Νέο Ducati Monster 821

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

3/6/2014

Μετά από την πρώτη εμφάνιση των Monster 1200 / S, στην EICMA του Μιλάνου, είχε αναπτυχθεί έντονα η φημολογία σχετικά με την επερχόμενη έκδοση ενός μικρότερου Τέρατος, με τις εικασίες μάλιστα τότε να κάνουν λόγο για το νέο Monster 800.
Πριν από λίγες μέρες όμως, η Ducati έβαλε ένα τέλος στα σενάρια παρουσιάζοντας το Monster 821. Πρόκειται για την πιο πρόσφατη προσθήκη της τρίτης γενιάς των Monster, η οποία έχει αναλάβει το ρόλο της εισαγωγής στην "τερατοοικογένεια" με ό,τι πιο σύγχρονο διαθέτει το εργοστάσιο του Borgo Panigale.
Ο υγρόψυκτος, V-2 κινητήρας 821 Testastretta 11° έχει ήδη μια επιτυχημένη πορεία στη νέα γενιά των Hypermotard και Hyperstrada, γι' αυτό και θεωρήθηκε μονόδρομος για το νέο Monster. Οι διαστάσεις του διατηρήθηκαν ακριβώς ίδιες (88,0mm x 67.5mm), αλλά η απόδοσή του είναι αυξημένη κατά 2 ίππους (112hp από 110hp) σε σχέση με το Hypermotard, προφανώς λόγω της πιο αποδοτικής εξάτμισης που διαθέτει, ενώ η ροπή παρέμεινε ίδια στα 9,1 χιλιογραμμόμετρα.
Το πλαίσιο, είναι ακριβώς το ίδιο με του Monster 1200, ένα μικροσκοπικό, ατσάλινο χωροδικτύωμα που συνδέει το μπροστινό σύστημα με τις κεφαλές του κινητήρα, στα πρότυπα που είχε κατασκευαστεί και το ανθρακονημάτινο πλαίσιο του πρώτου Desmosedici αλλά και του Panigale. Η μεγάλη διαφορά όμως με τον "μεγάλο αδερφό" είναι ότι το 821 δεν διαθέτει το αλουμινένιο μονόμπρατσο ψαλίδι, αλλά ένα συμβατικό αλουμινένιο, όντας το πρώτο Monster χωρίς μονόμπρατσο στην μετά-796 εποχή.


Το βάρος του ανακοινώθηκε στα 179,5 κιλά (άδειο) –δηλαδή μόλις 2,5 κιλά ελαφρύτερο από το 1200- ενώ όλος ο υπόλοιπος σχεδιασμός έχει μεταφερθεί αυτούσιος στο 821, ακολουθώντας τις αρχές του μινιμαλιστικού εντυπωσιασμού, τον οποίο η Ducati έχει αναγάγει σε επιστήμη. Η σέλα του είναι ρυθμιζόμενη καθ' ύψος, τα φρένα του προέρχονται από την Brembo με δίσκους 320mm και ακτινικές δαγκάνες τεσσάρων εμβόλων, ενώ διαθέτει και το DSP (Ducati Safety Pack), το οποίο περιλαμβάνει ρυθμιζόμενο ABS τριών επιπέδων, τρεις διαφορετικούς χάρτες για την απόδοση και traction control που ρυθμίζεται σε οκτώ θέσεις παρεμβατικότητας.
Το Monster 821 θα προσφέρεται σε δύο εκδόσεις: στην Dark, όπου το πλαίσιο, το ρεζερβουάρ και οι τροχοί θα είναι βαμμένα μαύρα ματ, και στην έκδοση με τις δύο χρωματικές επιλογές (κόκκινο με κόκκινο πλαίσιο και μαύρες ζάντες, ή λευκό με κόκκινο πλαίσιο και ματ κόκκινους τροχούς) όπου θα προσφέρεται και το κάλυμμα της σέλας του συνεπιβάτη στο αντίστοιχο χρώμα. Η μοτοσυκλέτα θα είναι διαθέσιμη στην Ελλάδα μέσα στον Αύγουστο και η τιμή της (με μικρή απόκλιση της τάξης των 100 ευρώ) θα είναι στα 11.350 ευρώ για την έκδοση Dark και 11.750 ευρώ για τις άλλες δύο.

