Triumph Street Triple S: Νέα έκδοση με μικρότερο κινητήρα

Διαθέσιμο και σε Α2 έκδοση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/1/2020

Το Street Triple της Triumph κυκλοφόρησε στην αγορά το 2007 και έκτοτε άλλαξε τα δεδομένα της κατηγορίας των γυμνών μοτοσυκλετών μεσαίου κυβισμού. Είχε τον τρικύλινδρο κινητήρα των 675cc, ενώ, το 2017, παρουσιάστηκε η τρίτη γενιά των Street Triple σε τρεις εκδόσεις, με τον νέο τρικύλινδρο κινητήρα χωρητικότητας 765cc, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε ως βάση για τους κινητήρες της Moto2.

Τώρα, η Triumph παρουσίασε μια νέα έκδοση του Street Triple, την S, η οποία όμως πέρα απ’ την εμφάνιση έχει πάρα πολλές διαφορές με τα υπόλοιπα Street Triple. Η μεγαλύτερη διαφορά από τις υπόλοιπες εκδόσεις είναι πως η Triumph εξόπλισε την S με έναν τρικύλινδρο κινητήρα μεν, αλλά μικρότερης χωρητικότητας με 660cc. Παρά τα λιγότερα κυβικά, οι επιδόσεις του παραμένουν εντυπωσιακές με την ιπποδύναμη να φτάνει τα 95,2 άλογα στις 11.250 στροφές, ενώ σε συνδυασμό με το “στεγνό” βάρος των 168 κιλών (είναι δύο κιλά βαρύτερη απ’ την RS) που ανακοινώνει η εταιρεία, δημιουργείται μια πολύ ενδιαφέρουσα αναλογία κιλών ανά ίππο. Η ροπή αγγίζει τα 6,7 κιλά και κορυφώνεται στις 9.250 στροφές, ενώ το ρεζερβουάρ είναι χωρητικότητας 17,4lt οπότε το πραγματικό βάρος θα βρίσκεται κοντά στα 190 κιλά γεμάτο.

Η Triumph προσφέρει την Street Triple S και σε έκδοση Α2 με την ιπποδύναμη να περιορίζεται στους 47,6 ίππους στις 9.000rpm και την ροπή να είναι ελαφρώς μικρότερη, στα 6,1 χιλιογραμμόμετρα, με τη μέγιστη τιμή της να επιτυγχάνεται χαμηλότερα στις 5.250 στροφές. Το πιο ενδιαφέρον είναι πως η Triumph ανακοινώνει πως όσοι αγοράσουν την έκδοση Α2 θα έχουν τη δυνατότητα να την “ανοίξουν” σε ένα εξουσιοδοτημένο συνεργείο όταν θα αποκτήσουν δίπλωμα Α κι έτσι ένας αρχάριος αναβάτης μπορεί να τη κρατήσει για αρκετό καιρό, μέχρι να ζητήσει μια μοτοσυκλέτα με καλύτερες επιδόσεις. Παρόμοια τακτική ακολουθούν και άλλες εταιρείες διαθέτοντας διάφορα μοντέλα τους και σε έκδοση Α2, όπως η Yamaha με το MT-07 και η Kawasaki με το Z900, με τη διαφορά πως δεν υπάρχει η δυνατότητα να τα “ανοίξουν”.

Το άρθρο συνοδεύεται από πλούσιο φωτογραφικό gallery

Επίσης, υπάρχουν αρκετές διαφορές και στην θέση οδήγησης, με το ύψος της σέλας να είναι μικρότερο από αυτό της RS κατά 15mm φτάνοντας τα 810 χιλιοστά, στοιχείο που μπορεί να βοηθήσει τους αρχάριους αναβάτες, προσφέροντας ένα πιο σταθερό πάτημα. Αντίστοιχα και το πλάτος του τιμονιού είναι μικρότερο (κατά 10mm) στα 765mm. Η γεωμετρία του Street Triple S παραμένει γρήγορη με την κάστερ να φτάνει τις 24,3 μοίρες, σε αντίθεση με την ακραία γεωμετρία του RS που έχει κάστερ 23,9ο, ενώ διαθέτει μεγαλύτερο μεταξόνιο κατά 5mm φτάνοντας τα 1410mm.

Στον τομέα των φρένων, έχουμε δύο πλευστούς δίσκους 310mm μπροστά που συνεργάζονται με τις διπίστονες δαγκάνες της Nissin, οι οποίες δεν είναι ακτινικά τοποθετημένες όπως οι M50 της Brembo που διαθέτει η έκδοση RS. Οι δύο εκδόσεις (S και RS) έχουν έναν δίσκο 220mm με δαγκάνα ενός εμβόλου της Brembo, ενώ το ABS είναι απενεργοποιήσιμο πίσω. Οι αναρτήσεις της S είναι πιο… “φτωχές”, με το πιρούνι της Showa (με διάμετρο 41mm και διαδρομή 110mm) να μην έχει ρυθμίσεις, ενώ το αμορτισέρ (με διαδρομή 124mm) είναι της ίδιας εταιρείας και ρυθμίζεται μόνο ως προς την προφόρτιση.

