Νέο Ducati Diavel 2023: Έγινε V4 [VIDEO]

Ίδιες επιδόσεις με το δικύλινδρο παρελθόν του
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/10/2022

Το Diavel είναι το πρώτο power cruiser που κατάφερε να εδραιώσει η Ducati και να πετύχει εμπορικά και στην αγορά των ΗΠΑ που οι πρώτη προσπάθεια των Ιταλών είχε αποτύχει, σε ένα μακρινό παρελθόν με μία ολότελα διαφορετική μοτοσυκλετιστική πραγματικότητα συγκριτικά με την εποχή μας.

Το Diavel πέτυχε γιατί κατάφερε να είναι ένα power cruiser που οδηγείς ευχάριστα ακόμη και μέσα στην πόλη και στρίβει σαν power naked στους επαρχιακούς, θέτοντας λίγους περιορισμούς για τα δεδομένα της κατηγορίας και πλέον ακολουθεί και αυτή την νέα V4 εποχή της Ducati.

Με την προσθήκη του V4 Granturismo κινητήρα κερδίζει ελάχιστα σε ιπποδύναμη και χάνει λίγη από την τεράστια ροπή του συγκριτικά με την έκδοση 1260 S, και μπορεί η Ducati να εξυμνεί τις επιδόσεις, όμως η μετάβαση στον V4 αναμένεται να ευνοήσει το Diavel περισσότερο στην χρήση του βελτιώνοντας την λειτουργία του, κυρίως στις χαμηλές στροφές.

Ταυτόχρονα είναι και μία δήλωση οπτική, ακουστική και έπειτα αριθμητική προς τον ανταγωνισμό μιας και το Diavel είναι μοτοσυκλέτα που στοχεύει καθαρά στο συναίσθημα και ο νέος κινητήρας μιλά απευθείας σε αυτό. Η Ducati επίσης δεν απογοητεύει ποτέ στον τομέα της εμφάνισης και καταφέρνει να αναδεικνύει τον κινητήρα και οπτικά, την στιγμή που οι σχεδιαστικές γραμμές του νέου Diavel V4 είναι για πρώτη φορά τόσο ανάμεσα σε streetfighter και power cruiser.

Μιας και μιλάμε για την εμφάνιση, το τελικό της εξάτμισης είναι τελικά αυτό που είχαμε δείξει πριν από αρκετό καιρό σε κατασκοπευτικές φωτογραφίες και είχαμε πει πως το πιθανότερο είναι να μείνει και έτσι στην μοτοσυκλέτα παραγωγής.

Γνωρίζοντας τους Ιταλούς, ήταν απίθανο να μην θέλουν να δηλώσουν και σε εκείνο το σημείο τους 4 κυλίνδρους της Ducati και το κατάφεραν, έβγαλαν στην παραγωγή ένα αμφιλεγόμενο τελικό από πλευράς εμφάνισης, αλλά σε κάθε περίπτωση μοναδικό.

Στην ανακοίνωσή της η Ducati κάνει λόγο για έμπνευση από τα “muscle cars” και την αισθητική των υπερηρώων που θα ήταν λάθος εκκίνηση για οποιονδήποτε άλλο, πλην των ανθρώπων της. Μπορεί το νέο Diavel να μην είναι έχει την ίδια απήχηση σε όλους, είναι όμως εξαιρετικά σχεδιασμένη μοτοσυκλέτα.

Τα φώτα της είναι κάτι νέο επίσης, θα δούμε στην πράξη το πρακτικό της κομμάτι και πόσο καλά αποδίδουν όμως τα Full LED εμπρός και πίσω τονίζουν επίσης την σιλουέτα του νέου Diavel.

Αντίστοιχα τονίζεται και από το ελαστικό 240/45 άλλο ένα στοιχείο που καθιστά μοναδικό το Diavel. Πίσω στο 2010 η Ducati έπρεπε να συνεργαστεί με τις εταιρείες ελαστικών για να φτιάξει το δικό της ελαστικό καθώς δεν υπήρχε κάτι στην αγορά που να μπορεί να αποδώσει στα πλαίσια χρήσης του Diavel, κάτι τελείως νέο στην μοτοσυκλέτα εκείνη την εποχή. Κατάφερε να φτιάξει ένα τεράστιο ελαστικό με γεωμετρία που εξυπηρετεί και τις στροφές, ήταν και αυτός ένας από τους λόγους που το Diavel πέτυχε από την πρώτη στιγμή.