 

Η ιστορική γραμμή των "μεσαίων" Monster

 

Monster 750 – 1996
Τέσσερα χρόνια μετά τον γενάρχη, το Monster 900, η Ducati κατασκεύασε το 750 με στόχο να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στο 600 και το 900. Ο κινητήρας του –όπως και οι αναρτήσεις- ήταν ίδια με του 750SS, ενώ το πλαίσιο είχε ως βάση του το αντίστοιχο του 888. Αρχικά παρουσιάστηκε με ένα δίσκο μπροστά και τροφοδοσία από καρμπυρατέρ, ενώ στη συνέχεια αναβαθμίστηκε με δύο δισκόφρενα και ψεκασμό. Ο σκοπός του ήταν να προσφέρει επιδόσεις που πλησίαζαν του 900, αλλά με την ευκολία και την ευελιξία του μικρότερου 600, ειδικά για τις εντός πόλης διαδρομές.

 


Monster 800 – 2003
Για πολλούς, το Monster 800 ήταν το πιο ισορροπημένο της οικογένειας, όταν παρουσιάστηκε το 2003, σε ότι αφορά τις επιδόσεις και την συμπεριφορά, χάρη στον πιο γραμμικό και πιο.. ήσυχο κινητήρα του. Παρά τα μόλις 73 άλογά του, η δύναμη ήταν σωστά κατανεμημένη και το γρανάζωμα αντίστοιχα κλιμακούμενο, προσφέροντα επιτάχυνση και τράβηγμα σε όλο το φάσμα των στροφών. Με φρένα από την χρυσή σειρά της Brembo και ανεστραμμένο πιρούνι 43mm, το Monster 800 ανέβασε σημαντικά το ποιοτικό επίπεδο της μεσαίας κατηγορίας των γυμνών της Ducati

 


Monster 796 – 2010
Πιστό στις αρχές... "γεφύρωσης του χάσματος", ανάμεσα στο βενιαμίν (696) και το απόλυτο (1100EVO) της οικογένειας των Monster, το 796 φτιάχτηκε για να συνδυάσει την φιλικότητα του μικρότερου κυβισμού με τον σπορ χαρακτήρα του 1100, ενώ ταυτόχρονα ήταν κι αυτό που "έκλεισε την πόρτα" για τους αερόψυκτους κινητήρες στα μεσαία Monster. Η μεγάλη του καινοτομία όμως, είναι το υβριδικό πλαίσιο το οποίο συνδυάζει το παραδοσιακό ατσάλινο χωροδικτύωμα με αλουμινένια χυτά κομμάτια

White Motorcycle Concepts Mono RR: Supersport με κινητήρα YZ450F και υπερσυμπιεστή! [Βίντεο]

Το συγκεκριμένο project πήρε 18 μήνες για να ολοκληρωθεί
White Motorcycle Concepts
Από τον

Παύλο Καρατζά

21/10/2026

Συνδυάζοντας πάνω από έξι χρόνια αεροδυναμικής ανάπτυξης με έναν κινητήρα με υπερσυμπιεστή, το project WMC Mono RR της White Motorcycle Concepts αποδεικνύει πώς η προηγμένη μηχανική μπορεί να προσφέρει μεγαλύτερη απόδοση και επιδόσεις χωρίς να θυσιάζει τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά μιας μοτοσυκλέτας.

Η White Motorcycle Concepts συνεργάστηκε με την γερμανική εταιρεία Krämer που ειδικεύεται σε αγωνιστικές κατασκευές, υιοθετώντας την EVO2 690R ως βάση για το έργο της Mono RR.

