Δοκιμή: Harley Davidson Roadster 1200 Screamin’ Eagle Stage VI

Με “αγωνιστικές” διαθέσεις
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

7/11/2018

Η Harley Davidson Athena δεν είναι ένα τυπικό κατάστημα πώλησης μοτοσυκλετών, αξεσουάρ και service. Ζουν με τις μοτοσυκλέτες που πουλάνε και είναι πραγματικά δύσκολο να ξεχωρίσεις μέσα στο κατάστημα της Πειραιώς ποιος είναι ο πελάτης και ποιος είναι ο πωλητής. Από εκεί παίρνουμε για δοκιμή τα νέα μοντέλα της Harley Davidson και αυτοί είναι που έφεραν τις δικές τους μοτοσυκλέτες στο φετινό test Ride Event στην πίστα των Μεγάρων για να τις οδηγήσουν οι αναγνώστες μας.

Πέρα όμως από τις εμπορικές δραστηριότητες, οι άνθρωποι αυτοί έχουν μεγάλο πάθος για το customizing και ήδη μετράνε διεθνής επιτυχίες με την συμμετοχή τους σε διαγωνισμούς όπως το Wheels and Waves, όπου η custom μοτοσυκλέτα με την ονομασία ΝΥΧΤΑ κέρδισε πανηγυρικά την κατηγορία της. Αυτή την φορά, το τηλέφωνό μας χτύπησε για να μας ενημερώσουν πως έχουν βάλει το χεράκι τους σε ένα Roadster 1200 και μας ρώτησαν αν θέλουμε να το κάνουμε μια σύντομη δοκιμή. Προφανώς έχετε ήδη καταλάβει τι απαντήσαμε…

Πάμε πίστα!

Το Roadster 1200 είναι η πιο σπορ έκδοση της οικογένειας των Sportster. Πέρα από το Upside-Down πιρούνι, τα ισχυρά δύο δισκόφρενα εμπρός και τα ρυθμιζόμενα πίσω αμορτισέρ, έχει ταυτόχρονα και τα μεγαλύτερα περιθώρια κλίσης από οποιαδήποτε άλλη Harley Davidson, χάρη στον σχεδιασμό των εξατμίσεών του. Είναι χωρίς αμφιβολία η πιο “ευρωπαϊκή” σε στήσιμο και συμπεριφορά αμερικάνικη μοτοσυκλέτα που έχουμε δοκιμάσει μέχρι σήμερα. Πάνω σε αυτή την μοτοσυκλέτα δούλεψαν, με στόχο τις ακόμα καλύτερες επιδόσεις στις ευθείες και στις στροφές. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα έχει περάσει από αρκετά στάδια αλλαγών και όπως μας πληροφόρησαν, θα ακολουθήσουν ακόμα περισσότερα.

Στο σημείο που βρίσκεται τώρα το Project, έχει τοποθετηθεί το κιτ Screamin’ Eagle τέταρτου σταδίου στον κινητήρα, που περιλαμβάνει εκτός των άλλων, ολόκληρες κεφαλές, εκκεντροφόρους, φίλτρο ελευθέρας ροής και ηλεκτρονική με κόφτη στροφών στις 8.000rpm.

Η εξάτμιση είναι από την RSD (Ronald Sands Desing) όπως και η billet τάπα της βενζίνης και οι ρυθμιζόμενες μανέτες. Το τιμόνι του Roadster 1200 έχει αλλάξει με την τοποθέτηση clip-on στα καλάμια του πιρουνιού και τα μαρσπιέ έχουν φύγει από το κέντρο του πλαισίου και έχουν πάει πίσω, κοντά στον άξονα του ψαλιδιού. Εκεί πίσω συναντάμε και τα ρυθμιζόμενα αμορτισέρ της σειράς Screamin’Eagle (κατασκευής FOX).

Οδηγώντας την μοτοσυκλέτα μέσα στους δρόμους της Αθήνας, σε εντυπωσιάζουν δύο πράγματα. Το ένα είναι το μικρό πλάτος της που την βοηθάει να τρυπώνει ανάμεσα στα αυτοκίνητα, προκαλώντας την έκπληξη των ντελιβεράδων που δεν μπορούν να πιστέψουν ότι τους ακολουθεί μια Harley μέσα στην πυκνή κίνηση. Το άλλο που σε εντυπωσιάζει είναι πως ο δυνατός ήχος της εξάτμισης σε προστατεύει από τους πεζούς και οδηγούς-ζόμπι!