Τα ελαστικά πρώτης τοποθέτησης είναι τα Diablo Rosso III της Pirelli, τα οποία ενισχύουν το σπορ DNA της Street Triple S με διαστάσεις 120/70-17 και 180/55-17 για πίσω. Με βάση τα λεγόμενα της Triumph, οι χυτές ζάντες αλουμινίου που διαθέτει το Street Triple S είναι οι πιο ελαφριές στην κατηγορία και αν αυτό αληθεύει τότε περιμένουμε να στρίβει με την σκέψη, χάρη στο χαμηλό μη αναρτώμενο βάρος και το μικρότερο γυροσκοπικό φαινόμενο που θα δημιουργείται.

Τα όργανα δεν αποτελούνται από την TFT οθόνη που έχει η RS, αλλά από μια LCD με αναλογικό στροφόμετρο. H Street Triple S διαθέτει δύο riding modes (Road και Rain), που προσαρμόζουν την απόκριση του ηλεκτρονικά ελεγχόμενου γκαζιού και την ευαισθησία του traction control. Ακόμη, διαθέτει LED προβολείς και η σχεδίαση ακολουθεί τα πρότυπα της RS. Το Street Triple S δεν θα μπορούσε να μην συνοδεύεται και από μια πλούσια γκάμα αυθεντικών αξεσουάρ με πάνω από 60 διαφορετικά εξαρτήματα, καθώς είναι μια τακτική που ακολουθεί εδώ και καιρό η Triumph. Το ενδιαφέρον να επικεντρώνεται στο quickshifter με up/down λειτουργία, την εξάτμιση της Arrow, τα LED φλας, τη ζελατίνα και πολλά άλλα.

To Street Triple S μπορεί να μην εντυπωσιάζει όταν το συγκρίνεις με το RS, όμως η Triumph φαίνεται να έχει μελετήσει αρκετά τις ανάγκες αγοράς. Προσφέρει μια μοτοσυκλέτα με την οποία οι νέοι αναβάτες θα μπορέσουν να ωριμάσουν μαζί της όσο έχουν δίπλωμα Α2, ενώ αργότερα “ξεκλειδώνοντάς” την προσφέρει αρκετή δύναμη καλύπτοντας τις απαιτήσεις του ιδιοκτήτη της για κάτι δυνατότερο. Η τιμή του νέου μοντέλου δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη, όμως το Street Triple S υπάρχει στην ιστοσελίδα της ελληνικής αντιπροσωπείας, οπότε αναμένεται να ανακοινωθεί μέσα το αμέσως επόμενο διάστημα.

QJMotor Super4: Παρουσιάστηκε η Mini-Superveloce της Κίνας

Η QJMotor παρουσιάζει μια μοτοσυκλέτα μεσαίου κυβισμού εμπνευσμένη από τη θρυλική MV Agusta Superveloce
QJMotor-Super4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/8/2025

Η νέα QJMotor Super4 αντλεί ξεκάθαρα τη σχεδιαστική της ταυτότητα από τη Superveloce, αλλά αυτή τη φορά υπάρχει και ένα θεμιτό πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ των δύο εταιρειών, που προσδίδει νομιμότητα στην ομοιότητα

Με την KTM να αποδευσμεύει την MV Agusta έχοντας όμως πραγματοποιήσει ήδη σειρά επενδύσεων, ξεκινώντας από το γραφείο σχεδιασμού μέσα στο εργοστάσιο στο Varese, βλέπουμε μία μεταστροφή στις παλιές αγάπες.

Πριν την απόκτηση της MV Agusta από τον Pierer οι Ιταλοί είχαν ενώσει τις δυνάμεις τους με την QJMotor σχεδιάζοντας και την μεσαία Adventure που ήταν κατά βάση ένα Benelli TRK με άλλη εμφάνιση. Η Benelli ανήκει στην QJ Motor η οποία διατηρεί για αυτήν ξεχωριστή γραμμή παραγωγής μέσα στο εργοστάσιό της στην Κίνα ενώ παράλληλα είναι και αντιπρόσωπος της MV Agusta για την κινέζικη αγορά. Το εγχείρημα που από κοινού είχαν στήσει με την MV Agusta αλλά ακόμη και η συνέχιση της συνεργασίας τους εντός Κίνας, είχε μπει στον πάγο αμέσως μόλις παρέλαβε την μάρκα η KTM. Κανείς από την πλευρά της QJMotor δεν ή γνώριζε πώς θα εξιλιχθούν τα πράγματα και αν θα μπορεί να συνεχίσει να εμπορεύοται μοντέλα της MV Agusta.

