωμη TFT με διαγώνιο 4.2 ιντσών και μια μικρότερη LCD 2.8 ιντσών. Η διάσπαση σε δύο οθόνες υπηρετεί το σύστημα πλοήγησης Garmin StreetCross, το οποίο μπορεί να προβάλλεται στη δεξιά έγχρωμη οθόνη διατηρώντας τις απαραίτητες πρακτικές ενδείξεις στην αριστερή LCD.

Ο Blue Core κινητήρας του Tricity επίσης δεν έχει αλλαγές, αποδίδοντας 27,6 ίππους και 3 χιλιογραμμόμετρα ροπής από τα 292 κυβικά εκατοστά του, ωστόσο στο νέο μοντέλο αναπνέει μέσω ενός καινούργιου τελικού εξάτμισης με νέο καταλύτη για ένα σύνολο που ζυγίζει 800 γραμμάρια λιγότερα.

Κατά τα λοιπά το Tricity 300 διατηρεί ατόφια τα χαρακτηριστικά του, με keyless κεντρικό διακόπτη που έχει μετακομίσει από το κέντρο της ποδιά στη δεξιά πλευρά της, σύστημα προειδοποίησης έκτακτου φρεναρίσματος ESS (Emergency Stop Signal), σύστημα Traction Control και αποθηκευτικό χώρο 45 λίτρων κάτω από τη σέλα που μπορεί να δεχτεί δύο full face κράνη.

Τα χρώματα του Yamaha Tricity 300 για το 2026 είναι τρία: λευκό, γκρι σκούρο και πράσινο πετρόλ.

Η μεγάλη είδηση ωστόσο είναι αυτή που σας είχαμε αποκαλύψει μια μέρα νωρίτερα: η προσθήκη αερόσακου αναβάτη στο Tricity. Αυτός δεν έχει ακόμη παρουσιαστεί στο υλικό Τύπου που δίνει η Yamaha με το νέο Tricity 300, αλλά επιβεβαιώνεται από το σχετικό βίντεο που δόθηκε πριν λίγη ώρα στη δημοσιότητα.

Ο αερόσακος αυτός τοποθετείται λίγο κάτω από το τιμόνι και στις φωτογραφίες του βασικού μοντέλου εκεί βρίσκεται ένα ντουλαπάκι, το οποίο θα δίνει τη θέση του στο σύστημα αυτό της έκδοσης Tricity 300 Airbag.

Πρόκειται για το πρώτο μοντέλο Yamaha που δέχεται αερόσακο από το εργοστάσιο και μόλις το δεύτερο στον κόσμο μετά τη Honda Gold Wing που απολάμβανε τη μοναδικότητά της στο συγκεκριμένο πεδίο εδώ και δύο δεκαετίες.