Τα μπάπα-μπούπα και οι πυροβολισμοί τους αναγκάζουν να ξεκολλήσουν το smartphone από το αυτί και να κοιτάξουν γύρο τους πριν περάσουν τον δρόμο ή πριν αλλάξουν λωρίδα… Safety Feature!

Δυστυχώς τα μαρπιέ είναι τα ίδια με αυτά που έχει η Roadster 1200 από το εργοστάσιο και είναι υπερβολικά μεγάλα σε μήκος, με αποτέλεσμα να σε δυσκολεύουν να βάλεις και να βγάλεις τα πόδια σου από πάνω τους όταν σταματά και ξεκινάς από τα φανάρια.

Αυτά τα μαρσπιέ ήταν και το μόνο πρόβλημα που είχαμε μέσα στην πίστα των Μεγάρων, καθώς έβρισκαν εύκολα στην άσφαλτο και περιόριζαν την κλίση της μοτοσυκλέτας. Το πλαίσιο, τα φρένα και ο κινητήρας έχουν πραγματικά πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες!

Σαφώς δεν είναι supersport μοτοσυκλέτα, όμως οι ικανότητές της στις στροφές είναι πολύ παραπάνω από αυτές που φαντάζεται ο περισσότερος κόσμος και η γενική αίσθηση είναι αυτή μιας γεροδεμένης μοτοσυκλέτας. Προφανώς δεν είναι η γρηγορότερη μοτοσυκλέτα που έχουμε οδηγήσει στην πίστα, όμως ήταν σίγουρα μια από τις πιο διασκεδαστικές εμπειρίες που είχαμε μέσα στην πίστα των Μεγάρων. Προσωπικά πέρασα καλύτερα πάνω στην σέλα αυτής της Harley, παρά πάνω στη σέλα του GSX-R 1000R που δεινοπαθούσε να βγάλει την δύναμή του στα σαμαράκια και στα μπαλώματα των Μεγάρων και με παρακάλαγε να πάμε στις Σέρρες…    

  

EICMA: Moto Guzzi The Trip 500 2027 – Αρχή νέας εποχής με καρδιά Aprilia! Μια Guzzi άνευ εγκάρσιου V και άξονα μετάδοσης

Νέα εποχή για κάποιους, ιεροσυλία για άλλους, πάντως σε κάθε περίπτωση ένας νέος δρόμος ανοίγεται για τη Moto Guzzi
The Trip 500
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/11/2026

Η μοτοσυκλέτα που παρουσιάστηκε επισήμως την 28η Οκτωβρίου 2026, μια εβδομάδα πριν το ντεμπούτο της στην EICMA, μπορεί να αποδειχθεί πολύ σημαντική για τη Moto Guzzi. Η ιστορική ιταλική εταιρεία σπάει το καλούπι στο οποίο η ίδια είχε βάλει τον εαυτό της για αρκετές δεκαετίες και παρουσιάζει μια μοτοσυκλέτα με δικύλινδρο σε σειρά κινητήρα και αλυσίδα στην τελική της μετάδοση.

Με αυτή πατά πόδι σε μια κατηγορία κυβισμού όπου δεν είχε καμιά πρόταση, προσφέροντας παράλληλα μια κλασικής σχεδίασης εναλλακτική στο πιο σπορτίφ και σύγχρονο δίδυμο της Aprilia με το οποίο μοιράζεται τον κινητήρα, ενσωματώνοντας στη γκάμα της μια πρόταση που καλύπτει και την Α2 γωνιά της αγοράς.

moto guzzi the trip 500

Επιλέγοντας ένα απρόσμενο αγγλικό όνομα, το The Trip 500 φορά τον δικύλινδρο κινητήρα με στρόφαλο 270 μοιρών των Aprilia Tuono 457 και RS457. Στην υλοποίηση της Moto Guzzi αυτός παντρεύεται με ένα ατσάλινο χωροδικτύωμα αντί του αλουμινένιου πλαισίου που φορά η Aprilia, αποδίδοντας την ίδια ισχύ 48 ίππων και ροπή 4,4 χιλιογραμμόμετρων για μια μάζα 180 κιλών με όλα τα υγρά της. Σε αυτά περιλαμβάνεται και ένα σχεδόν γεμάτο ρεζερβουάρ 15 λίτρων βενζίνης.

