Ducati DesertX εναντίον MV Agusta Lucky Explorer “Project”

Ποιος έχει τον “καλύτερο” Ελέφαντα;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/12/2021

Έχει συμβεί αρκετές φορές στην ιστορία της μοτοσυκλέτας να διεκδικούν ταυτόχρονα δύο ή ακόμα και τρεις εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας. Για παράδειγμα η Triumph και η Husqvarna έχουν παίξει πολλές φορές το “χαρτί” του Steve McQueen καθώς ο Αμερικάνος ηθοποιός υπήρξε (πέρα από φανατικός μοτοσυκλετιστής) και αντιπρόσωπος των δύο εταιρειών στις ΗΠΑ και είχε περάσει πολλές ώρες πάνω στις σέλες των μοτοσυκλετών των δύο αυτών εταιρειών και υπάρχει άφθονο φωτογραφικό και ιστορικό υλικό. Αντίστοιχες περιπτώσεις όπου τα πραγματικά γεγονότα αφήνουν το περιθώριο σε διαφορετικά στρατόπεδα να διεκδικήσουν το δικό τους κομμάτι από την ίδια ιστορία, υπάρχουν και στο χώρο του αυτοκινήτου, όπου τα χρώματα της Martini έχουν ταυτιστεί με την Lancia στα Rally και την ίδια στιγμή με την Porsche στις πίστες, όπως και τα χρώματα της Gulf έχουν ταυτιστεί στους αγώνες endurance με τα Ford GT 40 αλλά και τα Porsche 917.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Μα φυσικά για το γεγονός πως φέτος παρουσιάστηκαν δύο (για την ακρίβεια τρεις…) μοτοσυκλέτες on-off από δύο διαφορετικές ιταλικές εταιρείες που βασίζονται στην ίδια ακριβώς ιδέα. Μιλάμε βεβαίως για την αναβίωση του Cagiva Elefant από την MV Agusta υπό τον γενικό τίτλο Lucky Explorer Project και από την Ducati με το μοντέλο παραγωγής DesertX.

Μάλιστα, όχι απλά αναβιώνουν τα Cagiva Elefant, αλλά συγκεκριμένα χρησιμοποιούν στοιχεία από τα αγωνιστικά Cagiva Elefant που έτρεχαν στο Paris Dakar με τα χρώματα της καπνοβιομηχανίας Lucky Strike.

Αν λοιπόν αναρωτιέστε από πού εμπνεύστηκαν στην MV Agusta τον τίτλο “Lucky Explorer Project” και γιατί η Ducati, όσο και η MV Agusta χρησιμοποιούν ως βάση το άσπρο χρώμα με κόκκινα/μαύρα και χρυσά αυτοκόλλητα, απλώς δείτε μια φωτογραφία από ένα Cagiva Elefant Rally (στις αρχές των 90ies υπήρξαν και εκδόσεις παραγωγής του 750 και 900 στα ίδια χρώματα).

Μάλιστα το “Lucky Explorer” είχε χρησιμοποιηθεί στα αγωνιστικά Elefant Rally όταν ο νόμος επέτρεπε ακόμα την διαφήμιση τσιγάρων αλλά χωρίς να γράφουν το ακριβές όνομα της μάρκας των τσιγάρων.

Πώς όμως φτάσαμε να διεκδικούν δύο διαφορετικές εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας;

Όλα ξεκινούν από το γεγονός πως η Cagiva και η Ducati ήταν στην ουσία η ίδια εταιρεία υπό την διοίκηση του μπαμπά Castiglioni.

Τα Elefant ήταν τα on-off μοντέλα της Cagiva και ξεκινούσαν από τα 125 κυβικά με δίχρονους μονοκύλινδρους κινητήρες. Μέχρι τα 900 κυβικά που ήταν η τελευταία έκδοση πριν αντικατασταθεί από το Canyon 900, υπήρξαν πολλές εκδόσεις κυβισμού και διαφορετικές εμφανίσεις, όμως μόνο τα Elefant με τους αερόψυκτους V2 κινητήρες της Ducati άντεξαν στην πίεση του χρόνου και έμειναν στη μνήμη των μοτοσυκλετιστών.

Οπότε ναι μεν το Elefant είναι μοντέλο της Cagiva και η Cagiva είναι πλέον υπό την σκέπη της MV Agusta, όμως για τον περισσότερο κόσμο το Elefant 750/900 ήταν της οικογένειας της Ducati.

