Ducati DesertX εναντίον MV Agusta Lucky Explorer “Project”

Ποιος έχει τον “καλύτερο” Ελέφαντα;

Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/12/2021

Έχει συμβεί αρκετές φορές στην ιστορία της μοτοσυκλέτας να διεκδικούν ταυτόχρονα δύο ή ακόμα και τρεις εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας. Για παράδειγμα η Triumph και η Husqvarna έχουν παίξει πολλές φορές το “χαρτί” του Steve McQueen καθώς ο Αμερικάνος ηθοποιός υπήρξε (πέρα από φανατικός μοτοσυκλετιστής) και αντιπρόσωπος των δύο εταιρειών στις ΗΠΑ και είχε περάσει πολλές ώρες πάνω στις σέλες των μοτοσυκλετών των δύο αυτών εταιρειών και υπάρχει άφθονο φωτογραφικό και ιστορικό υλικό. Αντίστοιχες περιπτώσεις όπου τα πραγματικά γεγονότα αφήνουν το περιθώριο σε διαφορετικά στρατόπεδα να διεκδικήσουν το δικό τους κομμάτι από την ίδια ιστορία, υπάρχουν και στο χώρο του αυτοκινήτου, όπου τα χρώματα της Martini έχουν ταυτιστεί με την Lancia στα Rally και την ίδια στιγμή με την Porsche στις πίστες, όπως και τα χρώματα της Gulf έχουν ταυτιστεί στους αγώνες endurance με τα Ford GT 40 αλλά και τα Porsche 917.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Μα φυσικά για το γεγονός πως φέτος παρουσιάστηκαν δύο (για την ακρίβεια τρεις…) μοτοσυκλέτες on-off από δύο διαφορετικές ιταλικές εταιρείες που βασίζονται στην ίδια ακριβώς ιδέα. Μιλάμε βεβαίως για την αναβίωση του Cagiva Elefant από την MV Agusta υπό τον γενικό τίτλο Lucky Explorer Project και από την Ducati με το μοντέλο παραγωγής DesertX.

Μάλιστα, όχι απλά αναβιώνουν τα Cagiva Elefant, αλλά συγκεκριμένα χρησιμοποιούν στοιχεία από τα αγωνιστικά Cagiva Elefant που έτρεχαν στο Paris Dakar με τα χρώματα της καπνοβιομηχανίας Lucky Strike.

Αν λοιπόν αναρωτιέστε από πού εμπνεύστηκαν στην MV Agusta τον τίτλο “Lucky Explorer Project” και γιατί η Ducati, όσο και η MV Agusta χρησιμοποιούν ως βάση το άσπρο χρώμα με κόκκινα/μαύρα και χρυσά αυτοκόλλητα, απλώς δείτε μια φωτογραφία από ένα Cagiva Elefant Rally (στις αρχές των 90ies υπήρξαν και εκδόσεις παραγωγής του 750 και 900 στα ίδια χρώματα).

Μάλιστα το “Lucky Explorer” είχε χρησιμοποιηθεί στα αγωνιστικά Elefant Rally όταν ο νόμος επέτρεπε ακόμα την διαφήμιση τσιγάρων αλλά χωρίς να γράφουν το ακριβές όνομα της μάρκας των τσιγάρων.

Πώς όμως φτάσαμε να διεκδικούν δύο διαφορετικές εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας;

Όλα ξεκινούν από το γεγονός πως η Cagiva και η Ducati ήταν στην ουσία η ίδια εταιρεία υπό την διοίκηση του μπαμπά Castiglioni.

Τα Elefant ήταν τα on-off μοντέλα της Cagiva και ξεκινούσαν από τα 125 κυβικά με δίχρονους μονοκύλινδρους κινητήρες. Μέχρι τα 900 κυβικά που ήταν η τελευταία έκδοση πριν αντικατασταθεί από το Canyon 900, υπήρξαν πολλές εκδόσεις κυβισμού και διαφορετικές εμφανίσεις, όμως μόνο τα Elefant με τους αερόψυκτους V2 κινητήρες της Ducati άντεξαν στην πίεση του χρόνου και έμειναν στη μνήμη των μοτοσυκλετιστών.

Οπότε ναι μεν το Elefant είναι μοντέλο της Cagiva και η Cagiva είναι πλέον υπό την σκέπη της MV Agusta, όμως για τον περισσότερο κόσμο το Elefant 750/900 ήταν της οικογένειας της Ducati.

Από την μία μεριά δηλαδή έχουμε την MV Agusta που νομικά έχει στην κατοχή της τη δυνατότητα να βγάλει στην παραγωγή μια μοτοσυκλέτα με το όνομα Cagiva Elefant 900 αλλά πλέον χωρίς των V2 κινητήρα της Ducati και από την άλλη μεριά έχουμε την Ducati που δικαιούται να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα με τον δικό της V2 εμπνευσμένη από τους αγώνες Rally.

