Νέο Benelli Imperiale 400 2019 στην EICMA

Ένας φόρος τιμής προς την Motobi
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

12/11/2018
Η Benelli QJ, θέλοντας να τιμήσει την μνήμη των ιδρυτικών μελών της αλλά και ένα κομμάτι της ιστορίας της που περιλαμβάνει το όνομα Motobi, παρουσίασε το ολοκαίνουργιο Imperiale 400, που είχαμε πρωτοδεί πέρυσι στην EICMA ως concept. Το μοντέλο αντλεί το σχεδιασμό του από τη δεκαετία του ’50 και συγκεκριμένα απ’ τις μοτοσυκλέτες τις εταιρείας Moto "B". Η εταιρεία δημιουργήθηκε απ’ τον Giuseppe Benelli που ήταν μηχανικός και ιδρυτικό μέλος της Benelli αφότου τσακώθηκε με τα υπόλοιπα αδέρφια το 1948. Έτσι, παρέα με τους δύο του γιους αποφάσισε να συνεχίσει σε ξεχωριστή πορεία, δημιουργώντας τη δική του φίρμα το 1949. Η εταιρεία άλλαξε όνομα έναν χρόνο μετά και μετονομάστηκε σε Motobi για συντομία, ενώ τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας της κατασκεύαζε μικρές μοτοσυκλέτες και scooter. Κατά τη διάρκεια της πορείας της παρουσίασε διάφορα μοντέλα δίχρονα και τετράχρονα, όμως λίγα χρόνια μετά το θάνατο του Giuseppe αγοράστηκε απ’ την Benelli το 1962, με τους γιούς του να επιστρέφουν στην αρχική οικογενειακή επιχείρηση.

Το νέο Imperiale 400, αποτελεί έναν φόρο τιμής για εκείνη την εποχή και το αποδεικνύει με την κλασσική του σχεδίαση, ενώ ο κινητήρας του είναι ολοκαίνουργιος και δεν χρησιμοποιείται από κάποιο άλλο μοντέλο, όπως συνηθίζει να κάνει η Benelli QJ. Ο κινητήρας 373,5 κυβικών με 1ΕΕΚ παράγει 20,5 ίππους στις 5.000 στροφές και η ροπή του φτάνει τα 2,95 χιλιογραμμόμετρα στις 3.500. Η αρχιτεκτονική του είναι άκρως κλασσική με το έμβολο να είναι κάθετο με τη νοητή γραμμή του εδάφους και με τις ψήκτρες να είναι όμορφα γυαλισμένες, κάνοντας την αντίθεση στο μαύρο χρώμα που κυριαρχεί. Παράλληλα η μονάδα ABS είναι έξυπνα τοποθετημένη κάτω απ’ τον καλά καμουφλαρισμένο ηλεκτρονικό ψεκασμό. Μηχανολογικά, η εξάτμιση ολοκληρώνει πλήρως την κλασσική αρχιτεκτονική του κινητήρα με το θάλαμο διαστολής των καυσαερίων να καταλήγει στον μικρής διαμέτρου σωλήνα. Οι ακτινωτές ζάντες με τις διαστάσεις τους -19 ιντσών μπροστά και 18 πίσω- προσφέρουν στον αναβάτη την συμπεριφορά των κλασσικών μοτοσυκλετών εκείνης της εποχής.