Από την μία μεριά δηλαδή έχουμε την MV Agusta που νομικά έχει στην κατοχή της τη δυνατότητα να βγάλει στην παραγωγή μια μοτοσυκλέτα με το όνομα Cagiva Elefant 900 αλλά πλέον χωρίς των V2 κινητήρα της Ducati και από την άλλη μεριά έχουμε την Ducati που δικαιούται να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα με τον δικό της V2 εμπνευσμένη από τους αγώνες Rally.

Στην πραγματικότητα, η Ducati DesertX με τον υγρόψυκτο κινητήρα της Multistrada 950 μοιάζει περισσότερο ως η λογική εξέλιξη του τελευταίου Cagiva Elefant 900.

Όμως ακριβώς το ίδιο μπορείς να πεις και για το Lucky Explorer Project της MV Agusta με τον τρικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, αφού όπως και τότε, έτσι και τώρα χρησιμοποιεί έναν κινητήρα δρόμου για να δημιουργήσει μια On-off μοτοσυκλέττα. Τότε είχε την Ducati και τον V2 κινητήρα, τώρα έχει την MV Agusta και τον τρικύλινδρο εν σειρά.

Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποια από τις δύο μοτοσυκλέτες θα κερδίσει τις εντυπώσεις στο τέλος. Από θέμα πωλήσεων η Ducati έχει το πλεονέκτημα λόγω έτοιμου και οργανωμένου δικτύου σε όλο τον κόσμο, αλλά και από το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα της είναι ήδη στις γραμμές παραγωγής και όχι “Project”.

Όμως και η MV Agusta έχει κάποια δυνατά χαρτιά στα χέρια της και το πλεονέκτημα της φρεσκάδας μιας εντελώς καινούριας μοτοσυκλέτας.

Ο χρόνος θα δείξει… Έως τότε υπάρχει άφθονος χώρος για να κάνει, όποιος θέλει, υποθέσεις ή κρητική. Στην παρουσίαση του Aprilia Tuareg 660 οι άνθρωποι του Piaggio Group μας είπαν πως θα είναι καλό αν τα καταφέρει η MV Agusta να σταθεί γερά στα πόδια της με το Lucky Explorer Project. Στην παρουσίαση του Triumph Tiger 660 είχαν πιο χιουμοριστική διάθεση λέγοντάς μας πως η Ducati με την MV Agusta μάλλον έπαιζαν το “Πέτρα-Μολύβι-Χαρτί” και στο τέλος δεν κέρδισε κανείς, οπότε έφτιαξε ο κάθε ένας τη δική του Elefant…  

  

Suzuki Raider J Crossover: Παπί - σκυλί με κιβώτιο-μύλο και λιγότερο από 2lt/100!

Καθημερινή πρακτικότητα με εκτός δρόμου δυνατότητες και στυλ
Suzuki Raider J Crossover
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/9/2025

Με έμπνευση από τον κόσμο του off road, το Raider J Crossover είναι ένα εντυπωσιακό "dual purpose" παπί από την Suzuki, στα πρότυπα του Hunter Cab της Honda, με ψηλό εμπρός φτερό, φαρδύ τιμόνι και ακτινωτούς τροχούς, στοιχεία που του δίνουν ένα σπορ και ξεχωριστό στυλ με την μάσκα και το φανάρι να μοιάζουν βγαλμένα από enduro μοτοσυκλέτα

Άλλο ένα πολυτάλαντο παπί από την Ασία, μετά το Honda CT 125 Hunter Cub που πλαγίως έρχεται και στη Ευρώπη, ή το Asus Cross x 125 που εισάγεται κανονικά στην χώρα μας, τραβάει την προσοχή μας, η σκληροτράχηλη πρόταση της Suzuki, Raider J Crossover, στην αστική (και όχι μόνο!) μετακίνηση. Την κίνηση του περιπετειώδους παπιού της Suzuki  Raider J Crossover αναλαμβάνει ένας μονοκύλινδρος, αερόψυκτος SOHC κινητήρας στα 113cc με ηλεκτρονικό ψεκασμό αποδίδοντας 9 ίππους στις 7.500 rpm και 0,9 κιλά ροπής στις 6.500 rpm. Ο κινητήρας του συνδυάζεται με ημιαυτόματο φυγοκεντρικό σύστημα μετάδοσης 4 ταχυτήτων.

