Desmo450 EDS – Η πρώτη καθαρόαιμη enduro της Ducati

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/6/2026

To Desmo450 EDS χτίζεται πάνω στον υγρόψυκτο μονοκύλινδρο κινητήρα που μας σύστησε η ΜΧ έκδοση, υιοθετώντας πολλές αλλαγές προκειμένου να αποκτήσει το αρκετά διαφορετικό προφίλ απόδοσης που χρειάζεται η enduro/cross-country χρήση.

Οι επεμβάσεις περιλαμβάνουν νέα σώματα ψεκασμού με μικρότερη διάμετρο, 42 χιλιοστά αντί 44 στo 450 ΜΧ, άλλους εκκεντροφόρους, πιστόνι με χαμηλότερο λόγο συμπίεσης, νέα μπιέλα, επανασχεδιασμένη εξάτμιση και αναθεωρημένη αδράνεια από τα κινητά μέρη όπως ο στρόφαλος και το βολάν.

Ο κινητήρας πλέον λαμβάνει υπόψη και την προστασία που πρέπει να έχει από πτώσεις στο φυσικό περιβάλλον, έτσι έχει νέα αλουμινένια καπάκια στην κεφαλή και πλευρικά στον κινητήρα που δηλώνουν πολύ ανθεκτικότερα από τα μαγνησίου που φορά η ΜΧ έκδοση.

Επεμβάσεις έχουν γίνει και στον συμπλέκτη, για πιο ελαφριά αίσθηση, ενώ η μετάδοση περιλαμβάνει εξατάχυτο κιβώτιο με κλιμάκωση προσαρμοσμένη σε εντούρο χρήση – κοντύτερη πρώτη, μακριά έκτη.

Το κύκλωμα ψύξης περιλαμβάνει ψυγείο με 6,5% μεγαλύτερη επιφάνεια και ηλεκτρικό βεντιλατέρ.

Επιπλέον της βασικής του μορφής, το νέο Desmo450 EDS μπορεί να εξοπλιστεί και με το Ducati Performance racing kit, το οποίο εμπλουτίζει τη μοτοσυκλέτα με άλλη εξάτμιση, quickshifter και διαφορετικές χαρτογραφήσεις κινητήρα για αγωνιστική χρήση, καθώς και αρκετά ηλεκτρονικά εφόδια.

Ο αναβάτης αποκτά με το racing kit δύο Riding Modes και δύο Power Modes, επιλέξιμες μέσω κουμπιού στο τιμόνι.

Το ηλεκτρονικό πακέτο του προαιρετικού κιτ περιλαμβάνει Ducati Traction Control (DTC) με τέσσερα επίπεδα ευαισθησίας, καθώς και Launch Control και Engine Brake Control (επίσης ρυθμιζόμενο σε τέσσερα επίπεδα), τα οποία εντάσσονται στις Riding Modes και ελέγχονται και μέσω της εφαρμογής για τηλέφωνα X-Link που συνδέεται με τη μοτοσυκλέτα μέσω Wi-Fi.

Η Ducati χρησιμοποιεί και στο Desmo450 EDS το αλουμινένιο πλαίσιο του Desmo450 MX, έχοντας τροποποιήσει τις βάσεις του κινητήρα καταλλήλως για το προφίλ ακαμψίας που ταιριάζει στην εντούρο οδήγηση.

Στις αναρτήσεις οι Ιταλοί συνεργάστηκαν με τη Showa, με μια ομάδα αναβατών που περιλαμβάνει και τον παγκόσμιο πρωταθλητή Antoine Meo, για να αναπτύξει το πιρούνι της νέας μοτοσυκλέτας, ένα ανεστραμμένο 49 mm με διαδρομή 310 mm και πιο μαλακά ελατήρια από αυτά του Desmo450 MX.

Στα φρένα η επιλογή της Brembo φέρνει μια διπίστονη δαγκάνα σε δίσκο 260 mm της Galfer μπροστά, καθώς και μια μονοπίστονη σε δίσκο 240 mm πίσω.

