Royal Enfield - Κατοχύρωσε το όνομα Goan Classic 350

Πιθανό να μιλάμε για μία bobber έκδοση του γνωστού μας Classic 350
motomagRoyal Enfield – Κατοχύρωσε το όνομα Goan Classic 350
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

22/12/2023

Αξιοποιώντας τον αερόψυκτο μονοκύλινδρο κινητήρα των 349 κυβικών της σειράς J, η Royal Enfield θέλει να φέρει ένα ακόμα νέο μοντέλο στην παραγωγή, το οποίο θα αποτελεί πιθανότατα μία bobber έκδοση του γνωστού μας Classic 350.

Η Royal Enfield έχει ήδη μία εκτεταμένη γκάμα μοντέλων που χρησιμοποιούν την πλατφόρμα της σειράς J, στην οποία πρόσφατα προστέθηκε και το ιστορικό -ειδικά για την ινδική αγορά- Bullet 350, το οποίο αποτελεί και το μακροβιότερο μοντέλο που βρίσκεται ακόμα στην παραγωγή έχοντας ξεκινήσει το 1932! Στο περιοδικό MOTO υπάρχει η δοκιμή που έκανε στην Ινδία ο επί χρόνια συνεργάτης μας, Alan Cathcart.

Royal Enfield – Κατοχύρωσε το όνομα Goan Classic 350

Σύμφωνα τώρα, με τα έγγραφα κατοχύρωσης νέων ονομάτων, η Royal Enfield φαίνεται ότι θέλει να επεκτείνει ακόμα περισσότερο την γκάμα της με την έλευση μίας έκδοσης του γνωστού μας Classic 350. Οι πιθανότητες γέρνουν υπέρ στο να μιλάμε για μία bobber έκδοση, ακολουθώντας την συνταγή που είδαμε πρόσφατα με το Shotgun 650, βασισμένο δηλαδή σε ένα ήδη υπάρχον μοντέλο -στην προκειμένη περίπτωση δεν θα είναι το cruiser της σειράς, αλλά το κλασσικό roadster.

Ο λόγος είναι απλός, καθώς στην Ινδία έχει πιαστεί πολλές φορές να δοκιμάζεται ένα μοντέλο με πολλά κοινά χαρακτηριστικά με το Classic 350, αλλά και με σημαντικές διαφορές με βασικότερη την εργονομία. Το ινδικό μέσο Rushlane έχει μάλιστα δημοσιεύσει φωτογραφίες από τις δοκιμές του στο δρόμο.

Royal Enfield – Κατοχύρωσε το όνομα Goan Classic 350

Όπως βλέπουμε από τις φωτογραφίες το Goan Classic 350 έχει ψηλότερα τοποθετημένο τιμόνι (χαρακτηριστικό των bobber μοτοσυκλετών), το οποίο θα έρχεται πιο κοντά στο σώμα του αναβάτη, συνεπικουρώντας στη μεγαλύτερη άνεση για μακρινές αποστάσεις. Ταυτόχρονα, όπως συνηθίζεται στα bobber, τα μαρσπιέ είναι τοποθετημένα πιο μπροστά, σε σχέση με του Classic 350, χωρίς ωστόσο να φτάνουν τα επίπεδα των cruiser, διατηρώντας τα πόδια σε πιο φυσική γωνία. Η μοτοσυκλέτα δοκιμής που πιάστηκε από τον φωτογραφικό φακό, δείχνει να έχει διαφορετικό τελικό εξάτμισης, που θα μπορούσε να χαρίσει τόσο μικρές αλλαγές στον χαρακτήρα της απόδοσης, όσο και έναν ξεχωριστό ήχο, αποκλειστικά για το Goan Classic 350. Όπως βλέπουμε, υπάρχει και η πρόβλεψη για συνεπιβάτη, με τη σέλα του τελευταίου να μοιάζει να αιωρείται. Αυτή, είτε θα μπορούσε εύκολα να αφαιρεθεί, όπως στην περίπτωση του Shotgun 650, για να μετατρέπεται εύκολα σε γνήσιο μονόσελο bobber, είτε να αποτελεί μέρος του εξτρά εξοπλισμού. Αναμφίβολα θα υπάρξουν και κάποιες εμφανισιακές αλλαγές, για χάρη του στυλ, που όμως δεν διακρίνονται στο “σκοτεινό” μοντέλο δοκιμών. Όμορφη λεπτομέρεια είναι τα ελαστικά με λευκό χρώμα στα πλαϊνά τους τοιχώματα, που φέρνουν στο μυαλό την δεκαετία του ’60 που το σχέδιο αυτό ήταν της μόδας.

Τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά, όπως φαίνεται θα μείνουν αυτούσια, με πλαίσιο, αναρτήσεις, κιβώτιο να έρχονται από το Classic 350. Αν ισχύσει αυτό, τότε το μεταξόνιο δεν θα έχει διαφορές, παραμένοντας στα 1.390 χιλιοστά, αν και τα bobber τείνουν να έχουν λίγο μεγαλύτερο από τα roadster. Τα δύο δισκόφρενα 300 και 270 χιλιοστών, ένα μπροστά και ένα πίσω αντίστοιχα παραμένουν, με το ABS να ανήκει στον στάνταρ εξοπλισμό, ενώ οι αναρτήσεις θα έχουν μόνο ρύθμιση προφόρτισης ελατηρίων για τα δύο πίσω αμορτισέρ. Η επιλογή να παραμείνουν πολλά από τα στοιχεία του Classic 350 είναι μία λογική κίνηση, καθώς έτσι η εταιρεία θα καταφέρει να κρατήσει το κόστος χαμηλά, ενώ ταυτόχρονα μειώνονται και τα έξοδα για τη νέα έγκριση τύπου.

Royal Enfield – Κατοχύρωσε το όνομα Goan Classic 350

Το όνομα Goan Classic 350 είναι το δεύτερο που κατοχυρώνει η Royal Enfield σε μικρό χρονικό διάστημα, μετά το Guerilla 450 που αφορά τον υγρόψυκτο μονοκύλινδρο κινητήρα με την ονομασία Sherpa. Δείχνει έτσι, ότι αυξάνει την δραστηριότητά της στην μεσαία κατηγορία κυβισμού, ενώ η ποιότητα που συνεχώς εξελίσσεται σε συνδυασμό με την χαμηλή τιμή των μοντέλων της έρχεται να βάλει δύσκολα στον ανταγωνισμό.

Ετικέτες

Veloce Ethereal: Δίχρονη V4 café racer 500 κυβικών με 145 ίππους από τη Βρετανία

Με νέο τετρακύλινδρο κινητήρα "L4", μονόμπρατσο ψαλίδι και παραγωγή μόλις 48 μοτοσυκλετών
Veloce Ethereal
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/6/2026

Μετά την εντυπωσιακή Aperion των 1.000 κυβικών και των 276 ίππων, η βρετανική Veloce Motorcycles παρουσιάζει τη δεύτερη δημιουργία της. Η νέα Ethereal υιοθετεί έναν ολοκαίνουργιο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κ.εκ. με απόδοση έως 145 ίππους, διατηρώντας την ίδια ιδιαίτερη φιλοσοφία σχεδίασης και κατασκευής.

Η Veloce Motorcycles από την Οξφόρδη έγινε γνωστή πριν από λίγες εβδομάδες παρουσιάζοντας την εντυπωσιακή Aperion, μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα με δίχρονο οκτακύλινδρο κινητήρα 1.000 κ.εκ. και ισχύ 276 ίππων. Τώρα η βρετανική εταιρεία αποκαλύπτει το δεύτερο μοντέλο της, την Ethereal, μια κάπως πιο “προσιτή” πρόταση, χωρίς όμως να χάνει την τεχνολογική της ιδιαιτερότητα.

Αντί για τον οκτακύλινδρο κινητήρα της Aperion, η Ethereal χρησιμοποιεί έναν άλλο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών εκατοστών, ο οποίος αποδίδει έως 145 ίππους στις 12.000 στροφές ανά λεπτό. Πρόκειται για έναν V4 κινητήρα που η Veloce χαρακτηρίζει ως L4, καθώς οι τέσσερις κύλινδροι είναι τοποθετημένοι σε δύο ζεύγη υπό γωνία 90 μοιρών και χρησιμοποιούν δύο ξεχωριστούς στροφαλοφόρους άξονες, στην ίδια αρχιτεκτονική που συναντάται και στον μεγαλύτερο κινητήρα της Aperion.

