Δοκιμή Yamaha R6 2017

Την οδηγήσαμε στα Μέγαρα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2017

Ακόμα δεν έχει στεγνώσει η φόρμα από τον ιδρώτα και η αίσθηση από την οδήγηση του νέου R6 στην πίστα των Μεγάρων πριν λίγη ώρα είναι εξίσου νωπή. Ανυπομονούσαμε να οδηγήσουμε αυτή τη μοτοσυκλέτα από την πρώτη μέρα που την είδαμε στις διεθνείς εκθέσεις και είχαμε κάνει τα αδύνατα δυνατά για να βρεθούμε στην παγκόσμια περουσίασή της που είχε γίνει στην Αλμερία, χωρίς όμως επιτυχία. Βλέπετε, η άλλοτε δημοφιλή κατηγορία των supersport 600 δεν έχει πλέον κανένα εμπορικό ενδιαφέρον και τα εργοστάσια την έχουν παρατήσει εντελώς.

Όμως η Yamaha ήταν η μόνη που πήγε κόντρα στο ρεύμα και ανανέωσε μια μοτοσυκλέτα που πάντα λατρεύουμε να οδηγάμε μέσα σε πίστα. Ευτυχώς οι αλλαγές που έκανε η ιαπωνική εταιρεία δεν κατέστρεψαν το καθαρόαιμο αγωνιστικό στήσιμο του πλαισίου.

Περισσότερο έκανε βελτιώσεις στα σημεία που είχε μείνει πίσω και αυτό ήταν που χρειαζόταν το R6. Που έπασχε; Στη συνολική απόδοση των φρένων, στην απουσία σύγχρονων ηλεκτρονικών και στην ποιότητα λειτουργίας των αναρτήσεων σύμφωνα με τις νέες δυνατότητες των σύγχρονων ελαστικών.

Οπότε έχουμε ολόκληρο το εμπρός πιρούνι του R1-S (43mm αντί 41mm) μαζί με τα ακτινικά της φρένα, ρυθμιζόμενο Traction Control, Quick-Shifter (μόνο για τα ανεβάσματα) νέο προγραμματισμό και σώματα ψεκασμού ride by wire και εντελώς επανασχεδιασμό φαίρινγκ, με μικρές διαφοροποιήσεις στην εργονομία της θέσης οδήγησης.

Εμείς οδηγήσαμε δύο διαφορετικά R6. Το ένα ήταν εντελώς normal με ελαστικά δρόμου Dunlop Sportmax 214 και το άλλο είχε slick επίσης της Dunlop. Η διαφορά στη συμπεριφορά των δύο μοτοσυκλετών ήταν αρκετά μεγάλη λόγω των ελαστικών, όπως επίσης και η αίσθηση από τον κινητήρα, καθώς η μοτοσυκλέτα με τα slick είναι πιο κοντή σε τελική μετάδοση.

Θα πούμε αναλυτικά και λεπτομερώς για αυτές τις διαφορές στο αντίστοιχο τεστ που θα δημοσιεύσουμε στο περιοδικό, όμως εδώ αξίζει να πούμε πόσο πολύ μας έχουν λείψει τα Supersport 600. Καλό και άγιο το γκάζι των Superbike, αλλά τίποτα δεν μπορεί να σε κάνει να χαμογελάσεις περισσότερο σε μια πίστα από ένα καλοστημένο Supersport 600. Ακόμα και η R6 με τα ελαστικά δρόμου που παρουσίαζαν υπερθέρμανση μετά από 6-7 γύρους ήταν απόλαυση! Η Yamaha λέει ότι η νέα R6 είναι η πιο αεροδυναμική μοτοσυκλέτα που έχει φτιάξει στην ιστορία της.

Εμείς να προσθέσουμε ότι είναι και κούκλα!

Kawasaki W230 / Meguro S1 2025 - Κλασικό γυμνό σε μικρά κυβικά

Ένα μοντέλο σε δύο εκδόσεις με αλλαγές μόνο στα γραφικά και στη ραφή της σέλας
w230 / s1
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

3/10/2024

Με ένα ελαφρώς μπερδεμένο δελτίο τύπου, η Kawasaki μας πληροφορεί για ένα νέο μικρό γυμνό μοντέλο με κλασική εμφάνιση, που αν καταλαβαίνουμε καλά θα κυκλοφορήσει τόσο ως W230, όσο και ως Meguro S1 (η Meguro ήταν η εταιρεία που αγόρασε η Kawasaki για να επεκταθεί στη μοτοσυκλέτα μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο), με τις διαφορές να αφορούν μόνο στα γραφικά, στα χρώματα και στη ραφή της σέλας.

Θυμίζουμε πως στα τέλη του 2020 η Kawasaki είχε ανακοινώσει πως επαναφέρει το όνομα της Meguro στις κλασικές μοτοσυκλέτες της, παρουσιάζοντας το γνωστό μας W800 ως Meguro K3 για την Ιαπωνία. Έκτοτε κανένα προϊόν Meguro δεν έχει πατήσει τις ρόδες του στους ευρωπαϊκούς δρόμους, όμως αυτό πρόκειται να αλλάξει το 2025.

To 2024 η Meguro, μας λέει η Kawasaki, γιορτάζει τα 100 της χρόνια -αν και, να προσθέσουμε εμείς δεν υπάρχει πια, αφού απορροφήθηκε από την Kawasaki-, και τώρα το Akashi μας δίνει την πρώτη μοτοσυκλέτα με το λογότυπο της Meguro στο ρεζερβουάρ για την Ευρώπη, που θα ακούει στο όνομα S1.

Χρησιμοποιώντας έναν αερόψυκτο, μονοκύλινδρο κινητήρα, το Meguro S1 παραπέμπει στο δημοφιλές μοντέλο 250cc SG της δεκαετίας του 1960.

Για την ώρα η Kawasaki αναφέρει ελάχιστα τεχνικά χαρακτηριστικά για το S1 / W230, όπως τα 143 κιλά του βάρους του, τη χαμηλή του σέλα (δεν μας λέει όμως το ύψος της), τη διάμετρο των καλαμιών του συμβατικού πιρουνιού (37 mm), και την ύπαρξη προφόρτισης 5 θέσεων στα δυο πίσω αμορτισέρ.

Το κλασικό ύφος ολοκληρώνουν τα φιλέτα στο ρεζερβουάρ, η pea-shooter εξάτμιση, οι ακτινωτοί τροχοί, τα σιδερένια φτερά, τα δυο στρογγυλά όργανα ενδείξεων, κ.α.

Οι δύο εκδόσεις διαφέρουν ως προς το στιλ και το φινίρισμα, με το ρεζερβουάρ της W230 να είναι βαμμένο και να κοσμείται από ένα τρισδιάστατο σήμα W, ενώ η Meguro έχει χρωμιωμένο ρεζερβουάρ με βαμμένα πάνελ και το ιστορικό σήμα Meguro. Διαφορές τέλος έχουν στα όργανα -δεν διευκρινίζεται πού- και στη ραφή της σέλας.

Βρισκόμαστε εις αναμονή περισσότερων πληροφοριών για τις δυο μοτοσυκλέτες που φέρνουν ξανά το κλασικό ύφος στα μικρά μοντέλα της Kawasaki, κάτι που περιμέναμε από τις εποχές του Estrella.

Ετικέτες