Όσον αφορά τις αναρτήσεις, τα δύο αμορτισέρ πίσω έχουν τη δυνατότητα ρύθμισης της προφόρτισης, ενώ μπροστά το τηλεσκοπικό πιρούνι δεν ρυθμίζεται. Τα φωτιστικά σώματα μοιράζονται τον ίδιο σχεδιασμό προσφέροντας έτσι μια ομοιομορφία στο σύνολο και μόνο το πίσω φανάρι ξεφεύγει απ’ το στρογγυλό σχήμα, διατηρώντας όμως τις κλασσικές γραμμές αναλλοίωτες. Ακόμη, η σέλα αποτελείται από δύο τμήματα ξεχωρίζοντας το χώρο του αναβάτη και του συνεπιβάτη, ολοκληρώνοντας τη κλασσική γραμμή που προσφέρει το ρεζερβουάρ τύπου δάκρυ. Ο πίνακας οργάνων, παραδοσιακά, δεν θα μπορούσε να αποτελείται από κάτι άλλο εκτός απ’ τα δύο αναλογικά όργανα που φέρουν όλες τις απαραίτητες ενδείξεις με το στροφόμετρο και το ταχύμετρο να είναι σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Το νέο μοντέλο θα είναι διαθέσιμο το 2019 σε κόκκινο, ασημί και μαύρο, ενώ η εταιρεία δεν αναφέρει πότε ακριβώς θα φτάσει στις αντιπροσωπείες και ποια θα είναι η τιμή, γεγονός απόλυτα λογικό καθώς η Benelli για το 2019 έχει ανοίξει πολλά μέτωπα τόσο στην μικρή κατηγορία με τα νέα μοντέλα των 125 κυβικών, όσο στην μεσαία κατηγορία με τη νέα της ναυαρχίδα το 752S.

 

Δείτε το gallery φωτογραφιών που συνοδεύει το άρθρο

 

 

 

 

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ         Imperiale 400                   

Αντιπρόσωπος:

MOTOWAY A.E.

Τιμή:

Αναμένεται

 

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ

Μήκος (mm):

2.170

Ύψος (mm):

1.140 (χωρίς καθρέπτες)

Μεταξόνιο (mm):

1.450

Απόσταση από το έδαφος (mm):

170

Ύψος σέλας (mm):

780

 

ΠΛΑΙΣΙΟ

Τύπος:

Ατσάλινο σωληνωτό δύο δοκών

Πλάτος (mm):

815 (χωρίς καθρέπτες)

Βάρος κατασκευαστή, κενή / γεμάτη (kg):

200/-

Ρεζερβουάρ/ Ρεζέρβα: (L)

12/2

 

ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ

Τύπος:

Τετράχρονος, μονοκύλινδρος, αερόψυκτος, με 1 ΕΕΚ και 4Β/Κ

Διάμετρος επί διαδρομή (mm):

72,7 x 90

Χωρητικότητα (cc):

373,5

Σχέση συμπίεσης:

8,5:1

Ισχύς (ΗΡ/rpm):

20,4/5.500

Ροπή (kg.m/rpm):

2,95/3.500

Ειδική ισχύς (ΗΡ/l):

54,6

Τροφοδοσία:

Ψεκασμός

Σύστημα εξαγωγής:

1 σε 1

Σύστημα λίπανσης:

Υγρό κάρτερ

Σύστημα εκκίνησης:

Μίζα

 

ΜΕΤΑΔΟΣΗ

Συμπλέκτης:

Υγρός πολύδισκος

Πρωτεύουσα μετάδοση / σχέση:

Με γρανάζια

Τελική μετάδοση / σχέση:

Με αλυσίδα

ΠΙΣΩ

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Δύο αμορτισέρ

Διαδρομή (mm):

65

Ρυθμίσεις:

Προφόρτιση

ΤΡΟΧΟΣ

Ζάντα:

18 ιντσών

Ελαστικό:

130/80-18

ΦΡΕΝΟ

Ένας δίσκος 240mm με δαγκάνα ενός εμβόλου και ABS

 

ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ

Αναλογικό στροφόμετρο και ταχύμετρο και μια LCD οθόνη. Ενδεικτικές λυχνίες για φλας, μεγάλη σκάλα φωτών, βλάβη κινητήρα, ABS, έλεγχο λαδιών

 

ΕΜΠΡΟΣ

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Τηλεσκοπικό πιρούνι

Διαδρομή/Διάμετρος (mm):

110/41

Ρυθμίσεις:

 

ΤΡΟΧΟΣ

Ζάντα:

19 ιντσών

Ελαστικό:

110/90-19

ΦΡΕΝΟ

Ένας δίσκος 300mm με δαγκάνα δύο εμβόλων και ABS

 

   

 

 

 

 

Ετικέτες

Και όμως - Μια Moto Guzzi χωρίς V2 κινητήρα!