Raider-J-Crossover

Άγριος χαρακτήρας

Η μοτοσυκλέτα διαθέτει μπροστινή τηλεσκοπική ανάρτηση 31 mm με φυσούνες για προστασία από ξένα σώματα, ενώ πίσω συναντάμε διπλά αμορτισέρ. Οι ακτινωτοί τροχοί 17" φορούν ελαστικά semi-block (70/90 μπροστά, 80/90 πίσω), ιδανικά τόσο για άσφαλτο όσο και για χωματόδρομους. Το σύστημα πέδησης περιλαμβάνει δίσκο μπροστά και ταμπούρο πίσω, ενώ η απόσταση από το έδαφος φτάνει περίπου τα 145 mm καθιστώντας το ατρόμητο σε διελεύσεις από πιο αφιλόξενα τερέν.

Raider-J-Crossover
Όταν βλέπεις ελλιπή εξοπλισμό αναβάτη ξέρεις πως βλέπεις Ταϊλάνδη-Ινδία-Ινδονησία-Μαλαισία ως χώρα προέλευσης - Θα μπορούσε και Ελλάδα αν είχαμε γραμμές παραγωγής

Καθημερινή πρακτικότητα

Το Raider J Crossover είναι έτοιμο για πραγματικές off-road συνθήκες, όμως και στην πόλη, με τελική ταχύτητα να φτάνει τα 100 km/h καλύπτει τις καθημερινές αστικές διαδρομές ενώ η Suzuki υποστηρίζει ότι διατηρεί την κατανάλωση καυσίμου κάτω από τα 2 l/100km.

Raider-J-Crossover

Ασιατικός σουγιάς

Με το Raider J Crossover, η Suzuki φέρνει ένα πολυτάλαντο καθημερινό εργαλείο που δεν αρκείται στο δρόμο. Ιδανικό για καθημερινή μετακίνηση, εργασίες delivery, αλλά και για όσους τολμούν να πάνε… πέρα από τα όρια. Συνδυάζει επιθετική εμφάνιση, οικονομία, φιλικότητα και off-road δυνατότητες, όλα σε μικρό, ελαφρύ και προσιτό πακέτο που μάλλον θα έχουμε την χαρά να απολαύσουμε στην δική μας αγορά, καθώς είναι μια πρόταση δημιουργημένη για του δρόμους των Φιλιππίνων που προέκυψε από συνεργασία Ιαπώνων και ντόπιων μηχανικών με στόχο ένα ψηλό, ευέλικτο και ισχυρό αποτέλεσμα πού όμως δεν συμμορφώνεται με τα ευρωπαϊκά πρότυπα.

Raider-J-Crossover

Εμείς μπορούμε μόνο να ζηλέψουμε την πρόταση της Suzuki και εμπνευστούμε από την ακόλουθη δημιουργία, που την έχει ως αφετηρία, εντείνοντας τον άγριο χαρακτήρα της με σειρά παρεμβάσεων όπως νέο τιμόνι και εντυπωσιακότερους τροχούς, προστατευτικές χούφτες, ποδιά και κάγκελα κινητήρα, σχάρες αποσκευών εμπρός, πίσω και στο πλάι με προσαρμογείς για πρόσθετα δοχεία καυσίμου, στοχεύοντας στην περιπέτεια.  

Με την αγορά του παπιού στην Ελλάδα να μην μπορεί να συντηρήσει μόνη της την εξέλιξη σε Euro5+ και καμία άλλη Ευρωπαϊκή χώρα να μην θέλει να συμπληρώσει τα νούμερα που χρειάζονται για έναν μεγάλο κατασκευαστή, όπως η Suzuki, να μπει στην διαδικασία να φέρει στην Ευρώπη ένα παπί, μένουμε μόνο να θαυμάζουμε αυτές τις δημιουργίες που άλλες χώρες μπορούν κατά παραγγελία να έχουν. Αν μπορούσαν τα παπιά να εξαιρεθούν από τις Euro5+ προδιαγραφές τότε όλες αυτές οι προτάσεις που έχουν οι Honda, Yamaha, τώρα και Suzuki, θα μπορούσαν αυτούσιες να έρθουν και στην Ελλάδα όπου σίγουρα θα είχαν σημαντική απήχηση, αυτό άλλωστε δείχνει η εμπορική πορεία του Asus που η ελληνική αντιπροσωπεία κατάφερε και έκανε την διαφορά ζητώντας την προσαρμογή του για την Ευρώπη!