Δοκιμή: Harley Davidson Roadster 1200 Screamin’ Eagle Stage VI

Με “αγωνιστικές” διαθέσεις
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

7/11/2018

Η Harley Davidson Athena δεν είναι ένα τυπικό κατάστημα πώλησης μοτοσυκλετών, αξεσουάρ και service. Ζουν με τις μοτοσυκλέτες που πουλάνε και είναι πραγματικά δύσκολο να ξεχωρίσεις μέσα στο κατάστημα της Πειραιώς ποιος είναι ο πελάτης και ποιος είναι ο πωλητής. Από εκεί παίρνουμε για δοκιμή τα νέα μοντέλα της Harley Davidson και αυτοί είναι που έφεραν τις δικές τους μοτοσυκλέτες στο φετινό test Ride Event στην πίστα των Μεγάρων για να τις οδηγήσουν οι αναγνώστες μας.

Πέρα όμως από τις εμπορικές δραστηριότητες, οι άνθρωποι αυτοί έχουν μεγάλο πάθος για το customizing και ήδη μετράνε διεθνής επιτυχίες με την συμμετοχή τους σε διαγωνισμούς όπως το Wheels and Waves, όπου η custom μοτοσυκλέτα με την ονομασία ΝΥΧΤΑ κέρδισε πανηγυρικά την κατηγορία της. Αυτή την φορά, το τηλέφωνό μας χτύπησε για να μας ενημερώσουν πως έχουν βάλει το χεράκι τους σε ένα Roadster 1200 και μας ρώτησαν αν θέλουμε να το κάνουμε μια σύντομη δοκιμή. Προφανώς έχετε ήδη καταλάβει τι απαντήσαμε…

Πάμε πίστα!

Το Roadster 1200 είναι η πιο σπορ έκδοση της οικογένειας των Sportster. Πέρα από το Upside-Down πιρούνι, τα ισχυρά δύο δισκόφρενα εμπρός και τα ρυθμιζόμενα πίσω αμορτισέρ, έχει ταυτόχρονα και τα μεγαλύτερα περιθώρια κλίσης από οποιαδήποτε άλλη Harley Davidson, χάρη στον σχεδιασμό των εξατμίσεών του. Είναι χωρίς αμφιβολία η πιο “ευρωπαϊκή” σε στήσιμο και συμπεριφορά αμερικάνικη μοτοσυκλέτα που έχουμε δοκιμάσει μέχρι σήμερα. Πάνω σε αυτή την μοτοσυκλέτα δούλεψαν, με στόχο τις ακόμα καλύτερες επιδόσεις στις ευθείες και στις στροφές. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα έχει περάσει από αρκετά στάδια αλλαγών και όπως μας πληροφόρησαν, θα ακολουθήσουν ακόμα περισσότερα.

Στο σημείο που βρίσκεται τώρα το Project, έχει τοποθετηθεί το κιτ Screamin’ Eagle τέταρτου σταδίου στον κινητήρα, που περιλαμβάνει εκτός των άλλων, ολόκληρες κεφαλές, εκκεντροφόρους, φίλτρο ελευθέρας ροής και ηλεκτρονική με κόφτη στροφών στις 8.000rpm.

Η εξάτμιση είναι από την RSD (Ronald Sands Desing) όπως και η billet τάπα της βενζίνης και οι ρυθμιζόμενες μανέτες. Το τιμόνι του Roadster 1200 έχει αλλάξει με την τοποθέτηση clip-on στα καλάμια του πιρουνιού και τα μαρσπιέ έχουν φύγει από το κέντρο του πλαισίου και έχουν πάει πίσω, κοντά στον άξονα του ψαλιδιού. Εκεί πίσω συναντάμε και τα ρυθμιζόμενα αμορτισέρ της σειράς Screamin’Eagle (κατασκευής FOX).

Οδηγώντας την μοτοσυκλέτα μέσα στους δρόμους της Αθήνας, σε εντυπωσιάζουν δύο πράγματα. Το ένα είναι το μικρό πλάτος της που την βοηθάει να τρυπώνει ανάμεσα στα αυτοκίνητα, προκαλώντας την έκπληξη των ντελιβεράδων που δεν μπορούν να πιστέψουν ότι τους ακολουθεί μια Harley μέσα στην πυκνή κίνηση. Το άλλο που σε εντυπωσιάζει είναι πως ο δυνατός ήχος της εξάτμισης σε προστατεύει από τους πεζούς και οδηγούς-ζόμπι!

Τα μπάπα-μπούπα και οι πυροβολισμοί τους αναγκάζουν να ξεκολλήσουν το smartphone από το αυτί και να κοιτάξουν γύρο τους πριν περάσουν τον δρόμο ή πριν αλλάξουν λωρίδα… Safety Feature!

Δυστυχώς τα μαρπιέ είναι τα ίδια με αυτά που έχει η Roadster 1200 από το εργοστάσιο και είναι υπερβολικά μεγάλα σε μήκος, με αποτέλεσμα να σε δυσκολεύουν να βάλεις και να βγάλεις τα πόδια σου από πάνω τους όταν σταματά και ξεκινάς από τα φανάρια.