Παραμένοντας συμβατός με τις επιταγές των διπλωμάτων οδήγησης Α2, ο δικύλινδρος στη μοτοσυκλέτα της Moto Guzzi αποδίδει τη μέγιστη ροπή του στις 6.500 σ.α.λ., 200 στροφές χαμηλότερα από την ανάλογη εφαρμογή της Aprilia και ομοίως δηλώνει πως το 80% αυτών των 4,4 χιλιογραμμόμετρων είναι διαθέσιμο ήδη από τις 3.000 σ.α.λ. – κάτι που δηλώνεται και για τα ανάλογα μοντέλα της Aprilia.

moto guzzi the trip 500

Χάρη στην ηλεκτρονική γκαζιέρα ride-by-wire, η δύναμη διαμορφώνεται μέσω τριών προγραμμάτων οδήγησης Road, Sport και Rain, ενώ ο στάνταρ εξοπλισμός περιλαμβάνει και quickshifter.

Στις αναρτήσεις βρίσκουμε ένα ανεστραμμένο πιρούνι 41 χιλιοστών και ένα αμορτισέρ πίσω, αμφότερα με ρυθμίσεις προφόρτισης ελατηρίων και μια σημαντική διαφορά από τις Aprilia: το αμορτισέρ εδώ δεν είναι κεντρικά τοποθετημένο, αλλά παράκεντρα στο δεξί μπράτσο του ψαλιδιού και υπάρχει λόγος γι’ αυτό. Σκοπός της Moto Guzzi είναι να δημιουργήσει χώρο κάτω από τη σέλα, προσφέροντας εκεί τη δυνατότητα αποθήκευσης μερικών όχι ογκωδών πραγμάτων όπως γάντια, αδιάβροχα, κλειδαριά κ.ο.κ.

moto guzzi the trip 500

Τα φρένα αναλαμβάνει ένα ζεύγος της Bybre (By Brembo) με ακτινική τετραπίστονη δαγκάνα σε δίσκο 320 χιλιοστών μπροστά και διπίστονη με αντικρυστά έμβολα σε δίσκο 220 χιλιοστών πίσω, σε συνδυασμό με δικάναλο σύστημα ABS.

Στα όργανα οι Ιταλοί επέλεξαν μια στρογγυλή οθόνη 3,6 ιντσών TFT με συνδεσιμότητα και ενσωματωμένο σύστημα πλοήγησης (GPS) που χρησιμοποιεί μια απλοποιημένη μορφή οδηγιών με σύμβολα, στην ίδια περίπου λογική με το Tripper της Royal Enfield, ενώ οι διακόπτες στο τιμόνι είναι φωτιζόμενοι.

moto guzzi the trip 500

Η Moto Guzzi δεν είχε αποκαλύψει τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά του The Trip 500 όταν το πρωτοπαρουσίασε, αλλά και στην EICMA έδωσε στη δημοσιότητα μερικά, μα όχι όλα τα στοιχεία που περιμένουμε να μάθουμε.

Στα παραπάνω να προσθέσουμε μόνο ότι ανακοινώθηκαν τρία χρώματα, μαύρο Black Metropolis, πράσινο Green Grove και κόκκινο Red Beat, αλλά παράλληλα στην έκθεση του Μιλάνου έδειξε και το εικονιζόμενο άσπρο με ρίγες που αποκαλεί The Opening (φωτό κάτω) και συνιστά ένα τέταρτο χρώμα που γιορτάζει τη νέα εποχή της Moto Guzzi, όπως αυτή ορίζεται από τα εγκαίνια του νέου εργοστασίου της, αλλά και το άνοιγμα σε νέες μοτοσυκλέτες με διαφορετική αρχιτεκτονική από την παραδοσιακή των μοντέλων της ως τώρα.

moto guzzi the trip 500

 

Ετικέτες