Το πίσω ελαστικό τραβούσε το βλέμμα και των περαστικών που δεν είχαν σχέση με τις μοτοσυκλέτες, αποδεδειγμένο αυτό, έχει γραφτεί για πάντα στις δοκιμές του ΜΟΤΟ. Στο νέο Diavel V4 συνεργάζεται με ζάντες που επίσης τραβούν το βλέμμα έχοντας ιδιαίτερο προφίλ και προσδίδοντας τον premium αέρα που χρειάζεται μία τέτοια μοτοσυκλέτα.

Ο γνωστός πλέον V4 των 1,158 κυβικών είναι όπως είπαμε δομικό στοιχείο της μοτοσυκλέτας που πλήρως αναδεικνύεται εμφανησιακά από τον σχεδιασμό της. Ο στρόφαλος περιστρέφεται αντίθετα από την φορά της κίνησης για να μετριάσει το γυροσκοπικό και να βελτιώσει την ευελιξία.

Η ροπή του είναι πλέον στα 12.8 kgm στις 7,500 rpm, με την Ducati να τονίζει πως αυτό το νούμερο είναι αυξημένο κατά μισό χιλιογραμμόμετρο από την Multistrada V4, αποφεύγοντας να πει πως είναι και σχεδόν 0,4 κάτω από το προηγούμενο Diavel.

Όπως είπαμε όμως ο V4 είναι εξαιρετικός σε όλο το φάσμα των στροφών και οι βόλτες με προοδευτική απόκριση από χαμηλά θα γίνουν σίγουρα καλύτερες, όπως ξέρουμε και από το Multistrada, από όπου προέρχεται ο V4.

Τα διαστήματα μεγάλου service είναι στις 60.000 χιλιόμετρα, όπως τα ξέρουμε και από τις Multistrada V4 ενώ το Diavel κάνει ακόμη μεγαλύτερη χρήση της απομόνωσης των κυλίνδρων που η Ducati έχει εξελίξει για σε αρκετά μεγάλο βαθμό.

Η καύση στους πίσω κυλίνδρους απενεργοποιείται λοιπόν, όχι μόνο στο ρελαντί, όσο περιμένεις στο φανάρι αλλά και όταν η μοτοσυκλέτα πηγαίνει με χαμηλές ταχύτητες και το γκάζι δεν ανοίγει έντονα. Αν το γκάζι ανοίξει απότομα, τότε και το Diavel θα εκτοξευτεί ως V4 εμπρός και όχι σαν δικύλινδρο.

Φυσικά αυτή η αλλαγή από δικύλινδρο εν σειρά σε τετρακύλινδρο V4 επηρεάζει και τον ήχο του κινητήρα αλλά με τον χρονισμό “Twin Pulse” που έχουν επιλέξει έχεις έναν μπάσο ήχο με έντονο το "μπαμ" που αντιλαμβάνεται τόσο ο αναβάτης, όσο και ο περίγυρος. Ο ήχος ανεβαίνει σε συχνότητα όταν όλοι οι κύλινδροι πραγματοποιούν καύση.

Το βάρος έχει κρατηθεί χαμηλά, στα 223 κιλά. Όπως ξέρετε στο ΜΟΤΟ είμαστε οι μόνοι που προσέχουμε τέτοιες λεπτομέρειες και ζυγίζουμε τις μοτοσυκλέτες με αναλογία κιλών εμπρός και πίσω και βάση εμπειρίας θα πούμε πως η Ducati δεν θα πέφτει έξω.