Οι τροχοί είναι 21 ιντσών μπροστά και 18 πίσω, με αλουμινένιες ζάντες Excel Takasago και ακτίνες Alpine, ντυμένες με λάστιχα Metzeler Six Days Extreme σε διαστάσεις 80/100-21 και 110/90-18.

Η συντήρηση της νέας εντούρο της Ducati ακολουθεί τη στρατηγική που έχει εισάγει με την ΜΧ μοτοσυκλέτα της. Οι επιλογές χωρίζονται σε δύο επίπεδα, τα "MID" and "FULL", που διαφέρουν ανάλογα με τη χρήση. Το MID πρόγραμμα σέρβις προβλέπει αντικατάσταση πιστονιού μεταξύ 90 και 120 ωρών λειτουργίας, ενώ το FULL προβλέπει γενική ανακατασκευή του μοτέρ σε διαστήματα από 180 ως 240 ώρες λειτουργίας, πάντα ανάλογα με τη φθορά που παρατηρείται.

Το νέο εντούρο μοντέλο της Ducati αναμένεται να είναι διαθέσιμο στις ευρωπαϊκές αγορές από τον Ιούλιο του 2026, αποκλειστικά σε κόκκινο χρώμα φυσικά.

https://bit.ly/MOTO_680

Νέα Μοντέλα

Triumph Bonneville 400 – Το έκτο μοντέλο της οικογένειας έρχεται με νέο πλαίσιο και δύο αμορτισέρ

Η Triumph ετοιμάζει τον άμεσο ανταγωνιστή του Royal Enfield Classic 350

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Μετά τα Speed 400, Scrambler 400 X και XC, Tracker 400 και Thruxton 400 η αγγλική εταιρεία σχεδιάζει να προσθέσει ένα έκτο μέλος στην οικογένεια με τον μονοκύλινδρο κινητήρα της σειράς TR 400 – ή έβδομο, αν συνυπολογίσουμε το Speed T4 που κυκλοφορεί αποκλειστικά στην Ινδία ως φτηνότερη παραλλαγή του Speed 400.

Ο λόγος για ένα μοντέλο με ακόμη πιο κλασική σχεδίαση που παραπέμπει ευθέως στην οικογένεια Modern Classics των Bonneville, πηγαίνοντας ουσιαστικά το σχέδιο του Speed 400 ένα βήμα πιο πίσω προς το παρελθόν.

Στο υποτιθέμενο Bonneville 400 η Triumph έχει κάνει τα προφανή: συμβατικό πιρούνι με φυσούνες, ακτινωτές ζάντες με λάστιχα που δείχνουν να είναι με αεροθάλαμο (σαμπρέλα), ένα φαινομενικά νέο στρογγυλό όργανο, αλλά και μια σημαντική αλλαγή στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας: δύο αμορτισέρ.

Αυτό το τελευταίο σημείο έχει σημασία, καθώς το υπό δοκιμή μοντέλο που βλέπουμε σήμερα είναι το πρώτο που φορά τέτοια διάταξη πίσω, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα πέντε που έχουν ένα κεντρικά τοποθετημένο αμορτισέρ, διαφορά που πιθανότατα μεταφράζεται σε άλλο πλαίσιο και ψαλίδι για το Bonneville.

Οι αναφορές του ινδικού Τύπου μοιάζουν διχασμένες ανάμεσα στο ενδεχόμενο να φορά τον νέο κινητήρα των 349 cc ή τον τρέχοντα των 399 cc, γεγονός που συνδέεται με μια νέα συζήτηση γύρω από το ενδεχόμενο και η Triumph να διαθέτει διαφορετικά μοντέλα εντός και εκτός Ινδίας. Ως τώρα οι πληροφορίες που μας έρχονταν από τη Bajaj μιλούσαν για ειλημμένη απόφαση να κυκλοφορεί μια σειρά για όλον τον κόσμο και αυτή προφανώς θα είναι με τα καινούργια μικρότερα μοτέρ των 349 κυβικών, ωστόσο φαίνεται πως το ενδεχόμενο να ακολουθήσει μια πολιτική ανάλογη της ΚΤΜ (με 350 στην Ινδία και 400 στον υπόλοιπο κόσμο) δεν έχει απορριφθεί εντελώς ακόμη.