Στην πραγματικότητα, η Ducati DesertX με τον υγρόψυκτο κινητήρα της Multistrada 950 μοιάζει περισσότερο ως η λογική εξέλιξη του τελευταίου Cagiva Elefant 900.

Όμως ακριβώς το ίδιο μπορείς να πεις και για το Lucky Explorer Project της MV Agusta με τον τρικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, αφού όπως και τότε, έτσι και τώρα χρησιμοποιεί έναν κινητήρα δρόμου για να δημιουργήσει μια On-off μοτοσυκλέττα. Τότε είχε την Ducati και τον V2 κινητήρα, τώρα έχει την MV Agusta και τον τρικύλινδρο εν σειρά.

Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποια από τις δύο μοτοσυκλέτες θα κερδίσει τις εντυπώσεις στο τέλος. Από θέμα πωλήσεων η Ducati έχει το πλεονέκτημα λόγω έτοιμου και οργανωμένου δικτύου σε όλο τον κόσμο, αλλά και από το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα της είναι ήδη στις γραμμές παραγωγής και όχι “Project”.

Όμως και η MV Agusta έχει κάποια δυνατά χαρτιά στα χέρια της και το πλεονέκτημα της φρεσκάδας μιας εντελώς καινούριας μοτοσυκλέτας.

Ο χρόνος θα δείξει… Έως τότε υπάρχει άφθονος χώρος για να κάνει, όποιος θέλει, υποθέσεις ή κρητική. Στην παρουσίαση του Aprilia Tuareg 660 οι άνθρωποι του Piaggio Group μας είπαν πως θα είναι καλό αν τα καταφέρει η MV Agusta να σταθεί γερά στα πόδια της με το Lucky Explorer Project. Στην παρουσίαση του Triumph Tiger 660 είχαν πιο χιουμοριστική διάθεση λέγοντάς μας πως η Ducati με την MV Agusta μάλλον έπαιζαν το “Πέτρα-Μολύβι-Χαρτί” και στο τέλος δεν κέρδισε κανείς, οπότε έφτιαξε ο κάθε ένας τη δική του Elefant…

https://bit.ly/MOTO_679

Νέα Μοντέλα

Η Yamaha θα δείξει νέο μοντέλο με αερόσακο! Ποιο είναι – Πότε έρχεται Ελλάδα

Προς το παρόν έχει βγάλει μόνο teaser VIDEO

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/3/2026

Με ένα πολύ μικρό VIDEO στα κοινωνικά δίκτυα που δεν αφήνει να φανεί καμία λεπτομέρεια για το μοντέλο, πέρα από την ύπαρξη αερόσακου, η Yamaha προετοιμάζει το έδαφος για αύριο το απόγευμα, όπου θα μας δείξει ένα νέο μοντέλο.

Αποκωδικοποιώντας το VIDEO, έχουμε τον αριθμό των τριών προσώπων, σημαντικό και το κρατάμε, όπως επίσης και την αγωνία ζωγραφισμένη για την μαμά και το παιδί με το καθησυχαστικό χαμόγελο του πατέρα.

Θα μπορούσε να είναι μία σκηνή όπου το νέο αυτό Yamaha φτάνει στο σπίτι και προκαλεί έκπληξη στην οικογένεια και ταυτόχρονα μία κάποια ανησυχία.

Έπειτα τονίζεται η ύπαρξη αερόσακου και η τεχνολογία που αυτή έχει, δείχνοντας μας το εσωτερικό μίας IMU μονάδας, άρα έχουμε αναγνώριση της θέσης της μοτοσυκλέτας στον χώρο από τα ηλεκτρονικά, άρα αυτόματη ενεργοποίηση του αερόσακου σε περίπτωση σύγκρουσης ή πτώσης.

Πάμε τώρα πίσω στον μαγικό αριθμό τρία και έπειτα στην αγωνία των προσώπων για το νέο όχημα και καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως δεν ήταν μία «μοτοσυκλετιστική» οικογένεια, αλλά εκεί που περίμεναν τον πατέρα να έρθει με το αυτοκίνητο στο γκαράζ, εκείνος μπήκε με το νέο τρίκυκλο σκούτερ, δένοντας και τον μαγικό αριθμό τρία. Σωστά εδώ, η στόχευση του κοινού είναι πιο γενική, απευθύνεται σε κάποιον που κυρίως κινείται με αυτοκίνητο και αποκτά τώρα και μία Yamaha. Τα τρίκυκλα σκούτερ της Yamaha στοχεύουν σε αυτό το κοινό. Βέβαια στην χώρα μας έχουν επιτυχία και σε μοτοσυκλετιστές μεγαλύτερης ηλικίας, ή και πιο ενεργούς που απλά θέλουν ένα τέτοιο όχημα ως δεύτερο, ενώ ακόμη περισσότερο, στην χώρα μας το Niken, η μοναδική τρίκυκλη σπορ παραγωγής στον κόσμο, έχει επιτυχία μόνο σε μοτοσυκλετιστές και όχι σε πιο ευρύ κοινό, όπως πίστευε η Yamaha το 2015 όταν μου ανέλυε στο Tokyo Motor Show το σκεπτικό για το ρηξικέλευθο τότε μοντέλο της.