Ο στόχος ήταν να ενσωματωθεί στη μοτοσυκλέτα ο πατενταρισμένος αεροδυναμικός αγωγός της WMC, ο οποίος διοχετεύει τον αέρα από το μπροστινό μέρος της μοτοσυκλέτας κατευθείαν μέσω του κέντρου της, μειώνοντας σημαντικά την αεροδυναμική αντίσταση, ενώ ταυτόχρονα θα διατηρούσε ή θα ξεπερνούσε το αρχικό επίπεδο ισχύος και θα μείωνε το συνολικό βάρος. Για την επίτευξη αυτού του στόχου ήταν απαραίτητο να αναπτυχθεί ένας πολύ μικρότερος και ελαφρύτερος κινητήρας που δεν θα θυσίαζε όμως την απόδοση.

White Motorcycle Concepts

Έτσι αντί για τον κινητήρα LC4 693 κ.εκ. της ΚΤΜ που έφερε η αρχική μοτοσυκλέτα, επιλέχτηκε ο μικρότερος σε κυβισμό και διαστάσεις κινητήρας των 449 κ.εκ. από το Yamaha YZ450F. Μάλιστα ο κινητήρας αυτός επιλέχτηκε και για την αντίστροφη διάταξή του – με την εισαγωγή μπροστά και την εξαγωγή πίσω, που εξασφαλίζει καθαρό διαχωρισμό μεταξύ του κρύου, πυκνού αέρα εισαγωγής και των καυτών καυσαερίων, ενώ παράλληλα μειώνει το συνολικό βάρος κατά περίπου 20 κιλά.

Η αύξηση της ισχύος της Mono RR σε σχέση με την αρχική απόδοση της Yamaha YZ450F επιτυγχάνεται με την προσθήκη ενός υπερσυμπιεστή Rotrex C15-20. Εσωτερικά, ο κινητήρας διαθέτει νέα μπιέλα και έμβολο, ώστε να αντέχει στις πρόσθετες καταπονήσεις που προκαλεί η υψηλότερη ισχύς του.

White Motorcycle Concepts

Όσον αφορά την αεροδυναμική σχεδίαση, η ιδέα είναι να επιτρέπεται στον αέρα που προσκρούει στο μπροστινό μέρος της μοτοσυκλέτας να διέρχεται απευθείας μέσα από αυτήν, αντί να εκτρέπεται προς τα πλάγια. Με τον τρόπο αυτόν, μειώνεται και η μετωπική αντίσταση της μοτοσυκλέτας.

Το αποτέλεσμα της συγκεκριμένης προσπάθειας είναι μια δηλωμένη μείωση κατά 16,4% του CdA (αεροδυναμική αντίσταση) σε σύγκριση με το βασικό μοντέλο, μια προβλεπόμενη αύξηση κατά 7% στην απόδοση καυσίμου και μια αύξηση κατά 3% στην τελική ταχύτητα. Το φέρινγκ δέχτηκε πλευρικές επεκτάσεις που εξομαλύνουν τη ροή του αέρα γύρω από τον αναβάτη, μειώνοντας την αντίσταση του αναβάτη κατά 36% σε σύγκριση με την τυπική EVO2 690.

Επιπλέον, παρατηρείται βελτίωση κατά 111% στον λόγο άνωσης προς την αεροδυναμική αντίσταση – κάτι που σημαίνει μεγαλύτερη αεροδυναμική πίεση κατά την επιτάχυνση, χωρίς να επιβαρύνεται η μοτοσυκλέτα με την αεροδυναμική αντίσταση που θα προέκυπτε από την προσθήκη εξωτερικών εξαρτημάτων όπως τα φτερά, με το συνολικό βάρος της μοτοσυκλέτας να ανέρχεται στα 125 κιλά!

Η White Motorcycle Concepts δηλώνει πως το Mono RR δεν προορίζεται για τις βιτρίνες της αγοράς, αλλά είναι πρωτίστως ένα πρωτότυπο στο οποίο δοκιμάζει λύσεις για μια μελλοντική καινοτόμο γενιά μοτοσυκλετών με μικρό βάρος, υψηλή απόδοση και κορυφαία αεροδυναμική.