Νέο entry-level μοντέλο με δικύλινδρο σε σειρά, βασισμένο στην Aprilia RS457
New Model Inline Moto Guzzi
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

1/8/2025

Η Moto Guzzi ετοιμάζει το μεγαλύτερο τεχνολογικό άλμα εκτός παράδοσης εδώ και δεκαετίες. Αντί για τον κλασικό εγκάρσια τοποθετημένο V2, η νέα της μικρή μοτοσυκλέτα θα χρησιμοποιεί δικύλινδρο σε σειρά 457 κ.εκ., προερχόμενο από την Aprilia, με στόχο την παγκόσμια αγορά και ιδιαίτερα την Ασιατική

Το καλοκαίρι του 2023 η Aprilia παρουσίασε την RS457, εξοπλισμένη με νέο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα. Το μοτέρ αυτό γρήγορα έγινε η βάση για ολόκληρη οικογένεια μοντέλων, την RS457, την Tuono 457 και σύντομα την Tuareg 457. Όλα παράγονται στο εργοστάσιο της Piaggio στην Ινδία, διασφαλίζοντας χαμηλότερο κόστος και άμεση πρόσβαση σε αναδυόμενες αγορές.

Η Moto Guzzi, μέλος του ίδιου ομίλου (Piaggio) από το 2004, αποφάσισε να υιοθετήσει τον κινητήρα, φέρνοντας για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν έναν αιώνα έναν δικύλινδρο σε σειρά σε μοντέλο παραγωγής της. Αν και η Guzzi είχε φτιάξει εν σειρά κινητήρες τη δεκαετία του ’30, αυτοί περιορίζονταν σε αγωνιστικές εφαρμογές. Από το 1967 και μετά, η εταιρική ταυτότητα της, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον εγκάρσιο αερόψυκτο V2. Η εισαγωγή της υδρόψυξης με το V100 Mandello ήταν ήδη μεγάλο βήμα αλλά η εγκατάλειψη του V2 αποτελεί πραγματική επανάσταση.

New Model Inline Moto Guzzi

Η νέα naked της Guzzi θα μοιράζεται τον κινητήρα και ορισμένα περιφερειακά με την Tuono 457, αλλά θα έχει ολοκληρωτικά δική της αρχιτεκτονική στηριζόμενη σε σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο αντί για αλουμινίου, με στόχο να προσδώσει διαφορετική γεωμετρία αναβάτη για μια πιο άνετη θέση οδήγησης αλλά και μια μια πιο παραδοσιακή σχεδίαση ρεζερβουάρ και φωτιστικών σωμάτων.

Η κατηγορία 350-500 κ.εκ. αναπτύσσεται ραγδαία, ιδιαίτερα στην Ασία. Για μικρές εταιρείες όπως η Guzzi (15.000 μονάδες ετησίως), η διείσδυση σε αυτές τις αγορές είναι ζήτημα επιβίωσης. Η παραγωγή στην Ινδία, όπως ήδη γίνεται με την Aprilia, ανοίγει τον δρόμο για οικονομικά προσιτά μοντέλα που θα μπορούν να πωλούνται τόσο σε Ασία όσο και σε Ευρώπη.

New Model Inline Moto Guzzi

Παράλληλα, η Moto Guzzi ακολουθεί το παράδειγμα άλλων κατασκευαστών: KTM- Bajaj, Triumph-Bajaj και εργοστάσια στην Ταϊλάνδη, BMW-TVS. Όλοι προσαρμόζουν την παραγωγή τους σε μικρότερες και πιο οικονομικές μοτοσυκλέτες για να κερδίσουν μερίδιο αγοράς σε χώρες με εκρηκτική ζήτηση.

Αν και είχε ακουστεί ότι η Guzzi θα επαναφέρει το όνομα “Eldorado”, αυτό φαίνεται απίθανο, καθώς ιστορικά αφορούσε μεγάλες cruiser. Μια πιο ταιριαστή επιλογή θα ήταν ίσως το “Airone”, το πρώτο μεταπολεμικό Guzzi μαζικής παραγωγής που έφερε την ελευθερία ταξιδιού σε χιλιάδες αναβάτες, ακριβώς όπως στοχεύει να κάνει και η νέα, μικρή Moto Guzzi.

New Model Inline Moto Guzzi