Ο πορτοκαλί φάρος και όσα αχνά φαίνονται πίσω από το πρώτο πρόσωπο που εμφανίζεται, θα πω εγώ η σύζυγος και μητέρα του μικρού κοριτσιού, παραπέμπουν πως βρισκόμαστε μέσα σε ένα γκαράζ.

Να λοιπόν γιατί πιστεύω πως αύριο θα δούμε:
Το νέο Yamaha Tricity 300 2026 – Το πρώτο σκούτερ με αυξημένη ΠΑΘΗΤΙΚΗ ασφάλεια παγκοσμίως!

Για την ιστορία τώρα, αυτός δεν θα είναι ο πρώτος αερόσακος από εταιρεία μοτοσυκλέτας, ακριβώς είκοσι χρόνια πριν, το 2006, η Honda έβαλε αερόσακο στην Goldwing, όπως ακριβώς μας είχε υποσχεθεί το 2005, όταν και ανακοίνωσε την προσπάθεια που είχε ξεκινήσει από την δεκαετία του ΄90!

Αμέσως μετά, το 2007 οι αερόσακοι μπήκαν στις στολές των MotoGP στην μικρή κατηγορία.

Η τεχνολογία όμως από τότε έχει αλλάξει πολύ και κυρίως προχώρησε με άλματα την τελευταία πενταετία, ενώ η χρήση τους είναι καθολική στα MotoGP από το 2018.

Από το 2020 και μετά όμως, είναι που καταγράφουμε το πραγματικό άλμα στον τρόπο που τα ηλεκτρονικά αναγνωρίζουν σωστά και με ακρίβεια πότε συμβαίνει πτώση και πότε αυτή θα έχει την ένταση που πρέπει ώστε να ενεργοποιηθεί ο αερόσακος, ώστε να αποφύγει την περίπτωση να καταστρέψει τον αγώνα ενός αναβάτη που θα μπορούσε να συνεχίσει, σηκώνοντας την μοτοσυκλέτα του.

Είναι επίσης νέο το άλμα και στο τελευταίο σύνορο, τους αγώνες MX και Rally, εκεί που το σύστημα έχει πολύ δυσκολότερο ρόλο στην ανίχνευση μίας πτώσης από ένα δυναμικό άλμα.

Είναι δεδομένο λοιπόν πως πλέον η τεχνολογία είναι τόσο μπροστά που μπορείς να φοράς τον αερόσακο, ένα δυσκολότερο βήμα από την τοποθέτησή του σε ένα τρίκυκλο σκούτερ!

Μένει να δούμε λοιπόν αν έχουμε πέσει διάνα στην αποκρυπτογράφηση του σύντομου VIDEO της Yamaha και έχουμε μπροστά μας το νέο Tricity 300 και έπειτα με ποιο τρόπο δουλεύει ο αερόσακος αυτός, που στόχο έχει να σου προσφέρει αυξημένη ΠΑΘΗΤΙΚΗ ασφάλεια, τον τομέα δηλαδή που πάσχουν περισσότερο τα δίκυκλα και λίγο λιγότερο τα τρίκυκλα, στο πεδίο που συμβαίνουν και τα περισσότερα ατυχήματα, εντός πόλης δηλαδή.

Σε δεύτερο χρόνο θα θέλαμε να δούμε και το κόστος αντικατάστασης του αερόσακου.

Οι πρώτες απαντήσεις αναμένονται αύριο, το απόγευμα.

Σε περίπτωση πάντως που είναι πράγματι το νέο Yamaha Tricity 300, τότε με βάση το πότε έρχονται στην Ευρώπη τα σκούτερ της Yamaha, το αναμένουμε μέχρι τα μέσα Μαΐου και στην Ελλάδα. Θυμίζουμε πως υπάρχει και Tricity 125, ιδανικό για την εξίσωση διπλώματος αυτοκινήτου το οποίο έχει μάλιστα ίσιο πάτωμα, σε αντίθεση με το Tricity 300 που, λογικά, μόνο αυτό θα έρχεται με αερόσακο, τουλάχιστον για το 2026. Είναι βέβαιο πως η Yamaha δεν θα περιορίσει τον αερόσακο σε ένα μόνο μοντέλο!