Veloce Ethereal

Η εταιρεία συνεχίζει να επενδύει στις ιδιαίτερες μηχανολογικές λύσεις. Η έξοδος της μετάδοσης βρίσκεται ανάμεσα στους δύο στροφαλοφόρους και πάνω από το κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι εξ ολοκλήρου κατεργασμένο από μασίφ αλουμίνιο. Αντίστοιχα ξεχωριστή είναι και η εξάτμιση, με τέσσερις θαλάμους διαστολής, έναν για κάθε κύλινδρο, οι οποίοι κατασκευάζονται από αλουμίνιο με κοπή laser και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της αισθητικής της μοτοσυκλέτας.

Η Ethereal κατά τα άλλα, ακολουθεί τις γραμμές μιας κλασικής café racer, με λιτή σιλουέτα, μονόσελο και σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο είναι η θέση του ψυγείου. Αντί να βρίσκεται μπροστά από τον κινητήρα, έχει τοποθετηθεί κάτω από την ουρά, θυμίζοντας τη λύση που είχε χρησιμοποιήσει η Benelli Tornado Tre 900 στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο αέρας οδηγείται προς το ψυγείο μέσω αεραγωγών που βρίσκονται κάτω από το ρεζερβουάρ.

Veloce Ethereal

Για τις αναρτήσεις και τα φρένα, η Veloce επιλέγει σύγχρονα περιφερειακά, με ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, χωρίς όμως να έχει ανακοινώσει ακόμη τους προμηθευτές ή τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά.

Η εταιρεία δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη το βάρος της Ethereal ούτε τις πλήρεις επιδόσεις της, ωστόσο οι πρώτες εικόνες δείχνουν μια ιδιαίτερα συμπαγή κατασκευή, με στόχο να προσφέρει μια πιο "φιλική" εμπειρία σε σχέση με την ακραία Aperion.

Veloce Ethereal

Μισός κινητήρας, διπλή παραγωγή

Όπως και το πρώτο μοντέλο της εταιρείας, έτσι και η Ethereal θα παραχθεί σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό. Η παραγωγή προβλέπεται να περιοριστεί σε 48 μοτοσυκλέτες, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για το 2027. Η Veloce έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις μέσω της ιστοσελίδας της, χωρίς όμως να ανακοινώνει επίσημη τιμή. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι θα κοστίζει λιγότερο από την Aperion, η οποία τιμολογείται στις 78.000 λίρες, δηλαδή περίπου 90.000 ευρώ.

Όπως συμβαίνει και με την Aperion, η Ethereal προορίζεται να αποκτήσει άδεια κυκλοφορίας στη Μεγάλη Βρετανία μέσω της διαδικασίας Motorcycle Single Vehicle Approval (MSVA), που επιτρέπει την ταξινόμηση οχημάτων μικρής παραγωγής. Αντίθετα, εάν οι προτάσεις της Veloce σας είχαν δελεάσει, μάλλον θα απογοητευτείτε να μάθετε ότι η έγκρισή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται πρακτικά αδύνατη, καθώς ο δίχρονος κινητήρας υψηλών επιδόσεων δεν πληροί τις ισχύουσες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro5+ και δεν διαθέτει υποχρεωτικά συστήματα ασφαλείας, όπως το ABS, για να λάβει τη σχετική έγκριση τύπου.

Veloce Ethereal

Με την Ethereal, η Veloce αποδεικνύει ότι η Aperion δεν ήταν μια μεμονωμένη τεχνολογική και κατασκευαστική άσκηση, αλλά η αρχή μιας σειράς ιδιαίτερων μοτοσυκλετών που επιχειρούν να επαναφέρουν τον δίχρονο κινητήρα στο προσκήνιο, μέσα από σύγχρονες και εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής κατασκευές.