Το Diavel V4 έχει κερδίσει πέντε κιλά από τον κινητήρα και 8 συνολικά από τα υπόλοιπα μέρη, άρα μιλάμε για μείωση 13 κιλών, σε ένα ακόμη παράδειγμα που εξηγεί πως οι περισσότεροι κύλινδροι δεν φέρνουν και βάρος. Επίσης αυτός είναι ένας τομέας που συμφέρει την Ducati να συγκριθεί με το απερχόμενο 1260 S, αντί των επιδόσεων. Βέβαια με 0-100χαω σε κάτω από 3 δευτερόλεπτα δεν θα πρέπει κανείς να διυλίζει τον κώνωπα και αντίστοιχα Brembo Stylema με δίσκους 330mm φροντίζουν για εξαιρετική επιβράδυνση που η Ducati ανακοινώνει στα 11.5 m/s2 πράγμα που πρέπει να διαχειριστεί και το πλήρως ρυθμιζόμενο πιρούνι των 50mm με cantileve, όπως αντίστοιχα και το ABS της Bosch.

Μεγάλη είναι και η διαφορά εργονομίας θέσης οδήγησης συγκριτικά με το Diavel 1260, το ύψος σέλας είναι στα 790mm και το τιμόνι 20mm πιο κοντά στον αναβάτη, άλλο ένα στοιχείο για την διαφορετική μίξη streetfighter στοιχείων στην power cruiser κατηγορία που θέλει να ανήκει. Η διαδρομή πίσω ανάρτησης έχει μεγαλώσει κατά 15mm και τα μαρσπιέ συνεπιβάτη εξαφανίζονται και κρύβονται όπως τα ξέρουμε και το Diavel V4 φαντάζει και αυτό μονόσελο όποτε δεν έχεις δεύτερο άτομο.

Μία νέα οθόνη 5 ιντσών έρχεται στον εξοπλισμό, απαραίτητη για να μπορείς να διαχειριστείς το νέο πλήρες πακέτο ηλεκτρονικών με τέσσερις καταστάσεις λειτουργίας που αντίστοιχα επηρεάζουν και την χαρτογράφηση: Sport, Touring, Urban και Wet για όταν οδηγείς υπό βροχή κάτι που σπάνια συμβαίνει σε μοτοσυκλέτες της κατηγορίας. Αντίστοιχα ρυθμίζονται και τα Ducati Cornering Traction Control, Cornering ABS και Ducati Wheelie Control. Η οθόνη επίσης θα συνδέεται μέσω Ducati Link App και με κινητό τηλέφωνο και θα προσφέρει και πλοήγηση.

Μακρύς είναι και ο κατάλογος αξεσουάρ του Diavel που έχει και βαλίτσες χωρίς καγκέλα στα 48 λίτρα. Το νέο Diavel V4 θα είναι διαθέσιμο από τον Ιανουάριο 2023.

 

 

 

 

Δείτε μία πλούσια συλλογή φωτογραφιών του νέου Ducati Diavel V4:

Ετικέτες

Honda: Πατέντα ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας με αφαιρούμενες μπαταρίες για αναδυόμενες αγορές

Η ιαπωνική εταιρεία φαίνεται να εξετάζει μια εναλλακτική προσέγγιση της ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας - Προσιτή και βασική
Honda Affordable EV
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/3/2026

Μια νέα πατέντα της Honda δείχνει ότι η εταιρεία εξετάζει την ανάπτυξη μιας οικονομικής ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, στοχεύοντας κυρίως στις αναδυόμενες αγορές, όπου η χαμηλή τιμή μπορεί να αποτελέσει το κλειδί για την επιτυχία των ηλεκτρικών οχημάτων.

Οι μεγάλοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών δεν έχουν ακόμη καταφέρει να βρουν τη συνταγή της επιτυχίας στις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες. Φιλόδοξα εγχειρήματα, όπως η ηλεκτρική LiveWire της Harley-Davidson με την συνεργασία της KYMCO, δυσκολεύτηκαν να πείσουν το καταναλωτικό κοινό, ενώ οι Ιάπωνες κατασκευαστές μέχρι στιγμής έχουν κινηθεί πιο συγκρατημένα, εστιάζοντας κυρίως σε ηλεκτρικά scooter, ένα τμήμα της αγοράς που προσαρμόζεται ευκολότερα στην ηλεκτροκίνηση, αντί να επενδύσουν δυναμικά στις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες.

WN7

Η Honda επιχειρεί να αλλάξει αυτή την προσέγγιση έχοντας ήδη λανσάρει τη WN7 σε Ευρώπη και Ιαπωνία, ωστόσο μια νέα πατέντα δείχνει ότι εξετάζει και μια διαφορετική στρατηγική, την ανάπτυξη εξαιρετικά απλών και προσιτών ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, ένα βήμα πάνω από τα ποδήλατα με ηλεκτρική υποβοήθηση.