Αυτά τα μαρσπιέ ήταν και το μόνο πρόβλημα που είχαμε μέσα στην πίστα των Μεγάρων, καθώς έβρισκαν εύκολα στην άσφαλτο και περιόριζαν την κλίση της μοτοσυκλέτας. Το πλαίσιο, τα φρένα και ο κινητήρας έχουν πραγματικά πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες!

Σαφώς δεν είναι supersport μοτοσυκλέτα, όμως οι ικανότητές της στις στροφές είναι πολύ παραπάνω από αυτές που φαντάζεται ο περισσότερος κόσμος και η γενική αίσθηση είναι αυτή μιας γεροδεμένης μοτοσυκλέτας. Προφανώς δεν είναι η γρηγορότερη μοτοσυκλέτα που έχουμε οδηγήσει στην πίστα, όμως ήταν σίγουρα μια από τις πιο διασκεδαστικές εμπειρίες που είχαμε μέσα στην πίστα των Μεγάρων. Προσωπικά πέρασα καλύτερα πάνω στην σέλα αυτής της Harley, παρά πάνω στη σέλα του GSX-R 1000R που δεινοπαθούσε να βγάλει την δύναμή του στα σαμαράκια και στα μπαλώματα των Μεγάρων και με παρακάλαγε να πάμε στις Σέρρες…    

  

Kawasaki W230 / Meguro S1 2025 - Κλασικό γυμνό σε μικρά κυβικά

Ένα μοντέλο σε δύο εκδόσεις με αλλαγές μόνο στα γραφικά και στη ραφή της σέλας
w230 / s1
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

3/10/2024

Με ένα ελαφρώς μπερδεμένο δελτίο τύπου, η Kawasaki μας πληροφορεί για ένα νέο μικρό γυμνό μοντέλο με κλασική εμφάνιση, που αν καταλαβαίνουμε καλά θα κυκλοφορήσει τόσο ως W230, όσο και ως Meguro S1 (η Meguro ήταν η εταιρεία που αγόρασε η Kawasaki για να επεκταθεί στη μοτοσυκλέτα μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο), με τις διαφορές να αφορούν μόνο στα γραφικά, στα χρώματα και στη ραφή της σέλας.

Θυμίζουμε πως στα τέλη του 2020 η Kawasaki είχε ανακοινώσει πως επαναφέρει το όνομα της Meguro στις κλασικές μοτοσυκλέτες της, παρουσιάζοντας το γνωστό μας W800 ως Meguro K3 για την Ιαπωνία. Έκτοτε κανένα προϊόν Meguro δεν έχει πατήσει τις ρόδες του στους ευρωπαϊκούς δρόμους, όμως αυτό πρόκειται να αλλάξει το 2025.

To 2024 η Meguro, μας λέει η Kawasaki, γιορτάζει τα 100 της χρόνια -αν και, να προσθέσουμε εμείς δεν υπάρχει πια, αφού απορροφήθηκε από την Kawasaki-, και τώρα το Akashi μας δίνει την πρώτη μοτοσυκλέτα με το λογότυπο της Meguro στο ρεζερβουάρ για την Ευρώπη, που θα ακούει στο όνομα S1.

Χρησιμοποιώντας έναν αερόψυκτο, μονοκύλινδρο κινητήρα, το Meguro S1 παραπέμπει στο δημοφιλές μοντέλο 250cc SG της δεκαετίας του 1960.

Για την ώρα η Kawasaki αναφέρει ελάχιστα τεχνικά χαρακτηριστικά για το S1 / W230, όπως τα 143 κιλά του βάρους του, τη χαμηλή του σέλα (δεν μας λέει όμως το ύψος της), τη διάμετρο των καλαμιών του συμβατικού πιρουνιού (37 mm), και την ύπαρξη προφόρτισης 5 θέσεων στα δυο πίσω αμορτισέρ.

Το κλασικό ύφος ολοκληρώνουν τα φιλέτα στο ρεζερβουάρ, η pea-shooter εξάτμιση, οι ακτινωτοί τροχοί, τα σιδερένια φτερά, τα δυο στρογγυλά όργανα ενδείξεων, κ.α.

Οι δύο εκδόσεις διαφέρουν ως προς το στιλ και το φινίρισμα, με το ρεζερβουάρ της W230 να είναι βαμμένο και να κοσμείται από ένα τρισδιάστατο σήμα W, ενώ η Meguro έχει χρωμιωμένο ρεζερβουάρ με βαμμένα πάνελ και το ιστορικό σήμα Meguro. Διαφορές τέλος έχουν στα όργανα -δεν διευκρινίζεται πού- και στη ραφή της σέλας.

Βρισκόμαστε εις αναμονή περισσότερων πληροφοριών για τις δυο μοτοσυκλέτες που φέρνουν ξανά το κλασικό ύφος στα μικρά μοντέλα της Kawasaki, κάτι που περιμέναμε από τις εποχές του Estrella.

Ετικέτες