Ο Pierer είχε υπάρξει κατηγορηματικός τόσο για την έλευση μίας Adventure από την MV Agusta, αλλά τελικά έκανε πίσω σε αυτό, όσο και σε συνεργασία με κινέζους κατακασκευαστές, που τελικά τώρα δεν μπορεί να το αλλάξει.

Η QJMotor δεν χρειάστηκε να περιμένει πολύ για να δει πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα καθώς κράτησε λιγότερο από δύο χρόνια, ο παγετός στις σχέσεις με την MV Agusta.

Το Super4 χρησιμοποιεί έναν παράλληλο δικύλινδρο κινητήρα 449cc, απόδοσης 52 ίππων στις 9500 rpm, σε πλαίσιο που βασίζεται σε υπάρχουσες μοτοσυκλέτες της QJMotor. Το συνολικό βάρος περιορίζεται στα μόλις 169 κιλά, με μικρό μεταξόνιο στα 1.389 mm και τελική ταχύτητα περίπου 190 χλμ/ώρα.

Οι σχεδιαστικές γραμμές παραπέμπουν ξεκάθαρα στην MV Agusta Superveloce, καθώς ορισμένα από τα πιο πρόσφατα μοντέλα της QJMotor έχουν χρησιμοποιήσει σχέδια που προέρχονται από δουλειά της ιταλικής σχεδιαστικής εταιρείας C-Creative. Η C-Creative ιδρύθηκε από τον πρώην πρόεδρο της MV, Giovanni Castiglioni, γιο του Claudio Castiglioni, ο οποίος αναβίωσε τηn MV Agusta με την superbike F4 στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μαζί με τον πρώην επικεφαλής σχεδίασης της MV, Adrian Morton, και τον Paolo Bianchi, που προηγουμένως διηύθυνε το CRC (Centro Ricerche Castiglioni ή Castiglioni Research Center), το οποίο λειτουργούσε ως το τμήμα Έρευνας & Ανάπτυξης της MV.

QJMotor Super9

QJ-MV μια παλιά ιστορία

Η QJMotor έχει ξαναχρησιμοποιήσει σχέδια της MV στο μοντέλο Super9, που όχι μόνο δανείζεται τη σχεδίαση της MV Superveloce, αλλά βασίζεται και σε τεχνική συμφωνία μεταξύ των δύο εταιρειών για τη χρήση μιας έκδοσης 921cc του παλαιότερης γενιάς τετρακύλινδρου εν σειρά κινητήρα της MV, καθώς και πλαισίου και μονόμπρατσου ψαλιδιού δανεισμένα από τη MV Agusta Brutale. Οι δεσμοί μεταξύ QJ και MV χρονολογούνται αρκετά χρόνια πίσω, με την μητρική εταιρεία της QJMotor, Qianjiang, να σκοπεύει αρχικά να χρησιμοποιήσει τον τετρακύλινδρο κινητήρα που είχε σχεδιάσει η MV σε μία sport μοτοσυκλετα υπο το σήμα της Benelli, πριν στραφεί στην ανάπτυξη της δικής της γκάμας QJMotor. Επίσης υπήρχε σχέδιο συνεργασίας για την παραγωγή πιο προσιτών μοντέλων της MV Agusta, όπως το Lucky Explorer 5.5, και αναφέραμε στην αρχή του άρθρου με κινητήρες και πλαίσια της QJMotor/Benelli. Το μοντέλο όμως, δεν πήρε ποτέ το πράσινο φως, μετά την απόκτηση της MV από την ΚΤΜ, αλλά με την επιστροφή της MV στους προηγούμενους ιδιοκτήτες της, δεν αποκλείεται τέτοια σχέδια να αναβιώσουν.

Lucky Explorer 5.5

Το Super4 θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για την αγορά προσιτών sportbikes υψηλής αισθητικής, όπως τα Triumph Speed 400 και Scrambler 400, που κατασκευάζονται στην Ινδία από την Bajaj και έχουν σημειώσει μεγάλη επιτυχία.

Συνηθίζεται να υπάρχει καθυστέρηση μερικών μηνών μεταξύ της έγκρισης τύπου των κινεζικών μοτοσυκλετών και της επίσημης παρουσίασής τους, γεγονός που υποδεικνύει ότι το Super4 πιθανότατα θα αποκαλυφθεί κατά τη διάρκεια της EICMA στο Μιλάνο τον Νοέμβριο και θα φτάσει στην γραμμή παραγωγή ως μοντέλο του 2026.

Σε κάθε περίπτωση εμείς αναμένουμε να δούμε εάν το μοντέλο θα καταφέρει να βρει τον δρόμο του προς την ευρωπαϊκή αγορά.