Shine 100

Μόλις πέρυσι είχαν εμφανιστεί πατέντες για ένα οικονομικό ηλεκτρικό μοντέλο της Honda βασισμένο στο Shine 100 της ινδικής αγοράς, μια μοτοσυκλέτα που κοστίζει περίπου €800 καινούρια. Η νέα πατέντα δείχνει μια ακόμη πιο απλοποιημένη εκδοχή, η οποία θυμίζει έντονα τα χαμηλού κόστους μοντέλα με κινητήρα εσωτερικής καύσης που η Honda διαθέτει σε αγορές της Αφρικής.

Honda Affordable

Σύμφωνα με τα σχέδια, η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιεί ένα υπάρχον πλαίσιο τύπου ραχοκοκκαλιάς από μοντέλο με κινητήρα εσωτερικής καύσης. Στη θέση του κινητήρα και του κιβωτίου τοποθετείται ένας ηλεκτροκινητήρας, ενώ οι μπαταρίες βρίσκονται στις δύο πλευρές του πλαισίου.

Το βασικό στοιχείο που η Honda προσπαθεί να πατεντάρει είναι το σύστημα στήριξης των μπαταριών. Αυτές πρέπει να αφαιρούνται εύκολα, ώστε να φορτίζονται σε εσωτερικό χώρο ή να αντικαθίστανται με πλήρως φορτισμένες, αλλά ταυτόχρονα να είναι δύσκολο να κλαπούν, παρότι βρίσκονται σε εμφανή σημεία στις πλευρές της μοτοσυκλέτας.

Honda Affordable EV

Η λύση της Honda περιλαμβάνει στιβαρούς μεταλλικούς κλωβούς που λειτουργούν ταυτόχρονα και ως κάγκελα προστασίας από πτώσεις. Τα κλουβιά είναι αρθρωτά και ανοίγουν από το εμπρός μέρος του πλαισίου, επιτρέποντας πρόσβαση στις μπαταρίες. Όταν οι μπαταρίες τοποθετηθούν στη θέση τους, τα κλουβιά κλείνουν και ασφαλίζουν στις πλευρές του “ρεζερβουάρ”, με ένα απλό σύστημα ασφάλισης που βρίσκεται κάτω από κλειδωμένο καπάκι στο επάνω μέρος.

Κατά τα άλλα, η μοτοσυκλέτα είναι εξαιρετικά απλή σε τεχνολογία και εξοπλισμό. Στην κορυφή του "ρεζερβουάρ" υπάρχει μια μικρή οθόνη που δείχνει μόνο τη στάθμη φόρτισης της μπαταρίας. Το ταχύμετρο είναι αναλογικό, με ντίζα και ατέρμονα, παίρνοντας κίνηση από τον εμπρός τροχό, ενώ τα φρένα είναι μηχανικά ταμπούρα.

Honda Affordable EV

Πέρα από τον ηλεκτροκινητήρα και τις μπαταρίες, τίποτα πάνω στη μοτοσυκλέτα δεν είναι ούτε εξεζητημένο, ούτε τεχνολογικά προηγμένο σε σύγκριση με μια οικονομική μοτοσυκλέτα με κινητήρα εσωτερικής καύσης που κοστίζει λιγότερο από 1.000 δολάρια στις αναπτυσσόμενες αγορές.

Ένα τέτοιο μοντέλο πιθανότατα θα ήταν υπερβολικά βασικό για αγορές όπως η Ευρωπαϊκή ή των ΗΠΑ και μάλλον οι επιδόσεις του δεν θα επαρκούσαν για τους δρόμους αυτών. Ωστόσο, η ιδέα μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας σχεδιασμένης με απόλυτη προτεραιότητα το χαμηλό κόστος απόκτησης, ακόμα και εάν αυτό γίνεται σε βάρος της καινοτομίας, του στυλ, της αυτονομία ή των επιδόσεων, θα μπορούσε να αποτελέσει μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση για την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης στις μοτοσυκλέτες από τα κάτω.